အခန်း (၁၇၄)

မိန်လင်းသည် ခန်းမအတွင်းသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာရာ သူမ၏ ဝတ်ရုံစများမှာ လေထဲ၌ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ခါနေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... တစ်ခုခု ဖြစ်လို့ပါ"

သူမက အသက်ရှူမဝသလိုဖြစ်နေရင်း အော်ဟစ်ပြောပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဤခရီးကို ပျံသန်းသည့် လှေပင် အသုံးမပြုဘဲ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်ကျင့်ကြံမှုကို အစွမ်းကုန်သုံးကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံသန်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မိုးပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ဂုဏ်ထူးဆောင်အကြီးအကဲ ပေးထားသော အစီအရင်ကြောင့်သာ ရှို့ယင်းမှာ ပြင်းထန်သော အဟုန်ဒဏ်မှ သက်သာရာရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျန့်က မိန်လင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ခန့်ညားစွာ ထိုင်နေသော လျူဖုန်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"သခင်လေးဖုန်းရဲ့ ရှေ့မှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေရတာလဲ"

သူက မကျေနပ်သော လေသံဖြင့် ပြစ်တင်ပြောပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်"

လျူဖုန်းက ကြားဖြတ်ပြောရင်း သဘောထားကြီးဟန်ဖြင့် လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ဝမ်ကျန့်က စိတ်တိုမှုကို မနည်းထိန်းထားရင်း မေးလိုက်သည်။

မိန်လင်းသည် အရေးတကြီး အနားသို့ တိုးကပ်သွားကာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူမ ပြောလိုက်သော စကားကြောင့် ဝမ်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက်ကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်တိုနေသော အမူအရာမှသည် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ တကယ်ပဲလား"

သူက အသံကို နှိမ့်ထားသော်လည်း လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မိန်လင်းကလည်း အတည်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို အခိုင်အမာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်သည် သူ၏ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်ဘက်သို့ လှည့်ကာ တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"သခင်လေး... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ပေါ်လာလို့ပါ။ ကျွန်တော် သခင်လေးကို ဆက်ပြီး ဧည့်မခံနိုင်တော့တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

"ကျွန်တော် မရှိတဲ့အချိန်မှာ တခြား အကြီးအကဲတွေကို သခင်လေး လိုအပ်တာတွေ လုပ်ပေးဖို့ မှာထားခဲ့ပါ့မယ်။ သခင်လေးအနေနဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ရပါတယ် ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

လျူဖုန်းက ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေသည့် စကားများကို အလွယ်တကူပင် ကြားနိုင်ခဲ့သည်။ အဓိကမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း အလွန်အမင်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

ထိုသတင်းအချက်အလက်က သူ့ကို များစွာ စိတ်ဝင်စားသွားစေသည်။ အကယ်၍ သူ ကြားလိုက်ရသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပါက မိုးပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်

အကြီးအကဲမှာ ထူးကဲသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဆောင်းရာသီ ကျိန်စာသင့် သူတော်စင်ခန္ဓာကို ခေတ္တမျှပင်ဖြစ်စေ တည်ငြိမ်သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်သူဆိုပါက အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေများထဲမှ တစ်ခုခုက သေချာပေါက် ခေါ်ယူလိုကြပေလိမ့်မည်။

လျူဖုန်းသည် သူ၏ အာရုံကို မိန်လင်းဘက်သို့ လွှဲလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ရှာခိုင်းထားတဲ့ အရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု သိခဲ့ရသေးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

မိန်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှန်းယွီ ဟင်းချက်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် အမည်းရောင်မီးလျှံကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သို့သော် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဘာမှမသိရပါဘူး" ဟု တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်လို့လား"

လျူဖုန်းက သူမကို အကဲခတ်သလို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

မိန်လင်းကလည်း စိတ်ကိုအေးအေးထားကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

လျူဖုန်းက သူမ၏အဖြေကို ကျေနပ်သွားပုံရသဖြင့် ဆက်မမေးတော့ပေ။ ထို့နောက် ခေတ္တအနားယူပြီးမှ "ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ရမလား။ အရှေ့ဘက်ဒေသကို သေချာမလည်ရသေးဘူး။ ဒါက လောကကြီးကို ပိုမြင်ရမယ့် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ" ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်ကမူ ဤအဆိုပြုချက်ကြောင့် သိသိသာသာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

"သခင်လေး... ဒီကိစ္စက ကျွန်တော့်သမီးနဲ့ ပတ်သက်နေတာမို့ ကျွန်တော် အမြန်ဆုံးနှုန်းနဲ့ သွားရမှာပါ။ ဒါကြောင့် သခင်လေးအတွက်..."

