အခန်း (၁၃၈၉-၁၃၉၀)

အခန်း (၁၃၈၉) သစ်ပင်ရိပ်အောက်က လူ

ယန်ကျန့်သည် နောက်ဆုံး၌ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီး ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို မသိသလို ဟန်ဆောင်နေရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မစီစဉ်ထားခဲ့ပေ။ လျိုရှောင်ယွီကိုသာ အခြေအနေ တိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားပြီး ကိစ္စပြီးဆုံးသွားမှ ဝင်ရောက်ပြီး ပြိတ္တာနှင့် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ပြန်လည် သိမ်းယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် နောင်၌ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ထပ်မဖြစ်အောင် တားဆီးရန်အတွက် ချောင်ယန်ဟွာကို နှုတ်ထွက်ခိုင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဒီကြားထဲတွင် အားလပ်ချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အဖွဲ့ကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းကာ အဖွဲ့သားတိုင်း၏ စွမ်းရည်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး မြှင့်တင်ပေးရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့မှသာ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော အခြေအနေဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နေ့လယ်ခင်းအချိန်...

ယန်ကျန့် အလုပ်မှ စောစောဆင်းပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ဂွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာ ဘက်သို့ ကားမောင်းထွက်လာခဲ့သည်။

လူသွားလူလာ ကျဲပါးသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် အေးအေး ဆေးဆေး ကားမောင်းနေသည်။

ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းလီချင် တို့သည် ကားပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာကြပြီး သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရဲကြပေ။ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီး ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် ယန်ကျန့် စိတ်အခြေအနေ မကောင်းလှကြောင်း သူတို့ ရိပ်မိနေကြသည်။

ကားအတွင်းမှ လေထုမှာ အနည်းငယ် မွန်းကြပ်နေသလို ခံစားရသည်။

တကယ်တမ်း ယန်ကျန့် ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး အခြား ဘာအတွေးမှ မရှိပေ။ သို့သော် သူ့ရာထူး အဆင့်အတန်း မြင့်မားလွန်းလာသဖြင့် သူ၏ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုလေးကအစ ဘေးလူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ပျင်းစရာကြီး"

ကျန်းယန် ကားပြတင်းပေါက်ကို မှီပြီး သမ်းဝေကာ အဝေးက ရှုခင်းများကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်ပြန်လမ်းတစ်လျှောက်က ရှုခင်းတွေက သူမအတွက်တော့ ပျင်းစရာကောင်းပြီး ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိလှပေ။

သို့သော် ရုတ်တရက်...လမ်းဘေးရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ အရိပ်အောက်မှ လူတစ်ယောက်သည် ကျန်းယန်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ သူမ မျက်တောင်ခတ်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သစ်ပင်ရိပ်အောက်တွင် ရပ်နေသူမှာ အနီရောင် ချုံဆမ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနီရောင် ဒေါက်ဖိနပ် စီးထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သွယ်လျပြီး အရပ်ရှည်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျက်သရေရှိလှပြီး ဖြူဖွေးချောမွတ်သော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးနုနုလေး ရှိနေသည်။ ယောကျ်ားလေးများ သာမက အမျိုးသမီးဖြစ်သူ ကျန်းယန်ပင် မှင်သက်သွားပြီး တစ်ခဏတာ ငေးမောသွားမိသည်။

သစ်ပင်ရိပ်အောက်မှ ချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီးကလည်း ကျန်းယန်ကို သတိထားမိပုံရပြီး လက်ကိုမြှောက်ကာ နှုတ်ဆက်သလို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အစ်မကြီးချင် ဟိုမှာတွေ့လိုက်လား"

ကျန်းယန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကို တွေ့တာလဲ"

