မက်မွန် ပန်း အနက်ရောင် စောင်း

ကျန်း ကျင်းဟေ သတိပြုမိခြင်း မှ ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သော်လည်း ယဲ့ယွီ နတ်ဘုရား နည်းစနစ်များ အသုံးမပြုခဲ့ပေ၊ ထိုစား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား လက်ရာ လင်းနို့ ယပ်တောင် ကိုထုတ်ယူလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဒီလို လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိစ္ဆာ စွမ်းအင် များဖြင့်ဖုံးစေရန် ဆောင်ရွက်လိမ့်မည်။ ဒါက သူ၏ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက် လက္ခဏာ ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ သူ့ မျက်လုံး၏ ထောင့် မှ ဝေးလံသော နေရာရှိ ကျန်း ကျင်းဟေ ကို တစ်ချက် ကြည့်သည်။ သူမ တကယ်ပဲ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။အသက်ရှူချိန် ဆယ် ချက် သာ ကြာပြီးနောက်။ မြို့ တစ်ခုလုံး၏ မြေပြင် ငလျှင်လုပ်သကဲ့သို့ပြင်းထန်စွာ စတင်လှုပ်ခါသည်။ ၎င်း၏ ဗဟို တွင် ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သူမ မိစ္ဆာ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုနေစဉ် ကျန်း ကျင်းဟေ၏ အသံ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။

လက်သီး အရွယ်အစား ရှိသော ကျောက်တုံး တစ်ခု ရုတ်တက် အက်ကွဲကြောင်း မှ ကျည်ဆံတခုသဖွယ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း ကျောက်တုံးသည်ကျန်း ကျင်းဟေ၏ လက်များ ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်သည်။ ယဲ့ယွီ အနည်းငယ် မျက်မှောင် ကြုံ့လိုက်သည်။ သူ့ မျက်လုံးများ တွင် ကျောက်တုံး သည်ထူးခြားချက် မရှိပေ။ သူ့ နတ် အာရုံ ဖြင့် တောင် သူ ထူးခြားသော တစ်ခုခု မတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါက အလွန် သာမန်ဆန်သော ကျောက်တုံး တစ်ခု သာ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အထက် တွင် မိစ္ဆာ စွမ်းအား မရှိပေ။ ကျန်း ကျင်းဟေ ၎င်းကို အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ဘဏ္ဍာ တစ်ခု ကဲ့သို့ တကယ်ပဲ မြတ်နိုးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှသွေးအနည်းငယ် ထွက်အောင် နည်းစနစ် တစ်ခု လုပ်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာ သွေး တစ်စက် ကျောက်တုံး ပေါ်သို့ ကျသည်။ ချက်ချင်း နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် အလင်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ မြို့ထဲ ရှိ ရူးသွပ်စွာတိုက်ခိုက်ရန်ပြင်ဆင်နေသောမိစ္ဆာများ အားလုံး သူတို့၏ ရောက်ရှိရာနေရာတွင်ငြိမ်းတတ်စွာ ရပ်သည်။ အလင်း ပို၍ တောက်ပလာသည်နှင့် အမျှ ဒီ မိစ္ဆာများ လုံးဝ ဖုန်မှုန့် အဖြစ် လျှော့ချခံရသည်။ ၎င်းအလင်း၏ တောက်ပဆုံးအထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသော အရာအားလုံး အလင်းရောင်အောက်တွင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အလင်း အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသောပြီးသောအခါ တစ်ဖန် ဖြည်းဖြည်းချင်းစတင်ကာ မှိန် လာခဲ့သည်။ ၎င်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မူလက ရှိနေခဲ့သော ကျောက်တုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ ၎င်း၏ နေရာ တွင် ရှေးဟောင်း စောင်း တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဂူချင်း စောင်းကို ကိုင်ထားစဉ် ကျန်း ကျင်းဟေ သူမ၏ အမေ နှင့်အတူ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များ သတိရသည်။ ထို့နောက် သူ ညင်သာစွာ ပြောသည်- "ဒီ ပစ္စည်း ကို မက်မွန် ပန်း အနက်ရောင် ကျောက်စောင်း လို့ခေါ်ပါတယ်။။ တစ်ခါ မိစ္ဆာ ဘုံ မှာ နာမည်ကြီးသော မိစ္ဆာ လက်ရာ ဖြစ်တယ်။ ရေတွက်မရနိုင်သော အားကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာများ ဒီစောင်းကိုကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လိုချင်ခဲ့ ရရှိဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ယနေ့ထိ တောင် မှာ ရှေးဟောင်း စာပေတွေထဲမှာဒီအကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။; နှစ်ပေါင်း ငါးသောင်း အကြာတုန်းက ဒီဟာကို မိစ္ဆာ ဘုံ၏ အဖိုးထိုက်ဆုံး ဘဏ္ဍာ ဆယ်ခု ထဲက တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရဘူးတယ်”

