မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စိမ့်ဝင်ခြင်း။ ထိပ်တွင် ပန်းသုံးပွင့် စုဝေးခြင်း။(၃)

ငါးဝမ်းဗိုက်အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို လင်းလက်စေသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပေါ့ပါးလာပြီး သူ့အတွေးများ ပိုမိုထက်မြက်လာကာ သူ့အတွင်း၌ နွေးထွေးသောစီးကြောင်းတစ်ခု မြင့်တက်လာပုံရပြီး အသွင်ပြောင်းမှုကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။

“ငါအဆင့်တက်ပြီ…” စူးချန်ခုန်းသည် မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ လပေါင်းများစွာ ခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ တောက်ယင်နည်းပညာသည် နောက်ဆုံးတွင် နောက်တစ်ဆင့်တက်ကာ ရှစ်ခုမြောက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီကို သူသိသည်။

တောက်ယင်နည်းပညာ (အဌမအဆင့် သဘာဝလွန်နယ်ပယ် ၁%)

သက်တမ်း: ၂၂၅ နှစ်

စွမ်းရည်ရမှတ်: ၄၂မှတ်

အမှန်တကယ်ပင် သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းပြဘောင်ကွက်ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ တောက်ယင်နည်းပညာဟာ အဆင့်ရှစ်သို့ရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအရာနှင့်အတူ သူ့ရဲ့သက်တမ်းဟာ ၁၀ နှစ်တိုးလာပြီး သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ရမှတ်တွေက ၂ မှတ်တိုးလာသည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ နှစ် ၂၀၀ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့သက်တမ်းကို တိုးဖို့ ပိုခက်ခဲလာတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိပါသည်။

“စွမ်းရည်ရမှတ်တွေက နောက်ထပ် ၂ မှတ်တိုးလာတယ်။ ဒီသွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ငါအေးအေးချမ်းချမ်း ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ။” ဟု တွေးတောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ အလွန်ကျေနပ်အားရနေပြီး အခုဆိုရင် ပိုပြီးတောင် ထူးချွန်ထက်မြက်လာလေပြီ။

“တောက်ယင်နည်းပညာ အဆင့်ရှစ်ကို ရောက်ရှိပြီးနောက် ငါ့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ခံစားနိုင်စွမ်းက ပိုမိုရှင်းလင်းလာပြီး သဘာဝတရားရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုတောင် တက်တက်ကြွကြွ ဆွဲယူနိုင်ပြီ။” ဒါ့အပြင် စူးချန်ခုန်းဟာ တောက်ယင်နည်းပညာ အဆင့်ရှစ်ကိုရောက်ရှိပြီးနောက် အဓိကပြောင်းလဲမှုက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တက်တက်ကြွကြွ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိလာတယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အရင်တုန်းက စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကိုသာ မြင်သာမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လူ့ခန္ဓာကိုယ်က စုပ်ယူ၍မရပါ။ တစ်ယောက်ယောက်က ၎င်းကို အတင်းအကြပ် စုပ်ယူလိုက်ပါက လူတစ်ဦး၏ စွမ်းအင်စီးကြောင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖိအားကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။

မွေးရာပါခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိကာ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သွေးကြောကို ဖွင့်နိုင်မှသာ သဘာဝတရားမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်သို့ သန့်စင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးတော့မှာဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူသည် သူ၏တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီးနောက် အနားယူနိုင်ပြီဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော သွေးသန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်နှစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ကာ ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို အောင်မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် နတ်ဆိုးပုံစံအတတ်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်သလင်းကျောက်လုံးကို လေ့လာနိုင်ပြီး ရှေ့ဆက်ရန် အခြားဘာမှမရှိတော့သည့်အခါ ဗဟိုပြည်နယ်သို့ သွားရောက်ကာ သဘာဝချီမျှင်ကို ရယူပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ပင်။

