အခန်း (၁၇၀)

ရှန်းယွီ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် မိန်လင်းမှာ နောက်သို့ မီတာအတော်ကြာ လျှောတိုက် လွင့်

ထွက်သွားသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားအရ သူမကို လုံးဝလွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မှုများ လှိုင်းထသွားသည်။ သို့သော် ထိုအတွေး မဆုံးမီမှာပင် သူ၏ဗီဇက အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးလိုက်သည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြန်ဆုံး လှည့်လိုက်သဖြင့်သာ မီလီမီတာအကွာအဝေးမျှဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

မိန်လင်းသည် ပုံရိပ်ဝေဝါးသွားလောက်အောင် မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ဓားမှာ အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာပြီဖြစ်သည်။ ဓားသွားမှာ ကြီးမားလှသော ဖိအားဖြင့် သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။ သူသည် ထိုဖိအားကို ပြန်လည်ခုခံနိုင်သော်လည်း လက်မောင်းများမှာမူ အားစိုက်ထားရသဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။ သူသည် အားကုန်သုံး၍ သူမကို တွန်းထုတ်လိုက်မှသာ သူတို့ကြားတွင် ခေတ္တမျှ အကွာအဝေးတစ်ခု ရရှိသွားတော့သည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ကချေသည်တစ်ဦးအလား လှပစွာ လှည့်ပတ်ကာ ပြီးပြည့်စုံသော ဓားသိုင်းကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဓားသွားမှာ သူ၏လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်လာသည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ နဂါးအနှစ်သာရကို ထိုနေရာတွင် စုစည်းလိုက်ရာ အရေပြားပေါ်၌ အကြေးခွံများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဓားသွားမှာ မာကျောသော အကြေးခွံများပေါ်မှ ပြန်ကန်ထွက်သွားသော်လည်း မထွက်သွားမီမှာပင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကိုတော့ ပေးစွမ်းသွားခဲ့သည်။

ရှန်းယွီ ဟန်ချက်ပြန်မညီမီမှာပင် မိန်လင်းသည် နောက်ထပ် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော ဓားချက်တစ်ခုကို ခုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ဓားမှာ မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ သူ၏ဦးခေါင်းကို ပုခုံးပေါ်မှ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ရှန်းယွီ၏ အသိစိတ်မှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ သူ၏ပုံရိပ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူ မျက်တောင်ခတ်ရင်း အနီးနားတွင် ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေဆဲဖြစ်သော ဝိညာဉ်ကလေးငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကြည့်သောအခါ သူ၏တိုးတက်မှုကို သူ သတိပြုမိသည်။ ယခင်ကထက်စာလျှင် ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲတွင် အချိန်ပိုမိုကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ပြီဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်မှုမှာမူ လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူ့မှာ ပြီးပြည့်စုံသော သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုသာ ရှိနေမည်ဆိုပါက သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် မရှုံးတော့ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

သူသည် သက်ပြင်းချရင်း ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်သတ်မှတ်လိုက်ကာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်အမြင့်ဆုံးမိန်လင်းကို ပြိုင်ဘက်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူမကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အနိုင်ယူလိုက်နိုင်သည်။ သူ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံစမ်းသပ်သော်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ စိတ်ဝင်စားသွားသဖြင့် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းဗားရှင်းသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဤအဆင့်မှာ အနည်းငယ် ပို၍စိန်ခေါ်မှု ရှိသော်လည်း အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူနိုင်စရာ ရှိနေသေးသည်။

