တစ်လက်မပို၍ မြင့်ခြင်း

နျန်ချီယွီသည် ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ သူမကိုယ်တိုင်က အလွန်သန်မာသော နတ်ဘုရားအင်းဆရာ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ဟု ယီထျန်းယွမ် ယူဆလိုက်သည်။ သေချာပေါက်ပင် ယခုအခါတွင် နတ်ဘုရားအင်းဆရာဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး လူ့နယ်မြေ၏ ဖန်တီးရှင်အဆင့် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိမှသာ နတ်ဘုရားအင်းဆရာဟု ခေါ်ဆိုရန် အရည်အချင်းရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအင်းဆရာ အဆင့်အောက်တွင်မူ လူ့နယ်မြေ၏ အခေါ်အဝေါ်များအတိုင်းသာ ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ဖန်တီးရှင်ဟု မခေါ်ဆိုကြတော့ချေ။ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း ချဲ့ကားလွန်းရာ ရောက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တကယ်တမ်း ဖန်တီးနိုင်ခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူ့နယ်မြေတွင် ထိုသို့ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ ထိုအဆင့်၌ သန်မာသော နတ်ဘုရားအင်းများကို ဖန်တီးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်တီးရှင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အခြေခံအဆင့်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ဖန်တီးရှင်ဟု ခေါ်ဆိုရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

မိမိကိုယ်တိုင်က အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအင်းဆရာ အဆင့်အတန်း ရှိနေပါက နံရံပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အမှတ်အသား ချန်ထားရန်မှာ ပြဿနာကြီးတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် နျန်ချီယွီသည် သေချာပေါက် အလွန်သန်မာသော နတ်ဘုရားအင်းဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားအင်းဆရာ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန် သန်မာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မသန်မာပါက ကျရှုံးရန် အလွန် လွယ်ကူသည်။ သေချာပေါက် မွေးရာပါ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်သန်မာသူများလည်း ရှိတတ်ပြီး ထိုသို့သော သူများကိုမူ မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် နံရံဆီသို့ လျှောက်သွားချိန်တွင် နောက်ဘက်မှ ဝေဖန်သံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“သူ စီနီယာအစ်မနျန်ကို လုံးဝ မကျော်နိုင်ဘူးလို့ ငါ ရဲရဲကြီး ပြောရဲတယ်”

“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်... အရင်က ကိုးရက်ကျော် ဆယ်ရက်နီးပါး ခံနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်... စံချိန်ကို မချိုးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အများကြီး နီးစပ်ခဲ့တာပဲ... ဒါပေမဲ့ နာမည်လာထွင်းတဲ့အခါမှာတော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားသွားပြီး အဆင့်ချင်း လုံးဝ မတူခဲ့ဘူး...”

“မှန်တယ်... နာမည်ကို ပိုပြီး မြင့်တဲ့နေရာမှာ ထားနိုင်မှ တကယ့် စွမ်းရည်ပဲ...”

“ဟဲဟဲ... အပေါ်ယံပဲ ကြည့်ကောင်းပြီး အတွင်းက အနှစ်မရှိတဲ့ အမျိုးအစားလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ... တစ်ပေအမြင့်တောင် မရောက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေဦးမယ်...”

၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ဤသို့သာ ယူဆနေကြပြီး စံချိန်ချိုးခြင်းက အရေးမကြီးဘဲ နံရံပေါ်တွင် နာမည် ထွင်းထုနိုင်ခြင်းကသာ တကယ့် အဓိက အချက်ဟု ထင်နေကြသည်။

၎င်းတို့မှာ ယီထျန်းယွမ်ကို လူရယ်စရာ ဖြစ်အောင် စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က သုံးပေ၊ လေးပေ သို့မဟုတ် ရှစ်ပေ၊ ကိုးပေအထိ ရောက်ရှိသွားလျှင်ပင် ၎င်းတို့အတွက် လှောင်ပြောင်စရာ ရလဒ်သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