မွေးရာပါအဆင့်ကို ရရှိပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏သက်တမ်းလည်း သေချာပေါက် တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏အနာဂတ်အတွက် စီစဉ်နေစဉ်တွင် ဆည်းဆာမြက်ခင်းပြင်အဆုံးက ဝံပုလွေနက်တပ်မတော်၏ ခံတပ်အတွင်း၌ ဝံပုလွေနက်မြို့၏ မြို့စားသည် အခန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မှိုင်းပျသောအကြည့်ဖြင့် “ဒီတိုက်ပွဲက ဒီနေ့အထိ ဖြစ်လာခဲ့တာ။ နှစ်လအတွင်းမှာပဲ ငါတို့ လူငါးသောင်းနီးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ။ မင်းတို့ထဲမှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား။”

တာ့ဖုန်းပြည်နယ်ရှိ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေယန်ကဲ့သို့ပင် ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဝံပုလွေနက်မြို့စားသည်လည်း ဆည်းဆာလွင်ပြင်မှ တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤသွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲသည် ယှဉ်နိုင်ဖို့ပင် မနီးစပ်ပါပေ။ သူတို့ဘက်မှ ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူ့အပေါ် ဖိအားကြီးမားလှသည်။

အားလုံး၏ အရင်းခံအကြောင်းရင်းမှာ သူ့ဘက်မှ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို အပြစ်ပေးနိုင်သော ဆရာသခင်တစ်ဦး မရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒါက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို သတ်ဖြတ်ခွင့်ထားတာက သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို အလွန်ထိခိုက်စေသည်။

မြို့စားမင်း၏မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခန်းမဆောင်ရှိလူတိုင်းသည် မဟာစစ်သည်တော် ခယ့်ရုန်ကို ဟုန်ကျန်းရှန့်က ခုတ်ချက်အနည်းငယ်အတွင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်ကို ကောင်းကောင်းသိသောကြောင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းနေပြီး ယခု ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတာက သေလမ်းကို လျှောက်နေရုံသာ။

“ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ကျွန်တော်ရှင်းမယ်” အားကောင်းတဲ့ အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ခန်းမရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်လာလေ၏။

အသံလားရာကို အားလုံးက လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ထိုင်နေတဲ့ အားကောင်းမောင်းသန် အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပုခုံးအထိရှည်တဲ့ အနက်ရောင်ဆံပင်နဲ့ သန်မာသည့် ထိုအမျိုးသားဟာ အနည်းဆုံး နှစ်မီတာလောက် မြင့်ပြီး မျက်လုံးတွေက ထူးခြားတဲ့ တောက်ပမှု ပေးစွမ်းပေမယ့် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“စစ်သည်တော် ချီးခါထူပဲ။”

လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲ သိမ့်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ချီးခါထူဟာ ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးဆုံး မျိုးနွယ်စုတစ်ခုကနေ ဝံပုလွေနက်တပ်မတော်ထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တဲ့ အထူးစစ်သည်တော်တစ်ယောက်ပါ။ သူဟာ ရက်အနည်းငယ်လောက်က တပ်ထဲမှ စွမ်းအားကြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ဝံပုလွေမြို့စားက ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သည်။

အခုတော့ စေတနာ့ဝန်ထမ်းအနေနဲ့ ရှေ့ကို တိုးလာပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်နဲ့ ရှင်းမယ်လို့ ပြောလာလေပြီ။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သံသယဖြစ်စရာမလိုအောင် အားကြီးပေမယ့် ဟုန်ကျန်းရှန့်နဲ့ ဘယ်လောက် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

“ဒါက…” ဝံပုလွေနက်မြို့စားတောင် တွန့်ဆုတ်သွားလေ၏။ ချီးခါထူဟာ ခွန်အားကြီးမားတယ်ဆိုတာ သူသေချာသိပေမယ့် သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ရက်အနည်းငယ်ကမှ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့တာဖြစ်သည်။ ချီးခါထူသာ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို မသတ်နိုင်ဘဲ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရင် နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာပါသည်။