ဤမျှလွယ်ကူသော အောင်ပွဲများ ရရှိပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် အမြင့်ဆုံးဗားရှင်းသို့ ပြန်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထုံးစံအတိုင်း ပြင်ဆင်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို သူနှင့်အဆင့်တူဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော လေ့ကျင့်ရေးပတ်ဝန်းကျင် ဖြစ်လာတော့သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ တိုက်ပွဲများမှာ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်နာရီနီးပါးအထိ ကြာမြင့်တတ်သည်။ သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားအရ သူမကို လုံးဝလွှမ်းမိုးထားနိုင်သော်လည်း သူမကမူ ချီစွမ်းအင်မြှင့်တင်မှု နည်းစနစ်များဖြင့် ပြန်လည်ခုခံသဖြင့် သူ၏စွမ်းရည်များကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းပို့နိုင်သော မျှတသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်နာရီလုံးလုံး သူသည် ဤပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်လိုက် တိုက်ပွဲကြားတွင် အနားယူရင်း ရရှိလာသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆန်းစစ်လိုက်နှင့်ပင် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ သတ်မှတ်ထားသော ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ရှန်းယွီသည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာမသွားသေးပေ။ ထိုအစား သူသည် ဝိညာဉ်ကလေးငယ်၏ ပုံစံအတိုင်း တရားထိုင်သည့် အနေအထားဖြင့် နေရာယူလိုက်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ကလေးငယ်နှင့်မတူသည်မှာ သူသည် စိတ်ဓာတ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာရပ်များကို သုတေသနပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မြင့်မားလှသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက်တို့မှ ရရှိသော အစွမ်းများနှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးမချခြင်းမှာ နှမြောစရာပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သိုင်းပညာရပ်များ၏ အရေးပါမှုကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာမည့် သိုင်းကွက်များကိုသာ ထိုင်စောင့်နေရန်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေမရှိတော့ပေ။ သာလွန်သော ခွန်အားတစ်ခုတည်းရှိရုံဖြင့် အောင်ပွဲကို အာမခံနိုင်သည်ဟူသော သူ၏ အစောပိုင်းယူဆချက်မှာ လုံးဝမှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြပြီးသား ဖြစ်ခဲ့သည်။

နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်မှုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် အမျိုးမျိုးသော သိုင်းကွက်များကို စတင်ဖော်ထုတ်တော့သည်။ အထူးသဖြင့် ဓားသိုင်းပညာအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။ သူသည် မိန်လင်းနှင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးတို့ထံမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားကွက်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများစွာ ရရှိထားသည်။ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စနစ်တကျ ဆန်းစစ်ခြင်း၊ မတူညီသော ပုံစံများကို စမ်းသပ်ခြင်း၊ ပြဿနာရှိသော အစီအစဉ်များကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ထိရောက်မှုမရှိသော လှုပ်ရှားမှုများကို ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် အလားအလာရှိသော ပေါင်းစပ်မှုများကို အထပ်ထပ်အခါခါ လေ့ကျင့်ခြင်းတို့ဖြင့် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကြိုးစားမှုများနှင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုများအပြီးတွင် တစ်ခုသောအရာမှာ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ပုံပေါ်လာတော့သည်။

[ရာသီဆယ်ပါး ဓားသိုင်း: အစပြုသူ (10/100)]

ရှန်းယွီသည် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးလိုက်သော သိုင်းပညာရပ်ကို အလွန်အမင်း ကျေနပ်စွာဖြင့် ဆန်းစစ်ကြည့်နေမိသည်။ ဤရာသီဆယ်ပါး ဓားသိုင်းသည် သူ၏ ဓားသိုင်းအသိအမြင်အားလုံးနှင့် ဓာတ်ကြီးများအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုကို အချိုးကျကျ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းပင်။

ဤနည်းစနစ်သည် ဓားကွက်များအတွင်းသို့ ဓာတ်စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းရန် အဓိကထားပြီး တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက အမျိုးမျိုးသော ဓာတ်သက်ရောက်မှုများကိုပါ ထပ်လောင်းပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ရာသီဆယ်ပါးဆိုသည်မှာ သူ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားသော ဓာတ်ကြီးဆယ်ပါးဖြစ်သည့် မီး၊ ရေ၊ မြေ၊ သစ်သား၊ သတ္တု၊ လေ၊ ရေခဲ၊ လျှပ်စီး၊ အမှောင်နှင့် အလင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဤပြည့်စုံလှသော ဓားသိုင်းသည် သူ၏ ဓာတ်စွမ်းအင်သုံး ဓားတိုက်ကွက်များကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပေးမည့်အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ပေးစွမ်းသော ဓာတ်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား အဆမပြတ် ကူးပြောင်းနိုင်စွမ်းကိုလည်း အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်စေတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် သိုင်းကွက်၏ တည်ဆောက်ပုံကို လေ့လာရင်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မြင့်မြတ်သောအဆင့်ဖြစ်သဖြင့် ပြီးပြည့်စုံအောင် လေ့ကျင့်ပြီးပါက ဤသိုင်းသည် သူ့အတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် အသုံးဝင်နေပေလိမ့်မည်။ ဤအရေးကြီးသော တိုးတက်မှုကို အောင်မြင်ပြီးနောက် သူသည် ဝိညာဉ်ကလေးငယ်ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ရှန်းယွီသည် စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်များကို ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ပထမဦးစွာ သူ၏ ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်များကို အစာကျွေးကာ သက်သောင့်သက်သာရှိစေရန် ဂရုစိုက်ပေးသည်။ ထို့နောက် အလားအလာကောင်းစွာ ကြီးထွားနေသော အပင်များဆီသို့ သွားရောက်ကာ ရေလောင်းပြီးနောက် ပေါက်ပြားကိုယူ၍ ဥယျာဉ်ဧရိယာကို စတင်ချဲ့ထွင်တော့သည်။

