ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေသော ဝူချင်းရှီ။ စိတ်စွမ်းအင်ကြောင့် ပုံစံပြောင်းလဲခြင်း။ (၂)

“ကလောက် ကလောက်”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ လက်ထဲက အမွေအနှစ် သလင်းကျောက်လုံးထဲက စွမ်းအင်ဟာ လုံးဝကုန်ဆုံးသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းတွေ ပေါ်လာကာ လုံးဝကြေမွသွားတော့သည်။

စူးချန်ခုန်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက သူ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

“စိတ်စွမ်းအင်ကို ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြသတာပေါ့။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ‘စိတ်စွမ်းအင်’ ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက… သိုင်းပညာမှာ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းက မပြတ်တောက်သေးဘူးပဲ။ ငါ ဆက်လေ့ကျင့်နိုင်သေးတယ်။”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ နွေးထွေးမှုတွေတို့ တလိမ့်လိမ့်တက်လာလေ၏။ သူဟာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ပုံစံအတတ်ကို မကျင့်ကြံခဲ့ပေမယ့် အကျိုးများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ဒါက သူဟာ တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ကျင့်ကြံလို့ရနိုင်တယ်လို့ အတွေးပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက သူ့ရင်ထဲက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အတင်းဖိနှိပ်ပြီး သူ့ရဲ့ခွန်အားနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ ခဏလောက် အနားယူခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်ကို ကြိုးစားဖို့ စတင်ခဲ့သည်။

အိမ်တော်ကြီးထဲ၌ စိမ်းလန်းစိုပြည်လှတဲ့ သစ်ပင်စိမ်းစိမ်းတွေကြားမှာ နှင်းတွေဟာ မြက်ပင်နဲ့ အရွက်တွေမှာ ကပ်ငြိနေဆဲဖြစ်ပြီး လေထုက လတ်ဆတ်နေလေ၏။

စူးချန်ခုန်းက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ သူက ငြိမ်နေပုံရပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ 'လေ့ကျင့်' နေတာဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက သူ့အတွေးတွေကို စုစည်းပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်ပုံစံကို စိတ်ကူးပုံဖော်ကာ ဝူချင်းရှီကို စတင်လေ့ကျင့်သည်။

နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ပုံစံအတတ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်ပြီးတဲ့နောက် စူးချန်ခုန်းက ရိုးရှင်းတဲ့ လေ့ကျင့်နည်းတစ်ခုကို စဉ်းစားခဲ့သည်။ ထိုအရာက 'စိတ်စွမ်းအင်' ကို အားကိုးပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ပင်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မလေ့ကျင့်နိုင်ရင် သူ့အတွေးတွေက လေ့ကျင့်လိမ့်မည်။

ဒါက သေချာပေါက် ပုံမှန်သာမန်ရိုးကျမဟုတ်ဘဲ စဉ်းစားမိမှာမဟုတ်တဲ့ လေ့ကျင့်နည်းတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက ဒါဟာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်လို့ ခံစားရသည်။

ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ လက်သီးစွမ်းရည်ဖြစ်တဲ့ ဝူချင်းရှီဟာလည်း ပုံစံထက် စိတ်စွမ်းအားကို အာရုံစိုက်သည်။ စိတ်စွမ်းအားရှိလာပြီဆိုရင် ပုံသဏ္ဍာန်နဲ့ စိတ်စွမ်းအင်နှစ်မျိုးစလုံး ပြည့်စုံလာပြီး သဘာဝအတိုင်း ပုံစံလည်း လိုက်ပါလာလိမ့်မည်။

အတွေးဖြင့် ဝူချင်းရှီကို ကျင့်ကြံသည့် ဤနည်းလမ်းဟာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းပါသည်။ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းနဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီရှိတဲ့ စူးချန်ခုန်းအတွက်တောင်မှ လက်တွေ့ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ မလွယ်ကူပါ။ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။ ဒါပေမယ့် သူ လက်မလျှော့ခဲ့ပါ။

ဒါမှမဟုတ် စူးချန်ခုန်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်ရင် သူ ဘာမှ မလုပ်နိုင်တာကြောင့် ဒီနည်းကို စမ်းကြည့်သင့်ပါသည်။ အဆိုးဆုံးအနေနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုအလဟဿသာ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဒီစမ်းသပ်မှုဟာ ဆယ်ရက်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ တိဟန်က စူးချန်ခုန်းဆီလာပြီး အစားအစာတွေ ယူလာပေးတိုင်း သူဟာ သစ်ပင်ကြီးအောက်မှာ တိတ်တဆိတ်ထိုင်ပြီး တရားထိုင်နေသလို မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က သဘာဝတရားနဲ့ ပေါင်းစပ်နေသည့် စူးချန်ခုန်းကို တွေ့ရတတ်သည်။

ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးရလဒ်များရရှိခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုတွင် သူ၏အတွေးများ၏ ပေါ်လွင်လာတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဤနေရာတွင် လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မှုန်ဝါးနေသော်လည်း တစ်နေရာတည်း စုဝေးနေလေ၏။ ထိုပုံရိပ်၏ အရပ်အမောင်းနှင့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှ သူသည် စူးချန်ခုန်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်ပါသည်။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်သည် လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိသော်လည်း သူ၏စိတ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဤနေရာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်ရုံသာမက မြေပြင်မှ ပျံတက်ပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ခုန်အုပ်လာသောကျား။ တောတိုးသမင်။ သစ်ပင်တိုက်ဝက်ဝံ။ လက်လွှဲမျောက်ဝံ။ ပျံဝဲကြိုးကြာ။

ဝူချင်းရှီ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံစူးစိုက်ထားသော အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ထားသော ပုံရိပ်မှ ချောမွေ့စွာ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုပုံရိပ်သည် စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ဝူချင်းရှီကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်နေသော သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

“ဟူး ဟူး ဟူး”

အချိန်တွေကုန်ဆုံးသွားပြီး မှောင်ရီပျိုးစအချိန်မှာ စူးချန်ခုန်းဟာ ထိုနက်ရှိုင်းတဲ့အခြေအနေကနေ ထွက်လာပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပူပြင်းတဲ့ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလိုပင်။ သူ့အသားအရေဟာ ရဲတွတ်လာပြီး ချွေးတွေနဲ့ ရွှဲနစ်နေလေ၏။

သူဟာ လုံးဝပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပေမယ့် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

“တကယ်ကိုဖြစ်နိုင်တာပဲ။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ပုံစံအတတ်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝူချင်းရှီကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာကြောင့် စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့… ဒါက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တကယ် အကျိုးသက်ရောက်တာပဲ။”

စူးချန်ခုန်း အံ့သြသွားပေမယ့် သူ့မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် ပြည့်လျှံနေ၏။

နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ပုံစံအတတ်ရဲ့ ကျင့်ကြံနည်းစနစ်တွေနဲ့ သူဟာ ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒါက တကယ်ကို ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ ဝူချင်းရှီရဲ့ နဝမနယ်ပယ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တာဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့နေ့စဉ် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေနဲ့တောင် သူ့ရဲ့တိုးတက်မှုက နှေးကွေးခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဒီလိုအရာတွေက မကြာခဏဖြစ်လေ့ရှိပါသည်။ အကန့်အသတ်တစ်ခုရောက်လေလေ အနည်းငယ်သော တိုးတက်မှုကိုတောင် ရနိုင်ဖို့ ပိုခက်ခဲလေလေပင်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ စူးချန်ခုန်းဟာ စိတ်စွမ်းအင် ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပေါ်လွင်စေပြီး သူ့ရဲ့အတွေးတွေကို အသုံးပြုကာ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝူချင်းရှီ လေ့ကျင့်ဖို့ တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နေချိန်မှာ သူဟာ နှေးကွေးတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအတွက် နောက်ထပ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည်တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ရေချိုးပြီး အိပ်စက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ရဲ့စိတ်ခွန်အားတွေကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ဝူချင်းရှီကို ပြန်လည်လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် အာရုံစူးစိုက်တွေးတောနေတဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပုံရပေမယ့် သူ့ရဲ့စိတ်စွမ်းအင်ကတော့ နိုးကြားကြား တိုက်ခိုက်ကာ ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်နေတာဖြစ်သည်။

“ဟူး ဟူး ဟူး”

သူဈာန်ဝင်သွားတဲ့အခါ စူးချန်ခုန်း မလှုပ်ရှားပေမယ့် သူ့ပုံစံနဲ့ဆင်တူတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုဟာ သူ့ရှေ့မှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ပေါ်လာပြီး သူ့ရှေ့က ဗလာကျင်းနေတဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ လက်ဝှေ့နည်းစနစ်တွေကို လေ့ကျင့်နေသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောရရင် ဘာမှမရှိပေမယ့် လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်နေတဲ့ တကယ့်လူတစ်ယောက် ရှိနေပုံရသည်။ လှုပ်လိုက်လို့ ကြွေကျလာသလို ဒါမှမဟုတ် လေပြေညင်းလေးကြောင့် ကြွေကျလာသလို ထင်ရတဲ့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်လိုပင်။

ဤအရာအားလုံးသည် စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့ ပြန်လည်ထင်ဟပ်နေပြီး သူ့အသားအရေသည် အနည်းငယ်နီရဲနေပြီး ချွေးများထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်နှစ်ခုစလုံး အကန့်အသတ်သို့ရောက်သွားသောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် လေ့ကျင့်မှုအခြေအနေမှ ထွက်ခွာလိုက်ရာ လေထဲမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ပုံရိပ်သည် ခြေရာလက်ရာမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏လေ့ကျင့်မှုက ထိရောက်မှုရှိခဲ့ကြောင်း သေချာပေါက်သိသည်။

ဝူချင်းရှီ (နဝမနယ်ပယ်၊ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၃၄%)

အရည်အချင်းပြဘောင်ကွက်တွင် ဝူချင်းရှီ၏ တိုးတက်မှုသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

“ငါဒီလိုဆက်လေ့ကျင့်ရင် ငါ့ရဲ့ ဝူချင်းရှီက လက်ရှိအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကို သေချာပေါက် ရောက်သွားမှာပဲ။”