အခန်း (၁၃၅၃-၁၃၅၄)

အခန်း ၁၃၅၃ - နိုးထလာသော သစ်သားအိမ်

ဝမ်ရှန်းရှန်းက လူအတာ မဟုတ်ပေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူမကို တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူလို့ သတ်မှတ်လို့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ သူမမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိတဲ့အပြင် အခု ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခြေအနေကလည်း အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး အန္တရာယ်များနေတဲ့အတွက် သူမအနေနဲ့ အလိမ်ခံရပြီး အမှားလုပ်မိတာမျိုးက ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ပေ။

အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်မှ ဝမ်ရှန်းရှန်းဟာ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို နားလည်သွားသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ လူ့အရေပြားကျမ်းဟာ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ် ပေးရုံနဲ့ လူတိုင်းကို သေစေနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်း အစိုးရိမ်ဆုံးက ဒါမဟုတ်ဘဲ လူ့အရေပြားကျမ်းဟာ တစ္ဆေကလေးရဲ့ စားသောက်တာကို တမင်တကာ ခံယူလိုက်သလို ဖြစ်နေတာပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့အားလုံးသာ ဒီသစ်သားအိမ်ထဲက နိုးထလာတဲ့ တစ္ဆေတွေ လက်ချက်နဲ့ သေသွားရင် တစ္ဆေကလေးလည်း သေသွားမှာပဲ... အဲဒီအခါကျရင် လူ့အရေပြားကျမ်းက တစ္ဆေကလေးရဲ့ ဗိုက်ထဲကနေ တစ္ဆေကလေးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်မလား"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ကြောက်မက်ဖွယ် ရလဒ်တစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

"သေဆုံးသွားတဲ့ တစ္ဆေကလေးကို လူ့အရေပြားကျမ်းက ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က အပြိုင်ကမ္ဘာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေဟာ လက်တွေ့မှာ တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ရင်ထဲ ထိတ်လန့်လာသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က အပြိုင်ကမ္ဘာမှာ တစ္ဆေကလေး ကြီးပြင်းလာတာကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အဲဒီတုန်းက တစ္ဆေကလေးက လူ့အရေပြားကျမ်းကို စားလိုက်ပေမယ့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေသေးသည်။

ဒါပေမဲ့ ပြောင်းပြန်အနေနဲ့ တစ္ဆေကလေးကိုသာ လူ့အရေပြားကျမ်းက ထိန်းချုပ်လိုက်ရင် အခြေအနေက သေချာပေါက် ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်။

အဲဒီအခါကျရင် သူတို့တွေ သေဆုံးရုံတင်မကဘဲ အစွမ်းထက်ဆုံး ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မွေးမြူပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ဒီတစ္ဆေသာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကနေ ထွက်သွားရင် ပြင်ပ သဘာဝလွန်လောကအတွက် ကြီးမားတဲ့ ရိုက်ခတ်မှု ဖြစ်စေမှာ ဖြစ်ပြီး ပိုဆိုးရင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

"ဒါကို တားဆီးလို့ ရမလား"

ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ရှန်းရှန်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူမ လက်လျှော့ဖို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့သလို နောက်ဆုတ်ဖို့လည်း မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ အမှားကို ဘယ်လို ပြန်ပြင်ရမလဲ ဆိုတာကိုသာ စဉ်းစားနေသည်။

သူမ လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လှည့်စားတတ်သော တစ္ဆေလည်ဆွဲ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီသဘာဝလွန် ပစ္စည်းက ဒီနေရာမှာ သိပ်အသုံးမဝင်လှပေ။

ဧည့်ခန်းထဲက တခြား ခေါင်းတလားတွေဟာ တုန်ခါနေဆဲဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေဟာ သစ်သားအိမ်ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာနေသည်။

အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းပြီး ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသည်။ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေတောင် ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံရင် အကြပ်ရိုက်သွားနိုင်ပြီး ဝမ်ရှန်းရှန်းလို သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

သူမ ဘေးက ပိတ်ထားပြီးသား ခေါင်းတလားကို ကြည့်လိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဝမ်ရှန်းရှန်းဟာ ခေါင်းတလားအဖုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

ခေါင်းမရှိတဲ့ အလောင်းကောင်အိုကြီး ရုတ်တရက် ထထိုင်လာသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ခေါင်းမရှိတဲ့ အလောင်းကောင်ဟာ ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလာသည်။ လက်တွေကို မြှောက်ပြီး ခေါင်းတလားအနားသတ်ကို ကိုင်ကာ အထဲကနေ တွားထွက်လာဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

"လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ အကြံအစည် အောင်မြင်သွားတာထက်စာရင် လျိုချီ၊ တစ္ဆေကလေးတို့နဲ့အတူ ဒီမှာပဲ သေလိုက်တာက ပိုကောင်းဦးမယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ဆုံးရှုံးမှု အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ လုပ်ရပ်က အသုံးဝင်မလား ဆိုတာတော့ သူမ မသိပေ။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက အဆိုးဆုံး ရောက်နေပြီဆိုတာ သူမ သိသည်။ ဘယ်လောက်ပဲ ရှုပ်ထွေးနေပါစေ၊ ဒီထက် ပိုဆိုးစရာ မရှိတော့ပေ။

"ဒုတိယထပ်ကို ပြန်တက်မယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြန်လည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပထမထပ်က တစ္ဆေတွေ အကုန် မထွက်လာခင် ဒုတိယထပ်ကို ပြန်တက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ တကယ်လို့ သူမ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်ရင် တစ္ဆေကလေးရဲ့ ဗိုက်ထဲက လူ့အရေပြားကျမ်းကို ပြန်ထုတ်ဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ပေ။

ကိုယ့်ဘေးကင်းရေးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝမ်ရှန်းရှန်း အမြန်ဆုံး ပြေးလိုက်သည်။

ဆယ်စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် သစ်သားလှေကားပေါ် ရောက်သွားပြီး အမြန်ဆုံး အရှိန်နဲ့ ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားသည်။

စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလိုပါပဲ။

ပထမထပ်နဲ့ ဒုတိယထပ်က တစ်ထပ်တည်း ကွာပေမယ့် လှေကားက အလွန် ရှည်လျားနေသည်။ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိရင်တောင် သာမန်လူတစ်ယောက် အနေနဲ့ ဒုတိယထပ်ကို ချက်ချင်း ပြေးတက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။

ဝမ်ရှန်းရှန်း အံကြိတ်ပြီး လှေကားအတိုင်း ဆက်တက်နေရုံသာ ရှိသည်။

သူမ လှေကားထစ် ဘယ်နှထစ် တက်ပြီးပြီလဲ ဆိုတာ ရေမတွက်တော့ပေ။ လှေကားပေါ်မှာပဲ ရှိနေသေးပြီး ဒုတိယထပ်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုတောင် မမြင်ရသေးဘူး ဆိုတာပဲ သိသည်။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးလွှားနေရတဲ့အတွက် ဝမ်ရှန်းရှန်း မကြာခင်မှာပဲ မောပန်းလာသည်။

သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သာမန်လူထက် ပိုသန်မာနေပေမယ့် အခြေခံအားဖြင့်တော့ သာမန်လူသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သာမန် ခန္ဓာကိုယ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်ဖို့တောင် ခက်ခဲလာသည်။

"လှည့်စားတတ်သော တစ္ဆေလည်ဆွဲကို သုံးမယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်းဟာ သူမ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော သဘာဝလွန် ပစ္စည်းကို မမေ့ပေ။ သာမန် လည်ဆွဲလေးလို ထင်ရတဲ့ ဖန်သားလည်ဆွဲကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အတွင်းက သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို နှိုးဆွလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ အားအင်တွေ ပြန်ပြည့်လာပြီး မောပန်းခြင်း မရှိသလို ဆက်လက် လှုပ်ရှားနိုင်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာပဲ။

ဒုတိယထပ်ကို ပြန်တက်နေတဲ့ လမ်းမှာ အပေါ်ကနေ အလောတကြီး ဆင်းလာတဲ့ ခြေသံတွေကို ကြားလိုက်ရသည်။

"လျိုချီ ပြောဖူးတယ်... ဒုတိယထပ်က တစ္ဆေက ပထမထပ်ကို ဆင်းလာနေတာတဲ့... ဒါဆိုရင် ငါ လှေကားပေါ်မှာ တစ္ဆေနဲ့ တိုးတော့မယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း အရှိန်မလျှော့လိုက်ပေ။ သူမ တစ္ဆေနဲ့ တွေ့ရမှာကို မကြောက်ပေ။ တစ္ဆေ သတ်တာခံရပြီး သူမရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ရပ်တန့်သွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်သည်။

"လှည့်စားတတ်သော တစ္ဆေလည်ဆွဲကို သုံးပြီး တစ္ဆေကို လှည့်စားလို့ ရမလား ကြည့်ရမယ်... ပစ်မှတ်မထားခံရအောင်ပေါ့... မရရင်လည်း ငါ ဒီမှာပဲ သေလိုက်မယ်"

သူမဟာ သေဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး လှုပ်ရှားနေတာ ဖြစ်လို့ လှေကားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ တစ္ဆေတောင် သူမရဲ့ တိုးတက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ကိစ္စတွေက အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းရင် ကောင်းသား။

