နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲ

ရွှေယွင်ရွာ၏ငါးဈေးတန်းသည် ထူးခြားစွာ ခြောက်ကပ်နေပေသည်။

လီရှောင်အာ့နှင့် လျိုရှောင်ကျဲ တို့သည် လှည်းတစ်စီး ထပ်ငှားကာ လီရှင်းဟန်နှင့် မာထောင်ကို ကောက်ညှင်းထုပ်ကဲ့သို့ ထုပ်ပိုး၍ လှည်းထဲတွင် တင်ထားကြပေသည်။

ဆေးလုံးသောက်ထားသော်လည်း လီမူကျင်းမှာ အားနည်းနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် လှည်းအပြင်ဘက်တွင်သာ ခြေချိတ်ထိုင်ကာ အေးအေးလူလူ လမ်းပြအဖြစ် လိုက်ပါလာရချေ၏။

ရှန်းယီသည် ဘိုင်ယွင်စီရင်စုရုံးမှ မြည်းကိုသာ စီးဖူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ မြင့်မားသန်မာသော နတ်ဆိုးသွေးနှောမြင်းကို စီးရသောအခါ အသားမကျသေးပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ခေါင်းမာတတ်သော နတ်ဆိုးမြင်းသည် ယနေ့တွင် အလွန် ယဉ်ပါးနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ် တုန်ယင်နေချေ၏။

ရှန်းယီသည် သူ၏အဝတ်အစားပေါ်မှ အနီရောင်ရင့်ရင့် ခြောက်သွေ့နေသော နတ်ဆိုးသွေးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏စိတ်အခြေအနေသည် အပြင်ပန်းကဲ့သို့ ပေါ့ပါးမနေပေ။

မြစ်နတ်ဆိုး မသေခင် ပြောခဲ့သော စကားများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြန်ပေသည်။

ယန်ချွန်းမြစ် နဂါးမင်းသမီး။

ဤအဆင့်အတန်းကြောင့် သူမက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ပြန်တိုက်ခိုက်ရဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် မြစ်ထဲတွင် အစစ်အမှန်နဂါးတစ်ကောင် ရှိသည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

စနစ်ဘောင်သည် နတ်ဆိုး၏အထောက်အထားကို ကျောင်းနတ်ဆိုးဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

စုစုပေါင်း နတ်ဆိုးသက်တမ်း နှစ် ၁၄၀၀ ကျော် ရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် နှစ်တစ်ရာခန့်သာ အသက်ရှင်ခဲ့သေးသည်။

လူ့အသက်အရွယ်နှင့် တွက်လျှင် ဆယ်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။

အရွယ်မရောက်ခင်မှာပင် ကျောက်စိမ်းအဆင့် အစောပိုင်း အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် ဘိုင်ယွင်စီရင်စုတွင် ထိုကဲ့သို့သော နောက်ခံမျိုးရှိသည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က လင်းပိုင်ဝေ့၏ဩဇာအာဏာကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပြီး မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ လက်စားချေမှုသည် ချင်ပြည်နယ်စစ်သူကြီးထံသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တော့ မတူပေ။ လီရှင်းဟန်၏ ပခုံးများသည် ဤအပြစ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိချင်မှ ရှိပေမည်။

"..."

ရှန်းယီ မျက်လွှာချကာ တွေးတောနေမိချေ၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျောင်းနတ်ဆိုးသည် ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တံငါရွာတွင် ပုန်းအောင်းနေရခြင်း ဖြစ်ကာ မြစ်စောင့်နတ်ကို မရေရာသော ကတိများ ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စကားပုံ ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။ ကျားသည် လွင်ပြင်ရောက်လျှင် ခွေးဟောင်ခံရသည် ဟူ၍။

မဟုတ်သေးပေ။

ရေနဂါးသည် ရေမရှိလျှင် ခြောက်သွေ့သော သစ်ကိုင်းနှင့် တူသည် ဟူ၍ စကားပုံ ရှိပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ တကယ် အင်အားကြီးမားလျှင် အဘယ်ကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရမည်နည်း။

