အခန်း (၁၆၆)

ဂိုဏ်းချုပ်သည် တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး ပျက်စီးသွားမှုများကို တွက်ချက်သောအကြည့်ဖြင့် ဆန်းစစ်လိုက်သည်။

"ငါ လက်လွန်သွားပြီလား"

သူ၏ မှောင်မိုက်သော လက်ဝါးသိုင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဧရာမ တွင်းကြီး ကို ကြည့်ရင်း သူ တွေးတောနေမိသည်။ မြေပြင်မှာ အတွင်းဘက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ကျောက်တုံးနှင့် မြေသားများမှာ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားအောက်တွင် အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ရုတ်တရက် အပျက်အစီးများ၏ ဗဟိုချက်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို သူ သတိထားမိသွားသည်။ ၎င်းမှာ အပျက်အစီးများကြားတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော လီယောင်းပင်။ သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး ဖုန်မှုန့်များ ကပ်ငြိနေသော်လည်း သူမသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိဘဲ အကောင်းပကတိ ရှိနေသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ သူမ၏ ရပ်တည်ချက်မှာ မတွန့်မဆုတ်ဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ သူ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်မျိုး လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇသည် အထက်မှ ဆင်းသက်လာပြီး လီယောင်း၏ရှေ့တွင် ပေါ့ပါးသော အရှိန်အဝါဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး အကြမ်းခံသားပဲ"

သူက အံ့ဩသံ အနည်းငယ်ပါလျက် ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နင်က ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပထမလက်ဝါးကြီးနှင့် ထပ်တူညီသော အမည်းရောင် လက်ဝါးကြီးများမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ သူတို့၏ အရိပ်များမှာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေဝင်ဆည်းဆာအသွင် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်လက်ဝါးတစ်ခုစီတွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအင်များ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ အမိန့်ပေးချက်နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

"လက်လျှော့လိုက်စမ်း"

ထိုလူက ပြောလိုက်သည်။

လီယောင်းက စကားဖြင့် ပြန်မဖြေပေ။ ထိုအစား သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးများ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမဦးစွာ လျှပ်စစ်စလေးတစ်ခု ထို့နောက် နောက်ထပ်တစ်ခု... နောက်ဆုံးတွင် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များမှာ သက်ရှိသတ္တဝါများအလား သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကခုန်နေတော့သည်။ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း စွမ်းအားများကြောင့် လေးလံလာသည်။

သူမသည် သူ၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်နှာကို မော့လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ယခုအခါ သူမကို လုံးဝလွှမ်းခြုံထားသော လျှပ်စီးရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူမ၏ ဓာတ်

ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းမှုမှာ ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်ကာ သိသာထင်ရှားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ သူမထံမှ ဖြာထွက်နေသည်။

"နင့်ရဲ့ လှည့်ကွက်လေးက ချစ်စရာကောင်းသားပဲ"

သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပယ်ချလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် အထက်ရှိ အမည်းရောင်လက်ဝါးကြီးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏နောက်ဘက်သို့လည်း ဇဝေဇဝါဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဘယ်လို လှည့်ကွက်လေးလဲ။ သူ ခေါ်ယူထားသည့် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို သူမက မြင်ရောမြင်ရဲ့လား။ ငါ သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်လိုက်လို့ သူမ စိတ်ဖောက်ပြန်သွားတာလားဟု သူ ခဏမျှ တွေးတောမိသည်။

သူ ဤအတွေးကို စကားအဖြစ် မဖော်ပြမီမှာပင် လီယောင်း၏ အသံမှာ သူ၏နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုအခါ သူမ၏ကျောသည် သူ၏ကျောနှင့် ကပ်လျက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအချီ စရအောင်"

သူမက ကြေညာလိုက်ရာ သူမ၏ အသံထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ဖုံးကွယ်၍မရပေ။

ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါ နင့်ကို လျှော့တွက်ခဲ့ပုံရတယ်"

သူက ဝန်ခံလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး ငါ အစွမ်းကုန် တိုက်တော့မယ်။"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုနေရာတစ်ခုလုံး၌ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများကို တုန်ခါသွားစေလောက်အောင် ပြင်းထန်သည့် မိုးကြိုးပမာ တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိတွေ့မိတိုင်း လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး သစ်ပင်များ ကျိုးပဲ့ကာ ကျောက်တုံးများမှာ ဖိအားအောက်တွင် အက်ကွဲကုန်ကြသည်။