ဝမ်ရှန်းရှန်း အပေါ်ကို ဆက်တက်နေရင်း ကြောက်မက်ဖွယ် အမှန်တရားတစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။ ဘယ်လောက်ပဲ သွားသွား ဒုတိယထပ်ကို ဘယ်တော့မှ မရောက်နိုင်ဘဲ လှေကားပေါ်မှာပဲ ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် သူမ တစ်ယောက်တည်း ပိတ်မိနေတာ မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယထပ်ကနေ ဆင်းလာတဲ့ တစ္ဆေလည်း ပိတ်မိနေပုံရသည်။ ဝမ်ရှန်းရှန်း အဲဒီ အရေးပေါ် ခြေသံတွေကို ကြားနေရတာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ဝိညာဉ်ဆိုး ဆင်းလာတာကို မမြင်ရသေးပေ။

ဒါဟာ အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာနဲ့ သိသိသာသာ ကွာခြားနေသည်။

တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်ကတော့ လှေကားကိုယ်တိုင်ကလည်း တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာပါပဲ။ အရင်တုန်းက လှေကားကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ တစ္ဆေက မနိုးထသေးလို့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အားနည်းပြီး အလွယ်တကူ အတက်အဆင်း လုပ်လို့ ရခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီသစ်သားအိမ်ထဲက တစ္ဆေတွေ အားလုံး နိုးထလာကြပြီ ဖြစ်လို့ လှေကားရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက အရင်ကထက် ပိုအားကောင်းလာပြီး ဝမ်ရှန်းရှန်း ပိတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"လူ့အရေပြားကျမ်းက ဒီအခြေအနေကိုပါ ကြိုမြင်ထားတာလား" ဝမ်ရှန်းရှန်း လှေကားပေါ် ဆက်တက်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။

သူမ အရာအားလုံးကို ပြန်ပြင်ချင်ပေမယ့် အခုတော့ ဘာမှ မတတ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

လျိုချီ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့တာတွေ မှားမနေပါဘူး... တချို့ကိစ္စတွေက ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ သတ္တိရှိပါစေ အောင်မြင်အောင် လုပ်လို့ မရနိုင်ပါဘူး။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပေါ်ထပ်က လျိုချီရဲ့ အခြေအနေ နည်းနည်း ကောင်းလာသည်။ ဝိညာဉ်ဆိုး ထွက်သွားတဲ့အတွက် သူရော တစ္ဆေကလေးပါ အစားခံရတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် အနေနဲ့ လျိုချီ နားလည်တာက ဒီအခြေအနေဟာ ယာယီသာ ဖြစ်ပြီး ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ လျိုချီလည်း ဒီသစ်သားအိမ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သတိထားမိလိုက်သည်။

သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တချို့ စတင် ပေါ်ပေါက်လာနေသည်။ မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်တွေ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျံ့နှံ့လာသည်... ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖြစ်လာတော့မလိုပင်။

"အောက်ထပ်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ဒီအချိန်မှာ လျိုချီဟာ သစ်သားစားပွဲရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဆက်လက် ကြိုးစားနေပေမယ့် အရာမထင်ပေ။

ဒီက သဘာဝလွန် စွမ်းအားက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းလွန်းပြီး သူ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသည်။ ဝိညာဉ်ဆိုး ထွက်သွားရင်တောင် လျိုချီ လွတ်မြောက်မလာနိုင်ပေ။

ဘေးက တစ္ဆေကလေးလည်း အတူတူပါပဲ။

တစ္ဆေကလေးလည်း ရုန်းကန်နေပေမယ့် မထနိုင်သေးပေ။

"တောက်"

လျိုချီ ဒေါသထွက်နေသည်။ ဒါဟာ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုဆိုတာ သိပေမယ့် သူ့ရဲ့ အရည်အချင်း မလုံလောက်မှုကြောင့် အမိအရ မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒေါသက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်သလို သစ်သားအိမ်ထဲက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သဘာဝလွန် အင်အားစုတွေကိုလည်း မတားဆီးနိုင်ပေ။

မကြာမီ လျိုချီဟာ ဒုတိယထပ်က ပြတင်းပေါက်တွေမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရိပ်တွေ ထင်ဟပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရိပ်တွေရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်က ထပ်တူညီနေသည်။ ပိန်လှီပြီး ခြောက်ကပ်နေသည်။ အရိပ်အားလုံးက ဆက်စပ်နေပြီး သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ နံရံတစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။

ဒါ့အပြင် ဒုတိယထပ်က သစ်သားတိုင်လုံး တစ်ခု အလွှာကွာကျလာပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ပုပ်သိုးနံ့ ရလာတာကိုလည်း လျိုချီ တွေ့လိုက်ရသည်။

တွန့်လိမ်နေတဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ကောင် တိုင်လုံးထဲကနေ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် နံရံ အက်ကွဲကြောင်းတွေကြားကနေတောင် သက်မဲ့ မီးခိုးရောင် လက်ချောင်းတွေ ပြူထွက်လာပြီး သစ်သားပြားတွေကို ကလော်ခွာနေကြသည်။

...

