ရေခဲနှင့် မီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်း

အလွန်အမင်း သန်မာလှသော ကောင်းကင်သခင် နှစ်ဦးသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းအရ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့်ပင် ယီထျန်းယွမ်ကို အလွယ်တကူ ဖိသတ်နိုင်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာပြီးနောက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ တကယ်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေကြောင်း ပြောရပေမည်။ ကြယ်တာရာစွမ်းအင် နှစ်သိန်းငါးသောင်းဆိုသည်မှာ သာမန် အခြေအနေ၌ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထုတ်လိုက်ပါက ကြယ်တာရာစွမ်းအင် သုံးသိန်းအထိပင် တိုးတက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“ဒီကျင့်စဉ်အဆင့်က စဉ်းစားကြည့်ရုံနဲ့တင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်... လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ သုံးဘုံလောကကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာပဲ မဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ် သုံးဘုံလောကတွင် ရှိစဉ်ကပင် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်သည် သုံးဘုံလောကကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။

အမှန်တကယ်တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သုံးဘုံလောက ပျက်စီးသွားမည် မဟုတ်သော်လည်း အားအနည်းငယ် ထည့်လိုက်ပါက သုံးဘုံလောက ပျက်စီးသွားမည်မှာ သေချာသည်။ ကောင်းကင်သခင် အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်သွားချိန်တွင်မူ လုံးဝ နှိမ်နင်းနိုင်သော တည်ရှိမှု ဖြစ်သွားပြီး လက်တစ်ဖက် ဝှေ့လိုက်ရုံဖြင့် သုံးဘုံလောကကို ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရိုက်ခွဲခြင်းသည် အကြောင်းမဲ့ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ကောင်းကင်သခင် နှစ်ဦးကို ကြည့်၍ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ... အကြီးအကဲနှစ်ဦးလုံး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အားလုံး ပြည့်စုံသွားမှာပဲ မဟုတ်လား...”

၎င်းတို့ နှစ်ဦး ချက်ချင်း မှင်တက်မိသွားကြသည်။ အခြားသူများမှာမူ ပို၍ပင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး အချို့က တိုက်ရိုက်ပင် ဆဲဆိုကြတော့သည်။

“ဒီကောင်လေးက တအား လောဘကြီးတာပဲ... စံချိန်လေး တစ်ခု ချိုးနိုင်ရုံနဲ့ ဆရာ နှစ်ယောက်တောင် ရွေးချယ်ချင်နေတယ်လား...”

“ဟုတ်တယ်... ဆရာ နှစ်ဦးကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရင်တော့ ဟာသ ဖြစ်သွားမှာပဲ... ပြီးတော့ သူက ဆရာ နှစ်ဦးဆီက သင်ကြားမှုကို လက်ခံနိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား... လုံးဝ ဟာသပဲ...”

“တကယ်ပဲ အရူးတစ်ယောက်ပဲ... လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလောက်တောင် လောဘကြီးရသလား... ဒီ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်သာ ဒီမှာ မရှိရင် သူ့ကို တက်ပြီး စိန်ခေါ်ချင်လိုက်တာ...”

တစ်ဦးချင်းစီ၏ စကားများတွင် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ မူလကပင် လူသား ဖြစ်နေခြင်းက မကျေနပ်စရာ ဖြစ်နေရသည့် ကြားထဲ ယခုကဲ့သို့ မာနကြီးစွာဖြင့် ဆရာ နှစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခြင်းက လူတိုင်းကို ဒေါသထွက်စေသည်မှာ သဘာဝပင်။

၎င်းတို့က မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ ဂရုမစိုက်ချေ။ သူ ယခုမှ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆရာ နှစ်ဦး၏ လမ်းပြမှုကို သေချာပေါက် လိုအပ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်သခင်များ မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ ဆရာ နှစ်ဦး ရှိပါက မိမိ၏ နောက်ခံမှာ ပို၍ ခိုင်မာလာမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရူး မဟုတ်ချေ။ ဆရာ မလိုချင်ဟု ပြောကာ အခွင့်အရေးကို လွှင့်ပစ်ရန် စဉ်းစားမည်မဟုတ်ပေ။

နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသည် ၎င်းတို့ထက် သာလွန်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် အကြီးအကဲ နှစ်ဦးထက် အများကြီး ပို၍ အားနည်းနေသေးသည်။ ၎င်းတို့ကို နောက်ခံအဖြစ် ထားရှိခြင်းက ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် အလွန် ခိုင်မာစေမည် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ နှစ်ဦးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်လေး... မင်းက နည်းနည်းတော့ လောဘကြီးလွန်းမနေဘူးလား... ငါတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အခြေအနေကို မင်း မသိဘူး ထင်တယ်... ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေက လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ... သူ့ဆီမှာ ရေခဲစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဆီမှာ မီးလျှံစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံမလား၊ တစ်ခုပဲ ရွေးရမယ်... ဒီ နှစ်ခုက လုံးဝ အတူတူ ရှိလို့ မရဘူး... တစ်ခုတည်းကို ကျင့်ကြံနိုင်ရင်တောင် အတော် တော်တယ်လို့ ပြောရမယ်...”

