တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင်
Vol. 62 Ch. 909
၎င်းတို့၏ အထင်မှားနေသော မျက်နှာအမူအရာများကို ကြည့်ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ ကူးယွမ်၏ မျက်နှာလေးမှာ နီရဲသွားသည်။ သူမသည် ဤမျှအထိ တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤသို့ အထင်ခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
သူမသည် လက်ဖမိုးဖြင့် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန် ရှက်ရွံ့သွားကာ အခြေအနေမှာလည်း အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသဖြင့် ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။
“အဟမ်း... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမီး ငါ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခံယူချင်ရဲ့လား...”
အကြီးအကဲ မင်ယွဲ့ချင်သည် အနေရခက်သော အခြေအနေကို ပြေလျော့စေရန် ချောင်းဟန့်၍ မေးလိုက်သည်။
“တပည့် ခံယူပါ့မယ်...”
ကူးယွမ်သည် စကားဆုံးသည်နှင့် ဝန်မလေးဘဲ အရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမ စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်ပင် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် အရာအားလုံးမှာ အိမ်မက်တစ်ခုအလား ခံစားနေရသည်။ မူလက မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ရာမှ ယခုအခါ အကြီးအကဲ မင်ယွဲ့ချင်၏ တပည့် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
ဤသည်မှာ တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်အောင်မြင်သွားခြင်းနှင့် မခြားနားချေ။ ဤသူသည် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အကြီးအကဲအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။ ၎င်းတို့သည် အားအကောင်းဆုံး အကြီးအကဲများ မဟုတ်လျှင်တောင် သေချာပေါက် ထိပ်တန်း အကြီးအကဲများထဲတွင် ပါဝင်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့နှင့် အတူရှိခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။
“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်...”
အကြီးအကဲ မင်ယွဲ့ချင်က ပြုံးလျက် ကူးယွမ်ကို ထူပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အထက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခု လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို ကူးယွမ်အား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက သမီးအတွက် တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင်ပဲ... ပြီးတော့ ဒီ ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြားလည်း ပါတယ်...”
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြား တစ်ပြားလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုဆိုလျှင် ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြား နှစ်ပြား ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲမင်... ခင်ဗျားက သူမကို တပည့်အဖြစ် ခံယူလိုက်ပြီဆိုတော့ ဒါဆိုရင် ဒီကောင်လေးကိုလည်း ငါ့တပည့်အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်လိုက်တော့မယ်လေ... တစ်ယောက် တစ်ယောက်စီပေါ့...”
အကြီးအကဲ ယုံဆန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဖယ်စမ်း...”
အကြီးအကဲ မင်ယွဲ့ချင်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုး၍ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“သူ့မှာ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ မီးလျှံတွေ ရှိတာပဲ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဘက်ကလည်း တစ်ဝက် ပါရမှာပဲ...”
ချက်ချင်းပင် အကြီးအကဲ မင်ယွဲ့ချင်သည် ပြုံးလျက် အထက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုနှင့် ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်အား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ဆရာ့ဆီက တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင်ပဲ... မင်းကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် လက်နက် ပေးချင်ပေမဲ့ ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရယူတာက ပိုပြီး ကောင်းလိမ့်မယ်... ဒါမှလည်း မင်းနဲ့ ပိုပြီး လိုက်ဖက်မှာ ဖြစ်တယ်...”
“မှန်တယ်... ဆရာ့ဘက်ကလည်း တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင် တစ်ခု ပေးမယ်...”
အကြီးအကဲ ယုံဆန်းသည်လည်း နောက်ကျမခံဘဲ ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြားနှင့် အထက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို သူ့အား ပေးလိုက်သည်။
စိတ်ကြိုက် ထုတ်ပေးလိုက်သည်မှာ အထက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့်အတန်းအရ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့်နှင့် မမီသော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေ အထက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များ မဟုတ်ပါလား။ လူ့နယ်မြေတွင် အလွန် အဖိုးတန်လှသော အထက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လက်တွန့်ခြင်း မရှိဘဲ ပေးကမ်းလိုက်ခြင်းပင်။
ယီထျန်းယွမ် လက်ခံလိုက်သည့်အခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြား သုံးပြား ရှိသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။
ကူးယွမ်သည် ဘေးနားမှနေ၍ အလွန် မနာလိုချင်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ဆရာ နှစ်ဦး ရှိခြင်းက မတူညီချေ။ ဆုလာဘ်ကို နှစ်ဆ ရရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုစိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိချေ။ သူမ ဤမျှ ဆုလာဘ်များ ရရှိခြင်းမှာပင် အလွန် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဆရာတစ်ဦး ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ အကယ်၍ အိမ်သို့ ပြန်၍ မိသားစုဝင်များကို ပြောပြလိုက်ပါက သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲသွားကြပေလိမ့်မည်။
“တော်တော်လေး လုံလောက်သွားပြီ... မင်းမှာ ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြား နှစ်ပြား ရှိနေတော့ အခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရတယ်... တစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ရင်လည်း ဒုတိယ အကြိမ် အခွင့်အရေး ရှိသေးတာပေါ့... သေချာပေါက် တခြား အသုံးချနည်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်... အရာအားလုံးက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... ငါတို့ မင်းကို ရွေးချယ်ခွင့်တံဆိပ်ပြားတွေ အများကြီး မပေးတော့ဘူး... အရာအားလုံးကို မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ပဲ ရယူရမှာ ဖြစ်တယ်...”
