ကူးယွမ်၏ ကြိုးစားမှု

“ညီလေးနဲ့ ညီမလေး... ဘယ်သူ အရင်လာမလဲ...”

ကျိုးရွန့်ကျယ်က ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ မည်သူ အရင်စစ သူဂရုမစိုက်ချေ။ သူ အဓိက စိတ်ဝင်စားသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ရလဒ်သာ ဖြစ်သည်။ ကူးယွမ်၏ ရလဒ်မှာမူ သူ့အတွက် ဘာမှ အရေးမပါချေ။

ယီထျန်းယွမ်အနေဖြင့် နျန်ချီယွီ၏ စံချိန်ကို ချိုးဖျက်နိုင်၊ မနိုင် သူ ကြည့်လိုသည်။ အကယ်၍ မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပါက ဟာသ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ကျွန်မ အရင်လာပါ့မယ်...”

ကူးယွမ်က ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူမသည် နောက်မှ တိုက်ခိုက်မည့်အစား အစပြုသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရန်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။ အရေးမပါသော လူတစ်ယောက်အဖြစ် သူမ မနေလိုချေ။

ယီထျန်းယွမ်၏ အလင်းရောင်မှာ အလွန် တောက်ပလွန်းလှသည်။ သူမသည် တောက်ပသော ကြယ်တစ်ပွင့် ဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ဟူသော နေမင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘာမှ မပြောပလောက်ချေ။

“ဒါဆိုရင် ညီမလေး အရင်လာခဲ့ပါ...”

ကျိုးရွန့်ကျယ်က ဘေးဘက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမအား နာမည်ထွင်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဤ ကြိုဆိုပွဲ အခမ်းအနားသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မည်မျှ သန်မာသည်ကို စမ်းသပ်ခြင်းသာမက လူသစ်၏ အမည်ကို လူတိုင်း သိအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ကြိုဆိုပွဲ အခမ်းအနားဟု ဆိုသော်လည်း တကယ်တော့ မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤ မိတ်ဆက်ခြင်းမှာ မိမိ၏ အရည်အချင်းပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

အကယ်၍ နာမည် ထွင်းထုသည့် နေရာ နိမ့်ကျနေပါက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မကောင်းကြောင်း ပြသရာ ရောက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်၏ သန်မာမှုပင် ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပို၍ သန်မာလေလေ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပို၍ အကျိုးရှိလေလေ ဖြစ်ပြီး ပါရမီနှင့် အဆင့်အတန်း တူညီသည်။ အထူးသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ကျင့်ကြံရန် အခက်ခဲဆုံး အရာ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ အခြေခံ အဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြသေးသည်။

ကြယ်တာရာသခင် အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်မှသာ အခြေခံ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤ ကြိုဆိုပွဲ အခမ်းအနားသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပါရမီကို ကြည့်ရှုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကူးယွမ်သည် နံရံကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး လက်ကို နံရံပေါ်သို့ တင်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နံရံပေါ်မှ အလင်းမှိန်မှိန်လေးတစ်ခု စတင် လင်းလက်လာသည်။ ထို အလင်းတန်းမှာ အပေါ်သို့ တရိပ်ရိပ် တက်သွားပြီး အစပိုင်းတွင် အရှိန်အတော်လေး မြန်သော်လည်း တစ်ပေခန့် အမြင့်သို့ ရောက်သောအခါ အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားသည်။

ဤသည်မှာ ထိုနေရာမှ စတင်ကာ အခက်အခဲမှာ ပို၍ ကြီးမားလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အပေါ်သို့ ဆက်တက်ရန် ခက်ခဲလာကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကူးယွမ်မှာ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အောင်မှတ်မျဉ်းကို ကျော်လွန်သွားပြီး အပေါ်သို့ ဆက်လက် ထိုးဖောက်သွားသည်။

