အခန်း (၁၆၅)

"ငါ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ။ ငါ့ရဲ့ ဝူမင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခဲ့စမ်း ဒါဆိုရင် ငါ့ကို စော်ကားခဲ့တဲ့ နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းလေးကို ငါ အသက်ချမ်းသာပေးမယ်"

ဝူမင်ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောပြောလိုက်သည်။

သို့သော် လီယောင်းမှာမူ သူ၏စကားများကို အာရုံမရဘဲ သူမ၏စိတ်ထဲရှိ ဧကရီထံသို့သာ အာရုံပို့ထားသည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

သူမက စိတ်ထဲမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။

[ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်သွားပုံရတယ်]

ဧကရီက ကျေနပ်သည့် လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာခန့်မှန်းချက်လဲ"

လီယောင်းက အတင်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

[နင့်ကို ဒီကမ္ဘာကြီးက ဓာတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီ]

ဧကရီက ရှင်းပြသည်။

[အတိအကျပြောရရင် လျှပ်စီးဝိညာဉ်ပေါ့။ လျှပ်စီးဓာတ်တွေကို အလွန်အမင်း စုပ်ယူခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ဒီကမ္ဘာကြီးက နင့်ကို လျှပ်စီးဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တာပဲ]

ဧကရီက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် [လူသားတစ်ယောက်ကို ကမ္ဘာကြီးက ဓာတ်ဝိညာဉ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ဆိုတာ အလွန်ပဲ ရှားပါးလှတယ်] ဟု ဆက်လက်ပြောပြောလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကမ္ဘာကြီးသည် စွမ်းအင်များကို အချိန်အကြာကြီး စုစည်းပြီးနောက်မှသာ မိမိဘာသာ ဝိညာဉ်သတ္တဝါများကို ဖန်တီးလေ့ရှိကြောင်း သူမက ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။ လူသားတစ်ဦးကို ဤကဲ့သို့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းမှာ ထူးခြားလွန်းလှသဖြင့် လီယောင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမှန်တကယ် မျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသူဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားတော့သည်။

"ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်လား"

လီယောင်းက လက်တွေ့ကျကျ မေးလိုက်သည်။ သူမအတွက် ကမ္ဘာကြီးက အသိအမှတ်ပြုခြင်း မပြုခြင်းမှာ အရေးမကြီးဘဲ ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးကိုသာ စိတ်ဝင်စားသည်။

[အများအားဖြင့်တော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ဆိုးကျိုးတွေလည်း ရှိတယ်]

ဧကရီက ဖြေသည်။

[အကျိုးကျေးဇူးတွေကတော့ လျှပ်စီးဓာတ်နဲ့ ပိုပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားမယ် နောက်ပြီး နင့်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့တင် ဝိညာဉ်တွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာလိမ့်မယ်]

[ဝိညာဉ်တွေဆိုတာ ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့အတွက် အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ သတ္တဝါတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ သတ္တဝါအမျိုးမျိုး တစ္ဆေဝိညာဉ်အမျိုးမျိုးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အနေအထားမှာ ရှိနေတာပဲ...]

လီယောင်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆိုးကျိုးက ဘာလဲ"

[ငါပြောနေတာကို ဆုံးအောင် နားထောင်စမ်းပါ]

ဧကရီက အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

[ဝိညာဉ်တွေမှာ ကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။ အကယ်၍ ကမ္ဘာကြီး အန္တရာယ်ကျရောက်ရင် နင်က ကာကွယ်ပေးရမယ်]

[တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် နင်က ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ တစ်သားတည်း ချည်နှောင်ခံလိုက်ရတာပဲ။ အကယ်၍ ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားရင် နင် အသက်မသေရင်တောင် နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့်အတန်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်]

လီယောင်းသည် ထိုအချက်အလက်များကို အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ထင်သလောက်တော့ မဆိုးလှပေ။

"ကမ္ဘာကြီးကို ဘာကနေ ကာကွယ်ရမှာလဲ။ ကမ္ဘာကြီးက တကယ်ရော ကာကွယ်မှု လိုလို့လား" သူမက မေးလိုက်သည်။

[ကမ္ဘာကြီးအတွက် အန္တရာယ်တွေက အများကြီးရှိတယ်]