သူက စကားစုံအောင် မပြောရသေးမီမှာပင် လျူဖုန်းက သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ အရာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်ကျင့်ကြံသူသည် ရှေးဟောင်းချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်လိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စွမ်းအားများဖြင့် တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသော အင်းကွက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒါ... ဒါက..."

ဝမ်ကျန့်မှာ ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရုံနှင့်ပင် စကားများ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

"နတ်ဘုရားရတနာလား"

မိန်လင်းကလည်း အံ့ဩတကြီးဖြင့် ဝမ်ကျန့်၏ စကားကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

လျူဖုန်းက နှိမ့်ချစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "စိတ်မကောင်းပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက နတ်ဘုရားရတနာအတုတစ်ခုပါပဲ" ဟု အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ပစ္စည်းတစ်ခုအကြောင်း ပြောနေသည်နှင့် မတူဘဲ သာမန်အရာတစ်ခုအကြောင်း ပြောနေသကဲ့သို့ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရွှေအနားသတ်ဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးမှာ အံ့ဩတကြီး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးက လာသူပီပီ ဤမျှ အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းမျိုးကိုပင် လူငယ်တစ်ယောက်အား အလွယ်တကူ ပေးအပ်ထားနိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ သူတို့ဒေသနှင့် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ကွာခြားချက်မှာ တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှသည်။

ဝမ်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ အသိအမှတ်ပြုသည့် အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး "သခင်လေးက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆိုမှတော့ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ထွက်ခွာကြတာပေါ့" ဟု သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကိုဝေ့ယမ်းကာ လျူဖုန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေဟာနယ် အကာအကွယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးလိုက်ပြီး ထိုလူငယ်ကို သူ၏အနားသို့ အသာအယာ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် မိန်လင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ "ကျန်တဲ့သူတွေကို ငါထွက်သွားပြီလို့ အကြောင်းကြားလိုက်ဦး" ဟု နောက်ဆုံးညွှန်ကြားချက် ပေးပြီးနောက် လျူဖုန်းနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပုံရိပ်နှစ်ခုလုံးသည် မျက်စိရှေ့မှ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားပြီး၊ လေထုထဲ၌ သူတို့ဖြတ်သန်းသွားသည့် အထောက်အထားပင် ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

"ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ဆိုတာ တကယ့်ကို တခြားကမ္ဘာတစ်ခုလိုပါပဲလား"

မိန်လင်းက ဂိုဏ်းချုပ်၏ မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသော အရှိန်အဟုန်ကို အံ့ဩရင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် အာရုံခံစားမှုဖြင့်ပင် သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို မလိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ အတွေးစကို ခန်းမတံခါးများ ဝုန်းခနဲ ပွင့်လာသံက ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ရှို့ယင်းသည် အလောတကြီး ပြေးဝင်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ အရေးတကြီးဖြစ်နေဟန်ဖြင့် နီမြန်းနေသည်။

"ရှို့ယင်း... ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ နင့်ကို ငြိမ်ငြိမ်လေးနေဖို့ ငါ မမှာထားဘူးလား"

မိန်လင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။

"အဖေ ဘယ်မှာလဲ"

ထိုမိန်းကလေးက အလွတ်ဖြစ်နေသော ခန်းမထဲသို့ မျက်လုံးများ ကစားရင်း မေးလိုက်သည်။

"သူ အခုလေးတင် ထွက်သွားပြီ။ နင်နဲ့ လွဲသွားတာပဲ"

