အခန်း (၁၁၆)

စာစစ်မှူးချုပ် ဖြစ်သည့် ပညာရေးမှူး ဝူစန်းရှီသည် တုပိုင်၏ အဖြေလွှာကို ပထမဆုံး ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဤအဖြေလွှာသည် ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာထက် ပိုကောင်းမည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် မိနစ်ဝက်ခန့် ဖတ်ပြီးသည်နှင့် သူ လုံးဝ ဆွံ့အသွားလေသည်။

‘ဒီ... ဒီလောက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးချွန်တဲ့ ဆောင်းပါးက ကွမ်ရှီးပြည်နယ် စာမေးပွဲမှာ ပါလာတာလား။’

‘မယုံနိုင်စရာပဲ။ ငါအိမ်မက်မက်နေတာများလား။’

‘ဒါက နန်ကျင်းပြည်နယ် စာမေးပွဲ ဒါမှမဟုတ် မြို့တော်စာမေးပွဲ အဲဒီထက်ကျော်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်စာမေးပွဲကြီးမှာ ပါဝင်သင့်တဲ့ အဖြေလွှာမျိုးပဲ။’

ဤမျှ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းသော စာစီစာကုံးသည် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသည်။

ဝူစန်းရှီသည် စာစီစာကုံးများကို တစ်ရှိန်ထိုး ဖတ်ရသည်ကို နှစ်သက်သူ ဖြစ်ရာ ပထမမေးခွန်းအတွက် တုပိုင် ဖြေဆိုထားသော မျက်မှောက်ရေးရာ စာစီစာကုံးကို ၃ မိနစ် အတွင်း ဖတ်ရှုပြီးသွားသည်။

ထို့နောက် အကောင်းမွန်ဆုံးသော စားသောက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ထိုအရသာကို မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေမိသည်။

ဆက်လက်ပြီး တုပိုင်၏ ဒုတိယမေးခွန်း ကဗျာကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဖတ်ပြီးနောက် သူသည် အပြင်ဘက်ရှိ ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ မှိတ်လျက် ထိုအခိုက်အတန့်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားလိုက်ပြန်သည်။

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာမှ တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းမည့် မသေမျိုး ဂန္ထဝင် လက်ရာတစ်ခု မွေးဖွားလာ၏။ ထို့အပြင် သူ၏ စာမေးပွဲခန်းမထဲတွင် မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းလိုက်လေခြင်း။ လှပသော ကဗျာတစ်ပုဒ်သည် စစ်မှန်သော ဝိုင်အရက်ကောင်း တစ်ခွက်ကဲ့သို့ပင် မူးယစ်ရီဝေစေပြီး ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ စီးမျောနေပြီးနောက် စာစစ်မှူးချုပ် ဝူစန်းရှီသည် ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာကို ပြန်လည် ကောက်ယူလိုက်သည်။

အစောက သူသည် ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာပါ ဆောင်းပါးများသည် ထူးချွန်ပြီး ကဗျာများသည် အလွန် လှပသည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် ယခု ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ အမှိုက်သရိုက်ကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ပျို့ချင်အန်ချင် ဖြစ်လာသည်။

အဖြေလွှာ နှစ်ခုကြားရှိ အရည်အသွေး ကွာခြားမှုမှာ သိသာထင်ရှားလွန်းလှသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် တန်းတူအဆင့်တွင်ပင် မရှိပေ။ ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး အမှုန့်ချေ ခံလိုက်ရသည်။

လူနှစ်ဦး၏ အဖြေလွှာများကို ဤသို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

တစ်ယောက်က ရှီးရှီ နှင့် တျောင်ချန် ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပဂေး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ကိုရီးယားနိုင်ငံစက်ရုံမှ ထွက်လာသော နေရာတကာ ခွဲစိတ်ပြုပြင်ထားသည့် အလှမယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်က လက်ရာမြောက်သော အတတ်ပညာနှင့် ဝိညာဉ်ပါဝင်နေသယောင် ရှိသည့် မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို၏ ရုပ်တုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ယောက်က ခေတ်မီစက်ကိရိယာများဖြင့် ထုလုပ်ထားသော ပလပ်စတစ်ရုပ်တု ဖြစ်ပြီး သေသပ်သော်လည်း မှုန်မှိုင်းကာ သက်မဲ့ဆန်ပြီး ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေသည်။

