အခန်း (၁၃၇၇-၁၃၇၈)

အခန်း ၁၃၇၇ - မိနစ်လေးဆယ် ပြန်လည်စတင်ခြင်း၏ အမှန်တရား

အနီရောင် တစ္ဆေနယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ အမှောင်ထုလည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ယန်ကျန့် လက်ထဲက သံချေးတက်နေတဲ့ ဓားအိုကြီးကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့ချလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးကတော့ လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး စောစောက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုရဲ့ ရလဒ်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာတင် အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေ ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်တောင် မသိပေ။

"အောင်မြင်သွားပြီလား"

ဒီအချိန်မှာ လျိုချီ အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ မြောင်ရှောင်ရှန်း အနောက်က တစ္ဆေရဲ့ ခေါင်းက မြေကြီးပေါ် လိမ့်ကျသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ခေါင်းပြတ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နေရာမှာတင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါပေမဲ့... မြောင်ရှောင်ရှန်း ပျောက်သွားပြီ"

မြောင်ရှောင်ရှန်း ထိုင်နေတဲ့ နေရာက အခု လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေပြီး သူမရော ထိုင်ခုံပါ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တခြားသူတွေလည်း လန့်သွားကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာတင် သက်ရှိလူသား တစ်ယောက် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ဖြစ်သည်။ အဲဒီတုန်းက မြောင်ရှောင်ရှန်း တစ္ဆေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာ ခံလိုက်ရပြီး တစ္ဆေက သူမကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား။

တကယ်တော့ မြောင်ရှောင်ရှန်း ပျောက်ကွယ်သွားတာက တစ္ဆေကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ယန်ကျန့်ရဲ့ ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေက ပို့ဆောင်လိုက်လို့ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က လူတွေကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သလို တစ္ဆေနယ်မြေကနေတစ်ဆင့် ပြန်ခေါ်လို့လည်း ရသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးက ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။

ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေကြောင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ ကင်းကွာနေတဲ့ ကမ္ဘာထဲမှာ မြောင်ရှောင်ရှန်းရဲ့ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲမှာ လွင့်မျောနေပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။ သူမ ဘေးနားမှာ သွေးစက်တွေ ဝဲပျံနေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအချိန်မှာ သူမရဲ့ ခေါင်းက ကွဲအက် ပုံပျက်နေပြီး မျက်လုံးတွေက မှိန်ဖျော့ကာ အသက်မဲ့နေလို့ ဖြစ်သည်။

ထင်ရှားတာကတော့ ယန်ကျန့်နဲ့ တစ္ဆေရဲ့ နောက်ဆုံး အားပြိုင်မှုမှာ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေခေါင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် တစ္ဆေကလည်း နောက်ဆုံးအချိန်မှာ မြောင်ရှောင်ရှန်းကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ငါးလွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေက မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပေမယ့် မတော်တဆမှု တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

"သူ သေသွားပြီ... အသက်မရှူတော့ဘူး"

ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးက မြောင်ရှောင်ရှန်း အလောင်းကောင် ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတာကို သံသယ မရှိ အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဘာ... မြောင်ရှောင်ရှန်း သေသွားပြီလား"

ဒီသတင်းကြားတော့ တခြားသူတွေ မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။

တစ္ဆေခေါင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် အရေးကြီးတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက ဘယ်သူ့အတွက်မှ လက်ခံနိုင်စရာ မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့် ဒီအချိန်မှာ အချိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သန်းခေါင် မတိုင်သေးပေ။ လက်ရှိအချိန်က ၁၁:၅၉ ကို ပြသနေပြီး ဒီနေ့ ကုန်ဆုံးဖို့ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် လိုသေးသည်။

သူ့မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားသွားပြီး အခြေအနေကို စိတ်ထဲကနေ ချိန်ဆလိုက်သည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်း သေတာ မကြာသေးတဲ့အတွက် ရှစ်လွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်စတင်လိုက်ရင် သေဆုံးသွားတဲ့သူကို အပြည့်အဝ ပြန်ခေါ်လာနိုင်မည်။ သူ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမက လုပ်ဖူးတဲ့အတွက် ရင်းနှီးပြီးသား အလုပ်ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ လူသေတာ ကြာသွားရင်တော့ သူ ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ပေ။

"မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ကယ်ဖို့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို သုံးသင့်လား"

ယန်ကျန့် တုံ့ဆိုင်းနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ပြန်လည်စတင်လိုက်ရင် တစ္ဆေလည်း ပြန်ကောင်းလာမှာ ဖြစ်လို့ပင် ဖြစ်သည်။

အဲဒီအခါကျရင် သူ့ရဲ့ အရင် ကြိုးပမ်းမှုတွေ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်လည်စတင်ပြီးတဲ့နောက် တစ္ဆေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းဖြတ်ဖို့ လွယ်ကူတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေ ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ အသိစိတ် ခဏတာ ဝေဝါးသွားသည်။ လျိုချီ၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း၊ ကျန်းဝေ့... နဲ့ ဟိုတယ်ထဲက တခြားသူတွေလည်း အလားတူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး..."