မိန်လင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရှို့ယင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ညှိုးငယ်သွားပြီး စိတ်ပျက်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ "အဒေါ်ဆရာမ ကျွန်မကို လိမ်ပြောခဲ့တာပဲ"

သူမက တကယ်ပင် နာကျင်သွားသော လေသံဖြင့် စွပ်စွဲလိုက်သည်။

မိန်လင်းက သူမကို နူးညံ့စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် နောင်တအချို့ ရှိနေသော်လည်း သုမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်သည်ဟုလည်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။ "စိတ်မကောင်းပါဘူးဟာ"

သူမက ပြောလိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ ရှို့ယင်း၏ ကောင်းကျိုးအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ရှို့ယင်းမှာ ပို၍ သန်မာလာရန်နှင့် လီယောင်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန်ဟူသော သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပုံရပြီး ထိုအစား သူမ၏အဖေကို ကြားဝင်စွက်ဖက်ခိုင်းကာ ရှန်းယွီကို သူမအတွက် သိမ်းပိုက်ခိုင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားတွင် တည်ဆောက်ခါစ အဖိုးတန်လှသော မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေးကို ရှို့ယင်းကြောင့် ဘယ်လိုလုပ် အပျက်စီးခံနိုင်မှာလဲ။

"ရှို့ယင်း... အတင်းအဓမ္မ ခူးယူထားတဲ့ ဖရဲသီးက မချိုဘူးဆိုတဲ့ စကားရှိတယ်လေ"

သူမက လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အဲဒါကိုမှ လိုချင်နေရင်ရော"

ရှို့ယင်းက မဆိုင်းမတွ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သဖြင့် မိန်လင်းမှာ လန့်သွားရသည်။

မိန်လင်းသည် ရှို့ယင်း၏ မမျှော်လင့်ထားသော ဇွဲထက်သန်မှုကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်ကာ နောက်သို့ အသာဆုတ်လိုက်မိသည်။ ဤမိန်းကလေးက ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာသွားရတာလဲ။

"နင်က သူ့ရဲ့ အထင်သေးတာကို ခံချင်လို့လား"

သူမက ရှို့ယင်း၏ မာနကို တို့ထိကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းက ရှို့ယင်းကို ခေတ္တမျှ စဉ်းစားသွားစေသည်။ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မူ သူမက မလိုလားအပ်သော်လည်း ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါပြလိုက်တော့သည်။

"ဒါဆိုရင် နင် အရင်ကထက် ပိုပြီး ကြိုးစားသင့်တယ်။ ကိုယ့်ကိစ္စကို သူများလက်ထဲ ထည့်မပေးနဲ့"

မိန်လင်းက ညင်သာသော်လည်း ပြတ်သားစွာ အကြံပေးလိုက်သည်။

ရှို့ယင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ခန်းမအတွင်းမှ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူမကို နားဝင်အောင် ပြောနိုင်ခဲ့ပြီ"

မိန်လင်းက စိတ်သက်သာရာရစွာ တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း ရှန်းယွီနှင့် ပတ်သက်လျှင် တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားနေသည်ဟူသော စိုးရိမ်စိတ်က ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။ သူသည် ရှို့ယင်း၏ အခြေအနေကို ခေတ္တတည်ငြိမ်စေမည့် ဆေးကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သလို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်ရည်ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအချက်နှစ်ခုတည်းနှင့် ဤမိန်းကလေးမှာ သူ့အပေါ် ဤမျှအထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စွဲလမ်းသွားသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။

ရှန်းယွီထံမှ ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်ခုရသည်ဟု ရှို့ယင်း ပြောခဲ့သည်ကို သူမ သတိရသွားသည်။ မိန်လင်း၏ မြင့်မားလှသော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်အာရုံခံစားမှုဖြင့်ပင် မည်သည့်ထူးခြားသောအနံ့ကိုမျှ မရရှိခဲ့သဖြင့် ဤနေရာတွင် တစ်ခုခုတော့ မှားနေသည်မှာ သေချာသည်။ သူမသည် ဤကိစ္စကို ဆက်လက်စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

...