အရှိန်မှာ အလွန် နှေးကွေးသွားသော်လည်း နှေးကွေးခြင်းက အရေးမကြီးချေ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်သွားရန်သာ လိုအပ်သည်။ တစ်လက်မချင်းစီ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းရင်း မကြာမီမှာပင် တစ်ပေမှ နှစ်ပေ၊ ထို့နောက် သုံးပေအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤအရှိန်မှာ မမြန်သော်လည်း မနှေးလှဘဲ အပေါ်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းနေသည်။ မကြာမီမှာပင် အတူတူကျောင်းတက်သူ အများအပြား၏ နာမည်များကို ကျော်လွန်သွားပြီး ကောင်းမွန်သော ရလဒ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပေါ်သို့ ရောက်လေလေ နာမည်များမှာ ပို၍ ရှားပါးသွားလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အောက်ဘက်တွင် လူအများဆုံး ဖြစ်သော်လည်း အပေါ်ဘက်တွင်မူ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။ သို့သော် ဆယ်ပေကျော် အမြင့်တွင် ရှိနေသော နျန်ချီယွီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ ကွာခြားချက်မှာ အလွန် ကြီးမားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ယခု သုံးပေအမြင့်သို့ ရောက်ရုံဖြင့်ပင် အလွန် အားစိုက်နေရပြီ ဖြစ်ရာ ထို နျန်ချီယွီဆိုသူမှာ အပေါ်ဆုံးတွင် မည်သို့ နာမည် ထွင်းထုနိုင်ခဲ့သည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် နျန်ချီယွီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုံလောက်သည်။ သုံးပေကျော် အမြင့်သို့ ရောက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နာမည်များမှာ သိသိသာသာ နည်းပါးသွားပြီး အဆင့် ၃၀၀၀ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ လူပေါင်း ၇၀၀၀ ကျော်ကို နောက်တွင် ထားရစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမမှာ ရပ်တန့်ခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် တက်လှမ်းနေဆဲ ဖြစ်ရာ ကူးယွမ်၏ အလားအလာမှာ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အကြီးအကဲယုံဆန်းတို့မှာ ကူးယွမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကြသည်။ သူမမှာ သေချာပေါက် ပျိုးထောင်သင့်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဆက်လက် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းက ချီးကျူးစရာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကူးယွမ်၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စိုရွှဲနေသဖြင့် ဤကိစ္စမှာ လုံးဝ မလွယ်ကူကြောင်း သိသာလှသည်။

“ညီမလေး... ကိုယ်တောင့်ခံနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းမှာပဲ နာမည်ထွင်းဖို့ အကြံပေးချင်တယ်... အတင်း အပေါ်ကိုပဲ တိုးနေမယ်ဆိုရင် နာမည်ထွင်းဖို့က အတော်ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်”

ဘေးနားမှ ကျိုးရွန့်ကျယ်က စေတနာနှင့် သတိပေးလိုက်သည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်အပေါ်တွင် ပြောစရာ မရှိသော်လည်း ကူးယွမ်အပေါ်တွင်မူ မုန်းတီးမှု မရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပုံမှန် စီနီယာအစ်ကိုကြီး တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူကို ဂရုစိုက်တတ်ပြီး စောင့်ရှောက်တတ်သော စီနီယာအစ်ကိုကြီး တစ်ဦးပင်။

ကူးယွမ်က ဘာမှ ပြန်မပြောချေ။ သူမ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို နံရံပေါ်သို့ ပုံအောထားသဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားရန် အားအင် မရှိတော့ချေ။

သူမသည် ကျိုးရွန့်ကျယ်၏ စကားကို နားမထောင်ဘဲ အပေါ်သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေပြီး ပို၍ မြင့်မားသော နေရာတွင် နာမည် ထွင်းထုလိုသည်။ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရမည် ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ နောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူမ မည်သို့ မကြိုးစားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်သည် နောက်မှနေ၍ သူမကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကူးယွမ်သည် အလွန် ကြိုးစားလှသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထင်ပေါ်အောင် လုပ်လိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြလိုသည့် အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြနိုင်မှသာ ပို၍ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အပေါ်သို့ ဆက်တက်သွားပြီး ငါးပေအမြင့်ရှိသော ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဆက်တက်ရန် ခက်ခဲသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် နာမည်ပေါင်း ရာဂဏန်းမျှသာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် သူမသည် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အဆင့် ၁၀၀၀ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အဓိပ္ပါယ်ပင်။

ဤသည်မှာ တကယ်ပင် မလွယ်ကူချေ။ အစပိုင်းတွင် ခုနစ်ရက်ကျော် ခံနိုင်သူမှာ မနည်းလှသော်လည်း ငါးပေအမြင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လူတစ်သောင်းကျော်ထဲမှ အဆင့် ၁၀၀၀ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမှာ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ သူများထဲမှ အများစုမှာ အများဆုံး သုံးပေ၊ လေးပေ အမြင့်တွင်သာ ရှိကြပြီး ငါးပေအထက် ရောက်သူမှာ အလွန် ရှားပါးသည်။