ဝိညာဉ်ဆိုးတွေ အားလုံး နိုးထလာကြပြီ။

သစ်သားအိမ်ရဲ့ အစစ်အမှန် သဘာဝကို တစ်စပြီး တစ်စ ဖော်ထုတ်ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအခြေအနေကို ပြန်ပြောင်းလို့ မရတော့ပေ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ယန်ကျန့် အပါအဝင် အားလုံး ဒီမှာ သေဆုံးကြရလိမ့်မည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယန်ကျန့်ဟာ သတိမေ့နေတုန်းဖြစ်ပြီး နိုးမလာနိုင်သေးလို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ယန်ကျန့်ဟာ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး ခေါင်းဆောင်၊ သဘာဝလွန်လောကရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

"ဝမ်ရှန်းရှန်းရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေ ကျရှုံးသွားပြီဆိုတာ သေချာတယ်... သူမက ငါနဲ့ တစ္ဆေကလေး အသတ်ခံရမယ့်အချိန်ကို ခဏ ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်ရုံကလွဲပြီး ဘာမှ မထူးခြားဘူး... ဒီအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ယန်ကျန့်ကို နှိုးဖို့ပဲ"

လျိုချီဟာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပျက်စီးနေပေမယ့် လက်ရှိ အကြပ်အတည်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နေသည်။

"ယန်ကျန့်... ငါပြောတာ ကြားလား... မင်း နိုးမလာရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေကုန်ကြလိမ့်မယ်"

သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ သွေးတွေ ပြည့်နေပြီး မေးရိုးတွေ ကြေမွနေပေမယ့် အခန်းထဲကို အော်ပြောဖို့ ကြိုးစားနေသည်။ ယန်ကျန့် ကြားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ရင်းပေါ့။

"ယန်ကျန့်... မြန်မြန် နိုးထစမ်းပါ... ဝမ်ရှန်းရှန်းနဲ့ ငါ ဒီမှာသေသွားတာ ကိစ္စမရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ လုံးဝ သေလို့ မဖြစ်ဘူး"

"အချိန်မရှိတော့ဘူး... မြန်မြန်လုပ်... တစ္ဆေ ပေါ်လာတော့မယ်... အဲဒီကျရင် တစ္ဆေက မင်းကို သတ်လိမ့်မယ်"

"..."

အော်သံတွေ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဒါဟာ လျိုချီရဲ့ နောက်ဆုံး ကြိုးပမ်းမှုနဲ့ တွန်းလှန်မှု ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်ရပ်တွေက အလကား မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယန်ကျန့် ကြားလိုက်ရလို့ ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့နဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကြားမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ယန်ကျန့်ဟာ လျိုချီရဲ့ အသံကို တကယ် ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒါ လျိုချီ အကူအညီတောင်းနေတာပဲ"

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံလာရာဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ဘာမှ မမြင်ရပေ။

"အပြင်က အခြေအနေက အရမ်း ဆိုးရွားနေပုံရတယ်... လျိုချီနဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့ သေခါနီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ... မဟုတ်ရင် သူ ငါ့ကို အကူအညီတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရင်ထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ်တွေ တက်လာပေမယ့် အခုလောလောဆယ် သူ ဘာမှ မလုပ်နိုင်မှန်း နားလည်ထားသည်။

"ခဏလောက် ထပ်တောင့်ခံထားပါ... ငါ အချိန်နည်းနည်းပဲ လိုတော့တယ်... အပြင်က အသံတွေကို ကြားရပြီဆိုတော့ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ကျူးကျော်မှုက သက်ရောက်မှု ရှိနေပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ... စောစောက ငါ ဘာမှ မကြားရဘူး... တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု ဒီအထိ ရောက်လာတာနဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကတစ်ဆင့် ငါ ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ဒါပေမဲ့ သူ မသေချာပေ။ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ဒီကို ရောက်လာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ ယန်ကျန့် မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ဆယ်မိနစ်လောက် ကြာနိုင်သလို၊ မိနစ်ပိုင်းလောက်ပဲ ကြာတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေ အားလုံးက သူ လွတ်မြောက်လာတဲ့အထိ လျိုချီတို့ အသက်ရှင်နိုင်မလား ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်နေသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ သေသွားရင် ယန်ကျန့်မှာ အတိတ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိရင်တောင် အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မည်။