မြို့စားမင်းရဲ့ တွန့်ဆုတ်မှုကို မြင်တဲ့အခါ ချီးခါထူက ရယ်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “ဒီလောက် ရှုံးနိမ့်လေးက ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို အနိုင်ယူသွားပြီလား။ ငါ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက နဂါးလိုက်မုဆိုးမျိုးနွယ်စုကနေ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ ဦးခေါင်းက ငါ့ရဲ့ ဆုဖလား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

ဘယ်သူကမှ သူ့ရဲ့စကားတွေကို မထီမဲ့မြင်မပြုရဲပေမယ့် ချီးခါထူကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ မြို့စားမင်းကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့လေသံက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့်။

ဝံပုလွေနက်မြို့စားမင်းဟာ ချီးခါထူ အရင်က ပြသခဲ့တဲ့ အလွန်အမင်း ခွန်အားကြီးပုံကို ပြန်အမှတ်ရပြီး အခြေအနေတွေ ဒီလိုသာ ဆက်ဖြစ်နေရင် ပိုဆိုးလာနိုင်တဲ့ လက်ရှိဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ဆက်လက်ရှုံးနိမ့်မှုထက် နောက်ထပ်ကြိုးစားတာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူတို့ရှုံးနိမ့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ထိုရှုံးနိမ့်မှုကို ပြတ်ပြတ်သားသားလက်ခံပြီး ဝံပုလွေနက်မြို့ကို ပြန်ဆုတ်ခွာကာ ဒီသွေးစီးချောင်းတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်ဖို့ဖြစ်သည်။ အခြေအနေက အရင်ထက် ပိုဆိုးလာမှာ မဟုတ်ပါ။

ပြီးတော့ ဝံပုလွေနက်မြို့စားက ထရပ်ပြီး ချီးခါထူကို ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်ကာ အရက်ပြင်းတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ “ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ကိုယ်တွယ်ဖို့ စစ်သည်တော် ချီးခါထူကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့ဗျာ။ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင်နန်းတော်က ခင်ဗျားကို ကိုယ်တိုင်ခေါ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။”

“ငါ့ကိုယုံကြည်လိုက်ပါ။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ… ငါအနိုင်ရလိမ့်မယ်။” ချီးခါထူက ထိုအရက်ပြင်းပြင်းကို တစ်ငုံတည်းသောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အနက်ရောင်ဆံပင်တွေက လွင့်ဝဲနေကာ ရဲရင့်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ အမူအရာကို ပြသနေတယ်။

"ငါလှုပ်ရှားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့တပ်ဖွဲ့တွေဟာ အကြီးအကျယ်ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ကို အရိုးထိအောင်မုန်းတီးနေပြီ။ အခု ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး နေဝင်ချိန်ခံတပ်ကို ချိုးဖျက်မယ်။ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းအားဖြင့် နှစ်နိုင်ငံအကြား အပြည့်အဝစစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ လုံလောက်တယ်။ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့မှာရှိတဲ့ ကြာနက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ငါ ကြီးကျယ်တဲ့အရာတစ်ခု လုပ်ရမယ်"

ချီးခါထူရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေ ကွေးညွတ်သွားပေမယ့် သူ့နှလုံးသားကတော့ အေးစက်ပြီး တင်းမာနေသည်။

ချီးခါထူဟာ သူ့လူတွေကို သတ်ခဲ့တဲ့ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို သတ်ချင်နေတာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဒီသွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲဖြစ်လာဖို့ စောင့်ဆိုင်းရင်း ပဋိပက္ခရဲ့အတိုင်းအတာကို ချဲ့ထွင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အခုချိန်ထိ ကြံ့ကြံ့ခံနေခဲ့သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန်ဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မှာ တင်းမာမှုတွေကို စတင်ဖြစ်ပေါ်စေပြီး စစ်ပွဲကို ပျံ့နှံ့စေပြီး မြင့်တက်လာစေမှာပင်။