ကျန်း ကျင်းဟေ ဒီ ပစ္စည်း အခြား မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်များ အတွက် မည်မျှ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည် ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ဒါပေမဲ့ ၎င်းကို ချက်ချင်း ဖယ်ထားခြင်း အစား သူမ ပစ္စည်း၏ ဇာစ်မြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ပြသည်။ သူမ ယဲ့ယွီ၏ တုံ့ပြန်မှု ကို ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။ ယဲ့ယွီ သူ့ အရင်က ကတိ မေ့လျော့ ပြီးတော့ တိုက်ရိုက် ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားရင်။ ကျန်း ကျင်းဟေ အလွန် စိတ်ပျက်ရမည်၊ ပြီးတော့ မက်မွန် ပန်း အနက်ရောင် စောင်း ကိုသူ့လက်သို့ ပါမသွားရန် အသေ ခံကာကာကွယ်ရလိမ့်မည်။ ဒါပေမဲ့ သူကသာ လုယူဖို့ မကြိုး

စားခဲ့ရင် သူမ အရမ်း ပျော်ရွှင်လိမ့်မည်၊ ပြီးတော့ မိစ္ဆာ မောင်နှံ ဆက်ဆံရေး လည်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း စကားပြောခြင်း မရှိပေ၊ ထိုအစား ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။ ကျန်း ကျင်းဟေ အလွန် စိတ်ပူသည်၊ ပြီးတော့ သူမ ရှေ့ရှိ လူ ကို အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထားမှု ဖြင့် ကြည့်သည်။ ယဲ့ယွီက သူ့ ညာဘက် လက် ကို စောင်း၏ ဘေးဘက် ရှိ မက်မွန် ပန်း ပုံစံ ပေါ်တွင် တင်သောအခါ။ ကျန်း ကျင်းဟေ သူမ၏ အံကိုတင်းတင်းကျိတ်မိလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ အသက်ရှူခြင်း မမှန်မကန် ဖြစ်လာ သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ မက်မွန် ပန်း အနက်ရောင် စောင်း၏ ဆွဲဆောင်မှု ကို ဒီလူက အရှုံးပေးလိုက်ရပြီလား?

"ဒါက တော်တော်လေးကောင်းတဲ့ စောင်း တစ်ခု ပါ။ ဒါကို လုံခြုံအောင် သိမ်းထား။ငါတို့ ထွက်သွားကြစို့!" ယဲ့ယွီ သူ့ ညာဘက် လက် ကို စောင်းပေါ်မှ ရုတ်လိုက်သည်၊ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက် ဘုံ မှ ထွက်ခွာဖို့ နောက်သို့လှည့်သည်။ ယဲ့ယွီ နောက်ဆုတ်သော ပုံသဏ္ဍာန် ကြည့်ရင်း ကျန်း ကျင်းဟေ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ စိတ်ပျက်မှု နှစ်ခုလုံး ခံစားရသည်။ ဒါက တကယ်ပဲ ဒီ အဆုံးသတ် လား? အခု လျှို့ဝှက် ဘုံ တွင် ငါတို့ နှစ်ယောက် တည်း ကျန်ခဲ့တာလေ။၊ ရှင်ကကျွန်မကို ပြောချင်တာ တစ်ခုခု မရှိဘူး လား? ဘယ်လိုငတုံးလေးပါလိမ့်! ကျန်း ကျင်းဟေ လျှို့ဝှက်စွာ ညည်းညူသည်၊ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တက် ယဲ့ယွီ ရပ်သွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ရှင် ပြောချင်တာ တစ်ခုခု ရှိသလား?