ကျန်းလီချင် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယန်က အနောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက လမ်းဘေးက သစ်ပင်ရိပ်အောက်မှာ အနီရောင် ချုံဆမ်ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းမလှလေးတစ်ယောက် ရှိနေတယ် ရုပ်ရှင်မင်းသမီးတစ်ယောက်လိုပဲ မဟုတ်ဘူး ရုပ်ရှင်မင်းသမီးထက်တောင် ပိုလှသေးတယ် ငါ တကယ် အံ့သြသွားတာ သူ့ပုံစံက တကယ့်ကို ကျက်သရေရှိတယ် ခုနက ငါ့ကို လက်လှမ်းပြလိုက်သေးတယ် ငါသာ ကားမောင်းမနေရင် သေချာပေါက် ပြန်လှည့်ကြည့်မိမှာ"

"ဟိုက တစ်ယောက်ကို ပြောတာလား"

ကျန်းလီချင်က အရှေ့ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ကားအရှေ့ဘက်ရှိ သစ်ပင်ရိပ်အောက်တွင် ချုံဆမ်ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကားပေါ်မှလူများကို သတိထားမိပုံရပြီး ပြုံးရွှင်စွာ လက်မြှောက်ကာ နှုတ်ဆက်နေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် သူပဲ မလှဘူးလား"

ကျန်းယန် ပြောလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"နေပါဦး ငါတို့ ခုနက အဲဒီလူကို ကျော်လာပြီးပြီလေ ဘယ်လိုလုပ် အရှေ့မှာ ထပ်ပေါ်လာရတာလဲ"

"ငါ့ကို မခြောက်ပါနဲ့ နင် အမြင်မှားတာ နေမှာပါ"

ကျန်းလီချင် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန်က ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါ ဘယ်လိုလုပ် အမြင်မှားမှာလဲ အဲဒီမိန်းမက အရမ်း ထင်ရှားတယ် သစ်ပင်ရိပ်အောက်မှာ အနီရောင် ချုံဆမ်နဲ့ ရပ်နေတာ ဖြတ်သွားတာနဲ့ တန်းမြင်ရတယ်"

ကျန်းလီချင်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ယန်ကျန့်က ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အရေးလုပ်မနေပါနဲ့ နင် ပင်ပန်းနေလို့ နေမှာပါ ပြန်ရောက်ရင် ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်"

"ငါ လုံးဝ မပင်ပန်းပါဘူး"

ကျန်းယန် ပြောလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ထပ်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ကြည့် ကြည့် မြန်မြန်ကြည့် သစ်ပင်ရိပ်အောက်က အဲဒီမိန်းမ အရှေ့မှာ ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ သေချာပေါက် အမြင်မမှားဘူး"

သူမ အရှေ့ဘက် လမ်းဘေးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

တကယ်ပဲ...

ခုနက သူတို့ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သော အနီရောင် ချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် မြင်ကွင်းထဲသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြီး ပြုံးရွှင်စွာ လက်ပြနှုတ်ဆက်နေပြန်သည်။

ကျန်းလီချင်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အလိုအလျောက် တင်းမာသွားသည်။

တကယ်ပဲ သစ်ပင်ရိပ်အောက်က အမျိုးသမီးဆီမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်။

"ယန်ကျန့် သစ်ပင်ရိပ်အောက်က မိန်းမကို မြင်လိုက်လား"

ကျန်းယန် ကြောက်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။

"မြင်တယ်"

ကားမောင်းနေသော ယန်ကျန့်က အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စက သာမန် ကိစ္စလေးတစ်ခုလို၊ ပြောပြဖို့ပင် မတန်သည့် ကိစ္စတစ်ခုလို ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းလီချင်၏ မျက်နှာအမူအရာက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန် ကျွန်မ ထင်တာမမှားရင် အဲဒီမိန်းမက မှတ်တမ်းထဲမှာ ရေးထားတဲ့ အစ်မကြီးဟုန် ဆိုတဲ့ လူနဲ့ တော်တော် တူနေတယ် သူ ရှင့်ကို လာရှာတာများလား ဒီမိန်းမက အရမ်း ထူးခြားတယ် အခုချိန် တာချန်းမြို့မှာ ပေါ်လာတယ်ဆိုတော့ တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိလိမ့်မယ်"