ဧကရီက ရှင်းပြသည်။

[အကယ်၍ အစွမ်းထက်တဲ့ မသေမျိုးတစ်ယောက်က လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ တချို့ဆိုရင် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို အရည်ကျိုပြီး ကျင့်ကြံရတဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုတောင် သုံးကြသေးတာ]

"ဒါဆိုရင် သူတို့လာတဲ့အခါ ငါက ရိုက်နှက်မောင်းထုတ်လိုက်ရုံပဲပေါ့"

လီယောင်းက ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

ဧကရီသည် စိတ်ပျက်လွန်းသဖြင့် နှုတ်ခမ်းပင် တွန့်သွားရသည်။ ဒီကလေးမက သူမပြောတာတွေကို နားရောထောင်ရဲ့လား။

[အေးလေ... အဲဒီသဘောပါပဲ]

သူမက မလိုလားသော်လည်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် ငါ ကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါ့စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ အိမ်ပဲလေ"

လီယောင်းက ကြွေးကြော်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ဘက်သို့ သူမ၏ အာရုံကို ပြန်လည်လှည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ပျင်းရိငြီးငွေ့နေဟန်ဖြင့် လက်ချောင်းလေးဖြင့် နားကို အသာအယာ ကလော်လိုက်ပြီး "တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ နားမထောင်မိလိုက်ဘူး။ ဘာပြောလိုက်တာလဲ" ဟု တမင်တကာ စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ သူ စကားပြောနေသည်မှာ တစ်မိနစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမက နားပင်မထောင်ခဲ့ဘူးလား။ သူသည် စိတ်ကို ငြိမ်အောင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ ဒါက ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်ပဲ ကလေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ စိတ်မပျက်သင့်ဘူးဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်တွေးနေမိသည်။ သူမ၏ ထူးဆန်းသော ခန္ဓာကိုယ်နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ သိအောင်လုပ်ရဦးမည်။

"ငါပြောနေတာက... နင် ငါ့ရဲ့ ဝူမင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်သင့်တယ် အကယ်၍ နင်သာ..."

လီယောင်းက သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကြားဖြတ်လိုက်သည်။

"အော်... အဲဒါကြောင့် ငါ နားမထောင်မိတာကိုး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပဲကိုး"

သူမက လက်ကို ခါယမ်းကာ ပယ်ချလိုက်သည်။

"လာလေ... တိုက်ချင်ရင် တိုက်လိုက်တော့"

သူမက စိန်ခေါ်ဟန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ငါ့စီနီယာအစ်ကိုက ငါ့ကို စောင့်နေတာမို့လို့ ခပ်မြန်မြန်လေးပဲ လုပ်ရအောင်"

သူမသည် တိုက်ခိုက်ရေး အနေအထားသို့ ပြင်လိုက်ရာ ပေါ့ပါးသော်လည်း အသင့်ဖြစ်နေသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာထက်၌ သွေးကြောများမှာ အထင်အသား ပေါ်လာတော့သည်။ ငါ နားကြားမှားနေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်ဟု သူ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။ ငါ တိုက်ခိုက်ရေးလောကကနေ ခဏတာ အနားယူနေတာ မှန်ပေမဲ့ ဝူမင်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နာမည်က ဒီလောက်အထိ အထင်သေးခံရမယ့် အဆင့် ရောက်သွားပြီလား။ အရင်တုန်းကဆိုရင် မိဘတွေက ကလေးတွေကို ချော့ရင်တောင် ငါ့နာမည်ကို သုံးပြီး ခြောက်ရတာ။ ငါ တကယ်ပဲ အိုသွားပြီလား။

"မြန်မြန်လုပ်ပါ မောင်လေးရာ... တစ်နေကုန် အချိန်မရှိဘူး"

လီယောင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ ဒေသတွင်း၌ အကြောက်ရဆုံး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပြောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လမ်းဘေးဈေးသည်တစ်ဦးကို ပြောနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်။

သူ၏ နဖူးပေါ်မှ သွေးကြောများမှာ ပို၍ပင် ထောင်တက်လာသည်။ သူသည် အသက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို အေးအေးထားရန် အတင်းကြိုးစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် စွမ်းအားကွာခြားမှုကို နားမလည်သေး၍ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမကို သင်ခန်းစာ အနည်းငယ် ပေးလိုက်ပါက နားလည်သွားပေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီလေ... နင်က အဲဒီလို လိုချင်မှတော့..."

