မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်အချင်းချင်း။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝဲဂယက်။ (၁)

မွေးရာပါနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် ချီးခါထူသည် တိုက်ပွဲအတွင်း စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ကာ သူ့ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပေါ်လာသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူက ချီးခါထူကို မတိုက်နိုင် မရှောင်နိုင်သော်လည်း ထိုစစ်သားများက သူ ချီးခါထူဆီမှ ထွက်ပြေးနိုင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ အသက်ကို စွန့်ကာ အကြောက်အရွံ့ကင်းစွာဖြင့် ပိတ်ဆို့တားဆီးနေရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတာက စူးချန်ခုန်းကို လုံးဝ ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

အစက ဤတာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်သားများသည် သူ့အတွက် ဘာမှမသက်ဆိုင်သည့် သူစိမ်းတွေလိုပင်။ သူတို့သေသေရှင်ရှင် အရေးမကြီးသော်လည်း သူတို့သည် ချီးခါထူကို ပိုးဖလံမျိုး မီးကိုတိုးနေသကဲ့သို့ ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အလမ်းကို ဖန်တီးပေးနေကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများတွင် စူးချန်ခုန်း ထွက်ပြေးသွားလျှင်ပင် သူ့ရင်ထဲမှာ လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ချီးခါထူကို ပေးဆပ်စေဖို့ သူ့မှာရှိသမျှဖြင့် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သူ့ရဲ့တောက်ယင်နည်းပညာ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ခုနစ်ကို ရောက်တဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းဟာ သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိနေတာကို ခံစားနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အာရုံခံနိုင်ရုံသာ။ သို့ပေမယ့် အဆင့်ရှစ်ကို ရောက်တဲ့အခါ သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တက်ကြွစွာ ဆွဲယူနိုင်လာသည်။

ဆိုလိုတာက စူးချန်ခုန်းဟာ ဟုန်ကျန်းရှန့် လုပ်ခဲ့သလို သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အတင်း စုပ်ယူနိုင်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲကို ခဏတာ ဝင်ရောက်နိုင်လေသည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပါ။ ပေးဆပ်ရမှာက အရမ်းများလွန်းသည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ ထိုသို့လုပ်ခဲ့တာကြောင့် သူ့ရဲ့စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတွေ ပျက်ဆီးကာ မသန်စွမ်းဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဆိုးအမြုတေနဲ့ ပေါင်းစပ်ခြင်းအားဖြင့် အန္တရာယ်များအလုပ်ကို လုပ်ခဲ့ရာ ထိုအချိန်ကစပြီး လူသားအဖြစ်ကနေ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထုံးစံအတိုင်း စူးချန်ခုန်းဟာ ဟုန်ကျန်းရှန့်လို အဆုံးမသတ်ချင်ပေမယ့် လက်ရှိအခြေအနေကြောင့် စူးချန်ခုန်းဟာ မသန်စွမ်းဖြစ်သွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်နဲ့တောင် ချီးခါထူကို သတ်ပစ်မှဖြစ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများအပြားဟာ စူးချန်ခုန်းရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဝဲဂယက်တစ်ခုလို ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ဦးခေါင်းအထက်ရှိ လည်ပတ်နေသော လေဝဲကြီးနှင့် တဖြည်းဖြည်း စိမ်းပြာရောင်ကြာပန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ဖူးပွင့်နေသည့် ပန်းတစ်ပွင့်ကို မြင်နိုင်ပြီး စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်သက်စေသော လန်းဆန်းစေသည့် ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် လူသားပန်းသုံးပွင့်တွင် အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သည့် လူသားပန်းဖြစ်ပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်သုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် အနှစ်သာရကို ကိုယ်စားပြုသည်။

“မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်… နောက်ထပ် မွေးရာပါနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်လား။”

အဝေးမှ လူအချို့သည် အဝေးရှိ ပုံပျက်နေသောလေထုနှင့် ပွင့်လန်းနေသော လူသားပန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် အားလုံး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တွေကို သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်မပြုထားဘူးမလား။ သို့သော် ဆည်းဆာလွင်ပြင်၏ ကွင်းပြင်တွင် မွေးရာပါနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်နှင့်တူသော စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ချီးခါထူနဲ့ ဟုန်ကျန်းရှန့်”

ဝံပုလွေနက် တပ်မတော်ရဲ့ ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်တချို့ဟာ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်လို့ သံသယရှိသူနှစ်ယောက်ထဲမှာ တစ်ယောက်ဟာ ဝံပုလွေနက် တပ်မတော်ကို မကြာသေးခင်ကမှ ဝင်ရောက်လာတဲ့ ပညာရှင် ချီးခါထူဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ဟုန်ကျန်းရှန့် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းခံပညာရှင်တွေလား။

“စူးထိုက်လိုင်… သူက သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အတင်းစုပ်ယူလိုက်တာလား။ ဒါက ကျန်းရှန့် လုပ်ခဲ့သလိုပဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒါကို အောင်မြင်သွားတာလဲ။”

ဆည်းဆာခံတပ်ရဲ့ ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်မှ ဖေယန်ဟာ စူးချန်ခုန်းရဲ့ ခေါင်းထက်က ​​စိမ်းပြာရောင်ပန်းနဲ့ လေဟာနယ်ကို ဝဲဂယက်တစ်ခုအလား စုပ်ယူပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စုပုံနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ထိတ်လန့်တကြား မအံ့ဩဘဲမနေနိုင်ခဲ့။