သူမသည် ယန်ကျန့်၏ အတွေ့အကြုံများစွာကို မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲတွင် ရေးမှတ်ရသူ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အကြောင်းကို ပြန်သတိရလိုက်မိသည်။

သူမ တခါမှ မဆုံဖူးသော်လည်း ဒီလောက် ထင်ရှားသော လူတစ်ယောက်ကို မှတ်မိဖို့ လွယ်ကူသည်။

"ဝင်မပါနဲ့"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း"

ကျန်းလီချင် တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ကျန်းယန်ကို ကြည့်ကာ မမြင်သလို ဟန်ဆောင်နေရန်နှင့် ဒီလို အန္တရာယ်များသော ကိစ္စများတွင် ဝင်မပါရန် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ကားပေါ်မှ လူအနည်းငယ်မှာ မသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ လစ်လျူရှုထားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ရပ်များက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ကားကို ရှေ့ဆက်မောင်းနေသော်လည်း ကားက လမ်းမပေါ်တွင် ဆက်လက် ရွေ့လျားနေပြီး ခရီးအကွာအဝေး တစ်ခု ရောက်တိုင်း လမ်းဘေး သစ်ပင်ရိပ်အောက်တွင် အနီရောင် ချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီး ရပ်ပြီး လက်ပြနေသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ကားသည် နေရာတစ်နေရာတည်းတွင် လှည့်ပတ်နေသလို ဖြစ်နေပြီး ဒီလမ်းမကြီးပေါ်မှ ချောချောမွေ့မွေ့ ထွက်ခွာ၍ ဂွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာသို့ ပြန်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် လမ်းမပေါ်၌ အခြား မည်သည့်ယာဉ်မျှ မရှိဘဲ ဒီကားတစ်စီးတည်းသာ မောင်းနှင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် ကားကို မရပ်တန့်လိုက်ပေ။ လီဗာကို ဆက်နင်းထားပြီး မြန်လွန်းခြင်း နှေးလွန်းခြင်း မရှိဘဲ လမ်းဘေးမှ လက်ပြနေသော အစ်မကြီးဟုန်ကို လစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းလီချင် တို့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး အသံထွက် မမေးရဲကြပေ။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ...

လမ်းဘေးကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသော သစ်ပင်ကြီး မရှိတော့ဘဲ အနီရောင် ချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပျောက်သွားပြီလား"

ကျန်းယန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီး တကယ် ပျောက်သွားကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကျန်းလီချင် ရုတ်တရက် အလောတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန် သတိထား အရှေ့မှာ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်"

အနီရောင် ချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ယခုအခါ လမ်းလယ်ခေါင် တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အရှေ့မှ လူကြောင့် ဘရိတ်အုပ်လိုက်ခြင်း မရှိပေ။ တည်ငြိမ်စွာပင် လီဗာကို ဖိနင်းလိုက်ရာ အင်ဂျင်သံ ဟိန်းထွက်လာပြီး ကားအရှိန်မြင့်တက်လာကာ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။

ထင်မှတ်ထားသလို သွေးသံရဲရဲ မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

လမ်းလယ်ခေါင်တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးသည် ကားနှင့် တိုက်မိသည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့် ခြေရာလက်ရာမျှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"ထပ်ပျောက်သွားပြန်ပြီလား"

ကျန်းယန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မသေချာ မရေရာ ဖြစ်နေသည်။ ချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ ခြေရာကို ရှာဖွေရန် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သို့သော် ကားအတွင်းခန်းထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော သာယာသည့် ရယ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟား လိုက်ရှာမနေနဲ့တော့ ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်"

စိမ်းသက်သော အသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် ခရီးသည်ခုံမှ ကျန်းယန် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။