သူသာ ငါ့ကိုချက်ချင်း ခံစားချက်များ ဝန်ခံမယ်ဆိုရင် ငါ ချက်ချင်း လက်ခံသင့်သလား၊ သို့မဟုတ် အနည်းငယ် မိန်းမတို့ သိက္ခာကို ထိန်းထားသင့်သလား? ကျန်း ကျင်းဟေ ချက်ချင်း အတွေးများ စတင်သည်၊ သူမ၏ မျက်နှာ ခရမ်းချဉ်သည်မီးဖုတ်ထားသည့်သဖွယ် ပို၍ နီမြန်းလာသည်။

"အိုး? မင်းတို့ ငါတို့ ကိုရှာ တွေ့ပြီလား?" ရင်းနှီးမှု မရှိသော အသံ ပေါ်လာသည်။ ဒါက ကျန်း ကျင်းဟေ ကို ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံး သတိ ပေးသည်၊ ပြီးတော့ သူမ ရှေ့သို့ စူးစိုက်စွာ ကြည့်သည်။ ရုတ်တက် သူတို့ ရှေ့ရှိ နေရာ လေဟာနယ် အသံများမြည်ကာ

ပုံပျက်လာသည်။ လူငယ် တစ်ဦး နှင့်အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဖိုး တစ်ဦး ဦးဆောင်ကာသူတို့ရှိရာသို့၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ လျှောက်သည်၊ နောက်မှ ရေ နေ မိစ္ဆာ အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ လိုက်သည်။ ဟုတ်တယ်၊ သူတို့ ခုနက ရောက်ရှိလာသော နတ်ဘုရား ပင်လယ် အသင်း မှ မိစ္ဆာများ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကို ရှီး ရှင်းပိုင်နဲ့ ကွီ ဝမ်မိုင်အို ဦးဆောင်သည်။

"ကျန်း ကျင်းဟေ၊ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကြာပြီးနောက် တောင် မင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်ဆဲ ပဲ!" သူ့ ရင်းနှီးသော လေသံက သူ ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေသော သူငယ်ချင်း တစ်ဦး နှင့် စကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဒီ စကားတွေကိုကြားသောအခါ ယဲ့ယွီ သူ့ နောက်ရှိ ကျန်း ကျင်းဟေ ကို ကြည့်ရန် လှည့်သည်၊ သူ့ မျက်လုံးများ ရှုပ်ထွေးမှု ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘာလဲ၊ မင်း တကယ်ပဲ ဒီ လျှို့ဝှက် ဘုံ မှာ သူငယ်ချင်း ဟောင်း တစ်ဦး နှင့် တွေ့ခဲ့တာ လား? ဒါက တကယ်ပဲ ဒီလို တိုက်ဆိုင်မှု လား?

ကျန်း ကျင်းဟေ လှောင်ပြောင်သည်၊ "ရှီး ရှင်းပိုင်၊ မင်း တော်တော်လေးရွံဖို့ကောင်းတဲ့ကောင်။ မင်း မသေသေးဘူး လား?" ဒီ ပြင်းထန်သော စကားက ယဲ့ယွီ ကို အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်။ သူ သူ့ စိတ်ထဲ တွင် မေးသည်- "ဘာလဲ? သူငယ်ချင်းများ မဟုတ်ဘူး လား?" ကျန်း ကျင်းဟေ အနည်းငယ် ခေါင်းခါသည်။ ထို့နောက် သူမ ကြာမြင့်စွာ ကတည်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များ အတိုချုံးကာပြောပြသည်

