မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်အချင်းချင်း။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝဲဂယက်။ (၃)

ဤမိစ္ဆာငိုကြွေးဓားကို စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာပြီး ယခုအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းကို မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ခုတ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုတော့မည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲနိုင်သည့် ပူဖောင်းကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ ချီးခါထူကို မသတ်ပါက သေချာပေါက် သူ သေရလိမ့်မည်။ ချီးခါထူကို ခုတ်ဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမှသာ သူ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“သတ်”

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများသည် သွေးနီကြောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့အခြေအနေကို သူ့ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေထက် ကျော်လွန်အောင် တွန်းပို့နေရသည်။ သူသည် ချီးခါထူကို တစ်ဖန်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာငိုကြွေးသံဓားကို အလျားလိုက်ခုတ်ခြင်း၊ အပေါ်သို့ ခုတ်ခြင်း၊ ပိုင်းဖြတ်ခြင်း၊ ပတ်ခုတ်ခြင်း၊ လိမ်ခုတ်ခြင်း၊ သိမ်းကျုံးခုတ်ခြင်းနှင့် တည့်ထိုးခြင်းတို့ကို အားအပြည့်နှင့် အကျယ်တဝင့် ဝှေ့ယမ်းနေလေ၏။

ဓားနည်းစနစ်တစ်ခုစီက ရှုပ်ထွေးမှုမရှိဘဲ အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ဓားကိုင်ဆောင်သူတိုင်းသိကြသော လှုပ်ရှားမှုများဖြစ်သော်လည်း မူလဓားစွမ်းအင် ခိုင်မာလာပြီး ဓားစွမ်းအားပါလာသည်နှင့်အမျှ စူးချန်ခုန်း၏လက်ထဲတွင် မူလရိုးရှင်းမှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသော နက်နဲလှသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ပြသခဲ့သည်။

ဒေါသထွက်နေသော စူးချန်ခုန်းကို ရင်ဆိုင်ရင်း ချီးခါထူသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပုဆိန်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ရေမတိုးနိုင်သော လည်ပတ်ဘီးကဲ့သို့ ကြီးမားသော ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဤမျှလေးလံသော လက်နက်တစ်ခုသည် သူ့လက်ထဲတွင် ဤမျှ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်ပေါ့ပါးနေမည်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပါပေ။

“ချွမ်း ချွမ်း ချွမ်း”

ဓားနှင့် ပုဆိန်တို့ တိုက်မိမှုသည် သတ္တုမိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲနေပြီး မီတာဆယ်ဂဏန်းအကွာမှ နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သားများအား သူတို့၏ နားစည်များနှင့် နှလုံးများ ပေါက်ကွဲတော့မည့် နာကျင်မှုကို ခံစားရစေသည်။

ရွှီး ရွှီး ရွှီး

ပြန့်ကျဲနေသော စွမ်းအားများ ဝဲပျံကာပြီး အနီးနားရှိ မြေပြင်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမှုန့်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

“သတ်”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ ရဲတက်လာပြီး သူ့ရဲ့ ခံစစ်ကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ကာ တိုက်စစ်ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ လွှဲချက်တိုင်းဟာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ထူထဲလှသည့် တံတိုင်းတွေကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်သည်။

“ချလွမ်း ချလွမ်း ချလွမ်း”

ဓားနဲ့ပုဆိန်တို့ အဆက်မပြတ် ထိပ်တိုက်တွေ့တဲ့အခါ မီးပွားတွေ လွင့်စင်သွားပြီး ဓားရဲ့ ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်းဟာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ဖြတ်သွားလေ၏။

“ငါ… ဖိနှိပ်ခံနေရတာလား။” ချီးခါထူက ဒါကို လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေသည်။ စူးချန်ခုန်းရဲ့ ရက်စက်လှတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ သူ့မှာ ခုခံကာကွယ်ဖို့ စွမ်းအားပဲရှိပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့။

“စစ်သူကြီးဟုန်က… အဲဒီ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကို ဖိနှိပ်နေတာဟ။”

“စစ်သူကြီးဟုန်လည်း မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်လား။”

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ စစ်သားတွေဟာ အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်နေတဲ့သူတွေကို မြင်လိုက်ရပြီး ဝမ်းသာမှုနဲ့ တုန်လှုပ်မှုရဲ့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။ ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ဟာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လာသလိုပါပင်။ သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ပြာလဲ့လဲ့ လူသားပန်းက ဖြာထွက်နေ၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဝဲကယက်ကြီးများအဖြစ် စုပုံလာပြီး ဓားချက်တိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းပုံရသည်။

သူသည် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ချီးခါထူကို အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာရန် ဖိအားပေးနေခဲ့သည်။ လက်နက်တစ်ခုဟု ယူဆရသော ဧရာမပုဆိန်သည် ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် ဒိုင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချီးခါထူသည် ဖိနှိပ်ခံရမှုကြောင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့။