သူ တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိပြုမိပြီး သူ့အသိစိတ်ကို ဝေဝါးစေတဲ့ ဒီသဘာဝလွန် အင်အားစုကို ခုခံဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အလွန် လျင်မြန်စွာပင် သူ့အသိစိတ် ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။ တခြားသူတွေလည်း ပြန်လည် ကြည်လင်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံး ယန်ကျန့်လိုပဲ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ္ဆေ ဝင်ပူးခံထားရသူတွေနဲ့ သာမန်လူတွေကြား ဘာကွာခြားချက်မှ မရှိပေ။

အသိစိတ် ပြန်လည် ကြည်လင်လာတာနဲ့အမျှ သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းက အမြင်အာရုံထဲ ပြန်ပေါ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က မှောင်အတိ ကျမနေတော့ဘဲ ပြန်လင်းထိန်လာသည်။ မီးတွေအားလုံး လင်းနေပေမယ့် သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ လူတွေ ဒီအချိန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခဏတာ အသိစိတ် ဝေဝါးသွားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်သွားသလိုပင်။ ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက မြန်လွန်းလို့ ဘယ်သူမှ ပြန်မတုံ့ပြန်နိုင်လိုက်ကြပေ။

သို့သော် ဒီအပြောင်းအလဲတွေက အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်ကို အထိခိုက်စေဆုံးက စားပွဲဝိုင်းမှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ မြောင်ရှောင်ရှန်း ပြန်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြန်ပေါ်လာတဲ့ မြောင်ရှောင်ရှန်းက သေမနေဘဲ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေပြီး ခေါင်းလည်း မကွဲအက်နေပေ။

"ဒါ မကောင်းတော့ဘူး"

ယန်ကျန့် မျက်နှာထား အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာတင် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားတာ၊ သေဆုံးသွားသူတောင် ပြန်ရှင်လာတာ... ဒါက တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ပဲ ရှိသည်။ ပြန်လည်စတင်ခြင်း။

ဒါပေမဲ့ စောစောက သူ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို မသုံးခဲ့ဘူး။

သူ မသုံးခဲ့ဘူး ဆိုရင် ခန်းမထဲမှာ ပြန်လည်စတင်နိုင်တဲ့သူက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတော့တယ်...

ယန်ကျန့်ရဲ့ အကြည့်က မြောင်ရှောင်ရှန်း အနောက်ဘက်ကို ရောက်သွားသည်။

သူမ အနောက်မှာ ဗလာဖြစ်နေသည်။ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရတဲ့ တစ္ဆေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘယ်မှာမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

"အခု ဘယ်နှနာရီ ရှိပြီလဲ" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ့ သူ့နာရီကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"၁၁ နာရီ မိနစ် ၂၀... တောက်... ဘာဖြစ်တာလဲ... ငါ့နာရီ ပျက်သွားပြီလား... တစ်သန်းကျော်တန် နာရီက ဒီလောက်ပဲ အရည်အသွေး ရှိတာလား... အချိန်မှန်တောင် မပြနိုင်ဘူး"

ပြောရင်းနဲ့ နာရီကို ချွတ်ပြီး စားပွဲနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါက်ကာ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်က ပုံမှန်အတိုင်း သွားနေပြီး ၁၁ နာရီ မိနစ် ၂၀ ကိုပဲ ပြသနေသည်။

"မခေါက်နဲ့တော့... နင့်နာရီ မပျက်ပါဘူး... ငါ့နာရီလည်း ၁၁ နာရီ မိနစ် ၂၀ ပဲ ပြနေတယ်" ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာလည်း အတူတူပဲ"

မြောင်ရှောင်ရှန်း ပြောပြီးနောက် နည်းနည်း နားမလည်နိုင်စွာ ထပ်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ စောစောက ၁၁ နာရီ ၅၉ မိနစ် ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိတယ်... ပြီးတော့ တစ္ဆေက ငါ့အနောက်မှာ ပေါ်နေပြီလေ"

"ဒါ ပြန်လည်စတင်ခြင်းပဲ... တစ္ဆေက သူ့ရဲ့ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို သုံးပြီး ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်စတင်လိုက်တာ... အချိန်ကို မိနစ် ၄၀ နောက်ဆုတ်လိုက်တာ... ဒါကြောင့် ဒီလို ဖြစ်သွားတာ"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လျိုချီလည်း ဒီအချိန်မှာ သံသယ ဖြစ်နေသည်။ သူ အချိန်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်နေပြီး ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူးလို့ ထင်နေပေမယ့် လက်တွေ့အခြေအနေက ယန်ကျန့်ရဲ့ ရှင်းပြချက် မှန်ကန်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဧရိယာ တစ်ခုလုံး တကယ်ပဲ ပြန်လည်စတင်သွားပြီး အချိန်က မိနစ် ၄၀ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်စတင်သွားပေမယ့် လူတိုင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကတော့ ပျက်စီးမသွားဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

ဒီမြင်ကွင်းက ယန်ကျန့်အတွက် ရင်းနှီးနေသည်။

မိနစ် ၄၀ ပြန်လည်စတင်ခြင်း... ဒီလောက် တိကျပြီး ဒီလောက် ကြာရှည်တဲ့ ကာလတစ်ခုကို သဘာဝလွန်လောကထဲ ဝင်ရောက်ကတည်းက တစ်ကြိမ်ပဲ ကြုံဖူးသည်။ အဲဒါက ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်တုန်းက ဖြစ်သည်။

အဲဒီတုန်းက ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုမှာ သူ အလောင်းကောင်သံချောင်း သုံးပြီး ပြိတ္တာကို ချုပ်နှောင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ငတ်မွတ်နေသော တစ္ဆေကြီးက ပြန်လည်စတင်လိုက်ပြီး အချိန်ကို မိနစ် ၄၀ နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ကာ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုကို ကျရှုံးစေခဲ့သည်။

"မိနစ် ၄၀ ပြန်လည်စတင်ခြင်းက ပြိတ္တာရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် ဒီမှာ ပေါ်လာတာလဲ... နေဦး... ငါ အမြဲတမ်း နားလည်မှုလွဲနေခဲ့တာလား... ပြိတ္တာက ပြန်လည်စတင်လို့ မရတာများလား... တကယ် ပြန်လည်စတင်နိုင်တာက ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ဖြစ်နေတာလား... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်တုန်းက ကျောက်ခိုင်မင် အသက်ရှင်နေသေးပြီး ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက သူ့ဘေးမှာ ရှိနေသေးလို့လေ"