အခန်း ၁၃၅၄ - အချိန်မီ ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခြင်း

သစ်သားအိမ်အတွင်းက အခြေအနေဟာ အလွန်ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်ထဲက တစ္ဆေတွေက ဆက်တိုက် ပြန်လည်နိုးထလာနေပြီး ဝမ်ရှန်းရှန်းကတော့ လှေကားပေါ်မှာ ပိတ်မိနေကာ အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။ လျိုချီက လက်ရှိမှာ တစ္ဆေရဲ့ အစားခံရမယ့် အန္တရာယ် မရှိသေးပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် တခြား တစ္ဆေတွေရဲ့ ပစ်မှတ် မဖြစ်လာဘူးလို့ အာမမခံနိုင်ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ယန်ကျန့်က သတိမေ့နေတုန်းပင်။ အကယ်၍ သူ တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရရင် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ ရှိမှာ မဟုတ်ပေ။

"စောစောကထက်တော့ နည်းနည်း သက်သာလာပြီ"

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်ဟာ အပြင်က မြင်ကွင်းကို အနည်းငယ် မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူဟာ အခုဆိုရင် အိမ်ထဲမှာ လွတ်လပ်စွာ လျှောက်သွားနိုင်ပေမယ့် လက်ရှိ သူ့အခြေအနေက တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာကို သက်ရောက်မှု မပေးနိုင်သေးပေ။

သူဟာ အခန်းအပြင်ဘက်မှာ လျိုချီ သွေးအိုင်ထဲ လဲနေတာကို မြင်ရပြီး တစ္ဆေကလေး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ရုန်းကန်နေတာကိုလည်း မြင်ရသည်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်းကိုတော့ မတွေ့ရပေ။

'လဲလျောင်းလိုက်တာက တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရစေတာများလား... ဒီအိမ်ရဲ့ ဒုတိယထပ်က ကြမ်းပြင်ပျဉ်ပြားတွေမှာ တစ်ခုခု မှားနေပြီ... ဒါတွေက သာမန် ပျဉ်ပြားတွေ မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန် အင်အားစုတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်မယ်'

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ထို့နောက် သူဟာ အလွှာလိုက် ကွာကျနေတဲ့ သစ်သားတိုင်လုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ ပုပ်သိုးနေတဲ့ အလောင်းကောင် တစ်လောင်း တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြတင်းပေါက်မှာ အစီအရီ ထင်ဟပ်နေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်တွေကိုလည်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

'ကြမ်းပြင်တင် မဟုတ်ဘူး... သစ်သားအိမ် တစ်ခုလုံးကို သဘာဝလွန် အင်အားစုတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာပဲ... ကြမ်းပြင်၊ တိုင်လုံး၊ ပြတင်းပေါက်၊ လှေကား... တစ်ခုချင်းစီက ဝိညာဉ်ဆိုး တစ်ကောင်စီကို ကိုယ်စားပြုနေတာ... စောစောက အိမ်ထဲဝင်တုန်းက တစ္ဆေတွေ မနိုးထသေးလို့ အန္တရာယ် အငွေ့အသက် မရခဲ့တာ... အခုတော့ ဒီနေရာက ဘယ်သူလာလာ သေမယ့် အိမ်ကြီး ဖြစ်သွားပြီ'

လျိုချီ ဘာလို့ သူ့ကို အရေးတကြီး အော်ခေါ်နေရလဲ ဆိုတာကို ယန်ကျန့် အခုမှ နားလည်သွားသည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဌာနချုပ်က တခြား ခေါင်းဆောင်တွေ ရောက်လာရင်တောင် ထွက်ပြေးဖို့ပဲ ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။ ဘယ်သူမှ ဒီမှာ အကြာကြီး နေရဲမှာ မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်ဟာ ဝိညာဉ်တစ်ခုလို လှည့်လည်သွားလာရင်း အောက်ထပ်ကို ဆင်းကြည့်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ လှေကားနား ရောက်တော့ လမ်းပျောက်သွားသည်။ သူဟာ ဒုတိယထပ် အတွင်းမှာပဲ လှုပ်ရှားလို့ရပြီး အဝေးကြီး သွားလို့ မရပေ။ သဘာဝလွန် အင်အားစုတွေက သူ့ကို ကန့်သတ်ထားတုန်းပဲ ဆိုတာ ပြသနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်ဟာ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံကို ပိုမို နီးကပ်စွာ ကြားလာရသည်။ သူ့ဘေးနားမှာ ရှိနေသလိုမျိုးဖြစ်ပြီး မကြာခင် သတ္တဝါကြီးကို မြင်ရတော့မလို ဖြစ်နေသည်။

"အချိန်နည်းနည်းပဲ လိုတော့တာလား"

သူ အခု နည်းနည်း စိတ်မရှည် ဖြစ်လာသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကွာကျနေတဲ့ တိုင်လုံးထဲက ပုပ်သိုးနေတဲ့ အလောင်းကောင်ဟာ ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် လှုပ်ရှားလာတာကို မြင်လိုက်ရလို့ပင်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပိတ်မိနေတဲ့ လျိုချီလည်း ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဝိညာဉ်ဆိုးတွေ လုံးဝ နိုးထလာကြပြီ... လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်ရလာကြပြီ... အခု အိမ်တစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေတွေ သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ"