အနောက်ခန်းမှ ကျန်းလီချင် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားပြီး မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာနေသည်။ သူမဘေးတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အနီရောင် ချုံဆမ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာသည်။

"ယန်ကျန့် မိတ်ဆွေဟောင်းကို ဒီလိုပဲ ဆက်ဆံရလား ငါက ဒီလောက် နွေးနွေးထွေးထွေး နှုတ်ဆက်နေတာတောင် နင်က ငါ့ကို တစ်ချက်ကလေးတောင် လှည့်မကြည့်ဘူး အခု ငါက နင့်ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်နေတာတောင် နင်က ကားနဲ့ တိုက်သတ်ဖို့ ကြိုးစားသေးတယ် တကယ့်ကို ရက်စက်ပြီး ငါ့နှလုံးသားကို ခွဲမယ့်လူပဲ"

အစ်မကြီးဟုန် တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့ ဝမ်းနည်းပက်လက် ဖြစ်မှုနှင့် နာကြည်းမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသယောင် ရှိသည်။

"နင် တာချန်းမြို့မှာ မပေါ်လာသင့်ဘူး ငါ့ရှေ့မှာလည်း မပေါ်လာသင့်ဘူး"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးသွယ်လျသော ခြေတံရှည်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမ လက်ကို ပါးပေါ်တင်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"နင်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တော့ ငါ့မှာ နေစရာမရှိ ဖြစ်သွားပြီလေ အပြင်မှာ လျှောက်သွားနေပြီး သွားစရာမရှိတော့လို့ နင့်ကို လာရှာတာပေါ့"

"အသက်ရှင်ရတာ ကြာလွန်းလို့ ငါ့ဆီလာပြီး အသေခံတာလား ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ ငါ ဒီနေ့ နင့်ကို တာချန်းမြို့မှာ မြှုပ်နှံပေးလိုက်လို့ရတယ်"

ယန်ကျန့်၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စကားလုံးများမှာ ထက်ရှနေသည်။

အစ်မကြီးဟုန် သူမဘေးက ကျန်းလီချင်၏ ပါးပြင်ကို တို့ထိလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် လေကြီးလေကျယ် ပြောနေတာ ဒီမိန်းမပျိုလေးနှစ်ယောက် မတော်တဆ အသက်ဆုံးရှုံးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား ရုပ်ရည်လေးကလည်း သန့်ပြန့်တယ် လူတွေကို ပြုစုရတာ ကျွမ်းကျင်မယ့်ပုံပဲ နင့်အကြိုက်က မဆိုးပါဘူး သူသာ သေသွားရင် တကယ် နှမြောစရာပဲ"

ကျန်းလီချင် မခုခံရဲပေ။ သူမ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေပြီး ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်း သွယ်သွယ်လေးများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စူးရှသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားနေရသည်။

ဒီ အစ်မကြီးဟုန် ဆိုသူက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အလောင်းကောင် တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ လှပသော်လည်း နွေးထွေးမှု အလျဉ်းမရှိပေ။

"သေခြင်းတရားကို ပြောင်းပြန်လှန်တာက ငါ့အတွက် ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး နင် သူတို့ကို သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်လေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"

ယန်ကျန့် ကားကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ကျန်းလီချင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီ နင့်ပုံစံက တော်တော် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ ငါ နင့်ကို စတွေ့တုန်းကဆို ငယ်ရွယ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့ကောင်လေးပဲ ရှိသေးတာ အခု နင့်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုက ငါ့ကို အံ့သြစေတယ် ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ ငါ သူတို့ကို အနိုင်မကျင့်ပါဘူး"

