အခန်း (၁၆၁)

"ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်မှာလဲ"

ဘင်းဟဲက မေးမြန်းရင်း ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ပထမအကြီးအကဲသည် ထိုတိုက်ကွက်ကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဘင်းဟဲကို နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားစေသည်။

"အားနည်းလွန်းတယ်"

သူမက အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြိုးစားကြည့်ဦး"

"ဒါဆို ဒါကိုရော ဘယ်လိုလဲ"

တီရှန့်၏ မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းဟောက်သံကြီး လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် သူသည် အထက်ကောင်းကင်မှ ဒုံးပျံသဖွယ် ဆင်းသက်လာသည်။ သူ၏ ဧရာမ လက်သီးကြီးနှစ်ဖက်လုံးကိုလည်း မြေသားချပ်ဝတ်များဖြင့် အခိုင်အမာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ပထမအကြီးအကဲသည် ဘေးသို့ အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ တီရှန့်သည် သူ၏ အဟုန်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

အကြီးအကဲသည် ကျောက်သားများ ဖုံးအုပ်နေသော တီရှန့်၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ သူမ၏ ခြေထောက်ကို တမင်တကာ ဖိနင်းလိုက်သည်။ အနည်းငယ်မျှသော ဖိအားပေးလိုက်ရုံဖြင့် ထိုမြေသားကာကွယ်မှုများမှာ ခြောက်သွေ့သော ရွှံ့စေးများကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ"

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်... ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ"

တီရှန့်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ သူသည် အကြီးအကဲ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်ထဲသို့ သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို တိုက်ရိုက် သွန်းလောင်းလိုက်သည်။ မြေသားစွမ်းအင်များမှာ အထက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမ၏ ခြေထောက်များကို ဒူးဆစ်အထိ မာကျောသော ကျောက်သားများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

တီရှန့်သည် သူ၏ လက်ရာကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူလုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ဖြစ်မလားဟု တွေးတောမိသော်လည်း အရေးမကြီးတော့ပေ။ ဤမျှဖြင့် လုံလောက်ရပေမည်။

"အခုပဲ"

သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပထမအကြီးအကဲ လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘင်းဟဲသည် သူမထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာပြီး လက်ဝါးတွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအားများ တောက်ပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လက်ပတ်လည်တွင် ဖြူစင်သော အရှိန်အဝါများမှာ အစပိုင်းတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဝဲလည်နေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှသော ဝဲဂယက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ရေခဲပွင့်များ စတင်ပုံပေါ်လာသည်။

ဘင်းဟဲ၏ လက်ဝါးသည် ပထမအကြီးအကဲ၏ ဝမ်းဗိုက်တည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားတော့သည်။ ထိတွေ့လိုက်သော နေရာမှ ရေခဲများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အကြီးအကဲ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရေခဲသစ်ကိုင်းများသဖွယ် ရစ်ပတ်ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တောက်ပနေသော ရေခဲရုပ်တုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရသဖြင့် ဘင်းဟဲမှာ အားကုန်ခမ်းသွားကာ အသက်ရှူသံများ ပြတ်တောင်းလျက် ဒူးထောက်လဲကျသွားရသည်။ သူမသည် အားယူ၍ ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခေါင်းကိုသာ မော့နိုင်ရှာသည်။ သို့သော် သူမ၏ အောင်ပွဲမှာ ခဏတာသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရေခဲထောင်ချောက်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းလေးများ ပေါ်လာပြီးနောက် ဘင်းဟဲ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် ရေခဲထုကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ရေခဲစများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ဘင်းဟဲ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ အခုလေးတင် သူမ သုံးလိုက်သော နည်းစနစ်မှာ သူမ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက် ဖြစ်သည်။ ပထမအကြီးအကဲက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။

"တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ"

ပထမအကြီးအကဲက ချီးကျူးလိုက်ရင်း သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်စွပ်ပေါ်မှ ရေခဲစများကို ခါချလိုက်သည်။

"တခြားသူဆိုရင် အဲဒီထဲကနေ ဘယ်လိုမှ ရုန်းထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်တစ်ခု မေ့နေတာက... ရေခဲဆိုတာ ငါ့ရဲ့ အထူးပြုပညာရပ်ပဲ"