ယန်ကျန့် မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က အကြာကြီး နားလည်မှုလွဲခဲ့တဲ့ ကိစ္စရဲ့ အမှန်တရားက ဒီနေ့မှ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်စတင်ခြင်းက ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေက ပြန်လည်စတင်နိုင်တယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"နောက်နေတာလား... ပြန်လည်စတင်ပြီး မိနစ် ၄၀ နောက်ပြန်ဆုတ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုး ရှိရတာလဲ... ဒါ လုံးဝ ဟက်ခ်လုပ်တာပဲ"

ကျန်းဝေ့ ဆဲလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန် စွမ်းအားက ဒါမျိုး လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာ တကယ် ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူး"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ဒီကိစ္စကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ထင်နေသည်။ သေသူ ပြန်ရှင်လာတာထက်တောင် ပိုဆိုးသေးသည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက သဘာဝလွန် အကြောင်း ငါ့နားလည်မှုထက် လုံးဝ ကျော်လွန်နေပြီ"

လျိုချီ အသက်ပြင်းပြင်း မရှူဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဒီလောကရဲ့ ထိပ်တန်း သဘာဝလွန် တစ္ဆေတွေက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလဲ ဆိုတာ သူ အခုမှ နားလည်သွားသည်။ စောစောလေးကတင် သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နိုင်နေပြီ၊ တစ္ဆေခေါင်းကို ဖြတ်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်စတင်လိုက်တာနဲ့ အရာအားလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ် ၄၀ ဆီ ပြန်ရောက်သွားပြီး အစက ပြန်စရတော့မည်။

ဒါပေမဲ့ ပြန်စပြီးနောက် တစ္ဆေကို ချုပ်နှောင်မယ့် အရင် ဗျူဟာက ထိရောက်ပါ့ဦးမလား။

ဒုတိယအကြိမ် အောင်မြင်ရင်တောင် တစ္ဆေက ထပ်ပြီး ပြန်လည်စတင်လိုက်ရင်ရော……

ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လည်စတင်နေတာက တစ္ဆေမှာ အမှားလုပ်ခွင့် အကြိမ်ကြိမ် ရှိနေပြီး သူတို့မှာတော့ တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ် ဆိုတဲ့ သဘော ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ရှုံးတာနဲ့ ပြီးပြီ။

"ငါ့အမှားပါ... ပြန်လည်စတင်နိုင်စွမ်း ရှိတာ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ဆိုတာ ငါ သတိမထားမိလိုက်ဘူး... မိနစ် ၄၀ ပြန်လည်စတင်ချိန်က အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်"

ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတစ္ဆေက လှည့်စားနေတာ... ခြေထောက်ကြီး... အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ... အရှုံးပေးလိုက်ကြရအောင်... ဒါက နိုင်နိုင်မယ့်ပွဲ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းဝေ့ လူတိုင်းကို အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောမယ်နော်... ငါ ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ အရည်အချင်း မရှိလို့လည်း မဟုတ်ဘူး... တစ်ဖက်လူက ပြန်လည်စတင်ပြီး လှည့်စားနိုင်လို့ပဲ"

လျိုချီ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း အဲဒီလို တွေးတာကို ဘယ်သူမှ အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အခုလောလောဆယ် နိုင်မယ့်နည်းလမ်း ငါ စဉ်းစားလို့ မရဘူး... ယန်ကျန့်ရဲ့ အစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံနေပြီ... သတိထားမှုကို လျှော့ချမယ်၊ တစ္ဆေကို မျှားခေါ်မယ်၊ နောက်ဆုံး မိနစ်မှာ ချုပ်နှောင်မယ်... တစ္ဆေ ပုန်းစရာ နေရာမရှိအောင်၊ ငါတို့ မိသားစုတွေကို ဒုက္ခပေးချိန် မရအောင်၊ တစ္ဆေရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ခွာချနိုင်အောင် လုပ်ခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ ပြန်လုပ်ခွင့် ရှိနေပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို တစ္ဆေက ကြိုသိနေရင် ငါတို့ ဘယ်လို နိုင်မလဲ"

တစ်ခုတည်းသော စိတ်သက်သာစရာက ဒီတစ္ဆေက တွေ့ကရာလူကို မသတ်တာပါပဲ။ မဟုတ်ရင် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုကြီးမားလိမ့်မည်။ ပြန်လည်စတင်လိုက်ရင်တောင် တစ္ဆေနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုပဲ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှု မရှိပေ။

"လက်လျှော့ပြီး အရှုံးပေးဖို့ စဉ်းစားတာ စောလွန်းသေးတယ်... ပထမ အစီအစဉ် အလုပ်မဖြစ်ရင် ဒုတိယ၊ တတိယ အစီအစဉ် ထပ်ထုတ်မယ်... လက်လျှော့ရမယ့် အချိန် မဟုတ်သေးဘူး... နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့ပဲ နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့အကြည့်က တည်ငြိမ်နေသည်။

ဒီပြန်လည်စတင်ခြင်းက သူ့မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေပေမယ့် သူ လက်ခံနိုင်တဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းက မြောင်ရှောင်ရှန်းကိုလည်း ကယ်တင်လိုက်တာပဲလေ။ အများဆုံး သရေကျသွားတာပဲ ရှိတယ်... နှစ်ဖက်စလုံး အရှုံးမရှိဘူး။

တစ္ဆေက ထပ်ကစားချင်ရင် ယန်ကျန့်ကလည်း ထပ်ကစားပေးဖို့ ဆန္ဒရှိသည်။

ဒီအတွေ့အကြုံ ရထားတဲ့အတွက် ဒုတိယအကြိမ်မှာ တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ပြန်စဖို့ အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘူးလို့ ယန်ကျန့် သန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်သည်။