ဖေယန်ဟာ ​​စူးချန်ခုန်း၊ ဟုန်ကျန်းရှန့်နဲ့ မိစ္ဆာလူသားနှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ ဟုန်ယင်ကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် ကျန်းရှန့်ဟာ ​​သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ အတင်းဆွဲသွင်းခဲ့ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဟုန်ယင်ကို အလွန်အမင်း ပြင်းထန်တဲ့ အားနဲ့ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။

သို့ပေမယ့် အလွန်တရာ နာကျင်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

ကျန်းရှန့်ဟာ ​​ငယ်ငယ်တုန်းက နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အသားကို စားခဲ့ဖူးပြီး ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းရှိတာကြောင့် သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံစားပြီး စုပ်ယူနိုင်ခဲ့တာဖြစ်သည်။ တခြား ချီသွေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေက သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံစားမိမှာ မဟုတ်ပါ။

စူးချန်ခုန်းဒါကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ သူလည်း နတ်ဆိုးသားရဲအသားကို စားခဲ့လို့လား။

“မင်း အနိုင်ရရမယ်။ ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်စုကြားထဲ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်လာတာက ကြီးကြီးမားမား ပူးပေါင်းကြံစည်ထားလို့ပဲ။” စူးချန်ခုန်းဘယ်လိုလုပ်နိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ မသိပေမယ့် ဖေယန်ကတော့ ဒါကို သတိထားမိပါသည်။ ချီးခါထူဟာ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ကို သတ်ဖို့ ပေါ်လာတာက အကြံအစည်ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုခုရှိလို့ပင်။ လက်ရှိ စူးချန်ခုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ကို တားဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

“စွမ်းအားကြီးလိုက်တာ… မွေးရာပါနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဒီလိုခံစားရတာလား။ တော်တော်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ခွန်အားပဲ။”

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အပြည့်စီးဆင်းနေပြီး စူးချန်ခုန်းရဲ့ အရွတ်တွေနဲ့ ကြွက်သားတွေကြားထဲမှာ လူသားပန်းတွေ အပြည့်ပွင့်နေချိန်မှာ အရင်ကနဲ့ ယှဉ်ရင် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးတဲ့ ခွန်အားဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သန့်စင်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဟာ ချီသွေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ရင် အတော်လေး သာလွန်ပါသည်။ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ချီးခါထူက သူ့ရဲ့ ဓားစွမ်းအားကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သလိုပဲ သူ့ရဲ့ ဓားစွမ်းအားက လုံလောက်အောင် မသန်မာလို့ မဟုတ်ဘဲ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်ကလည်း လုံလောက်အောင် မသန်မာလို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ စူးချန်ခုန်းဟာ ချီးခါထူနဲ့ တူညီတဲ့အဆင့်မှာ ရပ်တည်နေပြီဖြစ်သည်။

စွမ်းအားပြည့်ဝတယ်လို့ ခံစားရတာအပြင် စူးချန်ခုန်းဟာ ရေတွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့ ပျော့ပျောင်းတဲ့ မိုးပျံပူဖောင်းတစ်ခုလို မခံမရပ်နိုင်တဲ့ ဖိအားတစ်ခုကိုလည်း ခံစားရပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ပေါက်ကွဲဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသလိုပါပင်။ သူစုပ်ယူထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကောင်းကင်သွေးခုန်နှုန်းကတစ်ဆင့် မသန့်စင်ရသေးတာကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေက အရမ်းများနေတယ်ဆိုတာ သူသိပါသည်။ ဒီအခြေအနေမှာ သူဟာ ကြာရှည်မခံနိုင်ဘဲ ဟုန်ကျန်းရှန့်လိုပဲ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရတာ ဒါမှမဟုတ် မသန်စွမ်းဖြစ်နိုင်ခြေများပါသည်။

ဒါပေမယ့် သူ့ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ စူးချန်ခုန်းဟာ အကျိုးဆက်တွေကို ဂရုစိုက်မနေတော့ပါ။ အခု သူလုပ်ရမယ့်တစ်ခုတည်းသောအရာက ချီးခါထူကို သတ်ဖို့ပင်။

“အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ”

စူးချန်ခုန်းရဲ့အသံက ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိပေမယ့် တခြားဆူညံသံတွေအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ချီးခါထူကို တားဆီးဖို့ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ အဝေးက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းစစ်သည်တွေဟာ ရပ်တန့်သွားပြီး စူးချန်ခုန်းကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယခုအချိန်မှာ ကြယ်ပုံစံရွှေသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးနဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်နေပြီး တောင်တစ်လုံးလို မြင့်မားကာ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို မားမားမတ်မတ်ရပ်နေပြီး အားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေတဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုအလား။

“ဟမ် မွေးရာပါ မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်သေးဘူး… သူက သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အတင်းဆွဲသွင်းပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့်ကို ခဏလောက် ရောက်နေတာပဲ။”

ချီးခါထူတောင်မှ စိမ်းပြာရောင် လူသားပန်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပတ်ပတ်လည်မှာ စုဝေးနေတဲ့ အဝေးက စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူဟာ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်တာကြောင့် စူးချန်ခုန်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူဟာ မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့်ကို ခဏတာတက်လှမ်းဖို့ အမည်မသိတဲ့နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုခဲ့တာဖြစ်သည်။