အခန်း (၁၃၇၁-၁၃၇၂)
Vol. 101 Ch. 1371-1372
အခန်း ၁၃၇၁ - တတိယမြောက် ကြက်ဥထမင်းကြော်
တွေ့ဆုံပွဲမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တချို့နဲ့ ကြုံနေရပေမယ့် အားလုံးက တည်ငြိမ်နေကြသည်။ သူတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က လူတွေ မဟုတ်တော့ပေ။ အရာရာကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက်မှာ သူတို့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် ဘယ်သူမှ မကြောက်ကြပေ။ ကျန်းဝေ့ဆိုရင် ပုဆိန်ကိုင်ပြီး တစ္ဆေကို ခုတ်ချင်နေသေးသည်။
"ဒီသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်က အရင်က ကြုံဖူးတာတွေနဲ့ မတူဘဲ ပိုထူးခြားတယ်လို့ ငါထင်တယ်... အရင်တုန်းက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပြီဆိုရင် တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းတွေက မလွဲမသွေ အစပျိုးလာတတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ အစကနေ အခုထိ တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင် လုပ်ဆောင်တာ မတွေ့ရဘူး"
ယန်ကျန့် ကြမ်းပြင်ပေါ်က အလောင်းကောင်ကို ကြည့်ပြီး တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီစားပွဲထိုးက စောစောက အသက်ရှင်နေသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ထမင်းကြော် လာပို့ပြီးမှ ငါတို့က ဒီလူမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ သတိထားမိလိုက်တာနဲ့ သူ ချက်ချင်း သေသွားတယ်... ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပုံစံနဲ့ မကိုက်ညီဘူး... တခြား သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေသာ ဆိုရင် ဒီစားပွဲထိုးက ထမင်းကြော် မပို့ခင်ကတည်းက သေနေလောက်ပြီ"
"ပြီးတော့ သူ့သေဆုံးမှုက သတိပေးချက်နဲ့ မတူဘဲ အချိန်မီ ဖြတ်တောက်လိုက်တာနဲ့ ပိုတူတယ်... သူနဲ့ တစ္ဆေကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာပေါ့"
လျိုချီ ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရင် ဟုတ်နေတာပဲ... တစ္ဆေက သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘဲ နည်းလမ်းတချို့၊ သတိပေးချက်တချို့ကို သုံးပြီး ငါတို့နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ... ငါတို့က စောစောစီးစီး အာရုံခံမိပြီး တစ္ဆေကို အရင် လက်ဦးမှု ရယူပြီး လှုပ်ရှားလိုက်ကြတာ... ပြောင်းပြန် ပြောရရင် တစ္ဆေက ငါတို့ လှုပ်ရှားမယ် ဆိုတာ သိလို့ ဒီလိုပုံစံနဲ့ ငါတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"အဲဒါသာ တကယ်ဆိုရင် ဒီအရာက တစ္ဆေ မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ"
ဝမ်ရှန်းရှန်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလို အပြုအမူမျိုးက လူသားရဲ့ တွေးခေါ်ပုံတွေ ပါနေပြီ"
"သက်ရှိလူသားရဲ့ တွေးခေါ်ပုံစံ ရှိတဲ့ တစ္ဆေလား"
ယန်ကျန့် ခဏ စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောသည်။
"ဒီဖြစ်နိုင်ခြေက မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... သဘာဝလွန်လောကမှာ အဲဒီလို တစ္ဆေမျိုး တကယ် ရှိတယ်... တစ္ဆေလို့ ခေါ်တာထက် တစ္ဆေရဲ့ တိုက်စားတာ ခံရပြီး အသိစိတ် ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ လူလို့ ခေါ်တာ ပိုမှန်လိမ့်မယ်... သူတို့မှာ လူသား အတွေးတွေ ရှိပေမယ့် အပြုအမူက တစ္ဆေလို ဖြစ်နေတတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်တည်မှုမျိုးက ရှားတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူသေရင် အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်လို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ ခြွင်းချက်တွေတော့ ရှိတယ်... တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က အသွင်ပြောင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မတော်တဆမှု ကြုံရပြီး တစ္ဆေကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘဲ တစ္ဆေရဲ့ ဗီဇအတိုင်း လိုက်ပါသွားရင် တစ္ဆေဘက် ယိမ်းတဲ့ ဖောက်ပြန်မှုမျိုး ပေါ်လာတတ်တယ်"
လျိုချီ ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။
"ငါ အလားတူ သဘာဝလွန် အမှုတစ်ခု ကြုံဖူးတယ်... တစ္ဆေဆရာ အသစ် တစ်ယောက်... သူက တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထခြင်း မကြုံရသေးပေမယ့် သူ့အပြုအမူက ထူးဆန်းနေတယ်... ညဘက် မြို့ထဲ လျှောက်သွားပြီး တွေ့တဲ့လူတွေကို တိုက်ခိုက်တယ်... နားရွက်တွေကို ကိုက်ဖြတ်တယ်... နောက်ပိုင်း ငါ သူ့ကို ဖမ်းမိပြီး ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်တာလဲ မေးတော့ သူ့အပြုအမူက ပုံမှန်ပဲ၊ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ ငြင်းတယ်"
"နောက်မှ ငါ သိလိုက်ရတာက သူ လုပ်ချင်တဲ့ အရာတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေ ကြိုက်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်နေတာပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ကိုယ်ထဲက တစ္ဆေက လမ်းသွားလမ်းလာတွေရဲ့ နားရွက်ကို ကိုက်ဖြတ်ရတာ ကြိုက်လို့... နားရွက် ပြတ်သွားတဲ့သူတွေက မကြာခင် သေဆုံးသွားကြတယ်... ကုလို့မရဘူး... နောက်ဆုံးတော့ ပြဿနာကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ငါ အဲဒီ လူသစ်ကို ရှင်းပစ်လိုက်ရတယ်"