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ဖိအားများမှာ တောင်တစ်လုံးအလား ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

"နင့်ကို ငါ နည်းနည်းတော့ ကစားပေးရတာပေါ့"

ထိုသို့ ကြွေးကြော်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် သူမထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားတော့သည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ဖိအားများ တိုးမြင့်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မြင်ကွယ်မှ အလေးချိန်တစ်ခုက ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် သူမကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ဂိုဏ်းချုပ်သည် တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇကပင် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်နေသည်။ သူမသည် သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ လက်သီးမှာ နောက်သို့ အားယူထားပြီး သေစေနိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်များ တောက်ပနေသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အစောပိုင်းက သူမ၏ အစွမ်းအစများကို အပြည့်အဝ စမ်းသပ်ခွင့် မရခဲ့ပေ။ မျှော်လင့်ချက်များကြောင့် သူမ၏ သွေးကြောများအတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ စီးဆင်းလာပြီး နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါ ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာပြီလဲ ကြည့်ရအောင်"

သူမ တွေးလိုက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

[နင် အာရုံစိုက်နေတဲ့ အရာက မှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား]

ဧကရီက စိတ်ပျက်လက်ပျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သို့သော် လီယောင်းမှာ ထိုသတိပေးချက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ဓားတစ်လျှောက် လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး ရောက်ရှိလာသော လက်သီးချက်ကို ကာကွယ်ရန် မြှောက်လိုက်သည်။ ရိုက်ခတ်မှုမှာ သူမ၏ လက်မောင်းများတစ်လျှောက် တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်တွင် အခိုင်အမာ ရပ်တည်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။

သို့သော် သူမသည် ဆက်လက် ပြုံးနေဆဲဖြစ်ကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် တိုက်ပွဲ၏ ရင်ခုန်သံကြောင့် တောက်ပနေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူမ၏ အမူအရာကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ အကဲခတ်နေသည်။

"ဒီမိန်းကလေးက တစ်မျိုးပဲ"

သူ တွေးလိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လီယောင်းသည် ဤလှည့်ကွက်ကို အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ နောက်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာမည့် တိုက်ကွက်ကို ကြိုတင်ကာကွယ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဓားသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အချိန်ကိုက် ထိတွေ့သွားပြီး သံချင်းထိသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သူမ လိုက်မီနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ ယုံကြည်မှုမှာ ပိုမို တိုးတက်လာသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ပဲ အနိုင်တိုက်နိုင်စရာ ရှိပေသည်။

သို့သော် ထိုအတွေး မဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖိအားများမှာ အဆမတန် ပြင်းထန်လာသည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ အမည်းရောင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ အရိပ်က အောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။ ထိုဝိညာဉ်လက်ဝါးကြီးသည် စက္ကန့်နှင့်အမျှ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး အလွန်ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

"အမ်..."

လီယောင်းသည် အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

သူမသည် လျှပ်စီးစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ အမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပြီး ထိုနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန် ချက်ချင်း ကြိုးစားလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ အနားသတ်မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင်သာ ရှိတော့သည်ဟု ထင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အောင်နိုင်မှုအပြုံးတစ်ခု စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သို့သော် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇမှာ သူမ၏ လမ်းကြောင်းရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ အပြုံးမှာ သူမထက် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူသည် အရင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားပါသည့် နောက်ထပ် လက်သီးချက်တစ်ခုဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။ လီယောင်းသည် သူမ၏ ဓားကို ခံစစ်အဖြစ် မြှောက်လိုက်သော်လည်း ထိုတိုက်ကွက်ကို အနိုင်နိုင်သာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရိုက်ခတ်မှု၏ အရှိန်ကြောင့် သူမမှာ နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ကိုယ်ဟန်ချက် ပျက်သွားသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကြွက်သားများကို အစွမ်းကုန် အားစိုက်လိုက်ရပြီးမှသာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အဟုန်ကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။

သူမ ဟန်ချက်ပြန်ညီသွားချိန်တွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိသောအခါမှ အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး"

သူမသည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ဗဟိုတည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားအောင် ရန်သူ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးသည် ဖျက်ဆီးလိုသော အားမာန်တို့ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး သူမကို ထိုဖျက်ဆီးမှုများကြားတွင် လုံးဝ ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။