လျိုချီ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပုပ်သိုးနံ့တွေ ရနေသည်။

အလောင်းကောင်က ခြေထောက်တစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ကာ တိုင်လုံးထဲကနေ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။

အရိုးချင်း ရိုက်ခတ်သံတွေနဲ့အတူ ဒီပုပ်သိုးနေတဲ့ အလောင်းကောင်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ခြေလက်တွေကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် တဖြည်းဖြည်း ဆက်စပ်လိုက်သည်။

အဲဒီကျမှ လျိုချီဟာ ဒီပုပ်သိုးနေတဲ့ အလောင်းကောင်ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို သေချာ မြင်လိုက်ရသည်။ အဲဒါဟာ ဆံပင်အနက်ရောင် ရှည်လျားတဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင် တစ်လောင်း ဖြစ်သည်။ အလောင်းကောင်ပေါ်က အဝတ်အစားတွေဟာ ဆွေးမြေ့ပြီး အတော်များများ ကွာကျနေပေမယ့် ကျန်ရှိနေတဲ့ အဝတ်စရဲ့ ပုံစံအရ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ဖြစ်ဖို့များသည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံးက အရေပြားတွေ မရှိတော့ဘဲ အရှင်လတ်လတ် အခွါခံထားရသလို ဖြစ်နေကာ သွေးရောင်လွှမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံသာ ကျန်ရစ်သည်။

ထင်ရှားတာကတော့ ဒီအမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ အိမ်တိုင်လုံးအဖြစ် အသုံးပြုဖို့အတွက် သစ်သားထဲမှာ တမင်တကာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး မသေခင်မှာ ခြေလက်တွေ ချိုးဖဲ့ခံရကာ မျက်နှာအရေခွံ ခွါခံခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အရေးမကြီးတော့ပေ။

အခုတော့ ဒီအမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ အပြည့်အဝ နိုးထလာတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်ဆိုး တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး လျိုချီရဲ့ ဘေးနားမှာ ရပ်ကာ သူ့ကို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုချီ စကားမပြောရဲသလို ဒီတစ္ဆေကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲပေ။ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာမှာ ကြောက်လို့ပင်။

ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ရဲ့ သွေးတွေ ပေကျံနေတဲ့ လည်ပင်းက အနည်းငယ် လှည့်သွားပြီး အခန်းထဲမှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတဲ့ ယန်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မမျှော်လင့်ဘဲ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ သတိမေ့နေတဲ့ ယန်ကျန့်ဆီကို ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... သူက ယန်ကျန့်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီ"

လျိုချီ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က အဝေးကြီးမှာ ရှိနေပြီး ဘာအသံမှလည်း မထွက်ဘဲ ငြိမ်နေတာကို ဘာလို့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်က ပစ်မှတ်ထားရတာလဲ။ အနားမှာ ရှိနေတဲ့ လျိုချီကိုကျတော့ ဘာလို့ လစ်လျူရှုထားတာလဲ။

ဒါမှမဟုတ် ရှစ်ပါးနတ်မင်းစားပွဲပေါ်မှာ ပိတ်မိနေတဲ့အတွက် တခြား တိုက်ခိုက်မှုတွေကို မခံရတော့တာလား။

"ဒီအမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ကို တားလို့ မရဘူး... သူ တကယ်ပဲ ယန်ကျန့်ဆီ သွားနေပြီ"

လျိုချီ အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ္ဆေ ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ သူက ယန်ကျန့်ကို လှမ်းအော်ပေမယ့် တုံ့ပြန်မှု မရပေ။ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့်လည်း သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အော်သံက ဒီအချိန်မှာ တားမြစ်ချက် တစ်ခုခုကို ချိုးဖောက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ဒီအချိန်မှာ ဒုတိယထပ် အခန်းထဲက ပြတင်းပေါက်တွေ အားလုံး ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။ အပြင်ဘက်မှာ မှောင်မိုက်နေပြီး အေးစက်တဲ့ လေတွေ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပွင့်နေတဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေ အပြင်ဘက်ကနေ ပိန်လှီတဲ့ အရိပ်တွေဟာ အိမ်ထဲကို တဖြည်းဖြည်း ဆန့်ထွက်လာကြသည်။