သူတို့ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာ ဖျင်အန်း ဟိုတယ် အတွင်းမှာ ဆူညံသံတွေ ထပ်ထွက်လာပြန်သည်။

ဟိုတယ်ထဲ ဝင်လာခဲ့တဲ့ သာမန်လူတွေ အခု အမြန် ပြန်ထွက်သွားကြသည်။ ထိန်းချုပ်ခံထားရသလို ရွေ့လျားပြီး အပြင်ထွက်ကာ ကားတွေနဲ့ လူစုခွဲသွားကြသည်။

ဟိုတယ်ထဲ ဝင်လာတဲ့ သာမန်လူတွေတင် မကဘူး၊ ဟိုတယ် ဝန်ထမ်းတွေပါ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မကြာမီ လူစည်ကားနေတဲ့ ဟိုတယ်ကြီး ခြောက်ကပ်သွားသည်။

ထင်ရှားတာကတော့ ဒါတွေအားလုံး တစ္ဆေရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ် ကျရှုံးပြီးနောက် တစ္ဆေမှာ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်စရာ အစီအစဉ် ရှိပုံရသည်။

အခန်း ၁၃၇၈ - သဘာဝလွန် ကစားပွဲအသစ်

"ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ထဲက လူတွေ အကုန် ဆုတ်ခွာနေကြပြီ"

ယန်ကျန့်၊ လျိုချီနဲ့ တခြားသူတွေ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပြတင်းပေါက်ကနေ ကြည့်လိုက်ရင် အပြင်က လူအုပ်ကြီး လူစုခွဲပြီး ထွက်ခွာသွားတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

တစ္ဆေက ဟိုတယ်ကို လူတွေနဲ့ ဖြည့်မယ့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပုံရသည်။ တခြားနည်းလမ်း သုံးဖို့ ကြံစည်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျန့်က သူ့အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်လို့ လက်လျှော့လိုက်တာလား ဆိုတာ မသေချာပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက မကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေက သာမန်လူတွေကို မသုံးတော့ဘူး ဆိုတော့ ယန်ကျန့်အတွက် စိတ်ပူစရာ တစ်ခု လျော့သွားတာပေါ့။

"စောစောက ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက် တစ္ဆေက ငါတို့ရဲ့ အရင် အစီအစဉ်တွေကို ကောင်းကောင်း သိနေပြီ... ဒီတစ်ခါ ဘယ်လို ပေါ်လာမလဲ မသိဘူး" လျိုချီ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအတန်းဖော်ဟောင်းတွေ တွေ့ဆုံပွဲက တကယ် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒီလူအုပ်စုနဲ့ တစ္ဆေကို မနားတမ်း တိုက်ခိုက်နေရတာ" ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ မြန်မြန် ဖြေရှင်းရမယ်... အချိန်ဆွဲလို့ မရဘူး"

"စောစောက ခြေထောက်ကြီး အချက်ပြလိုက်လို့ ငါ လှုပ်ရှားခွင့် မရလိုက်ဘူး... စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီတစ်ခါ ငါ အားဝေ့က အဲဒီအကောင်ကို သေချာပေါက် ရှင်းပစ်လိုက်မယ်... ငါ ဘယ်လောက်တော်လဲ ဆိုတာ ပြချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... ရိုးရိုးလေးပဲ အဲဒီအကောင်ကို တစ်ချက်လောက် ခုတ်ချင်လို့ပါ"

ကျန်းဝေ့ စိတ်အားထက်သန်လာပြီး လက်ထဲက ပုဆိန်ကို ပွတ်သပ်ကာ တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ချောင်းနေသည်။

"ပြဿနာ မရှာရင် ပြီးတာပဲ" မြောင်ရှောင်ရှန်းက သူ့ကို မယုံကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... တစ္ဆေက လူတိုင်းကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပေမယ့် တစ်ယောက် ချန်ထားခဲ့တယ်... ပြီးတော့ အဲဒီလူက ငါတို့ဆီ လာနေတယ်"

ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ယန်ကျန့် တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်က ထူးခြားစွာ ပြုမူနေသည်။ လူအုပ်စုနဲ့အတူ ထွက်မသွားဘဲ သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

"တစ္ဆေလား လူလား" လျိုချီ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"လူပါ... ဒါပေမဲ့ ပုံစံကြည့်ရတာ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု ခံထားရပြီး တစ္ဆေကျွန် ဖြစ်သွားပုံရတယ်... တစ္ဆေက ဒီလူကို ကြားခံအဖြစ် သုံးပြီး ငါ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ ကြံစည်နေပုံရတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်လည်စတင်ပြီးရင်တောင် တစ္ဆေက ငါနဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရဦးမှာပဲ... သန်းခေါင်မတိုင်ခင် ငါ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာရဦးမယ်... ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ဆက်ဖြစ်နေတုန်းပဲဒီအကြောင်း တွေးမိတော့ ယန်ကျန့် အဲဒီလူကို ဧည့်ခန်းမထဲ ဝင်ခွင့် ပြုလိုက်သည်။

မကြာမီ ဧည့်ခန်းမ တံခါး ပွင့်သွားပြီး ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး မျက်နှာသေ၊ မျက်လုံးသေနဲ့ ဝင်လာသည်။

လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသားဆီ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။

ကျန်းဝေ့က ရှေ့တက်သွားပြီး ဆီမီးခွက်ကို ထွန်းကာ ပုဆိန်ကိုင်ပြီး လျှောက်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ မှိန်ဖျော့ဖျော့ မီးရောင်အောက်မှာ ဒီသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား ဘေးနားမှာ ဘာမှ မရှိပေ။ တစ္ဆေအစစ်က ဒီလူဘေးနားမှာ မရှိသလို ဧည့်ခန်းမထဲကိုတောင် ဝင်မလာသေးပေ။