အဲဒီ အချိန်မှာ ကျန်း ကျင်းဟေ မိစ္ဆာ သခင် ဘုံ တွင် သာ ရှိသည်။ တစ်ရက်တွင် သူငယ်ချင်း တစ်ဦးကကိစ္စတခုတိုင်ပင်ရန်ဖိတ်ကြားသည်၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်များ အကြောင်းတိုင်ပင်ရန်၊ ပြီးတော့ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သောရတနာ ပစ္စည်းများ ရှာဖို့ အသစ် ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော လျှို့ဝှက် နေရာတခု သို့ လာခဲ့သည်။ အဲဒီ အချိန်မှာ သူတို့ နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့သော မိစ္ဆာ ဒါဇင် ပေါင်း များစွာ ရှိသည်။ ဒါက ရှီး ရှင်းပိုင် လည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ ထိုရတနာသိုက် နေရာ တွင် သုံးရက် သာ နေခဲ့သည်။ ရတနာသိုက် နေရာသည် သေဆုံးသော ဇုန် ဖြစ်လာပြီး ဖြစ်သည်။ ရှီး ရှင်းပိုင် ထိုနေရာတွင် မိစ္ဆာများ စွာ ကိုရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ သူငယ်ချင်း မသေမီ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော လွန်ကဲသော စွမ်းအားများ အသုံးပြုပြီး ကျန်း ကျင်းဟေ ကို မိုင်ပေါင်းများစွာအကွာရှိ ဘေးလွတ်

ရာနေရာသို့မပို့ခဲ့ရင်... စမ်းသပ်မှု နေရာ တွင် ထိုလူယုတ်မာ ၏ လက်ချက်ဖြင့် သူမလည်း သေလိမ့်မည်။

နောက်ပိုင်း ကျန်း ကျင်းဟေ စုံစမ်းမှု မှတစ်ဆင့် ၏သိလာရသည်မှာ ရှီး ရှင်းပိုင်သည် မြေ အခြေပြု မိစ္ဆာ မဟုတ်ဘူး၊ ရေ အခြေပြု မိစ္ဆာ ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။ ရတနာသိုက် နေရာ အကြောင်း ကောလဟာလများ သူ့ကိုယ်တိုင် ဖြန့်ခဲ့သည်။ ရည်ရွယ်ချက်က သူ အလွယ်တကူ သူ့ သတ်ဖြတ်မှု လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ မြေ နေ မိစ္ဆာများ ဆွဲဆောင်ဖို့ ဖြစ်သည်။ အမှန်တရား သိရှိပြီးနောက် ကျန်း ကျင်းဟေ ဒေါသ ထွက်သည်၊ ပြီးတော့ သူမ၏ သူငယ်ချင်း အတွက် လက်စား ချေဖို့ ရှီး ရှင်းပိုင် သတ်ဖို့ ကျိန်ဆိုသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ နေ့ ကတည်းက... ဒီ လူ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်း ကျင်းဟေ အချိန် အကြာကြီး ရှာခဲ့သည် ဒါပေမဲ့ အသုံးဝင်သော သဲလွန်စ တစ်ခုမှ မရခဲ့ပေ။

ရှီး ရှင်းပိုင် နာမည် တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ... ထိုသူသည် နတ်ဘုရား ပင်လယ် အသင်း၏ မိစ္ဆာ ဗိုလ်ချုပ် ဆယ်ဦး ထဲက တစ်ဦး ဖြစ်လာ သည်။ ကျန်း ကျင်းဟေ သူ့ကို လက်စား ချေချင်ခဲ့သည်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အချိန်မှာ သူမ မိစ္ဆာ ဘုံ တွင် ဘေးဆိုး တစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့သည်၊ ဒါက လက်စားချေမည့် ကိစ္စ နှောင့်နှေးစေသည်။ အခု မူလ အစီအစဉ်က ရှီး ရှင်းပိုင် ကို လက်စား မချေခင် မက်မွန် ပန်း အနက်ရောင် စောင်း ရရှိဖို့ ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီ လူ တကယ်ပဲ သူ့ကိုယ်ပိုင် သဘောထား ဖြင့် သူမ ဆီသို့ လာခဲ့သည်။ တကယ်ပဲ ဒီကမ္ဘာကြီးကကျဉ်းကျဉ်းလေးပါလား။