သူ မလိုအပ်ဘဲ စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။ထို့အတူ စနစ်ဘောင် ရှိနေသရွေ့ သူ မသုံးဘဲနေခြင်းမှလွဲ၍ ဘယ်လောက်ပဲ သတိထားပါစေ နတ်ဆိုးများနှင့် ရန်သူဖြစ်ရမည်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လိုအပ်သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများတော့ လိုအပ်နေဆဲပင်။ နောက်ဆုံးတွင် အင်အားကသာ အဓိက ဖြစ်ပေသည်။

သူသာ လုံလောက်အောင် သန်မာနေလျှင် ရေနဂါးအိုကြီး အနည်းငယ် လက်စားချေရန် လာလျှင်တောင် အိပ်ပျော်နေရင်း ရယ်မောကာနိုးထလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

စနစ်ဘောင်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပွင့်လာလေတော့၏။

【ကျောက်စိမ်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း ငါးနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၀၂၀ နှစ်။ လက်ကျန် သက်တမ်း ၇၀ နှစ်။ စုပ်ယူခြင်း ပြီး။】

【လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း: ၁၅၀၀ နှစ်၊စတင်သန့်စင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်】

မနေ့က ကျောင်းနတ်ဆိုးကို သတ်ပြီးနောက် ပင်မမရီဒျန်စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းရန် ငါးနှစ် အသုံးပြုခဲ့သည်မှလွဲ၍ နတ်ဆိုးသက်တမ်းသည် ယခုအခါ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပမာဏသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ငါးနတ်ဆိုးသည် အသက်ရှင်ရန် နှစ် ၇၀ သာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် ရှန်းယီ မအံ့သြပေ။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် မျှော်လင့်ချက် မရှိလျှင် အသက်နှင့်ရင်းပြီး လောင်းကြေးထပ်မည် မဟုတ်ချေ။

အရာရာတိုင်းတွင် အကောင်းနှင့် အဆိုး ဒွန်တွဲနေစမြဲပင်။

သက်တမ်းကုန်ခါနီး နတ်ဆိုးများသည် များသောအားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမြင့်မားကြပြီး နတ်ဆိုးအမြုတေတွင် စွမ်းအင် ပိုမို ကြွယ်ဝကာ စွမ်းရည်များ ပေးအပ်နိုင်ခြေ ပိုများကြပေသည်။

ရှန်းယီသည် စွမ်းရည်များ မည်မျှ တန်ဖိုးရှိသည်ကို အနည်းငယ် နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

လက်သီးနှင့်လက်ဝါး ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းကပင် သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်းကို ကျင့်ကြံရာတွင် နတ်ဆိုးသက်တမ်း နှစ်တစ်ရာကျော် သက်သာစေခဲ့သည်။

အစောပိုင်းအဆင့် မွေးဝါကြီးထံမှ ရရှိသော သွေးနတ်ဆိုးသည် ကျောက်စိမ်းအဆင့် သိုင်းပညာများကို ပိုမိုတိုးတက်စေကာ ထျန်းကန်း သွေးနတ်ဆိုး ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။

ပိုမိုများလေ ကောင်းလေပင်။

နတ်ဆိုးအငယ်စားလေးများအတွက်မူ ပြောစရာ မလိုပေ။ သူတို့၏ရှည်လျားသော သက်တမ်းသည် လူသားများကို မနာလို ဖြစ်စေသည်။

ဆိုးကျိုးမှာ သူတို့သည် အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။

ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် မိဘများ ကျွေးမွေးသည်ကို မစောင့်ဘဲ ဘယ်သူက အပြင်ထွက် လျှောက်သွားနေမည်နည်း။

ကျောင်းနတ်ဆိုးကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်ပြီး အဆင့်မြင့်သော နတ်ဆိုးများမှာမူ... များသောအားဖြင့် နောက်ခံအင်အား ရှိကြပြီး ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပွားစေတတ်သည့်အပြင် ဖြေရှင်းရန်လည်း အလွန် ခက်ခဲပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် သူ့ကို လျှော့တွက်ပြီး ရှောင်တခင် တိုက်ခိုက်ရန် မြစ်နတ်ဆိုးနှင့် မပူးပေါင်းခဲ့လျှင်...

နှစ် ၄၀ သုံးစွဲရသည် ထားဦး၊ နှစ် ၄၀၀ ပင် လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"..."