"တောက်... အဲဒီတစ္ဆေက ပုန်းနေပြန်ပြီ"

ကျန်းဝေ့ ပုဆိန်ကိုင်ပြီး ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသား ဘေးနားမှာ လှည့်ပတ်နေသည်။

"ခြေထောက်ကြီး... ဒီကောင့်ကို ငါ ခုတ်လိုက်ရင် ကောင်းမလား"

"မလုပ်နဲ့... ဒါ သာမန်လူ တစ်ယောက်ပဲ... သူ့ကို ခုတ်လိုက်လို့ ဘာမှ ထူးခြားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် မျက်နှာသေနဲ့ ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသား ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

"ယန်ကျန့်"

"သူ စကားပြောနေတယ်"

ယန်ကျန့် မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တစ္ဆေက ဒီသက်ရှိ တစ္ဆေကျွန်ကတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေပုံရသည်။

"ယန်ကျန့်"

ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသားက တောင့်တောင့်တင်းတင်း ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် နာမည်ကိုပဲ ခေါ်နေသည်။

"ယန်ကျန့်... ပြန်မထူးနဲ့... မဟုတ်ရင် ပစ်မှတ်ထားခံရလိမ့်မယ်" လျိုချီ သတိပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ကိစ္စ မရှိဘူး"

ပြီးတော့ ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသားဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ငါ ယန်ကျန့်ပဲ... ဘာပြောချင်လို့လဲ"

မူလက အသက်မဲ့နေတဲ့ ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသား ရုတ်တရက် လည်ပင်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့က ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး တောင့်တင်းတဲ့ အသံနဲ့ ဆက်ပြောသည်။

"ကျန်တဲ့ ၃၅ မိနစ် အတွင်းမှာ ငါ မင်းနဲ့ ကစားပွဲ တစ်ခု ကစားချင်တယ်"

"ငါ ဘာလို့ မင်းနဲ့ ကစားရမှာလဲ... ပြန်လည်စတင်ပြီးတာတောင် မင်း ငါ့ရှေ့ မပေါ်လာရဲသေးဘူး... မင်း ရှုံးမှာ သေချာနေပြီ"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသား ဘာမှ မပြောတော့ပေ။ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေတဲ့ စတစ်ကာ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တောင့်တင်းတဲ့ အသံနဲ့ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါက ကစားပွဲ နိုင်ရင် ရမယ့် ဆုလက်ဆောင်ပဲ"

ဆုတောင်း စတစ်ကာလား။

ယန်ကျန့် အဲဒီစက္ကူကို မှတ်မိသည်။ အဲဒါက ဆုတောင်းတွေ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး ကျောက်ရှောင်ယာဆီက လာတာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျောက်ရှောင်ယာက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်လို့ ဒါတွေ ထပ်မလုပ်တော့ပေ။ ကျောက်ရှောင်ယာ နိုးနေတုန်းကတောင် ဒါတွေ လုပ်တာကို တားမြစ်ထားခဲ့သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆုတောင်း စတစ်ကာ တစ်ခုချင်းစီရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လူ့အသက် တစ်ချောင်း ရှိနေလို့ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီဆုတောင်း စတစ်ကာ ပေါ်မှာ စာတွေ ရေးပြီးသား ဖြစ်သည်။ တွန့်လိမ်နေပြီး သက်ရှိလူသားတွေ ရေးတဲ့ လက်ရေးနဲ့ မတူပေ။ အကြောင်းအရာက ရိုးရှင်းသည်။ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ဘယ်တော့မှ လူမသတ်တော့ပါ။

ထင်ရှားသည်။

ယန်ကျန့် နိုင်ရင် စတစ်ကာပေါ်က ဆုတောင်း ပြည့်ဝလာမှာ ဖြစ်ပြီး ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက ဘယ်တော့မှ လူထပ်မသတ်တော့ပေ။

ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက လူထပ်မသတ်တော့ဘူး ဆိုတာက တစ္ဆေက ယန်ကျန့်နဲ့ သူ့ဆွေမျိုးတွေကို သတ်ဖို့ လက်လျှော့လိုက်ပြီလို့ ဆိုလိုတာ ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့် အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

"ငါ ရှုံးရင်ရော" ယန်ကျန့် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သဘာဝလွန် အင်အားစုတွေနဲ့ ဖြတ်တောက်လိုက်မယ် ဆိုတာမျိုးက ကောင်းလွန်းအားကြီးနေသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကောင်းတဲ့အရာအတွက် သင့်လျော်တဲ့ တန်ဖိုး ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်။

"ဒီနေ့ သန်းခေါင်မတိုင်ခင် မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ အကုန် သေလိမ့်မယ်"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက တောင့်တင်းတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်... သဘောမတူနဲ့... ဒါ ထောင်ချောက်ပဲ" ဝမ်ရှန်းရှန်း ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။

လျိုချီကလည်း ပြောသည်။

"ယုံလို့ မရဘူး... သူ ပြန်လည်စတင်ပြီး ထပ်လိမ်ဦးမှာ"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အချက်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည် - "ဒီအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကစားပွဲကို ငါ ဘာလို့ ကစားရမှာလဲ"

"ငြင်းရင် ၁၁ နာရီခွဲ နောက်ပိုင်း တာချန်းမြို့မှာ တစ်မိနစ်တိုင်း လူတစ်သောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိမ့်မယ်"

ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာပြီး တိုက်ရိုက် မသတ်နိုင်ပေမယ့် သက်ရှိလူသားတွေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေအောင် လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းတွေကို ရှောင်လွှဲနိုင်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား" ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကစားပွဲကို သဘောတူလား"

ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသားက ပြန်မဖြေဘဲ သွေးတွေ ပေကျံနေတဲ့ လက်ကို တောင့်တင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒီသွေးတွေက ပျစ်ချွဲပြီး ကြက်သွေးရောင် ဖြစ်ကာ တစ္ဆေဗီရိုပေါ်က ဆေးသားနဲ့ တူနေသည်။

"ဒါ သာမန် ကစားပွဲ မဟုတ်ဘူး... သဘာဝလွန် ကစားပွဲပဲ... ယန်ကျန့်... တစ္ဆေက ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်မယ်... ငါတို့ သဘောတူလိုက်ရင် ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်"

လျိုချီက ဝတ်စုံပြည့် အမျိုးသားရဲ့ သွေးပေနေတဲ့ လက်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဒါက ကျိန်စာ တစ်ခု ဆိုတာ ထင်ရှားသည်။ စကားလုံး ကစားပွဲ သက်သက် မဟုတ်ပေ။ သဘောတူလိုက်တာနဲ့ ကစားပွဲက ကျိန်စာအောက်မှာ ဆက်သွားမှာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းကလည်း ပြောသည်။

"ယန်ကျန့်... သူက အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်း အသစ်တွေကို သုံးပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်း အဟောင်းတွေကို ကျော်လွှားချင်နေတာ... ဒါမှ သူက စိတ်ကြိုက် သတ်လို့ရမှာ... အရင်တုန်းကတော့ သူက ငါတို့ ဆွေမျိုး တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ သတ်နိုင်တာ... ငါတို့ ကစားပွဲကို သဘောတူပြီး ရှုံးသွားရင် သူက စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး ငါတို့ ဆွေမျိုးတွေ အကုန်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်ပစ်နိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေက ငါတို့ ဆွေမျိုးတွေကို သတ်တာက အဓိက အချက် မဟုတ်လောက်ဘူး... အဓိက အချက်က သူ့တောင်းဆိုချက်ထဲမှာ ဒုတိယ အဆင့် တစ်ခု ဖွက်ထားတာပဲ... နောက်ဆုံးမှာ သူက ငါတို့ ဆွေမျိုးတွေ အားလုံးကို အပေါင်ပစ္စည်း အနေနဲ့ သုံးပြီး သန်းခေါင်ကျော်တဲ့အထိ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ နေနိုင်အောင် လုပ်ချင်နေတာ ဖြစ်လောက်တယ်... ဆွေမျိုး တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါတို့ကို အလျှော့ပေးလာအောင် လုပ်လို့ မရမှန်း သူ သိသွားပြီ"

"ပြီးတော့ နိုင်ရင်လည်း ငါတို့အတွက် အကျိုးမရှိဘူး... သူ ပြန်လည်စတင်လို့ ရတယ်"

"တာချန်းမြို့မှာ တစ်မိနစ်ကို လူတစ်သောင်း သတ်မယ် ဆိုတာက ငြင်းပယ်ဖို့ တန်ဖိုး ကြီးလွန်းတယ်... တစ္ဆေက သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်ကို အပေါင်ပစ္စည်း အနေနဲ့ သုံးချင်နေတာ ထင်ရှားတယ်... အရင်တုန်းကလိုပဲ နောက်ဆုံး တစ်မိနစ်မှာ တစ္ဆေက ပိတ်မိနေမယ် ဆိုရင်တောင် သူ့မှာ သတ်ဖို့ ၂၉ မိနစ် အချိန်ရသေးတယ်... လူနှစ်သိန်းကိုးသောင်း သေလိမ့်မယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်း ကြောက်လန့်တကြား နှုတ်ခမ်းကို ဖိထားလိုက်သည်။

ဒါက တစ္ဆေရဲ့ ယုတ်မာမှုပါပဲ။ လူသိန်းချီ ဆိုတာ သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ ကိန်းဂဏန်းတွေ သက်သက်ပါပဲ။

"ပထမအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ တစ္ဆေက ငါတို့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို တွေ့သွားပြီ"

လျိုချီ ဒီအချိန်မှာ တစ္ဆေကို ဆဲချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ တကယ် ယုတ်မာတာပဲ။

"ဒီအခြေအနေမျိုး လုံးဝ အဖြစ်ခံလို့ မရဘူး... တာချန်းမြို့ကို ဒီနေ့ ငါ အားဝေ့ ကာကွယ်ပေးမယ်... ငါ မင်းနဲ့ ကစားပွဲ ကစားဖို့ သဘောတူတယ်"

ကျန်းဝေ့ ဒီအချိန်မှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်လှမ်းကာ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားရဲ့ သွေးပေနေတဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သွေးတွေ သူ့လက်မှာ စွန်းထင်းသွားပြီး ကြက်သွေးရောင် လက်ဝါးရာ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကျိန်စာနဲ့ အရောင်းအဝယ် တစ်ခုခု ပြုလုပ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

"ကျန်းဝေ့... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့"

လျိုချီ မျက်နှာပျက်သွားပြီး တားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် နောက်ကျသွားပြီ။

ယန်ကျန့် ဘေးမှာ ရပ်နေသည်။ သူ ဝင်တားလို့ ရပေမယ့် မတားခဲ့ပေ။

ကျန်းဝေ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက မမှားဘူးလို့ သူ ယူဆပြီး ဒီလုပ်ရပ်ကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

"ကစားပွဲမှာ သာမန်လူ နောက်ထပ် နှစ်ယောက် ထပ်ထည့်လို့ ရတယ်"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက တွေဝေငေးငိုင်စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ့ ကစားပွဲကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် သဘာဝလွန် ကစားပွဲ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ ကစားပွဲက ယန်ကျန့်ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်တော့ဘဲ သာမန်လူတွေကို ရည်ရွယ်တာ ဖြစ်သွားသည်။ ဒါက တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ အရောင်းအဝယ် ယန္တရား ဖြစ်ပြီး ကုန်သည်တွေရဲ့ အင်အားအပေါ် မူတည်ပြီး ညှိနှိုင်းပေးကာ သေချာပေါက် သေဆုံးမယ့် အခြေအနေမျိုးကို ရှောင်ရှားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတွေ သေကုန်ရင် ဘယ်သူက အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပေးမှာလဲ။