အကြီးအကဲ ယုံဆန်းက သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဒီမှာပဲ အနားယူနေကြ... ခဏနေရင် တစ်စုံတစ်ယောက် လာပြီး နေထိုင်စရာ နေရာ စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်... ငါတို့ရဲ့ အကြောင်းကြားစာကိုပဲ စောင့်နေကြပေတော့...”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးမှာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သေချာပေါက် နယ်မြေသခင်ဆီကို သတင်းသွားပို့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ယခုအခါ ခန်းမအတွင်း၌ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကူးယွမ်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုယီ... ကူညီပေးတဲ့အတွက် အများကြီးကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ရှင်သာ မကူညီခဲ့ရင် ကျွန်မ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ရမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး... နောင်ကျရင် ကျွန်မရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တာ ရှိလာခဲ့ရင် သေချာပေါက် ကူညီပါ့မယ်...”
သူမ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားပြီး ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။
“ဒါက လမ်းကြုံလို့ လုပ်ပေးလိုက်တာပါ...”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ကဲ... တော်ပြီ... အနားယူဖို့ ပြန်ကြစို့... ဒီ မီးလျှံတွေကိုလည်း နည်းနည်းလောက် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ရဦးမယ်...”
သူသည် ဤကိစ္စကို များစွာ ဂရုမစိုက်ချေ။ အစအဆုံး အရာအားလုံးမှာ ကူးယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်သာ ဖြစ်ပြီး သူနှင့် များစွာ မသက်ဆိုင်ချေ။ သူ ကူညီခဲ့သည်ဟု ပြောခြင်းမှာ လွန်လွန်းလှသည်။ သူ ကူညီခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအရာမှာ မပြောပလောက်သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ အပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါ အစောင့်တစ်ဦး ချက်ချင်း လာကြိုပြီး ၎င်းတို့အား နေထိုင်မည့် အိမ်တော်ဆီသို့ ခေါ်သွားသည်။
၎င်းတို့၏ အခန်းမှာ ဤ အကြီးအကဲ နန်းတော်အတွင်း၌ပင် ရှိပြီး အကြီးအကဲများနှင့် တစ်နေရာတည်းတွင် နေထိုင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤ ဆက်ဆံမှုမှာ အပြင်ဘက်ရှိ ဗဟိုတပည့်များထက် အများကြီး ပို၍ ကောင်းမွန်လှသည်။
“ဆက်ဆံမှုက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ... ဒါကြောင့်လည်း အားလုံးက အသည်းအသန် တိုးဝင်ချင်နေကြတာကိုး... နေထိုင်စရာ နေရာလေးကတောင် ဒီလောက်အထိ အံ့ဩဖို့ ကောင်းနေတာ... ဘယ်သူက မဝင်ချင်ဘဲ နေမလဲ...”
ယီထျန်းယွမ် နေထိုင်မည့် နေရာသို့ ဝင်လိုက်သည့်အခါ အတွင်းပိုင်းမှာ လှပဆန်းပြားသော ခြံဝင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စိုက်ပျိုးထားသည်မှာ သာမန် သစ်ပင်များ မဟုတ်ဘဲ အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ပင်များ ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက်ပင် ဤနေရာတွင်မူ အောက်အဆင့် ၆ ဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။
နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် အဆင့်များကို အောက်အဆင့် ၉ နှင့် အထက်အဆင့် ၉ ဟူ၍ အဆင့် နှစ်ခု ခွဲခြားထားသည်။ ၎င်းတို့အနက် အောက်အဆင့် ၉ ဆိုသည်မှာ လူ့နယ်မြေမှ အရာများ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပြီး အထက်အဆင့် ၉ ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ မျိုးစိတ်များ ဖြစ်သည်။
သေချာပေါက်ပင် လူ့နယ်မြေ၌ သူသည် အောက်အဆင့် ၈ သို့မဟုတ် အောက်အဆင့် ၉ အဆင့်အတန်းများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ လုံးဝ မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သုံးဘုံလောကတွင် အများဆုံး အဆင့် ၆ သို့မဟုတ် အဆင့် ၇ အထိသာ မြင်ဖူးခဲ့ပြီး အဆင့် ၈ အထက်ကိုမူ လုံးဝ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
သုံးဘုံလောကတွင် ပေါက်ဖွားနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် သဘာဝအတိုင်း မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် နေရာအနှံ့၌ အဆင့် ၆ သို့မဟုတ် အဆင့် ၇ ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ပင်များ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ရှိနေကြသည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေ အဆင့်အတန်းရှိသော အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကိုမူ ဤနေရာတွင် မတွေ့ရချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင်လည်း အောက်အဆင့် ၉ ကိုသာ အဓိက ထားရှိကြပြီး အထက်အဆင့် ၉ ကို ရရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။
နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကောင်းမွန်လှသော ကြီးထွားမှု ပတ်ဝန်းကျင် ရှိသော်လည်း မည်သည့်အရာမဆို စိတ်ကြိုက် ပေါက်ဖွားလာနိုင်ခြင်း မဟုတ်ချေ။ အထူးသဖြင့် ဤနေရာသည် ပေါက်ဖွားရန်အတွက် အလွန်အမင်း သင့်တော်သော နေရာ မဟုတ်သဖြင့် သဘာဝအတိုင်း ဤနေရာတွင် တွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်ငြားလည်း ဤနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် ရှိနေဆဲပင်။ ဤမျှ များပြားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်မြက်ပင်များ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းမှာ လူ့နယ်မြေဘက်တွင်သာ ဆိုလျှင် သေချာပေါက် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တိုက်ပွဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သေချာသည်။ စိတ်ကြိုက် တွေ့မြင်နေရသော ဤမျှ များပြားသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို မည်သူက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။
ယီထျန်းယွမ် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဤ စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ပင်များမှာ နည်းပါးလှသည် မဟုတ်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ တန်ဖိုးမှာ များစွာ မရှိချေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အလွန် သန်မာနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် စားသုံးလိုက်ပါက တိုးတက်လာမည့် အတွေ့အကြုံမှာ များစွာ မရှိလှချေ။
ရှုခင်းကြည့်ရန်အတွက်သာ အသုံးဝင်မည် ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ် ဤနေရာရှိ ကြယ်တာရာစွမ်းအင် သိပ်သည်းမှုကို မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် အိမ်တော်ထဲတွင် စိတ်ကြိုက် နေရာတစ်ခု ရှာ၍ တရားထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း မပြုဘဲ ထီဘီးလှည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ယခင်က သုံးဘုံလောကတွင် ရှိစဉ်က ထီဘီးလှည့်ခွင့် နှစ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ အသုံးပြုရန် အချိန်မရခဲ့ချေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့် အရာများ ရရှိနိုင်မည်ကို မသိရသေးချေ။
“ထီဘီးလှည့်မယ်...”
ချက်ချင်းပင် ကံစမ်းမဲဘီးကြီး ပေါ်လာသည်။ သူ ကံကောင်းခြင်း အလင်းတန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မကြာမီမှာပင် လက်တံသည် သုံးစွဲကုန်ပစ္စည်း နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာ စိတ်မပျက်ခဲ့ချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေချာပေါက် မညံ့နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။
“ဒုန်း...”
ဤ သစ်သားသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်မှာ “ပို့ဆောင်ရေးနတ်ဘုရားကျောက်တုံး” ဖြစ်သည်။
“ကောင်းတယ်... ပစ္စည်းကောင်းပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ ပို့ဆောင်ရေးနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ရရှိခြင်းမှာ မဆိုးလှချေ။ ကွက်တိ အသုံးချနိုင်သည်။
သေချာပေါက် မရှိလျှင်လည်း ပြဿနာ မရှိချေ။ အရောင်းဆိုင် ထဲတွင် ရောင်းချပေးနေသဖြင့် အများဆုံးမှာ ဆန်းကြယ်အမှတ် အနည်းငယ် ပိုသုံး၍ ဝယ်ယူရုံသာ ဖြစ်သည်။
ဆက်လက်၍ သူသည် ဒုတိယအကြိမ် ဆုလာဘ်ကို ကံစမ်းလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း လက်တံမှာ သုံးစွဲကုန်ပစ္စည်း နေရာသို့သာ ညွှန်ပြနေပြန်သည်။
“ဘာလို့ ဆက်တိုက် သုံးစွဲကုန်ပစ္စည်းတွေပဲ ရနေရတာလဲ...”
ယီထျန်းယွမ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သစ်သားသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အဆ ၁၀၀ အတွေ့အကြုံကတ် တစ်ခု မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
“ကောင်းပြီလေ... ပစ္စည်းကတော့ မဆိုးပါဘူး...”
အခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ်လုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် ဤ ကံစမ်းမဲဘီးကြီးကို စွန့်ပစ်လိုက်၍ ရပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ့အတွက် တကယ် အသုံးဝင်သည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကံစမ်းမဲဘီးကြီး ဖြစ်သည်။ ဆုလာဘ်မှာ မည်သည့် အရာ ဖြစ်လာမည်ကို မသိရသေးချေ။
အခန်း (၉၀၉) ပြီးပါပြီ။