“မှန်တယ်... အရည်အချင်း ရှိတာက မာနကြီးဖို့ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မင်း အခု လုပ်နေတာကတော့ လွန်သွားပြီ... တအား လောဘကြီးလွန်းရင် ဒီလို စိတ်ဓာတ်နဲ့ ဘယ်လို ကျင့်ကြံမလဲ...”

၎င်းတို့ နှစ်ဦး၏ ယီထျန်းယွမ်အပေါ် ထားရှိသော စိတ်ဓာတ်မှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူသည် လောဘ မကြီးသင့်ပေ။ လောဘ ကြီးလွန်းပါက ပြဿနာ တက်လွယ်သည်။ အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ခြင်းက အောင်မြင်မှု မရနိုင်ဘဲ အရာရာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆောင်ရွက်မှသာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်သော အမူအရာများကို ပြသကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုကြပြီး ဆရာ နှစ်ဦး မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်ကို သိသာစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ အကယ်၍ ဆရာ တစ်ဦးဦးကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့လျှင် အများဆုံး တစ်ဦးကိုသာ စိတ်ဆိုးစေမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လောဘ ကြီးခြင်းကြောင့် နှစ်ဦးလုံးကို စိတ်ဆိုးစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား... အရူး ဖြစ်သွားပြီ... အခုတော့ တကယ် ပျော်စရာ ကောင်းသွားပြီ... အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်လုံးကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ... လူက အရူးဆိုတာ မျိုးနွယ်နဲ့ မဆိုင်ဘူးပဲ...”

“ဟုတ်တယ်... သူ ဘယ်လို ပြန်ဖြေမလဲ ကြည့်ရအောင်... ဘယ်ဘက်ကမှ သဘောမကျတော့ဘူး... တကယ်ကို အူကြောင်ကြောင် နိုင်လွန်းတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ တကယ်ပင် အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟု ၎င်းတို့ ခံစားနေရသည်။ အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲ နှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောနေကြပြီး အကြီးအကဲ နှစ်ဦး ယီထျန်းယွမ်ကို လက်မခံဘဲ စွန့်လွှတ်လိုက်ကြရန်သာ ဆန္ဒရှိနေကြသည်။

ဘေးနားရှိ ကူးယွမ်သည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ ရလဒ် အနည်းငယ် ရရုံဖြင့် မာနတက်သွားခြင်းက နှမြောစရာ ကောင်းသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။ အကယ်၍ ဤသို့ ဆက်သွားပါက တစ်နေ့တွင် ပျက်စီးသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။

“အကြီးအကဲ နှစ်ဦးခင်ဗျာ... ကျွန်တော်က မူလကတည်းက မီးလျှံ နှစ်မျိုးလုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အုတ်မြစ်က အနည်းငယ် သန်မာပါတယ်... ဒါကြောင့် အကြီးအကဲ နှစ်ဦးလုံးကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာအဖြစ် လက်ခံချင်တာပါ... ကျွန်တော် လောဘ ကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က ဒီလို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေလို့ပါ...”

ယီထျန်းယွမ် မျက်နှာ မပျက်ဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

“ဘာ... မင်းက မီးလျှံ နှစ်မျိုးလုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်တယ် ဟုတ်လား...”