လာဘ်စားထားသော စာစစ်မှူး ၃ ဦးသည် ချွေ့နျန်အတွက် ဆက်လက် မဲဆွယ်နေကြသည်။

“အမတ်မင်း။ ဒီအဖြေလွှာကို ပထမဆုအဖြစ် ရွေးချယ်ဖို့ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါသလား။” စာစစ်မှူးချုပ် ဝူစန်းရှီသည် ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာကို ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အမှိုက်ပဲ။ တကယ့် ပထမဆုရှင်ရဲ့ ဖိနပ်ကို သယ်ပေးဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိဘူး။” လာဘ်စားထားသော စာစစ်မှူး ၃ ဦး၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့ ပြောလိုက်ကြသည်။

“အမတ်မင်း။ ကျွန်တော်တို့ တရားမျှတပြီး ဘက်လိုက်မှု မရှိရပါဘူး။ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ အဖြေလွှာ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် မယုံကြည်ဘူး။ တကယ်လို့ မမျှတဘူးဆိုရင် မြို့တော်က ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနမှာ ပြဿနာတက်ရင် ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။”

ထို့နောက် စာစစ်မှူး ၃ ဦးသည် အခြားအဖြေလွှာက ချွေ့နျန်နှင့် ယှဉ်နိုင်လျှင်ပင် အပြစ်အနာအဆာများ ရှာဖွေပြီး ဒုတိယနေရာတွင်သာ တရားဝင် ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့ပြင် ချွေ့နျန်ထက် ပိုကောင်းသော အဖြေလွှာ ရှိသည်ကို သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။ ပါရမီရှင် လူငယ်လေး ချန်ဖိန် ကျန်းမာပြီး အားအင်ပြည့်ဝနေလျှင်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော စာစီစာကုံးများနှင့် ကဗျာများကို ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာကို ထိပ်တန်းပညာရှင်များ စုပေါင်း ရေးသားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တုပိုင်၏ အမည်မဖော်ပြထားသော အဖြေလွှာကို ယူလိုက်ပြီး အပြစ်ရှာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ပထမစာစီစာကုံး၏ တစ်ဝက်လောက် ဖတ်ပြီးသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားပြီး လက်များ တုန်ယင်လာသည်။

အားလုံး ဖတ်ပြီးသောအခါ မျှော်လင့်ချက်များ ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။ တုပိုင် ရေးသားသော ကဗျာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ အားလုံးကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့သည် မသိနားမလည်သော လူမိုက်များ မျက်ကန်းများ မဟုတ်ကြပေ။ ဤအဖြေလွှာ မည်မျှ ထူးချွန်သည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း အရာအားလုံးက ပြုပြင်ဖန်တီးထားပြီး ဟန်ဆောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအဖြေလွှာပါ ဆောင်းပါးများနှင့် ကဗျာများလို မဟုတ်ပေ။ စကားလုံးတိုင်း နီးပါးသည် သဘာဝ ပါရမီများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လက်ရာမြောက်သော အရေးအသား။ ပြီးပြည့်စုံသော သဘာဝတရား။ သူတို့ကို မနှိုင်းယှဉ်မိလျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်နှင့် ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာပါ ဆောင်းပါးများနှင့် ကဗျာများသည် ကြည့်ပျော်ရှုပျော်ပင် မရှိတော့ပေ။

ဤမျှကြီးမားသော ကွာဟချက်ဖြင့် ချွေ့နျန်၏ အဖြေလွှာကို နံပါတ်တစ်နေရာ ပေးရန် စိတ်ကူးခြင်းသည် စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပါက သူတို့၏ အနာဂတ် ပျက်စီးသွားမည့်အပြင် ထောင်ကျသည်အထိပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