"ဪ... အဲဒီလိုကိုး" မြောင်ရှောင်ရှန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး နားလည်သွားသည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်။
"ဒါဆို ဒီနေ့ ကြုံရတဲ့ တစ္ဆေက သက်ရှိလူသားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်တယ်လို့ နင် ထင်နေတာပေါ့... ဒါကြောင့် သူက မသတ်ဘဲ သက်ရှိလူသားတွေကို ကြားခံအဖြစ် သုံးပြီး နင့်ကို ဆက်သွယ်နေတာ... ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေက ဘာလို့ နင့်ကို ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"
"သဘောတူညီချက် တစ်ခုကြောင့်"
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီည သန်းခေါင် မတိုင်ခင် ငါ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာဖို့ တစ္ဆေကို ငါ တောင်းဆိုထားတယ်... တကယ်လို့ တစ္ဆေက လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် သန်းခေါင်ကျော်တာနဲ့ သူက တောင်းဆိုချက် တစ်ခု ပြန်တောင်းဆိုနိုင်မယ်... အဲဒါကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်"
"တစ္ဆေက နင့်ကို တောင်းဆိုချက် တောင်းမယ် ဟုတ်လား... နင် ငြင်းလိုက်ရင်ရော" မြောင်ရှောင်ရှန်း အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က "ဒါဆိုရင် တစ္ဆေက ငါ့ကို အကန့်အသတ်မရှိ တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဂိမ်းကစားနေသလိုပဲ... ဒါဆို သန်းခေါင်မတိုင်ခင် တစ္ဆေက ခြေထောက်ကြီး ရှေ့မှာ မပေါ်လာရင်ရော"
ကျန်းဝေ့ မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။
ဒါကို ကြားတော့ ယန်ကျန့်ရဲ့ အကြည့် ချက်ချင်း စူးရှသွားသည်။
"အဲဒီကိစ္စကို ငါ ထည့်မစဉ်းစားမိဘူး"
တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်းက မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမယ့် အရာဖြစ်သည်။ တစ္ဆေက တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူလိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် စည်းမျဉ်းအရ သန်းခေါင်မတိုင်ခင် ယန်ကျန့် ရှေ့မှာ မဖြစ်မနေ ပေါ်လာရမည်။ တကယ်လို့ တစ္ဆေ မလုပ်နိုင်ရင် သဘောတူညီချက် မပြည့်မြောက်ဘူးလို့ သတ်မှတ်ရလိမ့်မည်။
တစ္ဆေက သဘောတူပြီးမှ သဘောတူညီချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ဘူး။
ဒါက စည်းမျဉ်း ပဋိပက္ခ ဖြစ်သွားပြီ။ အဲဒီအခါကျရင် တစ္ဆေက သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်... ရပ်သွားတာမျိုးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။
"သန်းခေါင်မတိုင်ခင် တစ္ဆေ ငါ့ရှေ့ မပေါ်လာသရွေ့ ငါ့အတွက် အကျိုးရှိတာ သေချာတယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် တစ္ဆေ မမြင်အောင် ပုန်းနေလိုက်ပါလား... သန်းခေါင်ကျော်သွားရင် အားလုံး ပြီးသွားမှာပဲ"
ကျန်းဝေ့က ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဉာဏ်ရှိတဲ့ အကြံတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
လျိုချီက ပြောသည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ အားဝေ့ ပြောတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... တစ္ဆေက ထမင်းကြော် လာပို့ခိုင်းပြီး ပါလာတဲ့ လက်ထောက်ကို မတော်တဆ ဝင်ပူးတယ် ဆိုတာက သူ မင်းအနားကို ကပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေနေတယ် ဆိုတာ ပြသနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေက မင်းရှေ့ ပေါ်လာတာနဲ့ အဖမ်းခံရမှာကိုလည်း ကြောက်နေပုံရတယ်... ဒါကြောင့် အခွင့်အရေးကို ဆက်တိုက် ရှာနေတာ"
"ဒီကိစ္စရဲ့ အရင်းအမြစ်က ကျောက်ရှောင်ယာ ဘေးနားက ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ဆိုရင် သူ့ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး"
ယန်ကျန့် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။
အဲဒီတုန်းက ကျောက်ခိုင်မင် မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ သတ်ပစ်လိုက်တာကို ကြည့်ရင် အဲဒီတစ္ဆေ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းပြီး ကောက်ကျစ်လဲ ဆိုတာ ထင်ရှားသည်။
အဲဒီလို တစ္ဆေမျိုးက ယန်ကျန့် အနားကို သတိထားပြီး ကပ်ဖို့၊ သဘောတူညီချက် ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် ဒီလောက် အများကြီး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။
လူအနည်းငယ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ရုတ်တရက် ယန်ကျန့် စကားပြော ရပ်လိုက်ပြီး ဝင်ပေါက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
တစ္ဆေမျက်လုံး လှုပ်ရှားသွားပြီး အပြင်က အခြေအနေကို မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
မကြာမီ တံခါး ပွင့်သွားပြီး အမျိုးသမီး စားပွဲထိုး တစ်ယောက်က တွန်းလှည်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းဝင်လာသည်။ တွန်းလှည်းပေါ်မှာ ဟင်းပွဲတစ်ပွဲ တင်ထားပေမယ့် အဖုံးအုပ်ထားလို့ ဘာလဲဆိုတာ မမြင်ရပေ။
"နောက်ထပ် ကြက်ဥထမင်းကြော် တစ်ပန်းကန်"
ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံး လှုပ်ရှားသွားပြီး တွန်းလှည်းပေါ်က အရာအားလုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။
တခြားသူတွေလည်း ဝင်လာတဲ့ စားပွဲထိုးမလေးကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကြည့်ရုံသာ ကြည့်နေကြလို့ ခန်းမထဲမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