"နင် တာချန်းမြို့ကို လာပြီး ငါ့ကို ရှာတာက ဒီလို အနှစ်မရှိတဲ့ စကားတွေ လာပြောဖို့လား တကယ်တော့ နင် ပြဿနာ လာရှာရင် ပိုကောင်းမယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင့်လိုလူက အမြဲတမ်း မတည်ငြိမ်တဲ့ ဗုံးတစ်လုံးလိုပဲ ဘယ်အချိန် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ပြီး တစ္ဆေအစစ် ဖြစ်သွားမလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး ဒါ့အပြင် သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ကုန်ဆုံးသွားတာ ကြာပြီ ဒီခေတ်က နင့်ခေတ် မဟုတ်တော့ဘူး ကျန်းယိုဟုန်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းယိုဟုန် ဟုတ်လား ဒီနာမည်ကို မကြားရတာ ကြာပြီ တကယ့်ကို လွမ်းစရာပဲ"

အစ်မကြီးဟုန် ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီကိုလာတာ ရန်လိုတဲ့သဘော မပါဘူး နင် သိသင့်ပါတယ် မဟုတ်ရင် နင် လှုပ်ရှားနေတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက တာချန်းမြို့ထဲမှာ မတိုက်ခိုက်ချင်ရုံပါ နင့်လိုလူမျိုးကို ငါ သတိထားနေတုန်းပဲ တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်လိမ့်မယ် ဒီတစ်ခါ ငါ့ဆီ ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ ပြောပြ နင့်လိုလူက အရေးကြီးကိစ္စ မရှိဘဲ အလကားသက်သက် ပေါ်မလာဘူး"

"ငါက ဧည့်သည်လေ ငါ့ကို ဧည့်ခံဖို့ နေရာတစ်နေရာလောက် ရှာမပေးနိုင်ဘူးလား ကိစ္စတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးသင့်တယ် အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ် အလျင်မလိုပါဘူး"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ့အိမ်လိုက်ခဲ့ ထိုင်စကားပြောကြတာပေါ့"

"သတ္တိ ရှိသားပဲ ငါ့ကို နင့်အိမ် ဖိတ်ရဲတယ်ပေါ့ ငါ နင့်အိမ်ကို မှတ်မိသွားပြီး အချိန်မရွေး ဝင်ထွက်သွားလာမှာ မကြောက်ဘူးလား"

အစ်မကြီးဟုန် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ လမ်းမပြရင်တောင် နင်က ငါ့အိမ်ကို မသိဘဲနေမှာ မဟုတ်ဘူး နင့်လိုလူမျိုးက ဘယ်နေရာကို မသွားနိုင်ဘဲ နေမလဲ နင့်ကို တားနိုင်တဲ့သူ ရှားပါတယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ နင့်အတွက် ငါက အန္တရာယ်ကောင် ဖြစ်နေပုံရတယ် ဒါ့ကြောင့် နင် ငါ့ကို အမြဲ သတ်ချင်နေတာကိုး"

အခန်း (၁၃၉၀) အစ်မကြီးဟုန်၏ အကူအညီတောင်းခံမှု

"ငါ့အတွက် ရေနွေးကြမ်း တစ်ခွက်လောက် လုပ်ပေး"

ဂွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာရှိ ယန်ကျန့်၏ နေအိမ်တွင် ဖြစ်သည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ ထိုင်နေသော အနီရောင် ချုံဆမ်ဝတ် အစ်မကြီးဟုန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကျန်းလီချင်ကို ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်သည် ထိုအပြုံးက အေးစက်ပြီး နွေးထွေးမှု ကင်းမဲ့နေသဖြင့် ကျောထဲမှ စိမ့်တက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီလူက ယန်ကျန့်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပြီး သူမနှင့် ကျန်းယန် နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်ပစ်မည်ဟု ပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ ဘာမှမပြောဘဲ တာဝန်ကျေပွန်စွာပင် အစ်မကြီးဟုန်အတွက် ရေနွေးကြမ်း တစ်ခွက် ချပေးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

"လက်ဖက်ရည်က သိပ်မကောင်းဘူး အရသာ ပျက်နေတယ် ငါ့ကို မကြိုက်လို့ အညံ့စား လက်ဖက်ခြောက်တွေနဲ့ ဧည့်ခံတာ ဖြစ်မယ် တွက်ကပ်လိုက်တာ"