ဝမ်ကျန့်သည် ဂိုဏ်း၏ အတားအဆီး အစီအရင်ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏မျက်နှာမှာ ရှားရှားပါးပါး အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မိန်လင်း၏ အသေးစိတ် ဖော်ပြချက်များကို ကြားခဲ့ရသော်လည်း ဤအစီအရင်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ဒီလိုသာမန်ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုက ဒီလောက်အထိ ရှုပ်ထွေးနက်နဲတဲ့ အစီအရင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်တာလဲ။ သူ၏ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် ဤအကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်ရန် အတော်လေး အားထုတ်ရပေလိမ့်မည်။

သူ့ဘေးရှိ လျူဖုန်း၏ မျက်လုံးများကလည်း အကဲခတ်သလို မှေးစင်းသွားသည်။ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေများတွင် ဤထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော အကာအကွယ်

အစီအရင်များ ရှိသော်လည်း ဤအစီအရင်တွင် တွေ့ရသော လက်ရာမြောက်မှုကိုမူ သူ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ အင်းကွက်တစ်ခုချင်းစီမှာ စနစ်တကျ ရှိလှပြီး စွမ်းအင်စီးဆင်းမှု တိုင်းမှာလည်း တိကျသေချာလွန်းသည်။ ထူးခြားသည်မှာ ဤအစီအရင်မှာ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် မဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ အသစ်စက်စက် တည်ဆောက်ထားပုံရခြင်းပင်။ ဤအချက်က မိုးပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင် ထူးကဲသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်းကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် အတားအဆီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူတို့ဝင်ရောက်နိုင်ရန် လုံလောက်သော အပေါက်တစ်ခု ပွင့်လာသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထွက်၍ ကြိုဆိုခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းမှာ ယဉ်ကျေးမှု ပျက်ကွက်ခြင်းဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဝမ်ကျန့်ကမူ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု၏ အတွေ့အကြုံနည်းပါးမှုဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ဖြစ်

နိုင်သည်မှာ သူတို့သည် ရွှေအနားသတ်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ အင်အားကြီးဂိုဏ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရှိန်အဝါရှိဟန်ဆောင်ချင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူ အတားအဆီးအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ထိုယူဆချက်မှာ ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်သွားတော့သည်။ ထူးခြားသော ဝိညာဉ်အာရုံခြောက်ခုက သူ့အပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျုံ့ဝင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ကျန့် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြီးပြည့်စုံသော အစီအရင်ပုံစံဖြင့် နေရာယူထားသည့် ပုံရိပ်ခြောက်ခုနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့လိုက်ရသည်။ လူသားပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော်လည်း ထိုတည်ရှိမှုများမှာ ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှင့်နေကြသည်။ စင်ကြယ်သော ဓာတ်စွမ်းအင်များမှာ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စီးဆင်းနေကြသည်။

"ဝိညာဉ်သက်ရှိတွေလား"

သူက အသံထွက်၍ မေးလိုက်မိသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်။ ထိုသူမှာ လီယောင်းပင်။ သို့သော် မိန်လင်း ဖော်ပြခဲ့သော ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။ သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အသွင်သို့ ကူးပြောင်းထားသည်။ ရင့်ကျက်ကာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး သူမ၏ အလှတရားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဧကရီက တရားဝင် တွေ့ဆုံပွဲများတွင် ဤအသွင်ကို အသုံးပြုရန် အကြံပေးထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဤအသွင်ဖြင့်ဆိုလျှင် အခြားသူများက သူမကို ပို၍ လေးစားတန်ဖိုးထားကြမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ကျန့်ကို ကြိုဆိုပါတယ်"

သူမက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ နှိမ့်ချလွန်းခြင်းမရှိသလို မောက်မာခြင်းလည်း မရှိပေ။

"ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းက သေးငယ်တဲ့ ဂိုဏ်းလေးဖြစ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကောင်းကောင်း ဧည့်မခံနိုင်တာမျိုးရှိရင် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဝမ်ကျန့်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ မသိမသာ တွန့်သွားသည်။

သေးငယ်တယ် ဟုတ်လား။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မည်သည့်အချက်ဖြင့် သေးငယ်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မှာလဲ။