ဒီပိန်လှီတဲ့ အရိပ်တွေဟာ တစ္ဆေအရိပ်နဲ့ တူပေမယ့် တစ္ဆေအရိပ် မဟုတ်ပေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ လျိုချီဟာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှာ ပိန်လှီတဲ့ လူတစ်ယောက် ရပ်နေတာကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြင်လိုက်ရလို့ ဖြစ်သည်။ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ပိန်လှီတဲ့လူဟာ အရမ်း အရပ်ရှည်ပြီး သူ့ခေါင်းက ပြတင်းပေါက်ထက် ကျော်လွန်နေကာ အမိုးတန်းတွေ ကွယ်နေတဲ့အတွက် မျက်နှာကို မမြင်ရပေ။ သူ့ရဲ့ ရှေးဟောင်း ဝတ်ရုံရှည်ကြီးဟာ ခန္ဓာကိုယ် အလွန်အမင်း ပိန်လှီလွန်းတဲ့အတွက် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး လေတိုက်တိုင်း တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခါနေသည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က ဒီပိန်လှီတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့လူဟာ ဘာမှ မလုပ်ပေမယ့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထင်ဟပ်နေတဲ့ မည်းနက်တဲ့ အရိပ်ကတော့ လှုပ်ရှားနေပြီး လျိုချီဆီကို တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာနေသည်။

"အခု ငါ့ဆီ လာနေပြီ" လျိုချီ မကြောက်ပေ။ စောစောက အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ကိုပါ သူ့ဆီ လာစေချင်နေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးက နည်းပါးနေပြီမို့ တစ္ဆေတွေ အားလုံး သူ့ဆီ လာတာက ပိုကောင်းသည်။

တစ္ဆေဆိုးတွေ နီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ တိုက်ခိုက်မှုက ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်တော့ပေ။

အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ အခန်းတံခါးဝကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမဟာ အခန်းထဲက သဘာဝလွန် အငွေ့အသက်တွေရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံရပုံမပေါ်ပေ။ အခန်းထဲက ခြောက်သွေ့နေတဲ့ အလောင်းကောင်တောင် ဘာမှ လှုပ်ရှားမှု မပြပေ။

ထို့နောက် အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ တံခါးခုံကို ကျော်ပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ ဘေးနားကို ရောက်သွားသည်။

ယန်ကျန့် မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။

ဒီအချိန်မှာ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်က ယန်ကျန့်ကို စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ပုပ်သိုးနံ့တွေ ထွက်နေတဲ့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ယန်ကျန့်ကို ဖိကပ်လိုက်ပြီးနောက် အရည်ပျော်သွားသလိုမျိုး ယန်ကျန့်နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ခွဲလို့မရတဲ့ အမြွှာတွေလို ဖြစ်သွားသည်။

အခုဆိုရင် ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ဆွေးမြေ့လာပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေက သူ့ကို အတွင်းကနေ တိုက်စားနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာတော့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ ယန်ကျန့်ဆီကနေ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ခွာလာသည်။

သို့သော် ခွာထွက်လာတဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ ဆွေးမြေ့မနေတော့ဘဲ ပုပ်သိုးနံ့တွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမရဲ့ အခြေအနေဟာ ခေတ္တ ပြောင်းပြန်လှန်သွားသလို လတ်ဆတ်လာသည်။ မပြောင်းလဲတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ရဲ့ မျက်နှာပါပဲ။ အရေပြားမရှိဘဲ သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရာအားလုံးအတွက် တန်ဖိုးပေးဆပ်ရသည်။

ဆွေးမြေ့ခြင်း လက္ခဏာတွေ အားလုံး ယန်ကျန့်ဆီ ကူးပြောင်းသွားသည်။ သူဟာ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းပျက်စီးလာသည်။ အသက်မဲ့နေတဲ့ အသားစတွေဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ကွာကျလာပြီး ဖြူဖွေးနေတဲ့ အရိုးတွေတောင် ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိုးတွေကလည်း အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မည်းနက်ပြီး ကျိုးပဲ့ကုန်သည်... ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် သူ မကြာခင်မှာ ရွှံ့ဗွက်အိုင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ပြည့်စုံလာပြီး ဖြူဖျော့တဲ့ အရေပြားပေါ်မှာ ပန်းရောင်သမ်းနေတဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် တွေ့ရသည်။

သူမ ယန်ကျန့်ဆီကနေ ခွာထွက်နေတုန်းပဲ ဖြစ်သည်။

လုံးဝ ခွာထွက်သွားတာနဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ ယန်ကျန့်ရဲ့ ကျန်းမာရေး၊ အသက်ပါဝါ၊ အသက်ရှင်သန်မှုနဲ့ တခြားအရာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားလိမ့်မည်။ ယန်ကျန့် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကိုတောင် ဆွဲထုတ်ယူသွားလိမ့်မည်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်အပေါ်မှာ တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံး ပေါက်လာလို့ပင် ဖြစ်သည်။

အဲဒါ တစ္ဆေမျက်လုံး ပါပဲ။

တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးကို အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်က တကယ်ပဲ ခိုးယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် တခြား သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေလည်း ဆက်တိုက် အဆွဲထုတ်ခံရပြီး နောက်ဆုံးမှာ ယန်ကျန့်ဆီမှာ ဘာမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ပေ။