စားပွဲထိုးမလေးက သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေကို သတိမထားမိသလိုပဲ တွန်းလှည်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းလာသည်။
'ဒီလူ မသင်္ကာစရာပဲ'
လျိုချီ စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ ငြိမ်နေတာ တွေ့တော့ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်လျှော့လိုက်ကာ အရင်ကလို စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်တော့ပေ။
ဒါပေမဲ့ စားပွဲထိုးမလေး အထဲဝင်လာတာနဲ့ အနောက်က တံခါး "ဒုန်း" ခနဲ ပိတ်သွားသည်။
ကျန်းဝေ့ ဒီအချိန်မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပုဆိန်ကို မြှောက်ပြီး ပြေးဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်ပေမယ့် ယန်ကျန့် တားလိုက်သည်။
"မလောနဲ့... သူ့ကို လာပါစေ"
ကျန်းဝေ့ ဒီတစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားဖို့ စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို တိတ်ဆိတ်ပြီး တင်းမာနေတဲ့ အခြေအနေအောက်မှာ လူတိုင်းရဲ့ အာရုံကြောတွေ တင်းမာနေသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ မျက်စိကောင်းတဲ့ ဘယ်သူမဆို တွန်းလှည်း တွန်းလာတဲ့ ဒီလူမှာ ပြဿနာ ရှိနေတယ် ဆိုတာ မြင်နိုင်လို့ပင်။ ပထမ စားပွဲထိုးလိုပဲ တစ္ဆေရဲ့ ထိန်းချုပ်တာ ခံထားရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီစားပွဲထိုးမလေး ကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေ ဖြစ်နေတာမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။
တွန်းလှည်း ရွေ့လျားသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
စားပွဲထိုးမလေးက ယန်ကျန့်ဆီ ပိုနီးကပ်လာသည်။ ခြေလှမ်း မရပ်တန့်ဘဲ ပုံမှန် အစားအသောက် လာပို့တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုလိုပဲ ပြုံးနေသည်။ သာမန် စားပွဲထိုး တစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှ မခြားပေ။
ယန်ကျန့် အန္တရာယ် မရှိဘူးလို့ ခံစားရတဲ့အတွက် သူမကို မတားဆီးဘဲ တွန်းလှည်းကို အနားကပ်လာခွင့် ပြုလိုက်သည်။
မကြာမီ စားပွဲထိုးမလေးက လူတိုင်းရဲ့ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံရလျက်နဲ့ စားပွဲနား ရောက်လာပြီး ကြက်ဥထမင်းကြော် ပန်းကန်ကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။
ဒီကြက်ဥထမင်းကြော်က အရင်တစ်ခါနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်ပြီး အခုလေးတင် ချက်ထားသလို အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသည်။
"ကြက်ဥထမင်းကြော် ရပါပြီ... သုံးဆောင်ပါရှင်"
စားပွဲထိုးမလေး ပြောလိုက်သည်။ ပြောပြီးတာနဲ့ လှည့်ပြီး တွန်းလှည်းကို တွန်းကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ဘာ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုမှ မရှိသလို၊ ဘာ ထူးခြားမှုမှလည်း မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။
"ရပ်လိုက်" ဝမ်ရှန်းရှန်း အေးစက်စွာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ စားပွဲထိုးမလေးက မကြားသလိုပဲ တွန်းလှည်းကို ဆက်တွန်းပြီး ထွက်သွားသည်။
"ခြေထောက်ကြီး... ငါ့ကို လှုပ်ရှားခွင့်ပေး... ပုဆိန်နဲ့ ခုတ်ပစ်လိုက်မယ်"
ကျန်းဝေ့ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကောင်မလေး သေချာပေါက် ပြဿနာ ရှိတယ်... ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး"
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်က ထပ်တူညီတဲ့ ကြက်ဥထမင်းကြော် နှစ်ပန်းကန်ကို ကြည့်ကာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
တကယ်လို့ တစ္ဆေက သူ့ကို စမ်းသပ်နေတာ ဆိုရင် ကြက်ဥထမင်းကြော် နှစ်ပန်းကန် ဆက်တိုက် ပို့စရာ မလိုပါဘူး... တစ်ပန်းကန်တည်းနဲ့ လုံလောက်နေပြီ။
"သွားပါစေ... အခု လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ဒီစားပွဲထိုးမလေး သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်... တစ္ဆေက သူ မဟုတ်မှတော့ သာမန်လူ တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို အလကား မဖြုန်းတီးသင့်ဘူး"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
တိတ်ဆိတ်ပြီး လေးနက်တဲ့ လေထုကြားမှာ လူတိုင်းက စားပွဲထိုးမလေး ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။
"တစ္ဆေက ဘာသဘောလဲ... ငါတို့ ဗိုက်ဆာမှာ စိုးလို့ အစားအသောက် ပို့ပေးနေတာလား... ပို့မယ်ဆိုရင်လည်း ကြက်ဥထမင်းကြော်ချည်းပဲ ဆက်တိုက် မပို့သင့်ဘူးလေ... ငါမှ မဆာတာ" ကျန်းဝေ့ ညည်းတွားလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ဘာမှမပြောဘဲ တစ္ဆေမျက်လုံးနဲ့ စားပွဲထိုးမလေး ထွက်သွားတဲ့ ဘက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
မီတာ ၂၀ လောက် အကွာအဝေး ရောက်တဲ့အခါ စားပွဲထိုးမလေး ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမရဲ့ မျက်နှာထားက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ တွန်းလှည်းကို အမြန် တွန်းပြီး ထွက်သွားသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခဏလေးက သူမ သဘာဝလွန် ထိန်းချုပ်ခံခဲ့ရတယ် ဆိုတာ မသိဘဲ အစားအသောက် ပို့ရင်း ခဏတာ ငေးငိုင်သွားတယ်လို့ပဲ ထင်နေသည်။