ဤအခြေအနေသည် အတော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ချက်အနေဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာကို ရှူသွင်းခဲ့ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အတုအယောင် အခြေအနေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားနည်းစနစ်သည် မူလဓားစွမ်းအင်နှင့် ဓားစွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်အရ သူသည် ချီးခါထူထက် သာလွန်သည်။

ထို့အပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ချီးခါထူသည် စူးချန်ခုန်းအတွက် အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတာ မဟုတ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်က သတိထားနေပြီး နောက်တစ်ယောက်က လုံးဝရူးသွပ်နေသည်။ ဤကွာခြားချက်က ဟန်ချက်ညီမှုကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ချီးခါထူသည် စူးချန်ခုန်း၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံနေရတာဖြစ်သည်။

"ဟုန်ကျန်းရှန့်အတွက်နဲ့ ငါ့အသက်ကို စွန့်စားစရာမလိုဘူး။ သူ့အသက်က ဘာမှတန်ဖိုးမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါက မွေးရာပါ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် သူ့ထက် ပိုမြင့်မြတ်တယ်။ သူက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲကို အတင်းဝင်ခဲ့တာ။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ဖို့ ကောင်းကင်ဘုံ သွေးခုန်နှုန်းမရှိရင် သူ မခံနိုင်ဘူး။ ငါ တိုက်ပွဲကို ရှောင်ပြီး ဆွဲဆန့်ထားဖို့ပဲ လိုတာ။ တိုက်ပွဲမရှိရင် သူ ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။"

ချီးခါထူဟာ ထိတ်လန့်မှုနဲ့ ဒေါသတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမယ့် သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး တစ်ခုကိုတော့ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ပါသည်။ စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်လို့ သဲကြီးမဲကြီး တိုက်ခိုက်နေတာဖြစ်ပြီး သူ့အတွက်တော့ ရလဒ်ကို မြန်မြန်ဆုံးဖြတ်မှ ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒါကို သိတဲ့အတွက် စူးချန်ခုန်း မခံနိုင်တော့တဲ့အထိ အခြေအနေထိ သူ ဆွဲဆန့်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုအပ်ပါ။ စူးချန်ခုန်းရဲ့ အရှိန်ကျသွားတာနဲ့ ချီးခါထူက သူ့ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ သတ်ပစ်နိုင်ပါသည်။

“ဟုန်ကျန်းရှန့် ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဖွင့်ပုဆိန်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်း။” ဒီအတွေးနဲ့ ချီးခါထူဟာ သူ့ရဲ့ အနက်ရောင်ဆံပင်တွေ လွင့်မျောနေပြီး ငွေဖြူရောင် ကောင်းကင်ဘုံသွေးခုန်နှုန်းက သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ကို ဖော်ပြနေလေ၏။ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါဟာ ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး စူးချန်ခုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခဏတာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သို့ပေမယ့် ချီးခါထူက အသေသတ်မည့် ထိုအကွက်ကို မထုတ်လွှတ်ဘဲနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ နောက်ပြန်ခုန်ပြီး တိုက်ပွဲကနေ ခွဲထွက်သွားကာ နောက်ပြန်မကြည့်ဘဲ ဝံပုလွေနက်တပ်မတော်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို အပြေးအလွှား ပြေးသွားလေတော့သည်။

“သူ အချိန်ဆွဲဖို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ။”

စူးချန်ခုန်းသည် ချီးခါထူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပြီး ချက်ချင်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လိုက်ဖမ်းလေ၏။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

ချီးခါထူသည် အံ့ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် လူအုပ်ကြားတွင် လှည့်ပတ်သွားနေ၏။ သူရှောင်၍မရသောအခါ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ့လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ဝံပုလွေနက်တပ်မတော် စစ်သားများ ပြန့်ကျဲသွားလေ၏။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့နောက်သို့ အပြေးလိုက်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ အတော်လေး တူညီနေခဲ့သည်။

“လမ်းဖယ်စမ်း”

စူးချန်ခုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်နေသော အော်သံနှင့်အတူ သူ၏ မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားသွားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ရှောင်တိမ်းရန် အလွန်နှေးကွေးနေသော အနက်ရောင်ဝံပုလွေတပ်မတော် စစ်သားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို လှီးဖြတ်ပြီး သွေးအသားတို့ လွင့်စင်ကုန်လေ၏။ သူသည် ချီးခါထူကို ဖမ်းရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေသော်လည်း သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးကို နီးကပ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အရင်က ထွက်ပြေးသူမှာ စူးချန်ခုန်းဖြစ်ပြီး ချီးခါထူက လိုက်သူဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အခြေအနေ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသော်လည်း စူးချန်ခုန်းအတွက် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသော အခြေအနေဖြစ်သည်။