အစ်မကြီးဟုန်က ခွက်ကိုကိုင်ပြီး အနည်းငယ် သောက်ကြည့်ကာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"နင်က မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်လေ နင့်ခွက်ထဲ တံတွေးမထွေးထည့်လိုက်တာပဲ ကျေးဇူးတင်"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

အစ်မကြီးဟုန် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။

"နင် အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ မနေ့ကမှ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ကိစ္စ ပြီးသွားလို့ နှစ်ရက်လောက် နားရမလား အောက်မေ့တယ် ဒီနေ့ နင် ရောက်လာတယ် နင် ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီပဲ အချိန်ကောင်းကို စောင့်ပြီးမှ ပေါ်လာတာ"

ယန်ကျန့် သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကို တမင် စောင့်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘူး နင် အားလပ်နေတဲ့အချိန် ပေါ်လာမှ နင် သိပ်ပြီး ရန်လိုမှာ မဟုတ်ဘူးလေ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြေရှင်းနေတဲ့အချိန် ငါပေါ်လာရင် နင် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မှာ သေချာတယ်"

"နင် ဟိုဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင် အဘိုးကြီးဆီကနေ သင်ယူသင့်တယ် ဇာတ်ခုံပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းပြီး ထွက်ခွာသွားသင့်တယ် ဒီလောကမှာ တဝဲလည်လည် လုပ်မနေနဲ့တော့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"လူတိုင်းမှာ လုပ်စရာ ကိုယ်စီ ရှိကြတယ် ငါလည်း မထူးခြားဘူး ငါ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး မလွဲမသွေ ဖြစ်လာရမယ့် ကိစ္စပဲ ဒါကို အရင်ကတည်းက စီစဉ်ထားပြီးသား ခန္ဓာကိုယ် လဲလှယ်ကြတာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး နင် နောက်ပိုင်း တွေ့လာရလိမ့်မယ် နင် တစ်ယောက်တောင် တွေ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား"

"နင့်ဇာတိက ယန်ယွမ် ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးလေ သူဆိုရင် သုံးဘဝတောင် နေထိုင်ခဲ့ပြီးပြီ"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"နင် တော်တော်များများ သိထားတာပဲ ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဒီပစ္စည်းကြောင့်လား"

ပြောရင်းနှင့် သူ့လက်မောင်းကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ထင်ရှားသော လက်ကောက်တစ်ကွင်း ရှိနေပြီး မူလက အမည်းရောင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သွေးစိမ်ထားသကဲ့သို့ အနီရောင် ပြောင်းနေသည်။

"နင် ဒါကို သိမ်းထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး ဖြုတ်ပစ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမယ်လို့ ထင်နေတာ"

အစ်မကြီးဟုန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံရသည်။

ယန်ကျန့်၏ စွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဒီလက်ကောက်ကို ဖြုတ်ပစ်ဖို့က မခဲယဉ်းတော့ပေ။

"အခုလည်း ဖြုတ်ချင်ရင် ဖြုတ်လို့ ရတယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန်က အကြံပေးလိုက်သည်။

"ဆက်သိမ်းထားဖို့ အကြံပေးချင်တယ် တစ်နေ့ကျရင် နင် လိုအပ်လာလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ငါလာတာ လက်ကောက်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး တခြားကိစ္စ"

"ဘာကိစ္စလဲ"

ယန်ကျန့် တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"ငါ နင့်အကူအညီ လိုတယ် မျိုးဆက်ဟောင်းတွေလည်း ကုန်သလောက် ရှိနေပြီ တခြား ရင်းနှီးတဲ့လူ ရှာမတွေ့တော့ နင့်ကိုပဲ အသင့်တော်ဆုံးလို့ ယူဆလိုက်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်က ဒီခေတ် သဘာဝလွန်လောကမှာ အထူးချွန်ဆုံး တစ္ဆေဆရာပဲလေ"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မကူညီနိုင်ဘူး တခြားလူ သွားရှာ ငါ နင့်ကိစ္စ စိတ်မဝင်စားဘူး"