"ယန်ကျန့်... ဒီစားသောက်ဆိုင်ကို မီးရှို့ပြီး တစ္ဆေကို မောင်းထုတ်လိုက်ရင်ရော... ပြီးတော့ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု ခံထားရတဲ့သူ ရှိမရှိပါ စစ်ဆေးလို့ ရတာပေါ့" လျိုချီ အကြံပြုလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"စောစောက ငါ့တစ္ဆေမျက်လုံးက ဒီဟိုတယ်ကို အနည်းဆုံး သုံးကြိမ်လောက် စကင်န်ဖတ်ပြီးပြီ... တစ္ဆေ မတွေ့ဘူး... ဘာထူးခြားမှုမှ မမြင်ရဘူး... တစ္ဆေမီးတောက်က ထူးခြားမှုတချို့ကို တကယ် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ရင်တောင် တစ္ဆေဆိုးကိုတော့ သေချာပေါက် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီတစ္ဆေက အရမ်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းနေတယ်... ရှာရလွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
သူ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေနဲ့ အရင်က ရင်ဆိုင်ဖူးသည်။
ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ တည်ရှိမနေပေ။ ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေက အကြမ်းဖျင်း ပုံသဏ္ဍာန်လောက်ပဲ မြင်ရသည်။ တစ္ဆေမီးတောက်က ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေ အောက်က သဘာဝလွန် အရာတွေကိုပဲ လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တာမို့ အရမ်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းနေရင် တစ္ဆေမီးတောက်က မမီနိုင်ပေ။
ဒါ့အပြင် လက်ရှိ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက တစ္ဆေဗီရိုကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ သံသယ ရှိနေသည်။ တစ္ဆေဗီရိုက ကျိန်စာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှု တစ်မျိုးနဲ့ တူသည်။
အဲဒါသာ ဟုတ်ရင် ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေက ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေ အပေါင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှု ဖြစ်နေပြီ။
တစ္ဆေက မထွက်လာသရွေ့ ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ပေ။
"တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အဓိက အချက်က သူ အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာနေတုန်းပဲ ဆိုတာပါပဲ... သန်းခေါင်မတိုင်ခင် သူ ငါ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်... အဲဒါက ငါ့အတွက် လှုပ်ရှားဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ယန်ကျန့်... တစ္ဆေက သန်းခေါင်မတိုင်ခင် နင့်ရှေ့မှာ ပေါ်လာမယ်လို့ နင် ပြောတယ်နော်... တကယ်လို့ တစ္ဆေက အောင်မြင်သွားပြီး ငါတို့ မကိုင်တွယ်နိုင်လိုက်ရင် သန်းခေါင်ကျော်တာနဲ့ သူက တောင်းဆိုချက် တစ်ခု တောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒါက တစ္ဆေ လိုချင်တဲ့ ပန်းတိုင် ဖြစ်နေမလား" ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။
"ငါ လှည့်ကွက် သုံးလို့ ရပါတယ်... တစ္ဆေရဲ့ အရောင်းအဝယ်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးဘဲ နေလို့ ရတယ်... ငါက အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ချည်နှောင်မှုကို မခံရဘူး" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းက ထပ်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တစ္ဆေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေရင်ရော"
"ဟမ်... တစ္ဆေက ငါ့ကို လှည့်ကွက် သုံးစေချင်တယ်... အရောင်းအဝယ် မပြီးမြောက်စေချင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား" ယန်ကျန့် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြန်ဖြေသည်။
"နင် ပြောဖူးတယ်လေ... တကယ်လို့ နင်က အရောင်းအဝယ်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးရင် တစ္ဆေက နင့်ကို အကန့်အသတ်မရှိ တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့... အကန့်အသတ်မရှိ ဆိုတာက ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မရှိဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ... ဆိုလိုတာက တစ္ဆေက အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ချည်နှောင်မှုကို မခံရတော့ဘူးပေါ့... တိုက်ခိုက်မှု အပိုင်းမှာကျတော့ အများကြီး ကစားလို့ ရတယ်... တကယ်လို့ တစ္ဆေမှာ လူသား အသိစိတ် ရှိနေရင် သူက တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းဆုံး ပုံစံနဲ့ သတ်မှတ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ လွတ်လပ်မှုကို ရယူဖို့ ကြိုးစားမှာ သေချာတယ်"
ဒီခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားတော့ ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းက သူနဲ့ လျိုချီရဲ့ စကားဝိုင်းကနေ ဒီလောက် အများကြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
တကယ်ပါပဲ... သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက လူတစ်ယောက်ကို အများကြီး ရင့်ကျက်လာစေတတ်သည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းဟာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကနေ ထွက်လာပြီးကတည်းက တကယ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်ထားပေမယ့် တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