လီယောင်း၏ ဓားသည် ထိုသူ၏ ပုခုံးကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ထိတွေ့သည့်နေရာတွင် အမည်းရောင်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း စုစည်းလာသဖြင့် ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမ၏ ဓာတ်ဝိညာဉ်အသွင်ဖြင့်ပင် သိသိသာသာ အသာစီးမရနိုင်ပေ။ သူ၏ အမှောင်ထုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ထူးကဲလှသဖြင့် သူမ၏ လျှပ်စီးဓာတ်၏ သာလွန်မှုကို ထိရောက်စွာ ချေဖျက်ထားနိုင်သည်။ သူမသာ အလင်းဓာတ်ကို မပိုင်ဆိုင်ထားပါက သူ၏ ခံစစ်ကို ဖောက်ထွင်းရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်က နောက်ထပ် လက်ဝါးတိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူမ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း သူမသည် လေထဲတွင်ပင် ကိုယ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လှည့်၍ သူ၏ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရေစီးသကဲ့သို့ ချောမွေ့နေပြီး တိကျလှသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူမကို ပိုမိုစိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဆန်းစစ်လာသည်။ ဤမိန်းကလေးသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းသက်သက်အတွက် အသက်ရှင်နေသည့် တိုက်ခိုက်ရေး အရူးအမူးသမားများထဲမှ တစ်ဦးလား။ ဝူမင်ဂိုဏ်းတွင် ထိုကဲ့သို့သောသူ အများအပြားရှိသော်လည်း သူမမှာမူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။ သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်နောက်ကွယ်တွင် တိုက်ပွဲ၌သာ ပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိသော တိုက်ခိုက်ရေး မိစ္ဆာတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည့် အရည်အချင်းမျိုး ရှိသည်။ သူမသည် တာအိုဂိုဏ်းဘက်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အမှောင်ထုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ သတိပြုမိသည်။ ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူ၏ ဝါရင့်အတွေ့အကြုံရှိသော အာရုံမှ လွတ်ကင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း သူ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။ ဤကဲ့သို့သော သဘာဝရှိသည့်သူက အဘယ်ကြောင့် အရေးမပါသော ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုတွင် ကလေးကစားသလို ကစားနေရသနည်း။

အကယ်၍ သူမသာ ဝူမင်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပါက သူမ၏ ထူးကဲလှသော ပါရမီဖြင့် တာအိုဂိုဏ်းမှ သူတို့ကို စိန်ခေါ်နိုင်မည့် ပညာရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်...။ အစောပိုင်းက သူမ တစ်စုံတစ်ယောက်အကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ ၎င်းသည် သူမကို ဤကဲ့သို့ ကန့်သတ်ချက်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တွယ်ကပ်နေစေသည့် အကြောင်းရင်းလား။

သူမ၏ လျှပ်စီးအားဖြည့်ထားသော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ကာကွယ်ရင်း သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမကဲ့သို့သော သူတစ်ဦးပင်လျှင် လူသားချင်း တွယ်တာမှုများ ရှိနေနိုင်သည်မှာ ထူးဆန်းလှပေသည်။ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် အဆုံးမရှိသော အံ့ဩစရာများ ရှိနေပါလား။

"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်... နင် စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် ထင်တယ်"

သူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း လီယောင်း တောင့်ခဲသွားသည်ကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

သူမ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ အပြုံးမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုလူကို အမှန်တကယ်ပင် ဂရုစိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဝူမင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်စမ်းပါ။ ဒါဆိုရင် နင့်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ဘေးကင်းဖို့ ငါ အာမခံပေးမယ်"

သူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ လီယောင်း၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ သူ အကြီးအကဲ မှားယွင်းတွက်ချက်မိလေသလားဟု သံသယဝင်ရလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်စွာ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေသော လျှပ်စီးများမှာလည်း ရုတ်တရက် လုံးဝ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ခဏတာမျှတော့ သူသည် ၎င်းကို လက်ခံလိုက်ခြင်းဟု ထင်မှတ်မှားမိခဲ့သည်။

ထို့နောက် လီယောင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရန် မော့လာသောအခါ သူ၏ ယူဆချက်မှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲကြေသွားတော့သည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ သူ၏ အနှစ်သာရတစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်သွားနိုင်သည့် နက်မှောင်သော လျှပ်စစ်အပြာ

ရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရုပ်ခန္ဓာမရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်

ပုံသဏ္ဌာန်တစ်လျှောက် မလိုလားဘဲ တုန်ယင်သွားမိသည်။

ဒီအကြည့်က ဘာလဲ။

၎င်းမှာ သားကောင်ကို မသတ်ဖြတ်မီ အကဲခတ်နေသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ အကြည့်နှင့် အလွန်တူလှသည်။

"နင်က ငါ့စီနီယာအစ်ကိုနဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့"

သူမက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပါဝင်ဘဲ တည်ငြိမ်အေးစက်လွန်းလှသည်။ မည်သည့် အော်ဟစ်ခြိမ်းခြောက်မှုထက်မဆို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံမျိုးပင်။

"နေဦး နားလည်မှုလွဲနေပုံရတယ်..."