အသစ်ပြင်ဆင်လိုက်သော မြေကွက်တွင် မည်သည့်အရာမျှ မစိုက်ပျိုးသေးသော်လည်း မြေခဲများကို ရိုက်ခွဲကာ ကျောက်တုံးများကို ဖယ်ရှားရင်း မြေသားကို သေချာစွာ ပြုပြင်နေမိသည်။ ရွှေအနားသတ်ဂိုဏ်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက် ပြီးမြောက်သွားပါက ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ဤနေရာတွင် စိုက်ပျိုးရန် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်အပင်များက ဝိညာဉ်ကြောထံမှ စွမ်းအင်များကို ပိုမိုစုပ်ယူမည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ပြဿနာရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဝိညာဉ်ကြောကို မည်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရမည်ကို သူ သိရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်များမှာ တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ နေ့စဉ်ဇယားသစ်အရ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းသို့ ကူးပြောင်းလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် အရုဏ်မတက်မီ အချိန်များကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးရေးအတွက် သီးသန့်ပေးထားသည်။ နေထွက်ပြီးနောက်တွင် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် အဆောင်စာရွက်ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို အာရုံစိုက်မည် ဖြစ်သည်။ နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက်ပိုင်း အချိန်များကိုမူ အစီအရင်များနှင့် ဆေးကုသခြင်းတို့အတွက် ဖယ်ချန်ထားမည်ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းသားများကို ဆေးကုသပေးလိုသော သူ၏ဆန္ဒကို သူ၏ အဒေါ်ဆရာမနှင့် ဆွေးနွေးပြီးဖြစ်သည်။ သူမကလည်း သူ့အတွက် တောင်ခြေတွင် ဆေးခန်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးရန် သဘောတူထားပြီးဖြစ်ရာ ထိုနေရာတွင် သူသည် ဂိုဏ်းသားများကို စမ်းသပ်ကုသပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ညနေခင်းအချိန်မှာ ဤအလုပ်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်နေ့လုံး လေ့ကျင့်ပြီးနောက် မောပန်းနွမ်းနယ်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြန်လာတတ်ကြသဖြင့် ဂိုဏ်းအတွက်လည်း အကျိုးရှိသလို ရှန်းယွီ၏ ဆေးပညာတိုးတက်မှုအတွက်လည်း အထောက်အကူပြုမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် ဆေးလုံးများကို စတင်ဖော်စပ်တော့သည်။ ပထမဦးစွာ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်လေ့ကျင့်မှုအတွက် အထူးရည်ရွယ်သော အဆင့် ၇ ကုသရေးဆေးလုံးတစ်ရာကို ထုတ်လုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်များမှာ အဆင့်မြင့်သွားပြီဖြစ်ရာ အဆင့် ၈ ဆေးလုံးများမှာ လုံလောက်တော့မည်မဟုတ်ဟု သူ သံသယဝင်မိသည်။

သို့သော် သူ၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းမှာလည်း တိုးတက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ဆေးလုံးအများကြီး မလိုလောက်ဟု ယူဆကာ ပမာဏကို ကန့်သတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့ပြင် သွေးမျိုးဆက်များကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ မည်သို့ လှုံ့ဆော်ရမည်ကိုလည်း သူ အကြံရထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဆေးလုံးများကို ဘေးဖယ်ထားရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဆေးကုသရမည့် အချိန်မရောက်သေးသော်လည်း ရှန်းယွီသည် ညဉ့်ပန်းအချို့နှင့် ချီစုပ်ယူမှုဆေးလုံးအချို့ကို ဖော်စပ်ကာ သူ၏ ကျန်ရှိနေသော သာမန်တိရစ္ဆာန်များကို ဝိညာဉ်သားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အသုံးပြုလိုက်သည်။ တိရစ္ဆာန် ၁၀ ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲပြီးနောက် သူသည် ဂိုဏ်းအတွက် ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်ပေးရန် အာရုံစိုက်ကာ အစောပိုင်းက ဆုံးဖြတ်ထားသည့်အတိုင်း အဆင့် ၈ ဆေးလုံးများကို ဆက်လက် ဖော်စပ်နေတော့သည်။