စာစစ်မှူးချုပ် ဝူစန်းရှီက ပြောလိုက်သည်။”ချွေ့မိသားစုဆီက ပိုက်ဆံယူထားတဲ့သူ ရှိရင် အခုချက်ချင်း ပြန်ပေးလိုက်ကြ။”

မှန်သည်။ ငွေကြေးသည် အရေးကြီးသော်လည်း အနာဂတ် အလားအလာနှင့် ရာထူးနေရာသည် ပို၍ အရေးကြီးသည်။ ထို့ပြင် ဤကိစ္စသည် သူတို့အပြစ် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

‘ဒါ ဘယ်သူ့အဖြေလွှာလဲ။ လူတွေကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလို စာစီစာကုံးတွေ ကဗျာတွေနဲ့ ဘာလို့ ကျန်းဆူး သို့မဟုတ် မြို့တော်ကို သွားပြီး နာမည်မယူတာလဲ။ ဘာလို့ ကွမ်ရှီးပြည်နယ် စာမေးပွဲမှာ လာဖြေနေတာလဲ။’

‘ဒါ... ဒါက သစ်ကြားသီးခွဲဖို့ တူကြီးသုံးနေသလိုမျိုး တကယ့်ကို အလဟဿ ဖြစ်လွန်းတယ်။’

အမှတ်ပေးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် မပြီးဆုံးသေးသော်လည်း စာစစ်မှူးချုပ် ဝူစန်းရှီသည် တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

“ဒီအဖြေလွှာကို ဒီအကယ်ဒမီစာမေးပွဲရဲ့ ပထမနေရာအဖြစ် ငါသတ်မှတ်လိုက်ပြီ။ ကန့်ကွက်မယ့်သူ ရှိလား။”

“မရှိပါဘူး။” ဒုတိယစာစစ်မှူးများက တညီတညွတ်တည်း ဖြေလိုက်ကြသည်။

မည်သည်ကို ကန့်ကွက်ရမည်နည်း။ ဤမျှ ထည်ဝါသော စာစီစာကုံးများနှင့် ကဗျာများကို အမွန်းတင်ချိန်တွင် ကန့်ကွက်ရဲသူ မည်သူမဆို သမိုင်းဘီး၏ ကြိတ်ချေခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်ပြီး ကွမ်ရှီးပြည်နယ် စာမေးပွဲ၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချဖွယ် မှတ်တိုင်တွင် ထာဝရ သံမှိုစွဲခံရပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ဖြင့် တုပိုင်သည် ချန်ဖိန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ စာမေးပွဲ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုခဲ့ပြီး မည်သည့် အငြင်းပွားမှုမှ မရှိဘဲ ပထမဆု ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဖြေဆိုသူများသည် ကွေ့လင်စာမေးပွဲခန်းမ ဂိတ်တံခါးရှေ့သို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာကြပြီး ပြည်နယ်အဆင့် စာမေးပွဲ ရလဒ်များ ကြေညာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူတို့အတွက် ဤအရာသည် တကယ့်ကို ဘဝပြောင်းလဲစေမည့် အခိုက်အတန့် ဖြစ်သည်။

ချွေ့နျန်လည်း ရောက်လာသည်။ သို့သော် သူသည် အဆင့်စာရင်းကို ကြည့်ရှုရန် လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမနေရာ ရရှိမည်မှာ သေချာနေပြီဟု သူ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုဖြင့် လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ အထက်တန်းကျောင်းတော်သားများကြား ထိပ်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်ရခြင်း၏ ဂုဏ်ကို ခံစားရန် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ချန်ဖိန်ကို လူသိရှင်ကြား ဒူးထောက်စေပြီး ခေါင်းငုံ့ တောင်းပန်ခိုင်းကာ မိန်းမစိုးဂိုဏ်းသည် တိုင်းပြည်နှင့် ပြည်သူအတွက် ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်ကြောင်း။ လူတိုင်း သူတို့ကို သတ်ပစ်သင့်ကြောင်း။ တုပိုင်သည် ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရသင့်ကြောင်း အော်ဟစ်ခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။

အပိုင်း ၁၁၆ ပြီး။