"မင်း ဆိုလိုတာက တစ္ဆေက ဒီအရောင်းအဝယ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပြီး ငါ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တဲ့ တောင်းဆိုချက် တစ်ခု တောင်းမယ်... ပြီးတော့ ငါ့ကို လှည့်ကွက် သုံးအောင် လုပ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်း စည်းမျဉ်းကို အစပျိုးစေမယ်... ပြီးတော့ အဲဒီစည်းမျဉ်းကို သုံးပြီး အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်းကနေ လွတ်မြောက်ကာ ဒီထူးခြားတဲ့ တစ္ဆေက လွတ်လပ်ခွင့် ရယူမယ်ပေါ့"
"ငါ ခန့်မှန်းကြည့်တာပါ... ဖြစ်နိုင်မယ် ထင်လား" ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တယ်" ယန်ကျန့် အတည်ပြု ပြောကြားလိုက်သည်။
"စည်းမျဉ်း ပဋိပက္ခကို သုံးပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ရယူတာ... လုံးဝ ဖြစ်နိုင်တယ်"
လျိုချီ ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါသာ အမှန်ဆိုရင် တကယ် ဒုက္ခရောက်ပြီ... လူသား အသိစိတ် ရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က တစ္ဆေ လှုပ်ရှားမှု စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကနေ လွတ်မြောက်သွားမယ် ဆိုရင်... ဒီတစ္ဆေက နောက်ပိုင်း သူလုပ်ချင်ရာ လုပ်လို့ရသွားပြီ ဆိုတဲ့ သဘော မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒါ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်"
မြောင်ရှောင်ရှန်း တိုးတိုးလေး ဝင်ပြောသည်။
"တကယ်လို့ တစ္ဆေ အောင်မြင်သွားရင် လျိုချီ ပြောသလိုပဲ... တစ္ဆေက ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မရှိဘဲ လုပ်ချင်ရာ လုပ်လို့ ရသွားလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို ရှောင်ရှားဖို့ နည်းလမ်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်... သန်းခေါင်မတိုင်ခင် တစ္ဆေကို ယန်ကျန့် ရှာမတွေ့အောင် လုပ်ပြီး သူ့တောင်းဆိုချက်ကို မပြည့်မြောက်စေတာ... ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျန့် ရှေ့မှာ တစ္ဆေ ပေါ်လာတဲ့အချိန် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားပြီး ဖမ်းချုပ်လိုက်တာ"
"ဒီည သန်းခေါင်ကျော်တဲ့အထိ တစ္ဆေကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်သန်းခွင့် မပေးရဘူး"
အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ည ၁၀ နာရီ ၁၅ မိနစ် ရှိနေပြီ။ နေ့တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးဖို့ တစ်နာရီနဲ့ ၄၅ မိနစ်ပဲ လိုတော့သည်။
"မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ... ငါ နားမလည်တော့ဘူး"
ကျန်းဝေ့ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ အစတုန်းက လိုက်မီပေမယ့် အခုတော့ လုံးဝ မျက်စိလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ဆွေးနွေးနေကြတာပါ" ယန်ကျန့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လျိုချီက ဆက်ပြောသည်။
"မြောင်ရှောင်ရှန်း... ပထမ အစီအစဉ်က အလုံခြုံဆုံးလို့ ငါ ထင်တယ်... ဒုတိယ အစီအစဉ်က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... တကယ်လို့ တစ္ဆေက ၁၁ နာရီ ၅၉ မိနစ်မှာ ပေါ်လာရင် အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရသွားမယ်... ငါတို့ လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဒီပွဲကို ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်"
"ဟုတ်တယ်... ဒီနေ့ ယန်ကျန့် ပုန်းနေပြီး တစ္ဆေ ရှာမတွေ့အောင် နေတာက အလုံခြုံဆုံးပဲ"
မြောင်ရှောင်ရှန်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တိတ်"
ရုတ်တရက် ယန်ကျန့် တိတ်ဆိတ်ဖို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် မြင်ကွင်းက တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
ထို့နောက် ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာပြန်သည်။ နောက်ထပ် စားပွဲထိုး တစ်ယောက်က တွန်းလှည်းကို တွန်းပြီး တံခါးဖွင့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်လာသည်။
စားပွဲပေါ်မှာတော့ ကြက်ဥထမင်းကြော် တစ်ပန်းကန် ရှိနေတုန်း ဖြစ်သည်။
ဒါက တတိယမြောက် ကြက်ဥထမင်းကြော် ဖြစ်နေပြီ။
အခန်း ၁၃၇၂ - ပြင်ဆင်မှုနှင့် ထောင်ချောက်
စားပွဲပေါ်က တတိယမြောက် ကြက်ဥထမင်းကြော်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
"ကြက်ဥထမင်းကြော်တွေ တစ်ပန်းကန်ပြီး တစ်ပန်းကန် ဆက်တိုက် လာပို့နေတာ... တော်တော် သံသယ ဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်"
လျိုချီက တွန်းလှည်းကို တွန်းပြီး ထွက်သွားတဲ့ စားပွဲထိုးကို ကြည့်နေသည်။ အရင် စားပွဲထိုးလိုပဲ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု ခံထားရပြီး အစားအသောက် ပို့ရုံကလွဲလို့ သူ ဘာလုပ်နေမှန်း ကိုယ်တိုင် မသိပေ။
သူ့ကို တားလိုက်ရင်လည်း ဘာအဖြေမှ ရမှာ မဟုတ်ပေ။
"တစ္ဆေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက နားလည်ရ ခက်တယ်... ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတဲ့ လုပ်ရပ် သက်သက်များလား"