"အသင်းသား နှစ်ယောက် ထပ်ထည့်ရဦးမှာလား"

ကျန်းဝေ့ ခေါင်းကုတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန် ကစားပွဲမှာ ငါ ပါဝင်မယ်" ဝမ်ရှန်းရှန်း ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်း နှုတ်ခမ်းကို ဖိပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ထည့်လိုက်... ဒီမှာ ဝမ်ရှန်းရှန်းနဲ့ ငါပဲ သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီတာ"

"သဘာဝလွန် ကစားပွဲတွေမှာ နင့်ထက် အတွေ့အကြုံ ပိုများတဲ့သူတွေ ရှိပါသေးတယ်... နင် ပါဝင်ဖို့ နည်းနည်း စောသေးတယ်"

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးက ရှန်ထုံတာဝါဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အသက် ၃၀ ဝန်းကျင် အမျိုးသား တစ်ယောက် သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး အမြန် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ယန်ကျန့်"

"လင်းယုန်... တစ္ဆေစာပို့တိုက်ရဲ့ စာပို့တာဝန် အတွေ့အကြုံတွေ ရှိသေးလား... သဘာဝလွန် ကစားပွဲ တစ်ခုမှာ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုနေတယ်... သာမန်လူ သတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့သူ ပါဝင်ဖို့ လိုတယ်... မင်း ငါ့ကို ကူညီပေးပါ"

ယန်ကျန့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

သူက ကုမ္ပဏီက အတွေ့အကြုံရင့် စာပို့သမား တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ လင်းယုန်ကလည်း သဘာဝလွန် နည်းလမ်းနဲ့ ပြန်အသက်ရှင်လာသူ ဖြစ်လို့ သာမန်လူ သတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီမလား ဆိုတာ မသေချာပေ။

လင်းယုန် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ပြောမှတော့ ငါ ဘယ်လို ငြင်းရက်မှာလဲ... ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ"

"သူနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်"

ယန်ကျန့်က ဝတ်စုံပြည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လင်းယုန် အဲဒီသွေးပေနေတဲ့ လက်ကို ကြည့်ပြီး မတုံ့ဆိုင်းဘဲ လက်လှမ်းကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မကြာမီ သူ့လက်ပေါ်မှာလည်း ကျိန်စာလို ကြက်သွေးရောင် လက်ဝါးရာ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါက သာမန်လူ သတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီပုံရတယ်"

လင်းယုန် ထပ်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ့ကို စောစောခေါ်ပါ... ငါ မိသားစုနဲ့ ဖုန်းပြောနေတုန်း ရှိသေးတယ်... ဒါနဲ့ တတိယလူ အနေနဲ့ ဘယ်သူ့ကို ခေါ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ... ယန်ရှောင်ဟွာလား... သူက မသင့်တော်ဘူးနော်"

"တတိယလူက ငါပဲ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့ထွက်လာပြီး သွေးပေနေတဲ့ လက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

တတိယမြောက် ကြက်သွေးရောင် လက်ဝါးရာက သူမလက်ပေါ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒီလောက် ချောတဲ့ ကောင်မလေးကို... ယန်ကျန့်... မင်း ရက်စက်လှချည်လား"

လင်းယုန် တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ဝမ်ရှန်းရှန်းရဲ့ လုပ်ရပ်ကို အံ့ဩသွားသည်။

"မင်း စကားများလွန်းတယ် လင်းယုန်"

ယန်ကျန့် သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

လင်းယုန် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ ဝတ်စုံပြည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက တောင့်တင်းစွာ ထပ်ပြောပြန်သည်။

"ကစားပွဲက သုံးမိနစ်နေရင် စမယ်... ပါဝင်သူ သုံးယောက် ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ထဲ ဝင်ပါ... တခြားသူတွေ ထွက်သွားပါ... ကစားပွဲ အကြောင်းအရာက အသက်ရှင်သန်ခြင်း... ၁၁ နာရီခွဲကျရင် တစ္ဆေက ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ထဲမှာ စတင် သတ်ဖြတ်လိမ့်မယ်... သန်းခေါင်ကျော်တဲ့အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိရင် တစ္ဆေ ရှုံးမယ်... သန်းခေါင်မတိုင်ခင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိရင် တစ္ဆေ နိုင်မယ်"

"ကစားပွဲကို နှောင့်ယှက်တာ တားမြစ်ထားတယ်... မဟုတ်ရင် တစ္ဆေက ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ကနေ ထွက်ခွာပြီး စည်းမျဉ်း ကန့်သတ်ချက် မရှိဘဲ တွေ့ကရာလူကို သတ်လိမ့်မယ်"

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... တစ္ဆေက ကစားပွဲ စည်းမျဉ်းတွေတောင် သတ်မှတ်နိုင်နေပြီ"

လင်းယုန် မျက်လုံးမှေးပြီး ပြောလိုက်သည်။

လျိုချီက ပြောသည်။

"ဒီတစ္ဆေက ငါတို့ စည်းမျဉ်း ဖောက်တာကို အရမ်း မျှော်လင့်နေပုံရတယ်"

"ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ကနေ အရင် ဆုတ်ခွာကြရအောင်"

ယန်ကျန့် စကားအများကြီး မပြောဘဲ လူတိုင်းနဲ့အတူ ခန်းမထဲကနေ ထွက်လာပြီး ဟိုတယ် ဝင်ပေါက်ကို ရောက်လာကြသည်။