အကြီးအကဲ နှစ်ဦး တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ ယုံဆန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောသည်။

“ယင်နဲ့ ယန် မီးလျှံ နှစ်မျိုးက အတူတူ ရှိဖို့ ခက်ခဲတယ်... မင်းက အတူတူ ရှိနိုင်တယ်လို့ သေချာလား... ဒါမှမဟုတ် မင်း ကျင့်ကြံထားတာတွေက သာမန် မီးလျှံတွေပဲလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပါးစပ်ဖြင့် ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်၍ ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်လိုက်သည်။

“ဝုန်း”

ထိုအသံနှင့်အတူ တာအိုမီးလျှံသည် တောက်လောင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်ကို ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားစေသည်။ ချက်ချင်းပင် ညာဘက်လက်ကို ထပ်မံ ဖြန့်လိုက်ရာ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး အပူချိန်ကို ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားစေပြန်သည်။

ပူပြင်းခြင်းနှင့် အေးမြခြင်းဟူသော အစွန်းရောက် မီးလျှံကြီး နှစ်ခု။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အထက်အဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် မီးလျှံများအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီး အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ လက်နက်များ ဖန်တီးရာတွင် ၎င်းတို့ကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ တင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဆက်လက် အဆင့်မြှင့်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က အမြင့်ဆုံး အဆင့် မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များကို သုံး၍ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ မီးလျှံ နှစ်မျိုးလုံးမှာ အဆင့်မြင့် မီးလျှံများ ဖြစ်သောကြောင့် အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ တင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ သူ့အတွက် လက်နက် ဖန်တီးခြင်းနှင့် ဆေးသန့်စင်ခြင်းများတွင် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။

ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံဖြင့် ဆေးသန့်စင်ခြင်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပြီး တာအိုမီးလျှံထက်ပင် ပို၍ ထိရောက်မှု ရှိသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မီးလျှံကြီး နှစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသရုံသာမက ၎င်းတို့ နှစ်ခုကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်လိုက်သည့်တိုင် မည်သည့် ပဋိပက္ခမျှ မရှိချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် မိမိတို့၏ မျက်စိကိုပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤ မီးလျှံ နှစ်မျိုးကို ၎င်းတို့ သိရှိကြသည်။ အခေါ်အဝေါ် ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အာနိသင်ကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိကြသည်။

“ဘာ... ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံနဲ့ တာအိုမီးလျှံ... မီးလျှံ နှစ်မျိုးလုံး ရှိနေတာလား...”

ယုံဆန်းနှင့် မင်ယွဲ့ချင် နှစ်ဦးလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။

ဤသည်မှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။ နှစ်မျိုးလုံးမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် အရာများ ဖြစ်သော်လည်း လူတစ်ဦးတည်း ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်နက် ရှိနေသည်လား။ အမှန်တကယ်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပါက တစ်ဖက်ဖက်က အလွန် သန်မာနေလျှင် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားရန် လွယ်ကူပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားစေနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် အစွန်းရောက် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော မီးလျှံ နှစ်မျိုးလုံး ပိုင်ဆိုင်သူကို မြင်တွေ့ရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းတို့ နှစ်ဦး မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စမှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆထားသောကြောင့် ယီထျန်းယွမ်က ဆရာ နှစ်ဦးလုံးကို အလိုရှိသည်ဟု ပြောသည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

“အကြီးအကဲ နှစ်ဦး... ကျွန်တော် အခုလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီပြီလားခင်ဗျ...”

ယီထျန်းယွမ် ၎င်းတို့၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်၍ ကျေနပ်စွာ မေးလိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြားသူများလည်း သတိဝင်လာကြပြီး ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ပုတ်ခတ်နေသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ယခင်က လှောင်ပြောင်မှုများမှာ အံ့အားသင့်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပို၍ များပြားသည်မှာ မယုံကြည်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ကာ မိမိတို့ မျက်စိများ မှားယွင်းနေသလားဟုပင် သံသယ ဝင်နေကြသည်။

“ဒါ... ဒါ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိဘူး... ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ... မင်း ဒါကို ဘယ်လို လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ... လူ့နယ်မြေရဲ့ အစွန်းရောက် မီးလျှံ နှစ်မျိုးလုံးကို ဒီလောက် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်လား... ငါတို့ နှစ်ယောက်သာ မင်းကို ပျိုးထောင်ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းဟာ ရေခဲနဲ့ မီးလျှံ အစွန်းရောက် စွမ်းအင် နှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပထမဆုံးသော သန်မာသူ ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”

၎င်းတို့ နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများတွင် ယခင်က မကျေနပ်မှုများ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ နှစ်သက်မှုများ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာကာ မျက်ဝန်းများတွင် ရူးသွပ်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့တွင် ယခင်က မကျေမနပ် ဖြစ်မှုများ ဘယ်နေရာ ရောက်သွားမှန်းပင် မသိတော့ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ကို တပည့်အဖြစ် အတင်းအကြပ် သိမ်းပိုက်လိုစိတ်များသာ ရှိနေတော့သည်။

အခန်း (၉၀၁) ပြီးပါပြီ။