မြောင်ရှောင်ရှန်းက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး... တစ္ဆေရဲ့ လုပ်ရပ်တိုင်းမှာ ပုံစံတစ်ခု ရှိတယ်... အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး... တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ လုပ်ရပ်က လျှောက်သွားနေတာပဲ ဖြစ်မယ်... အခု တစ္ဆေက စားပွဲထိုးတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး ငါတို့ကို ကြက်ဥထမင်းကြော် လာပို့ခိုင်းနေတာ... နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို ငါတို့ မသိသေးတာပဲ ရှိမယ်"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ငါ နားလည်တယ်"
"ထမင်းကြော်က ပုံမှန်ပါပဲ... ဘာမှ မထူးခြားဘူး"
ယန်ကျန့်က အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေတဲ့ ထမင်းကြော်ကို လက်လှမ်းပြီး ထိကြည့်လိုက်ရာ ဘာပြဿနာမှ မရှိတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
ပြီးတော့ ဘေးက ကျန်းဝေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ခြေထောက်ကြီး... ငါ့ကို ဘာလို့ အဲဒီလို ကြည့်နေတာလဲ" ကျန်းဝေ့ နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က "ပထမဆုံး စားပွဲထိုး ထမင်းကြော် လာပို့တုန်းက မင်း ဘာပြောလိုက်လဲ မှတ်မိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းဝေ့ ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။
"ငါ သိပ်အများကြီး မပြောပါဘူး"
"မင်း ပြောခဲ့တယ်... ကြက်ဥထမင်းကြော် တစ်ပန်းကန်တည်းနဲ့ မလောက်ဘူး... နောက်ထပ် ပန်းကန်တွေ အများကြီး ထပ်လုပ်ခဲ့... တစ်ယောက် တစ်ပန်းကန်... လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်"
ယန်ကျန့်က အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
"ငါ အဲဒီလို ပြောမိမယ် ထင်တယ်... မသေချာဘူး"
ကျန်းဝေ့ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ ဒီလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေကို ဘယ်သူက မှတ်မိနေမှာလဲ။
လျိုချီက "ယန်ကျန့်... သူပြောတာက ပြဿနာ ရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။
"စကားလုံးတွေမှာ ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကို ပြောလိုက်လဲ ဆိုတာက အဓိကပဲ... ပထမဆုံး စားပွဲထိုးက တစ္ဆေရဲ့ တိုက်စားတာ ခံထားရတယ်... ဒါကြောင့် စားပွဲထိုးကို ပြောလိုက်တာက တစ္ဆေကို ပြောလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ"
"ဒါဆိုရင်တောင် ကျန်းဝေ့ရဲ့ စကားတွေက တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းကို အစပျိုးစေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ဟုတ်တယ်... သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းကို အစပျိုးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီတစ္ဆေက မတူဘူး... မင်းတို့ အတွင်းရေးကို မသိလို့ သတိမထားမိတာ"
"ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေလား... ငါ ဒီဖိုင်ကို ဖတ်ဖူးတယ်... ဒီတစ္ဆေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက် တစ်ခါတလေ မိသားစုဝင် တစ်ယောက် သေပေးရတယ်"
လျိုချီက သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ပြီးတော့ ဆက်ပြောသည်။
"ယန်ကျန့်... မင်း ဆိုလိုတာက ကျန်းဝေ့က လူတိုင်းအတွက် ထမင်းကြော် တစ်ပန်းကန်စီ တောင်းလိုက်တာက တစ္ဆေဆီ ဆုတောင်းလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလို့ ပြောချင်တာလား"
"တစ္ဆေက ကြားသွားပြီး ကျန်းဝေ့ရဲ့ ဆန္ဒကို စတင် ဖြည့်ဆည်းပေးနေတာ... ဒါကြောင့် ထမင်းကြော်တွေ ဆက်တိုက် လာပို့နေတာ... ထမင်းကြော်တွေ အကုန် ပို့ပြီးသွားရင် တစ္ဆေက ကျန်းဝေ့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးပြီလို့ သတ်မှတ်ပြီး တန်ဖိုးအနေနဲ့ ကျန်းဝေ့ရဲ့ မိသားစုဝင် တစ်ယောက် သေရလိမ့်မယ်"
"ဖြစ်နိုင်တယ်" ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လူတိုင်း ကျန်းဝေ့ကို တညီတညွတ်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကျန်းဝေ့ ဒေါသထွက်သွားသည်။
"ဘာကြီးလဲကွ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ကစားလို့ ရမှာလဲ... ဒါ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ မဟုတ်ပါဘူး... မိဘမဲ့တစ္ဆေ ဖြစ်နေပြီ... ငါ့ဆီ မလာရဲဘဲ ငါ့မိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားတာ... တကယ် ယုတ်မာတာပဲ"
"ဒီမှာ လူဘယ်နှယောက် ရှိလဲ... ငါတို့ ငါးယောက် အပါအဝင်... ဖိတ်ထားတဲ့ လူတွေရောဆိုရင်..."
မြောင်ရှောင်ရှန်း လူစတင် ရေတွက်လိုက်သည်။ သူမ အမြန် တွက်ချက်လိုက်သည်။
"စုစုပေါင်း အယောက် ၂၀... ဆိုလိုတာက ကျန်းဝေ့ရဲ့ ဆန္ဒပြည့်ဖို့အတွက် တစ္ဆေက ထမင်းကြော် ပွဲ ၂၀ လာပို့ရမယ်"
"ဒါဆို ငါ့ဘဝရဲ့ ဆန္ဒက ကြက်ဥထမင်းကြော် အပွဲ ၂၀ ဖြစ်သွားတာပေါ့"
ကျန်းဝေ့ မျက်လုံးပြူးပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အခု အရေးကြီးတာက ထမင်းကြော် မဟုတ်ဘူး... တစ္ဆေက နင့်တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပြီးရင် နင့်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ကို သတ်လိမ့်မယ်... နင့်မိဘတွေ မိသားစု ဘေးကင်းရေးကို စိတ်ပူသင့်တယ်" ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းဝေ့ ယန်ကျန့်ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။