တစ်ဦးချင်းစီမှာ ကူးယွမ်ကို ကြည့်သော အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူမတွင် ဤမျှ အလားအလာ ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြသဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် နာမည်ကို စတင် ထွင်းထုလိုက်သည်။ နံရံပေါ်တွင် မမြင်ရသော ထွင်းထုဓားတစ်လက် ရှိနေသကဲ့သို့ နာမည်ကို တစ်စချင်း ထွင်းထုလာပြီး တစ်ချက်ချင်းစီဖြင့် ကူးယွမ်၏ အမည်ကို ထွင်းထုလိုက်သည်။

နာမည် ထွင်းထုခြင်းမှာ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းထက် ပို၍ ခက်ခဲလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နံရံပေါ်တွင် အမှတ်အသား ချန်ထားရမည် ဖြစ်သဖြင့် အခက်အခဲမှာ အပေါ်သို့ တက်ခြင်းထက် မနိမ့်ကျချေ။ သို့သော်ငြားလည်း သူမသည် နာမည်ကို တစ်စစချင်း ထွင်းထုနိုင်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းမှာ ထိုနာမည်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် လေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

မကြာမီ “ကူးယွမ်” ဟူသော စာလုံး သုံးလုံးသည် ငါးပေကျော် အမြင့်ရှိသော ဧရိယာတွင် ထွင်းထုပြီးစီးသွားသည်။ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကူးယွမ်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေကာ ရေထဲမှ ဆယ်ယူထားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ကူးယွမ်၏ အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးဝါးနေပြီး စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသော အခြေအနေ ဖြစ်ကြောင်း ပြောရပေမည်။ ဤအဆင့်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခြင်းမှာ တကယ်ပင် မလွယ်ကူချေ။ အကယ်၍ လမ်းခုလတ်တွင် ကျရှုံးခဲ့ပါက အစမှ ပြန်စရမည် ဖြစ်ရာ အခက်အခဲ မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

“ညီမလေးကူး... သိပ်တော်တာပဲ...”

“မှန်တယ်... စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်က မဆိုးဘူးပဲ... အခြေခံ အရမ်းကောင်းတာပဲ...”

တစ်ဦးချင်းစီမှာ လက်ခုပ်တီး၍ ကူးယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ချီးကျူးကြသည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အလားအလာရှိတဲ့ သမီးလေးပဲ... ဆက်ကြိုးစားပါ... ငါ သမီးကို ယုံကြည်တယ်”

အကြီးအကဲ မင်ယွဲ့ချင်က ကူးယွမ်ကို ပြုံးလျက် ချီးကျူးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲမင်ရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ကူးယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသည်မှာ သူမ လိုချင်သော ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရမည်ဖြစ်ပြီး မိမိတွင် အလားအလာ ရှိကြောင်း သက်သေပြရမည်၊ သို့မှသာ ဗဟိုခန်းမတွင် အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမသည် နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသောအခါ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ် အလှည့် ရောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

ထိုအခါ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ သူ့ဆီသို့ စုပြုံ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူ နျန်ချီယွီ၏ စံချိန်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို သိလိုကြသည်။ ထိုအမြင့်မှာ ၁၃ ပေအထိ ရှိပြီး ဒုတိယ နေရာနှင့်ပင် ၄ ပေခန့် ကွာခြားနေသဖြင့် လုံးဝ အဆင့် မတူညီသော တည်ရှိမှု ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းအားကို ကစားခြင်းလား၊ ဤကိစ္စတွင် သူ မည်သူ့ကို ကြောက်ရမည်နည်း။ သူသည် ယခုအခါ ဖန်တီးရှင် အဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားအင်းဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။

သေချာပေါက်ပင် ယခုအခါတွင် ပထမအဆင့်ဟု ခေါ်ဆိုသော နတ်ဘုရားအင်းဆရာဟု အမည်တပ်ထားသည်။ သို့သော်ငြားလည်း ဤနေရာရှိ လူအများစုထက် သေချာပေါက် သာလွန်နေမည် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၉၀၄) ပြီးပါပြီ။