“သူ့ကို အလွတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။” ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နာကျင်မှုကို ခံစားရတဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ လေပြည့်နေတဲ့ မိုးပျံပူဖောင်းတစ်ခုလို အကန့်အသတ်နဲ့ နီးကပ်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်။ သူ ချီးခါထူကို မသတ်ရင် သူတစ်ယောက်ပဲ သေရလိမ့်မည်။

လေမိုးကြိုးမြားအတတ်

စူးချန်ခုန်းက သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားကို ဓားအိမ်ထဲထည့်ပြီး ကြယ်ပုံစံရွှေလေးမြားကို သူ့ကျောကနေ ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူက နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အသင့်ပြင်လျက် မြားတွေကို သူ့ရဲ့ကျည်တောက်ကနေ ဆွဲထုတ်ပြီး ချီးခါထူကို ပစ်ဖို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ဝှီး"

ချီးခါထူရဲ့ကျောကို ချိန်ရွယ်လျက် အားကောင်းသန်လေးကို လပြည့်ဝန်းပမာ ဆွဲလိုက်ရာ ခပ်တိုးတိုးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံထက် အမြန်နှုန်းများစွာနဲ့ ရွေ့လျားနေတဲ့ ဒီမြားဟာ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် ထိမှန်ခံလိုက်ရချိန်ထိ တုံ့ပြန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။

ဒါပေမယ့် မွေးရာပါနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ချီးခါထူမှာ ထက်မြက်တဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေ ရှိသည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့လေးကို ချိန်ရွယ်လိုက်တာနဲ့ ချီးခါထူက သူ့ကျောမှာ အေးစက်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ခုန်တက်နေစဉ် လေထဲတွင် လိမ်ကောက်ကာ သူ၏ ဧရာမပုဆိန်ကို ကျယ်ပြန့်သောဒိုင်းအဖြစ် ဝှေ့ယမ်းလျက် ဝင်လာသောမြားကို တားဆီးလိုက်သည်။

“ချလွမ်း”

မြားသည် ပုဆိန်ကို ထိမှန်ပြီး သတ္တုအသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲမှုအားက သွေဖီသွားလေ၏။

မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချီးခါထူ၏ပုဆိန်သည် သာမန်လက်နက်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ကြယ်ပုံစံရွှေမြားပင် ၎င်းကို မထိုးဖောက်နိုင်ရာ ချီးခါထူကို ခြစ်ရာထင်အောင်ပင် မလုပ်နိုင်ခဲ့။

“မင်းလက်ထဲမှာ မြားနည်းစနစ်လည်း ရှိသေးလား။ မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။”

ချီးခါထူသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်သော ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ၏အစွမ်းကြောင့် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ဒါက သူ့ရှုံးနိမ့်မှုရဲ့ မလွဲမသွေရလဒ်ကို ပြောင်းလဲစေမှာ မဟုတ်ပါ။

“ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်”

စူးချန်ခုန်းသည် လေမိုးကြိုးချိတ်ဆက်ပုတီး မြားသုံးစင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုချင်းစီ၌ သူ၏ဓားချီစွမ်းအင်ဖြင့် ထည့်သွင်းကာ ဝိညာဉ်လိုက်မြားထံမှ သင်ယူခဲ့သော နည်းစနစ်ကို အသုံးချလိုက်သည်။ မြားသုံးချောင်းဟာ လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး တစ်နေရာကနေ ပစ်လွှတ်လိုက်ပေမယ့် ချီခါထူဆီသို့ မတူညီတဲ့ထောင့်တွေကနေ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“ချလွမ်း ချလွမ်း ချလွမ်း”

ဒါပေမယ့် ဒါဟာလည်း အချည်းနှီးသာ။ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ချီးခါထူရဲ့ အာရုံခံစားမှုက ထက်မြက်လှသည်။ ကြည့်စရာမလိုဘဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လေစီးဆင်းမှုကနေ မြားတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ပုဆိန်ကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းခြင်းဖြင့် မြားသုံးချောင်းလုံးကို လမ်းကြောင်းပြောင်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

“မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။ မင်း အဆိုးရွားဆုံး သေစေရမယ်။” ချီးခါထူရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။ ဒီ ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ဟာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ မွေးရာပါနယ်မြေထဲကို ခဏတာ အတင်းဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသွေးခုန်နှုန်းကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် မွေးရာပါနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် အတုသာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတာကြောင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ချီးခါထူတောင် ခုခံကာကွယ်ဖို့ ဖိအားပေးခံနေရလေသည်။

သူ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်သာ မွေးရာပါချီကို အမှန်တကယ်သန့်စင်နိုင်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့မှာ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိပါဦးမလား။

ဒါက ချီးခါထူရဲ့ မနာလိုမှုကို နှိုးဆွပေးပြီး သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ပိုပြီး လောင်စာဖြည့်ပေးခဲ့သည်။