အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများ စုရုံးလာခြင်း

ဟူးလားလား

နဂါးရစ်ခွေတောင်ဝှေးမှ ကျယ်ပြန့်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော အင်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ် ဆီသို့ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းသောမြစ်ရေကဲ့သို့ပင်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ခန့်ညားထည်ဝါသော ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းများ ပေါ်လာချေ၏။

မမြင်နိုင်သော လှိုင်းဂယက်များ ပြန့်လွင့်သွားပြီး ထိုအင်အားကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်လေသည်။

"ဖူး"

အဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရလေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ခဏမျှ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားကာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရချေ၏။

"မဟာဘုန်းတော်ကြီး"

ရွှယ်ဟုန်ချန်း သည် စိုးရိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာ မှ အခြားသူများလည်း မဟာဘုန်းတော်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြကုန်၏။

သူတို့ အလွန် အံ့သြသွားကြလေသည်။

မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကျော်ကြားခဲ့သော ဝါရင့်ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာ၏မဟာဘုန်းတော်ကြီး ရှစ်ဦးအနက် ပထမနေရာတွင် ရှိသူ ဖြစ်ချေ၏။

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ သာမန် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကပင် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

"ငါ ဘာမှမဖြစ်ဘူး..."

မဟာဘုန်းတော်ကြီးက လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ခန့်ညားသော တောင်ထိပ်ကို မော့ကြည့်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတောင်ပေါ်မှာ အင်မော်တယ်တွေ ထွင်းထုထားတဲ့ အင်မော်တယ်သင်္ကေတတွေ ရှိနေတယ်။ အချိန်တွေ အကြာကြီး ကုန်ဆုံးသွားလို့ စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပေမဲ့ အခုထိ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် သက်ရှိတွေကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်တယ်..."

သူသည်လည်း အလားတူ တုန်လှုပ်နေမိချေ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ်၏ သမိုင်းကြောင်းမှာ အလွန် ရှေးကျလွန်းလှသဖြင့် ခြေရာခံရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

၎င်းသည် သမိုင်းမြစ်ကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး လူတို့၏နှလုံးသားထဲမှ ရိုသေလေးစားမှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေ၏။

ယခုပင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ်ကို များစွာမရိုသေသောကြောင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရချေ၏။

"နတ်ဘုရားပစ္စည်းက ဝိညာဉ်ရှိတယ်။ သူ မွေးဖွားလာမယ့် အချိန် မရောက်သေးဘူး။ ငါတို့ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြတာပေါ့..."

မဟာဘုန်းတော်ကြီးက ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာမှ လူများသည် မတ်စောက်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် နေရာယူကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေတော့သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် အနည်းငယ်မျှ အံ့သြခြင်း မရှိပေ။

အစောပိုင်းက အဘိုးအို တိုက်ခိုက်စဉ်ကတည်းက သူသည် တောင်ပေါ်ရှိ အင်မော်တယ် သင်္ကေတများကို သတိပြုမိခဲ့ချေ၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မခံစားခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ အင်မော်တယ်လမ်းထဲ ဝင်ခဲ့တာနဲ့ ပတ်သက်နေမလားပဲ..."

ရှန်းချန်ကော စဉ်းစားလိုက်လေသည်။ သူသည် အင်မော်တယ်လမ်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အင်မော်တယ်အခွင့်အလမ်းကို ရရှိခဲ့ဖူးပေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် စွန်းထင်နေပြီ ဖြစ်ချေ၏။

အင်မော်တယ်တာအို၏မြစ်ဖျားခံရာချင်း တူညီနေသောကြောင့် သူသည် ဘေးကင်းကင်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အချိန်သည် ရေစီးသကဲ့သို့ ကုန်လွန်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်နေ့၏ ထက်ဝက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

"ရွှမ်း"

ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်မှ လေခွင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားတောင်၏အောက်ခြေ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ကျယ်ပြန့်သော ဖိအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ရှန်းချန်ကော မျက်လုံးဖွင့်ပြီး အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်စု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ဤလူစုမှာ အမျိုးသမီးများသာ ဖြစ်ကြကုန်၏။

သူတို့အားလုံးသည် လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံရှည်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြချေ၏။

သူတို့သည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး လောကီနှင့် မသက်ဆိုင်သော အသွင်အပြင် ရှိကြလေသည်။

လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးများကဲ့သို့ ထူးခြားဆန်းပြားနေကြပေသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ လှပသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ချေ၏။ သူမသည် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးရှိပြီး အချိန်ကာလသည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခြေရာမျှ ချန်မထားခဲ့ပုံရပေသည်။

ထိုအစား သူမကို ရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ပေးထားလေသည်။ သူမ၏စိတ်နေသဘောထားမှာ ပိုမို ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"ဪ... မသေမျိုးနန်းဆောင်စံအိမ်က နတ်သမီးတွေပါလား။ ကျုပ်တို့ ရောက်နေတာ မနှုတ်ဆက်မိလို့ ခွင့်လွှတ်ပါ..."

ထိုအချိန်တွင် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာ၏မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းတို့နှင့် အလွန် ရင်းနှီးပုံရပေသည်။

"နတ်သမီးလေးတွေကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ရွှယ်ဟုန်ချန်းနှင့် နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာမှ လူများအားလုံးလည်း လေးစားမှု ပြသသည့်အနေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြကုန်၏။

သူတို့သည် နယ်ခြား မသေမျိုးစံအိမ် မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

နယ်ခြား မသေမျိုးစံအိမ်သည် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အပြင်ဘက် အရှေ့ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး ၎င်း၏အင်အားမှာ နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာထက်ပင် သာလွန်ပေသည်။

ခိုင်မာသော အခြေခံနှင့် များပြားလှသော ကျွမ်းကျင်သူများကြောင့် ၎င်းကို အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် နယ်ခြား မသေမျိုးစံအိမ်သည် လောကီရေးရာအငြင်းပွားမှုများတွင် ပါဝင်လေ့ မရှိသဖြင့် အင်အားစု အားလုံးနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိလေသည်။

ခေတ်တိုင်းတွင် သူတို့၌လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော ဆက်ခံသူတစ်ဦး ရှိတတ်ပြီး ထိုသူကို နတ်သမီး ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြလေသည်။

ထို့နောက် နယ်ခြား မသေမျိုးစံအိမ်မှ လူများက ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ကြပြီး နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာမှ ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိရာ တောင်ထိပ်သို့ သွားရောက်ကြလေသည်။

"နတ်သမီးလေးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ရွှယ်ဟုန်ချန်းသည် အပြုံးဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူသည် လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်ရာ အလွန် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး ချောမောသော ဟန်ပန် ပေါ်ပေါက်နေပေသည်။

"အိမ်ရှေ့စံက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ..."

ထိုအမျိုးသမီးက ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ သူမ၏လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် အပြုံးဖျဖျလေး ပေါ်လာလေသည်။

သူမ၏အသံမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသဖြင့် နွေဦးလေညင်းကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ လူများကို အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေပေသည်။

သူမသည် နယ်ခြား မသေမျိူစံအိမ်၏ ဆက်ခံသူ ယွီချင်းရို့ ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး စကားစမြည် ပြောဆိုကြလေသည်။ သို့သော် ရွှယ်ဟုန်ချန်း၏ထက်သန်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ယွီချင်းရို့မှာ အတော်ပင် အေးစက်နေပုံရပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှသာ တုံ့ပြန်လေသည်။

"နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာက အစောဆုံး ရောက်လာပုံရတယ်နော်..."

ထိုအချိန်တွင် နယ်ခြား မသေမျိုးစံအိမ်မှ ခေါင်းဆောင် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်လေသည်။

သူမသည် မသေမျိုးစံအိမ်၏ကိုးဦးမြောက် အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်ပေသည်။

"နတ်သမီး... ခင်ဗျား ပြောတာ မှားနေတယ်..."

မဟာဘုန်းတော်ကြီးက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ရှန်းချန်ကော ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်မှာ "ဒီ ညီလေးက ပထမဆုံး ရောက်လာတာဗျ..."

"ဪ..." ကိုးဦးမြောက် အကြီးအကဲက ရှန်းချန်ကောကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်လွှဲကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်တဲ့လူတွေလည်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ..."