ရှန်းယီ၏အကြည့်သည် သက်တမ်း၏နောက်တွင် ပေါ်လာသော စာလုံးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေသည်။

သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် နှစ်တစ်ထောင် ကျော်လွန်မှသာ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ ကြည့်နေစဉ် စာသားတစ်ကြောင်းတဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာလေတော့၏။

【သက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင်ကို နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲအဖြစ် သန့်စင်ခြင်း】

【နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲ-နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ဘဝတစ်လျှောက် မပြီးပြတ်သေးသော နာကျည်းမှုများနှင့် မှတ်ဉာဏ်များကို စုစည်းထားသော အရာဝတ္ထု။သိုင်းပညာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ နတ်ဆိုး၏မှတ်ဉာဏ်များကို အကူအညီယူ၍ သိုင်းပညာကို ဆက်လက် ဖော်ထုတ်နိုင်သည်။ စားသုံးလျှင် အသက်ရှည်စေသော အာနိသင် ရှိသည်။】

ရှန်းယီသည် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်အမှန်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ပါရမီမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ဗဟုသုတ၏ အရေးပါမှုကို နက်နဲစွာ သိရှိထားပေသည်။

လေပြင်းလျှပ်စီးနတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်းမူလယန်စွမ်းအင် တစ်ခုတည်းကိုပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆင်ခြင်ခဲ့ရသော်လည်း တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

ယခု ကျောက်စိမ်းအဆင့် သိုင်းပညာများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဖက်တွင် သူ၏သိုင်းပညာ ဗဟုသုတ နည်းပါးမှုကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... သူ၏ ဦးနှောက်က သိပ်မကောင်းလှချေ။

ဂိုဏ်းထောင်နိုင်သူများ၊သိုင်းပညာ တီထွင်နိုင်သူများနှင့် တာအိုအသိ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သူများသည် မျိုးဆက်တစ်ဆက်၏ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် နှစ်ပုံ သုံးပုံလောက် သင်ယူနိုင်ရုံဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပိုမို တောင်းဆိုရန် မဝံ့ရဲချေ။

သို့သော် သိုင်းပညာဖော်ထုတ်ရာတွင် ကူညီရန် နတ်ဆိုးများ၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းသည် အကန့်အသတ်၏ချည်နှောင်မှုများကို ဖြိုခွဲနိုင်ပေသည်။

"သိပ် အသုံးမဝင်လောက်ပါဘူး"

ရှန်းယီသည် မျက်နှာသေဖြင့် စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်ပြီး လေသံတွင် အနည်းငယ် မကျေနပ်မှု ပါဝင်နေချေ၏။

'နှစ်တစ်ထောင် တဲ့၊ တကယ် တောင်းရဲလိုက်တာ။ပစ္စည်းကတော့ ကောင်းပါတယ်။

ဈေးကြီးတာတစ်ခုပဲ ဒါက ငြင်းလို့မရတဲ့ အားနည်းချက်ပဲ'

သူသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ပိတ်လိုက်လေတော့သည်။

ရှန်းယီ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပေသည်။ သူ၏လက်ရှိ အခြေအနေအရ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အလွယ်တကူ ရနိုင်သော အရာများကို ဦးစွာ ရယူပြီး မိမိ၏အင်အားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ခြင်းသည် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပေသည်။

သစ္စာခံယူပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ပြည်နယ်၏ပထမတန်းစား အင်အားစုဟု ခေါ်ဆိုသော အဖွဲ့အစည်းသည် သားသတ်သမားကျန်း ပြောသကဲ့သို့ ရက်ရောမှု ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြင်းလှည်းသည် ရုတ်တရက် အရှိန်လျော့သွားလေ၏။

ရှန်းယီ မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

မြို့ပြင်သို့ ထွက်သော တစ်ခုတည်းသော လမ်းမပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေကြသည်။

တိုင်များ ထမ်းထားသော ဈေးသည်များ၊ ငါးညှီနံ့ နံနေသော အင်္ကျီတို ဝတ်ထားသူများ စသဖြင့် လူမျိုးစုံ ပါဝင်သော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာများမှာ မှိုင်းညို့နေကြပေသည်။

သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်လျက် ကြည့်နေကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ရုံးတော်အမှုထမ်းများသည် ဓားများကို ကိုင်ကာ လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကားလျက် သူတို့ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် အံကြိတ် တွန်းထုတ်နေကြပြီး နဖူးတွင် ချွေးများ စီးကျနေကြပေသည်။