နျန်ချီယွီကို မကျော်လွန်နိုင်သရွေ့ လှောင်ပြောင်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဆယ့်လေးရက် ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘဲ ဤအရာကသာ စွမ်းရည်ကို သက်သေပြနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပါရမီ မည်မျှပင် ကောင်းစေကာမူ တိုက်ပွဲတွင် ပါးစပ်ရော နှာခေါင်းရော ပွင့်ထွက်သွားအောင် အထိုးခံရပါက ပါရမီရှင်ဟု မခေါ်ဆိုနိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အရာရာကို လက်တွေ့စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့်သာ စကားပြောရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် မိမိ၏ စွမ်းရည်ကို တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ချေ။

တကယ်တော့ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ မနာလိုစိတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ထက် အများကြီး သန်မာနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ဤသို့ပြောဆိုခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်နေကြသည့် အားနည်းသူတို့၏ စိတ်ဓာတ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။

“သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဘယ်လိုရှိမလဲ မသိဘူး... ငါ့အထင်တော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး”

အကြီးအကဲယုံဆန်းက ယီထျန်းယွမ်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။

“ဒါပေမဲ့ နျန်ချီယွီဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကို ကျော်ဖို့ဆိုတာကတော့ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်...”

“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်... မီးလျှံ နှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဘယ်လိုမှ မညံ့နိုင်ဘူး... ပြဿနာက နျန်ချီယွီဆိုတဲ့ ကောင်မလေးပဲ... သူမက တကယ်ကို သန်မာလွန်းတယ်... မွေးရာပါ ဝိညာဉ် သန်မာလှတဲ့သူ ဖြစ်လို့ ငါတို့ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ဂုဏ်ဆောင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပဲ...”

အကြီးအကဲ မင်ယွဲ့ချင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ယီထျန်းယွမ်က နျန်ချီယွီကို ကျော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မယူဆကြချေ။ ၎င်းတို့သည် နျန်ချီယွီ၏ ထူးခြားလှသော အရည်အချင်းကို မြင်တွေ့ဖူးကြသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ကျော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သို့မျှ မထင်မှတ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နံရံ၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ “နျန်ချီယွီ” ဟူသော စာလုံးကြီး သုံးလုံးမှာ နံရံ၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ထွင်းထုထားသည်။ စာလုံးများမှာ မကြီးသော်လည်း အောက်ဘက်ရှိ နာမည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမြင့်ဆုံးတွင် ရှိနေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် လက်ကို နံရံပေါ်သို့ တင်ကာ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

“ဝုန်း...”

ခဏချင်းမှာပင် နံရံကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား အပေါ်သို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်သွားပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သုံးပေ၊ လေးပေ အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ အပေါ်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းနေသည်။

ငါးပေ...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကူးယွမ်၏ ရလဒ်ကို အလွယ်တကူ ကျော်လွန်သွားပြီး မည်သည့် နှေးကွေးမှုမျှ မရှိဘဲ အပေါ်သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေသည်။

ခြောက်ပေ...

ခုနစ်ပေ...

ရှစ်ပေ...

အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လှသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ကာ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် အတွင်းပိုင်းမှ ခုခံမှုကို ခံစားရသော်လည်း စက္ကူကို ဖောက်ထွက်သွားသည့်အလား အလွယ်တကူပင် အပေါ်သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။

မကြာမီ ကိုးပေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဆယ်ပေ...

ဆယ့်တစ်ပေ...

...

ဆယ့်သုံးပေ...

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် နျန်ချီယွီနှင့် တူညီသော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် နျန်ချီယွီထက် အနည်းငယ်မျှသာ မြင့်သော နေရာတွင် စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွင်းထုလိုက်သည်။

“ယီထျန်းယွမ်”

“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...”