သူက ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမက ဆက်ခွင့်မပေးဘဲ ကြားဖြတ်လိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

ထိုအမိန့်မှာ အရှိန်အဝါ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်မှာ အလိုအလျောက် ပိတ်သွားတော့သည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ သာမန်စကားလုံးတွေက ဒီလောက်အထိ အာဏာစက် ပြင်းထန်နိုင်ပါ့မလား။

ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် စတင်စုစည်းလာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကြိတ်ခြေပစ်တော့မည့်အလား ဖိနှိပ်လာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံပင်လျှင် နှောင့်ယှက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အတင်းအဓမ္မ ပိတ်ဆို့ခံရသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

လျှပ်စီးများ စတင်လက်လာပြန်သည်။ သို့သော် အစောပိုင်းကကဲ့သို့ လီယောင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက် လက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များသည် သဘာဝမဟုတ်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုစည်းလာပြီး သူတို့၏ အထက်တည့်တည့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံများဖြင့် ဝဲလည်နေသည်။ လေထုမှာလည်း ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခု မကျရောက်မီ အခြေအနေကဲ့သို့ လေးလံထိုင်းမှိုင်းလာသည်။

လီယောင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း စတင်ပြောင်းလဲလာသည်။ သူမ၏ ရုပ်သွင်မှာ အလွန်တရာ လှပသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မူလရုပ်သွင်ထက်ပင် ပိုမိုရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ နက်မှောင်သော နီလာပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ပုခုံးများပေါ်တွင် အရည်ပျော်နေသော လျှပ်စီးများအလား စီးကျနေသည်။ သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော လျှပ်စီးပုံစံများ ရေးထိုးထားသည့် အပြာရောင်နှင့် ငွေရောင်သတ္တုများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ပလ္လင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမသည် ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ဘုရင်မတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုအပြာရောင်မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ငါက ဘယ်သူလဲ။ ငါ ဘယ်မှာ ရောက်နေတာလဲ"

ဂိုဏ်းချုပ်၏ အတွေးများမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ ပြန့်ကျဲကုန်ပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်မှုများမှာလည်း ပြိုလဲကုန်တော့သည်။

သူတို့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ရှေးဟောင်းအိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာသည်။ အက်ကွဲနေသော မြေပြင်မှနေ၍ သက်ရှိကျောက်တုံးများနှင့် မြေသားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ လီယောင်းနှင့် အလွန်တူသော်လည်း မြေဓာတ်ခံ သဘာဝရှိသည်။

"မြေဓာတ်ဝိညာဉ်လား"

ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇက မယုံနိုင်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် အံ့ဩစရာများမှာ မကုန်သေးပေ။ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်များ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်ထင်ဟပ်နေသော စီးဆင်းနေသည့် သတ္တုဝိညာဉ်၊ နက်ရှိုင်းသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအလား လှိုင်းထနေသော ရေဝိညာဉ်၊ ပြီးပြည့်စုံသော လူသားပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း တောက်လောင်နေသော မီးလျှံဝိညာဉ်နှင့် သက်ရှိအနှစ်သာရများ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေသော သစ်ကိုင်း၊ သစ်ရွက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သစ်သားဝိညာဉ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုဓာတ်ဝိညာဉ်များသည် ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇ၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝဥဿုံ လျစ်လျူရှုထားကာ လီယောင်း၏ ပလ္လင်ပတ်လည်တွင် စုဝေးလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူမဘက်သို့ လှည့်ကာ ရိုသေသမှုဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့က လျှပ်စီးဝိညာဉ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

သူတို့က ညီညာစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သူတို့၏ အသံများမှာ ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်က တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမြင်တွေ့နေရသည့် အရာများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ဝိညာဉ်ခွဲဗီဇ၏ မျက်နှာတွင် သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ သူ၏ အစောပိုင်းက ရှိခဲ့သော ယုံကြည်မှုများမှာ လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတော့ သွားပြီ