"မကြည့်နဲ့၊ တည့်တည့်သာ သွား"

လီမူကျင်းသည် သူမ၏ခြေသလုံးလေးများ လှုပ်ယမ်းနေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို လူငယ်ဘက်သို့ ယိမ်းလိုက်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ပုံရိပ်သည် သာမန်ပြည်သူများ၏အေးစက်သော အကြည့်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေတော့၏။

"မကြည့်နဲ့၊ မကြည့်နဲ့"

လီမူကျင်းသည် လက်ဖဝါးတွင် ချွေးများ စို့နေသော်လည်း အပြုံးတစ်ခုကို အတင်း ညှစ်ထုတ်ထားရချေ၏။

သူမသည် ရှန်းယီ ဒေါသထွက်သွားမည်ကို ကြောက်နေမိသည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း မြစ်နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် အင်အားနည်းနေသော နတ်ဆိုး ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ၏စွမ်းရည်ကို သက်သေပြရန် လုံလောက်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသည် ရွာသား ဆယ်ယောက်ကို သတ်နိုင်လျှင် နောက်ထပ် တစ်ထောင်ကိုလည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ထောင်နှင့် ခုနစ်သောင်း ဆိုသည်မှာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကွာခြားမှု ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် ချင်ပြည်နယ်မှ ပါရမီရှင် တပည့်များစွာ ရှိသော်လည်း၊ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ မရှားပါးသော်လည်း မည်သူမျှ ထိုမြစ်နတ်ဆိုးကို သွားမစရဲကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးထားသော လေးစားဖွယ် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤနေရာတွင် သာမန်ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူတို့၏ဂုဏ်သတင်းကို ညစ်နွမ်းစေမည် ဖြစ်ပေသည်။

သတင်းက ချင်ပြည်နယ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ သူတို့၏ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် မိတ်ဆွေများကို မည်သို့ မျက်နှာပြရမည်နည်း။

"ကျွန်မကို ယုံပါ၊ အခြေအနေတွေ မကြာခင် ကောင်းသွားမှာပါ"

လီမူကျင်း လက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူ့ဝတ်ရုံလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပေသည်။

စောစောက ပေတံတိုလေးသည် လူသားများကို တိုင်းတာခြင်း မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားများကို တိုင်းတာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တံငါရွာမှ သာမန်ပြည်သူများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးနေကြပြီး အခြား ဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင်ကို အသည်းအသန် လိုအပ်နေကြသည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ရပ်၍ မြစ်စောင့်နတ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော မြင့်မားသည့် ပုံရိပ်သည် သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ဖျောက်ဖျက်မရသော အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

နာမည်သစ်တစ်ခုသည် ပုံပြောသူများ၏နှုတ်ဖျားတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များနှင့် စားသောက်ဆိုင်များတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလိမ့်မည်။

ဇာတ်လမ်းသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကာယကံရှင် ကိုယ်တိုင်ပင် မှတ်မိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် လီမူကျင်းသည် ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်ခဲ့သော သူ့ကို စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးနေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားသူသာ ဆိုလျှင် ဤအမည်းစက်ကို ဆေးကြောနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဟမ်"

ရှန်းယီ အနောက်သို့ အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"အာ၊ ရှင် ဒေါသမထွက်ဘူးလား"

လူငယ်၏တည်ငြိမ်သော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း လီမူကျင်း ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားချေ၏။

ရှန်းယီ မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ဇက်ကြိုးကို တင်းကျပ်စွာ ပြန်ဆွဲလိုက်ပေသည်။

ဘိုင်ယွင်စီရင်စုတုန်းက ထိုလူများသည် ကွယ်ရာတွင် ဤထက် ပိုဆိုးရွားစွာ ဆဲဆိုခဲ့ကြဖူးသည်။

နတ်ဆိုးသက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင်ကျော် လက်ထဲရှိနေပြီး ကျောက်စိမ်းအဆင့် နတ်ဆိုးအမြုတေ နှစ်ခု အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားချိန်တွင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော သေးနုပ်ပြီး တန်ဖိုးမရှိသော ဂုဏ်သတင်းများကို ဂရုစိုက်နေဦးမည်လော။