"အကိုခြေထောက်ကြီး... မင်းအပေါ်ပဲ မူတည်တော့တယ်... ငါတို့က မိဘမတူတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေလေ... ငါ့မိဘတွေ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် မင်းလည်း ဝမ်းနည်းမှာပဲ မဟုတ်လား"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါကို တားဆီးဖို့ မခက်ပါဘူး... တစ္ဆေက ထမင်းကြော် အပွဲ ၂၀ မပို့ခင် သူ့ကို ချုပ်နှောင်လိုက်ရင် ရပြီ... တစ္ဆေက လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ရင် မင်းမိသားစုကို ဒုက္ခပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ" လျိုချီ မေးလိုက်သည်။
"အခြေအနေအရ ငါ တစ္ဆေကို ပုန်းရှောင်နေလို့ မရတော့ဘူး... လက်ဦးမှု ရယူရမယ်... အချိန်ကလည်း တော်တော် ကပ်နေပြီ"
ယန်ကျန့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လေထဲကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ရွှေရောင် ကြာပန်းပုံစံ ဆီမီးခွက် တစ်လုံး သူ့လက်ထဲမှာ ပေါ်လာသည်။
ဆီမီးခွက်က မီးတောက်လောင်ကျွမ်းလာပြီး အဝါရောင် အလင်းတန်းက အနီးနား ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ တပြိုင်နက်တည်းမှာ အလောင်းကောင်ဆီ အနံ့ဆိုးနဲ့ အေးစက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပြန့်နှံ့လာသည်။
"ဒါ ဘာကြီးလဲ... အနံ့က ဆိုးလိုက်တာ" မြောင်ရှောင်ရှန်း နှာခေါင်း အနည်းငယ် ပိတ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"အလောင်းကောင်ဆီမီးခွက်... ငါ လုပ်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းပဲ... မီးထွန်းလိုက်တာနဲ့ မမြင်ရတဲ့ တစ္ဆေတွေကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်တယ်... ဒီဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက အရမ်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းနေပြီး ရှာတွေ့ဖို့ မလွယ်ဘူး... ငါ့ရဲ့ ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့မှ အကြမ်းဖျင်း ပုံသဏ္ဍာန်လောက်ပဲ မြင်ရတာ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို သုံးရင် အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံး လက်တွေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေကို လွယ်လွယ်ကူကူ မသုံးနိုင်ခင်မှာ ဒီဆီမီးခွက်ကိုပဲ အားကိုးရမယ်" "ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ပစ္စည်း ငါ့ကိုလည်း မျှဝေဦးလေ... ငါ တစ်ဖက်က မီးခွက်ကိုင်၊ တစ်ဖက်က ပုဆိန်ကိုင်လိုက်ရင် ဘယ်တစ္ဆေမှ ငါ့ရှေ့ မပေါ်လာရဲတော့ဘူး"
ကျန်းဝေ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်သွားပြီး မီးခွက်ကို လာယူဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ကျန်းဝေ့ရဲ့ ပုဆိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ပြီးတော့ သူ့လက်ထဲက မီးခွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။
"မင်းပြောတာ ဟုတ်တယ်... လက်နက် ရှိရင် တစ္ဆေကို မြင်နိုင်မယ့် အရာလည်း လိုတယ်... မဟုတ်ရင် မင်းပုဆိန်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ခြေထောက်ကြီးက ရက်ရောသားပဲ... နောက်ကျရင် ရင်းမြစ်တွေ အပြည့်ပါတဲ့ ကွန်ပျူတာ တစ်လုံး ပေးမယ်"
ကျန်းဝေ့က မီးခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် ရှောင်လိုက်သည်။
"မလောနဲ့... ဒါက ငါ့ဟာ... မင်းဟာက ဒီမှာ"
ပြောပြီးတာနဲ့ တခြားလက်ကို ထပ်လှမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် ဆီမီးခွက် အသစ်စက်စက် တစ်လုံး ပေါ်လာသည်။
ဆီမီးခွက်က အခွံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အဲဒီတုန်းက ဒေါက်တာချန်ကို အပိုလုပ်ခိုင်းထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ တကယ် တန်ဖိုးရှိတာက မီးခွက်ထဲက ဆီဖြစ်သည်။ ဆီမရှိရင် မီးခွက်က ရွှေရောင် လက်မှုပစ္စည်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်က မီးခွက်ဆီ တစ်ဝက်ကို ဆီမီးခွက် အသစ်ထဲ လောင်းထည့်ပြီးမှ ကျန်းဝေ့ကို ပေးလိုက်သည်။
"ချွေတာသုံးနော်... ဆီကုန်သွားရင် ပြီးပြီ... ငါ့မှာ ထပ်မရှိတော့ဘူး... ဒါ နောက်ဆုံး အသုတ်ပဲ"
"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ သေချာပေါက် ချွေတာသုံးပါ့မယ်"
ကျန်းဝေ့က ရတနာ ရလိုက်သလို ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ဆီမီးခွက် အသစ်ကို ယူလိုက်သည်။
"ဆီမီးခွက် ရှိရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး... ဒီတစ်ခါ ဘာမှ မမှားယွင်းအောင် ဒီအမွှေးတိုင်ကိုပါ ထွန်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"
ယန်ကျန့်က ဘယ်ကမှန်းမသိ ဖယောင်းရောင် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဒါက တစ္ဆေအမွှေးတိုင် ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှောင်မင် အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက ရခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ မီးထွန်းလိုက်ရင် ဝိညာဉ်ဆိုးတွေကို အိပ်ပျော်သွားစေနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ္ဆေအမွှေးတိုင်မှာ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိသည်။ အာနိသင် ပြဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူရတဲ့အတွက် အသုံးမဝင်တာ များသည်။
"သဘာဝလွန်လောကမှာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ဒီလောက် ချမ်းသာတာ"
လျိုချီ အားကျစွာ ကြည့်နေသည်။
သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူနေတာ ပိုက်ဆံကို ရေလိုသုံးနေသလိုပါပဲ။ တစ်ခုချင်းစီကလည်း အလွန် တန်ဖိုးရှိသည်။ ယန်ကျန့် မပြောနဲ့၊ သူသာ ပိုင်ဆိုင်ရင် S အဆင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေထဲ လျှောက်သွားရဲသည်။