အချိန်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ကစားပွဲ စဖို့ နှစ်မိနစ် လိုသေးသည်။

"ကျန်းဝေ့၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း၊ လင်းယုန်... မင်းတို့ ဒီကစားပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်မှတော့ သေချာပေါက် နိုင်ရမယ်... တစ္ဆေက ကုန်သည်အပေါ် မူတည်ပြီး အခက်အခဲကို ညှိနှိုင်းပေးလိမ့်မယ်... ဒါက သူ့စည်းမျဉ်းပဲ... ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး... မင်းတို့က သာမန်လူတွေ ဖြစ်လို့ တစ္ဆေက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်နည်းတွေကို ထုတ်သုံးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် မင်းတို့မှာ နိုင်နိုင်ချေ ရှိတယ်"

"တကယ်လို့ ရှုံးတော့မယ် ဆိုရင် အော်လိုက်... ငါ ဝင်ကူညီပေးမယ်"

ယန်ကျန့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ခြေထောက်ကြီး... စိတ်မပူပါနဲ့... ငါက ကစားပွဲ ရှုံးမယ့်ကောင်လား... မင်း ငါ့ကို ယုံကြည်မှု နည်းလွန်းတယ်"

ကျန်းဝေ့ အနီရောင် ပုဆိန်ကို ကိုင်ပြီး ယုံကြည်မှု ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန် ကစားပွဲရဲ့ သာမန်လူ အခက်အခဲ အဆင့်လောက်ပဲ ဆိုရင်တော့ ငါတို့ နိုင်နိုင်ချေ မနည်းပါဘူး"

လင်းယုန် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်။

"ဒါ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ... ယန်ကျန့်... ဒီတစ်ခါ ငါ့ကို ယုံလိုက်ပါ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဒီတစ်ခါ ငါ မင်းတို့ကို ယုံလိုက်မယ်... စစ်ဆင်ရေး စကြတာပေါ့... ငါ အပြင်ကနေ စောင့်ကြည့်နေမယ်"

သုံးယောက်သား ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှိန်ဖျော့နေတဲ့ ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ထဲကို ချက်ချင်း လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။

"ယန်ကျန့်... ဒီတစ်ခါ မင်း ဘာကြံစည်နေတာလဲ... မင်းအကျင့်ကို ငါ သိတယ်... ဘယ် သဘာဝလွန် ကစားပွဲကိုမှ မင်း သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုချီ လျှောက်လာပြီး နှုတ်ခမ်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားကာ တိတ်တဆိတ် မေးလိုက်သည်။

အရင်တစ်ခါလိုပဲ ယန်ကျန့်က ထောင်ချောက်တွေ အားလုံး ဖယ်ရှားပြီး တစ္ဆေကို မျှားခေါ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။

ဒီတစ်ခါလည်း ယန်ကျန့်မှာ တန်ပြန်နည်းဗျူဟာ ရှိနေသေးတယ်လို့ သူ ခံစားနေရသည်။ မဟုတ်ရင် ဝမ်ရှန်းရှန်းနဲ့ ကျန်းဝေ့ကို တစ္ဆေနဲ့အတူ ကစားခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"တစ္ဆေက ကစားပွဲ အတွင်းမှာ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်မယ့် စည်းမျဉ်းတွေ သတ်မှတ်ချင်နေတယ်... ငါက ကစားပွဲ အပြင်ဘက်မှာ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ချင်တယ်... ငါ တစ္ဆေကို တစ်ကြိမ် နိုင်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒုတိယအကြိမ်လည်း နိုင်နိုင်တယ်... လျိုချီ... မလောပါနဲ့... စိတ်ရှည်ရှည် ထားပါ... လှည့်စားတာက တစ္ဆေရဲ့ အခွင့်ထူး မဟုတ်ဘူး... ကစားပွဲ ရှုံးရင် ငါလည်း လှည့်စားမှာပဲ"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နိုင်ရင်ရော... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေက စည်းမျဉ်းတွေ သတ်မှတ်ပြီးရင် ချိုးဖောက်လို့ မရဘူးလေ"

"ဒါပေမဲ့ သူက ပြန်လည်စတင်လိမ့်မယ်" လျိုချီ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ငါ ပိတ်ဆို့မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ... ဒီလိုကိစ္စမျိုးက တစ်ကြိမ်ပဲ ဖြစ်ခွင့် ရှိတယ်... ဒုတိယအကြိမ် ဖြစ်ခွင့် မပေးဘူး... ပြီးတော့ သဘာဝလွန် ကစားပွဲက တစ္ဆေအတွက် အကျိုးရှိပုံ ရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေတာပဲ"

"အရင်တုန်းက သူ့ကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်း တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... အခု ကစားပွဲ စည်းမျဉ်းကပါ ထပ်ချည်နှောင်ထားပြီ... တစ္ဆေမှာ ချည်နှောင်မှုတွေ များလေ သူ့အားနည်းချက်တွေ ပိုပေါ်လာလေပဲ"

"၁၁ နာရီခွဲပြီ... သဘာဝလွန် ကစားပွဲ စပြီ"

ထို့နောက် သူ ဖျင်အန်း ဟိုတယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဖျင်အန်း ဟိုတယ်က သဘာဝလွန် အနှောင့်အယှက်တွေကြောင့် ဝါးတားတား ဖြစ်လာပြီး သူ့ရဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံး အမြင်အာရုံ ထိခိုက်နေသည်။ တစ္ဆေမီးတောက် မသုံးရင် အထဲမှာ ဘာဖြစ်နေလဲ သူ သိမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေမီးတောက် သုံးပြီး ဟိုတယ်ကို မီးရှို့လိုက်တာနဲ့ ကစားပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ဆိုလိုသည်။