စာလုံးကြီး သုံးလုံးမှာ အပေါ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှိပ်လိုက်သည့်အလား အလွန် အဆင်ပြေချောမွေ့လှသဖြင့် လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

တစ်ဖြစ်လဲ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်ပင် မပြည့်မီမှာပင် အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးသွားသည်။ ယခင်က ကူးယွမ်သည် ဤနာမည်ကို ထွင်းထုရန်အတွက် အချိန် တစ်နာရီခန့် အကုန်ခံခဲ့ရပြီး ငါးပေအမြင့်ရှိသော ဧရိယာတွင်သာ နာမည် ထွင်းထုနိုင်ခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာမူ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်ပင် မပြည့်မီမှာပင် နျန်ချီယွီ၏ အမြင့်ကို ကျော်လွှားလိုက်ပြီး သူမထက် အနည်းငယ်မျှ မြင့်သော နေရာတွင် နာမည် ထွင်းထုနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ အကန့်အသတ်မှာ နျန်ချီယွီထက် အနည်းငယ်မျှသာ သာလွန်သည်လား၊ သေချာပေါက် ထိုသို့ မဟုတ်နိုင်ချေ။ လူအများအပြားမှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်လိုက်ကြသည်။ သူ၏ အကန့်အသတ်မှာ မည်သည့် နေရာတွင် ရှိသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ဘဲ နျန်ချီယွီထက် အနည်းငယ်မျှ မြင့်သော နေရာတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နာမည် ထွင်းထုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးမှာ အလွန် ပေါ့ပါးလွန်းလှသည်။

လူတိုင်းမှာ မှင်တက်မိသွားကြပြီး ဆရာ နှစ်ဦးပင်လျှင် အံ့အားသင့်နေကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့လျှင် ယီထျန်းယွမ်၏ ရလဒ်ထက် အများကြီး ပို၍ ကောင်းမွန်မည်မှာ သေချာပြီး ပေပေါင်း များစွာ အထိ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤ ကျင့်စဉ်အဆင့်မျိုးနှင့်မူ ၎င်းတို့သည်လည်း ဤမျှအထိ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ ယခင်က နျန်ချီယွီကို ကျော်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အလွယ်တကူ ကျော်လွန်သွားရုံတင်မကဘဲ အနည်းငယ်မျှ မြင့်သော နေရာတွင် နာမည် ထွင်းထုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ‘နျန်ချီယွီကို ကျော်ချင်တာ မဟုတ်လား၊ အရမ်း လွယ်ပါတယ်၊ ကျော်လိုက်မယ်’ သို့သော်လည်း သိပ်ပြီး အဝေးကြီး မကျော်ဘဲ အားလုံးကို သူ၏ အကန့်အသတ် မည်မျှ ရှိသည်ကို မသိအောင် လုပ်ပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လှည့်၍ ၎င်းတို့အား ကြည့်ကာ ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာ နှစ်ဦး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီရလဒ်က ဘယ်လိုရှိလဲ မသိဘူး...”

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်...”

အကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ မျက်နှာများ တစ်ခုလုံး နီရဲနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေကြသည်။ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသည့်တိုင်အောင် ၎င်းတို့မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြဆဲပင်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုသူက မိမိ၏ တပည့် မဟုတ်ပါလား၊ မိမိ၏ တပည့်က သန်မာနေတာက မကောင်းပါလား။

ကူးယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ရလဒ်ကို မြင်ပြီးနောက် ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်နေမှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမ အရင် သွားခဲ့မိခြင်းမှာ တော်သေးသည်ဟု ဆိုရမည်၊ အကယ်၍ နောက်မှ သွားခဲ့ပါက သူမကို မည်သူမျှ ဂရုစိုက်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ နာမည်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤနာမည်မှာ အလွန် ထင်ရှားလှပြီး နျန်ချီယွီထက်ပင် အနည်းငယ် မြင့်နေကာ နာမည်အားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိုးရွန့်ကျယ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို အကြီးအကျယ် အခက်တွေ့စေမည်ဟု သူ ထင်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်က ဂုဏ်သတင်း အားလုံးကို ယူသွားပြီး ဗဟိုခန်းမရှိ တပည့်များ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကူးပြောင်းခြင်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးဆိုလျှင် ဤ နာမည်ထွင်းခြင်းကရော မည်သို့သော အဓိပ္ပာယ်မျိုးနည်း။

၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေကာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

အခန်း (၉၀၅) ပြီးပါပြီ။