သူမ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားတော့သည်။ ဝင်းအတွင်းရှိ မြေပြင်ပေါ်၌ ဆီးနှင်းပုံစံများမှာ ရှုပ်ထွေးလှသော ကွန်ရက်သဖွယ် ပြန့်နှံ့သွားပြီး လေထုထဲရှိ စိုထိုင်းဆများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ခဲသွားတော့သည်။ သူမသည် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဝင်းအတွင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများကို ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားသော လက်ဟန်တစ်ခုဖြင့် ဧရာမ ရေခဲတံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ထျန်းကန်းဂိုဏ်းသားများနှင့် သူတို့၏ တပည့်များကို ကြားဖြတ် ခွဲပစ်လိုက်သည်။

တီရှန့်မှာမူ တံတိုင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အကြီးအကဲကို မော့ကြည့်နေမိသည်။ သူမသည် အစကတည်းက အလေးအနက် တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး ထျန်းကန်း ပျောက်ကွယ်သွားရာအရပ်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ အကြီးအကဲသည် ထိုအသံထွက်ပေါ်ရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် အတွေးနက်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"သူ အောင်မြင်သွားပြီလား"

သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ"

တီရှန့်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သလို ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ဘင်းဟဲကလည်း တပြိုင်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ မောပန်းနေသော်လည်း ထရန် အားယူနေကြဆဲဖြစ်သည်။

"ကလေးနှစ်ယောက်... ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြစမ်း"

ပထမအကြီးအကဲက အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လက်ဟန်တစ်ခုဖြင့် သူတို့၏ ခြေထောက်များကို ရေခဲများဖြင့် ချုပ်နှောင်လိုက်ပြန်သည်။ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မစောင့်တော့ဘဲ သူမသည် ဝေဟင်သို့ ပျံတက်လိုက်ကာ ပေါက်ကွဲသံထွက်ပေါ်ရာဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

သူမ သွားနေစဉ်အတွင်း စိတ်ထဲ၌ အတွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေသည်။ ဤသည်မှာ လောင်းကြေးတစ်ခုပင်။ ဘင်းဟဲအနေဖြင့် ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းထံမှ အကူအညီ တောင်းခံလိမ့်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းထားသော်လည်း အရာအားလုံးမှာ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ပေါက်ကွဲမှု၏ ပြင်းအားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထျန်းကန်းမှာ ရန်သူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ သူသည် ရန်သူနှင့် မရင်ဆိုင်မီ ဂိုဏ်းချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟုသာ သူမ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်သာ ဘေးကင်းပါက သူတို့ သုံးဦးပေါင်းလျှင် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ရန်သူ ဖြစ်နိုင်သဖြင့် ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးပေါင်းလျှင်ပင် ထိုစွမ်းအားကို ယှဉ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုစိုးရိမ်စရာ အတွေးများကို မေ့ဖျောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

အပျက်အစီးများကြားမှ ထျန်းကန်းနှင့် ရွှီလျန်တို့သည် အားယူ၍ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဝတ်ရုံပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါချရင်း ရန်သူကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကြ၏။ ထိုသူသည် သူတို့၏ရှေ့တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရပ်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူတို့ကို မထေမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။

"မင်းတို့က တော်တော်လေး အကြမ်းခံသားပဲ"

သူက မှတ်ချက်ပြုသည်။ သူသည် သူတို့နှစ်ဦးကို အကဲခတ်ရင်း မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး "ငါ မင်းတို့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ ဝူမင်ဂိုဏ်းထဲဝင်ပြီး ငါနဲ့အတူ ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကူညီစမ်း" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အိပ်မက်မက်နေလိုက်ဦး"

ထျန်းကန်းက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစများ စီးကျနေသော်လည်း ရန်သူ၏အကြည့်ကို မတွန့်မဆုတ်ဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်နေခဲ့သည်။