ဒီ ဇာတ်လမ်း ကြားပြီးနောက်... ယဲ့ယွီ မျက်ခုံး အနည်းငယ် ပင့်သည်။ နတ်ဘုရား ပင်လယ် မဟာမိတ်၏ မိစ္ဆာ ဗိုလ်ချုပ် ဆယ်ဦး လား? အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသည် ပုံရသည်။ ငါ ဒီ နာမည် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။ ဒါပေမဲ့ အချို့ အကြောင်းရင်း ကြောင့် ယဲ့ယွီ ရှီး ရှင်းပိုင် ရင်းနှီးသည်ဟု ရုတ်တက် ခံစားရသည်၊ သူ တစ်နေရာရာ တွင် သူ့ကို မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ။

"လူတိုင်း ခဏတာ သာ လောကကြီးမှာရှိနေကြတာ။ ဒါကြောင့် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် မသေဆုံးခြင်း အကြောင်း ဆက်ပြောမနေပါနဲ့၊ ဒါက မင်္ဂလာ မရှိဘူး။" စကားမစပ်၊ ငါ ခုနက မင်း ကိုင်ထားတာ မက်မွန် ပန်း အနက်ရောင် ကျောက်စောင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်။ ဘာလို့ ငါ့ကို တစ်ချက် မပြတာလည်း? ငါတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သိတာ ကြာနေပြီ၊ မင်း ငါ့ကို ဒီ သေးငယ်သော တောင်းဆိုမှု တောင် ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား?”

ရှီး ရှင်းပိုင် နှစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တက်သည်၊ သူ့ ညာဘက် လက် ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်သည်၊ ပြီးတော့ သူ့ မျက်နှာ ပေါ်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံး ကို ဇွတ်အတင်လုပ်ယူကာပြုံးပြထားသည် သည်။ သေချာသာမသိလျှင် သူ၏ပြုံးနေသောပုံမှာ အလွန်သဘောကောင်းသော သာမန်အဖိုးတစ်ဦး ၏ပုံ ပေါ်သည်။ ကျန်း ကျင်းဟေ အေးစက်စွာ ပြောသည်- "နင်က ငါ့ စောင်း ကြည့်ချင်ရင် သေချာပေါက် ပြပေးရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နင် ဒီမှာ အရင် သေရမယ်!"

"မင်းပြောတဲ့အထဲကမှားနေတဲ့ အချက် တစ်ခု ပြင်ပေးပါရစေ။ ါ! ဒါက မင်းပိုင်တဲ့ စောင်း မဟုတ်ဘူး! ဒီ ပစ္စည်းကငါတို့ ဘာ အန် ပင်လယ် မှာ ပေါ်လာကတည်းက ငါတို့ရဲ့ ဘာ အန် ပင်လယ် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ပိုင် တယ်။ မင်း တို့မြေ မိစ္ဆာများ နှင့် ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။" "မင်း ဒီ ရတနာကိုယ် မပေးချင်ဘူးဆိုရင် ငါ အဲဒီ တုန်းက မပြီးသေးသော သတ်ဖြတ်မှု ကိုဆက်လုပ်ပေးရမှာပေါ့ ။ကိစ္စမရှိဘူး!" ရှီး ရှင်းပိုင်၏ မျက်နှာ ပေါ်ရှိ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာ စွမ်းအင်၏ လှိုင်းလုံး တစ်ခု ရုတ်တက် ပေါ်လာသည်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေ ချက်ချင်း လှိုင်းထန်စေသည်၊ ပြီးတော့ လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ကျန်း ကျင်းဟေ ရုတ်တက် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူမ ရှီး ရှင်းပိုင် ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်သည်။ "ဘယ်လို... နင် ဘယ်လို လုပ် ဒီလို အားကောင်းသော ကျင့်ကြံမှု ကိုချိန်မှာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာလဲ?"

၇၂၃