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာချေ၏။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင် ရထားလုံးတစ်စီး လိမ့်တက်လာလေသည်။ ဘီးလုံးများ လိမ့်သံမှာ နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်နေချေ၏။

၎င်းကို အစိမ်းရောင် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်က ဆွဲလာပြီး တိမ်တိုက်ပင်လယ်များကို ဖြတ်သန်းလာလေသည်။

ထိုလူစုမှာ အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ကြီးကျယ်လှပေသည်။

ထို အစိမ်းရောင် ခြင်္သေ့ကြီးမှာ ဦးခေါင်း သုံးလုံး ရှိနေချေ၏။ ၎င်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံရပြီး မျက်လုံးများမှာ ကြမ်းကြုတ်စူးရှနေပေသည်။

၎င်းသည် ပြင်းထန်ပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်တဲ့ လူစုလဲ။ ယန်နယ်ပယ် သားရဲ တစ်ကောင်က ရထားလုံးကို ဆွဲလာတာပဲ..."

ရှန်းချန်ကော၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး မျက်နှာတွင် အံ့သြသော အရိပ်အယောင် ပေါ်လာလေသည်။

ဤလူစု၏ ဝင်ရောက်လာပုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"နတ်ဘုရား နန်းတော်က လူတွေ ရောက်လာပြီပဲ..."

ကိုးယောက်မြောက် အကြီးအကဲက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး မဟာဘုန်းတော်ကြီးနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြလေသည်။

နတ်ဘုရား နန်းတော်၏လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုသော ပုံစံအရ သူတို့သည် နတ်ဘုရား ပစ္စည်းတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ဤ အရှေ့ပိုင်း ကမ္ဘာတွင် ၎င်းသည် လွှမ်းမိုးထားသော အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် သူတို့သည် အလွန် အာဏာရှင်ဆန်ပြီး လူသတ်မှုကို မကြာခဏ ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြလေသည်။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ လူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေပြီး သူတို့ကို မကြောက်သောသူ မရှိသလောက်ပင်။

သူတို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မည်သူမျှ မျက်နှာပြခြင်း မရှိကြချေ။

ရွှေရောင် ရထားလုံးသည်သာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရှိနေလေသည်။ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရထားဘီးရာ နှစ်ကြောင်းမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ကျန်ရစ်နေချေ၏။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် နတ်ဘုရား နန်းတော်၏ မာနကြီးမှုနှင့် အာဏာရှင်ဆန်မှုကို မြင်နိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ၊ မည်သည့် အင်အားစုကိုမျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

သူတို့သည် မသေမျိုးစံအိမ်နှင့် နှင်းစက်‌မျှောလွှင့်အင်ပါယာကိုပင် ထည့်မတွက်ကြချေ။

ခဏအကြာတွင် အင်အားစုများ ပိုမို ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးတွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။

နေရာတိုင်းတွင် ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ လူများ ရှိနေကြပြီး မိုးမြေကို ဖုံးလွှမ်းထားချေ၏။

ယာမာနန်းတော်

ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နန်းဆောင်

သို့သော် ကမ္ဘာကြီးကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ စိတ်မဝင်စားဘဲ သီးခြားနေတတ်သော ကျိရှားအကယ်ဒမီ မှ တပည့်များလည်း ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိရှားအကယ်ဒမီသည် ပညာသင်ကြားရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် အရှေ့ပိုင်းရှိ လူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ပညာရပ်ဆိုင်ရာမြင့်မြတ်သော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ချေ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များတစ်လျှောက် သူတို့သည် တပည့်များကို လက်ခံပြီး အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာလောကနှင့် ဘယ်သောအခါမှ မပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြချေ။

သူတို့သည် မည်သည့် တိုက်ပွဲ သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်မှုတွင်မျှ မပါဝင်ခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှပေသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် တာအိုဟောပြောရာနေရာဖြစ်သောကြောင့် ကမ္ဘာလောက၏ လေးစားမှုကို ခံရလေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အရှေ့ပိုင်းရှိ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း ကိုးခုအနက် သာမန်လူများက သူတို့ကို အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း ရှစ်ခုဟုသာ ခေါ်ဝေါ်လေ့ ရှိကြလေသည်။

ကမ္ဘာလောက၏အမြင်တွင် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများဟု သတ်မှတ်ခြင်းမှာ ကျိရှားအကယ်ဒမီ၏မြင့်မြတ်မှုကို စော်ကားရာ ရောက်သည်ဟု ထင်မြင်ကြလေသည်။

ကျိရှားအကယ်ဒမီကမူ ထိုကဲ့သို့သော ကျော်ကြားမှုများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။