"ယန်ကျန့်... အချိန်မရှိတော့ဘူး... အခုချက်ချင်း နိုးထတော့... မဟုတ်ရင် မင်း သေလိမ့်မယ်"

လျိုချီက ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တိုက်စားခံရပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ အခိုးခံရတာကို ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ခြောက်ကပ်နေတဲ့ အရိပ် လွှမ်းခြုံထားပြီး ဖြစ်ပေမယ့် သူ့အခြေအနေကို သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူ သေချင်သေပါစေတော့။

အနည်းဆုံးတော့ ယန်ကျန့် အသက်ရှင်ရမည်။

သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်မှာ လျိုချီရဲ့ အော်သံဟာ ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်မှု ရရှိလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ အသံ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံနဲ့အတူ မိန်းမောနေတဲ့ ယန်ကျန့် မျက်လုံး ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ အမှောင်ထု ချောက်နက်ကြီး မဟုတ်တော့ဘဲ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင် အလင်းတန်း လက်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသည်။ လတ်ဆတ်နေတဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ကတော့ လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းပျက်စီးလာပြီး ဖြူဖျော့တဲ့ အရေပြား မည်းနက်လာကာ ပုပ်သိုးနံ့တွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမဟာ ယန်ကျန့်ဆီကနေ အမြန် ခွာထွက်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ ယန်ကျန့်ဆီက ဘယ် သဘာဝလွန် စွမ်းအားကိုမှ မယူဆောင်နိုင်တော့တဲ့အပြင် သူမ စောစောက ယူထားသမျှ အားလုံးကိုပါ ပြန်ပေးလိုက်ရသည်။

ဒီအခြေအနေအတွက် ရှင်းပြချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

အဲဒါကတော့ ယန်ကျန့်ဟာ ခုနစ်လွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖွင့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုက်ရိုက် ပြန်လည်စတင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနီရောင် အလင်းတန်း အထွတ်အထိပ် ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် အနီရောင် အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ယခင် အကောင်းပကတိ အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ မည်သည့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားမှ ပျောက်ဆုံးမသွားပေ။

ဆွေးမြေ့နေတဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ဟာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရာ သွေးတွေ စိုရွှဲနေတဲ့ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်။

"ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ... ငါ့နားက ထွက်သွားစမ်း"

ယန်ကျန့်ဟာ လက်ထဲက လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထင်းခုတ်ဓားနဲ့ မညှာမတာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး အလောင်းကောင် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ပြတ်သွားတဲ့ အလောင်းကောင်ဟာ ချက်ချင်း ငြိမ်သက်မသွားဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ရုန်းကန် တွန့်လိမ်နေပြီး ပြန်ဆက်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခဏတွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ အစိမ်းရောင် တစ္ဆေမီးတောက်ဟာ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ပေါ်မှာ ပြန်လည် တောက်လောင်လာသည်။

တစ္ဆေမီးတောက် လောင်ကျွမ်းနေပြီး အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ရဲ့ အရိုးတွေကို တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်အောင် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ မီးတောက်တွေ ကြီးမားလာပြီး အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်ကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုသွားသည်။

"အချိန်မီလေးပဲ" ယန်ကျန့် တစ္ဆေကို ဖိနှိပ်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူလည်း ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအချိန်မှာ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက သူ့အသိစိတ်ကို ပြန်မဆွဲခေါ်ခဲ့ရင် သူ ဒီမှာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

"စိတ်အေးနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး... ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှ ဖြစ်မယ်... လျိုချီ၊ တစ္ဆေကလေးနဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့ကို ကယ်ပြီး အမြန် ထွက်ခွာရမယ်"

ယန်ကျန့် အခန်းထဲက အလောင်းကောင်ကို တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ပေ။

လေ့လာနေဖို့ အချိန်မရှိတဲ့အတွက် သူ အခန်းထဲကနေ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာသည်။ ပုံမှန်ဆိုရင် သဘာဝလွန် အင်အားစုတွေရဲ့ သက်ရောက်မှု ခံရနိုင်ပေမယ့် တစ္ဆေမီးတောက် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ဒီအနှောင့်အယှက်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားပေးထားသည်။

မှိန်ဖျော့နေတဲ့ ဒုတိယထပ်ဟာ ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသည်။

မီးတောက်တွေဟာ ဒုတိယထပ် တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုသွားသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က ခြောက်ကပ်နေတဲ့ ပုံရိပ်ဟာ နောက်ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ကနေ ခွာသွားသည်။ အနောက်ဘက်က အမှောင်ထုထဲကို တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝါးတားတားသာ မြင်ရတော့သည်။

ဒုတိယထပ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေတဲ့ အရိပ်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆုတ်ခွာသွားသည်။