ထိုသူသည် သူ၏မေးစေ့ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပွတ်သပ်နေမိသည်။ ဤလူသစ်သည်လည်း ဟိုမိန်းကလေးကဲ့သို့ပင် အကြောင်းပြချက်မရှိသော သစ္စာရှိမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို ဘယ်လိုမျိုး ပြုမူခဲ့လို့ ဒီလောက်အထိ သစ္စာရှိနေကြတာလဲ။

ဤအချက်က သူ့ကို များစွာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အတိအကျ လိုအပ်

နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များကို ခေါ်ယူထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤဂိုဏ်းများ၏ အမည်ကို အသုံးချ၍ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့များက အမှန်တရားကို သိရှိသွားချိန်တွင် အရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ရတနာမှာ သူတို့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ဆရာ၏ တွန့်ဆုတ်နေမှုအပေါ် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုအချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူ့ဆရာ၏ စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးရှိ ပညာရှင်အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာလို့ ရတနာကို တိုက်ရိုက် မသိမ်းယူတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး အကွက်ချ စီစဉ်နေရတာလဲ။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူ့ဆရာ၏ အတွေးအခေါ်များကို သူ မမှီနိုင်ပေ။

"နင်တို့က တော်တော်သစ္စာရှိကြတာပဲ"

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီး လေသံမှာ အေးစက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို မင်းတို့ မလက်ခံမှတော့ ဆက်ထားနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ မင်းတို့ အသေခံလိုက်ကြတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

သူသည် လက်ကို သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဝါးတွင် စွမ်းအင်များ စုစည်းလာသည်။ ထျန်းကန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ယန်ရွှီလျန်၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်သည်။

"နင်က အရင်သွားချင်တာလား။ ကောင်းပြီလေ... ငါ့အတွက်တော့ အတူတူပါပဲ"

ထိုသူက ပုခုံးတွန့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများပတ်လည်တွင် စွမ်းအင်များမှာ သိသာထင်ရှားသော အလင်းတန်းများအဖြစ် စုစည်းလာသည်။

ရုတ်တရက် သူဆန့်ထုတ်ထားသော လက်မောင်းပတ်လည်တွင် ရေခဲပွင့်များ စတင်ပုံပေါ်လာသည်။ သူသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ "နင် ငါထင်ထားတာထက် စောရောက်လာတာပဲ။ နင့်ဂိုဏ်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ကို နင် အသက်ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်"

ပထမအကြီးအကဲက အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေရင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ လက်များမှာ ရေခဲစွမ်းအင် နည်းစနစ်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် ဟားတိုက်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အင်း... နင်ပြောတာ မှန်တယ်"

သူက ဝန်ခံသည်။

သူသည် မထေမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာဖြင့်ပင် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ လက်ချောင်းတစ်ချက် ခါလိုက်ရာ ပထမအကြီးအကဲ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ရေခဲစများမှာ ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေသွားတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ တောက်ပသော ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ"

ပထမအကြီးအကဲက တွေးလိုက်မိသည်။ သူတို့၏ အောင်နိုင်ခြေကို ဆင်ခြင်မိသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်စိတ်များ တိုးပွားလာသည်။ စွမ်းအားကွာခြားမှုမှာ ကျော်လွှားရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းကာ စွမ်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လည်ပတ်စေနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထက်၌ အပြုံးတစ်ခု ခဏတာ ဝင်းပသွားပြီး "ဒီကလေးမလေး နောက်ဆုံးတော့ သူမရဲ့ နည်းစနစ်ကို သဘောပေါက်သွားပြီလား" ဟု တွေးမိသည်။ မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်မှေးမှိန်သွားပြန်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... သူမ သဘောပေါက်တာက နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ"

ပထမအကြီးအကဲသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရန်သူထံသို့ ထက်ရှလှသော ရေခဲစပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုသူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ဂရုပင်မစိုက်ဘဲ အလွယ်တကူပင် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သူမသည် အားမလျှော့ဘဲ ရေခဲဓားတစ်စင်းကို ဖန်တီးကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ရှည်လျားသော ဘဝသက်တမ်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း အကူးအပြောင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်သည် သူမ၏ ညီအစ်မများရှိရာသို့ လိုက်သွားရမည့် အချိန်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်...