"မြင်တဲ့သူတိုင်း တစ်ခုစီ ရမယ်... မင်းကို တစ်ခု ပေးမယ်"
ယန်ကျန့်က လျိုချီဆီ တစ်ခုခု ပစ်ပေးလိုက်သည်။
အဲဒါက မြက်ကြိုးကွင်း တစ်ကွင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါ ဘယ်လိုသုံးရလဲ သိတယ်မလား... မသိရင် ရှင်းပြပေးမယ်" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
လျိုချီက ပြောလိုက်သည်။
"ငါ သိတယ်... ဌာနချုပ်က မှတ်တမ်းတွေကို ဖတ်ဖူးတယ်"
သူ အားတဲ့အချိန်တွေမှာ ဌာနချုပ်က မှတ်တမ်းတွေကို မကြာခဏ ဖတ်လေ့ရှိပြီး သဘာဝလွန် ဗဟုသုတတွေကို လေ့လာထားသည်။ သူ တော်တော်များများ သိပြီး လူသစ် မဟုတ်တော့ပေ။
"ကောင်းတယ်" ယန်ကျန့် ပြောရင်း ဖယောင်းရောင် တစ္ဆေအမွှေးတိုင်ကို မီးညှိလိုက်သည်။
အမွှေးတိုင်ကို စားပွဲအလယ်မှာ ထားလိုက်ပေမယ့် မီးထွန်းလိုက်တဲ့အခါ အနံ့မထွက်ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သက်ရှိလူသားတွေက အနံ့မရနိုင်လို့ ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်နဲ့ လျိုချီတို့ပဲ အနံ့ရသည်။
ထူးဆန်းတဲ့ ရနံ့တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူတွေကို စွဲလမ်းသွားစေနိုင်သည်။ တစ်ချက် ရှူမိရုံနဲ့တင် ရပ်ပြီး နောက်တစ်ချက် ထပ်ရှူချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။
"အမွှေးတိုင် မကုန်သရွေ့ ဒီကလူတွေ ဘေးကင်းတယ်... ဒီနေရာကနေ မခွာကြနဲ့... တစ္ဆေ ပေါ်လာရင် တစ္ဆေအမွှေးတိုင်ရဲ့ ဖမ်းစားတာ ခံရပြီး အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က မြောင်ရှောင်ရှန်းနဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ရင် ဒီအမွှေးတိုင်ကို သူ ထွန်းမှာ မဟုတ်ပေ။
"ခြေထောက်ကြီး... အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီမလား... လှုပ်ရှားလို့ ရပြီ"
ကျန်းဝေ့ စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဒီအချိန်မှာ တံခါး ထပ်ပွင့်လာပြီး စားပွဲထိုး တစ်ယောက်က တွန်းလှည်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းဝင်လာသည်။ အရင်အတိုင်းပဲ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေတဲ့ ထမင်းကြော် တစ်ပန်းကန် ပါလာသည်။
ဒါက လေးပန်းကန်မြောက် ကြက်ဥထမင်းကြော် ဖြစ်သည်။
"ကျန်းဝေ့... နေဦး... နောက်ထပ် ပြဿနာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်... တစ္ဆေ ဘယ်မှာ ရှိလဲ ငါတို့ ဘယ်လို သိမလဲ... စားသောက်ဆိုင်ထဲမှာ မရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... တခြားနေရာမှာ ရှိနေရင်ရော... တာချန်းမြို့က မသေးဘူး... တစ္ဆေ ပုန်းချင်ရင် ရှာဖို့ ခက်တယ်" ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။
လျိုချီ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။
"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် သုံးလိုက်... အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်... မီးထွန်းလိုက်ရင် တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်"
"ဟုတ်တယ်... ဒီလောက် ပြင်ဆင်ထားပြီးမှ တစ္ဆေကိုတောင် ရှာမတွေ့ရင် ရှက်စရာကြီး... တစ္ဆေအမွှေးတိုင်က အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နဲ့ တွဲသုံးဖို့ လုပ်ထားတာ... နှစ်ခုက မဆန့်ကျင်ဘူး" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။
အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်တယ်၊ တစ္ဆေအမွှေးတိုင်က တစ္ဆေတွေကို အိပ်ပျော်စေတယ်၊ အလောင်းကောင်ဆီမီးခွက်က ပုန်းနေတဲ့ တစ္ဆေတွေကို ဖော်ထုတ်ပေးတယ်။
ဒါက တစ္ဆေတွေကို တန်ပြန်ဖို့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုတဲ့ ဗျူဟာ သက်သက်ပါပဲ။
ဒီတစ်ခါ ယန်ကျန့်က အင်အားသုံးဖို့ အစီအစဉ် မရှိပေ။ တစ္ဆေကို နူးညံ့တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။
သေချာတာပေါ့... အင်အားသုံးတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်တဲ့အတွက် ယန်ကျန့်က အားအင် မဖြုန်းတီးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် မီးလင်းသွားတာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က တောက်ပတဲ့ မီးရောင်တွေ သိသိသာသာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး အချိန်မရွေး ငြိမ်းသွားတော့မလို ဖြစ်လာသည်။
"အမေရေ"
တစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ အော်လိုက်မိသည်။
"ပါးစပ်ပိတ်ထား"
လျိုချီ လှမ်းအော်လိုက်သည်။
"ဒီနေ့ကိစ္စက မင်းတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး... အဲဒီမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေရင် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး... လျှောက်ပြေးရင်၊ အော်ရင်... တစ္ဆေက မင်းတို့ကို မသတ်ရင်တောင် ငါ သတ်ပစ်မယ်"
ဒီလို ခြိမ်းခြောက်လိုက်တော့မှ လူတွေက ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်ပြီး အသံမထွက်ရဲတော့ပေ။
"ကဲ... အခု ငါတို့ စောင့်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ပုဆိန်က ဒါကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်နေတာ"
ကျန်းဝေ့က ချစ်သူကို ပွတ်သပ်သလို အနီရောင် ပုဆိန်ကို ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။