သူ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"အဖိုးအခ ပေးမှာပါ အလကား ကူညီခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

အစ်မကြီးဟုန် ပြောလိုက်သည်။

"ရလာမယ့် အဖိုးအခကို သုံးခွင့်မရဘဲ သေသွားမှာ ကြောက်တယ် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာမ နင်တောင် မဖြေရှင်းနိုင်တာကို ငါက ဝင်ကူညီရင် သေလမ်းရှာတာနဲ့ အတူတူပဲ"

ယန်ကျန့် ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ပြည့်စုံပြီး တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

နောင်တရသလို လေသံဖြင့် အစ်မကြီးဟုန် ပြောလိုက်သည်။

"နင်ပြောတဲ့ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာမ နာမည်က ကျန်းယိုဟုန် လေ သူက သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က လူ ဒီဘဝမှာ ငါက အစ်မကြီးဟုန် လူချင်း မတူတော့ဘူး မရောထွေးနဲ့"

"ကွာခြားလို့လား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"အများကြီး ကွာတာပေါ့ ကျန်းယိုဟုန် က သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှာ နေထိုင်ခဲ့တယ် ငါက အခုလက်ရှိမှာ နေထိုင်နေတယ် ပြီးတော့ လျိုချင်းချင်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာ ငါ့ရဲ့ အသိစိတ်က လွှမ်းမိုးထားတယ် ဆိုပေမယ့် လျိုချင်းချင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ရောထွေးနေတယ် ဒါ့ကြောင့် ငါက ကျန်းယိုဟုန် လည်း မဟုတ်တော့ဘူး လျိုချင်းချင်း လည်း မဟုတ်တော့ဘူး ငါက အစ်မကြီးဟုန် ပဲ"

အစ်မကြီးဟုန် လေးလေးနက်နက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ တတိယဘဝ ဆိုတာ ရှိလာရင် ငါက ကျန်းယိုဟုန် မဟုတ်သလို လျိုချင်းချင်း လည်း မဟုတ်တော့ဘူး အစ်မကြီးဟုန် လည်း ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး နောက်ထပ် မျိုးရိုးနာမည်သစ် တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ"

"ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ ခွဲခြားသိမြင်မှု အသစ်နဲ့ လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတယ် မူလအစက သန့်စင်တဲ့ ကျန်းယိုဟုန် မဟုတ်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါက ဒုတိယဘဝကိုပဲ နေထိုင်ရသေးတာဆိုတော့ ကွာခြားချက်က သိပ်မသိသာသေးဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ယန်ကျန့် တွေးတောနေပုံရပြီး အစ်မကြီးဟုန်၏ ဆက်လက် ရှင်သန်နေသော နည်းလမ်းကို နားလည်သွားသည်။

အသိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ဧည့်ခန်းထဲ၌ ကျန်းယန် ရပ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ကျန်းယန်သည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ရမှာကို တွန့်ဆုတ်နေပုံရသည်။

"ဘာ ပြဿနာ ရှိလို့လဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယန် အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"လျိုရှောင်ယွီ ဖုန်းဆက်လာတယ် ဌာနချုပ်မှာ အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်နေလို့တဲ့"

"ဘာ အရေးပေါ် ကိစ္စလဲ ပြိတ္တာ ကိစ္စလား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ပြိတ္တာ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ကံဆိုးပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ ဌာနချုပ်က ပြောတယ်"

ကျန်းယန်က အစ်မကြီးဟုန်ကို ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသင့် မပြောသင့် ချိန်ဆနေသည်။

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးလိုက်သည်။

"နင်တို့ ဌာနချုပ်က ကိစ္စတွေကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် သေသွားတယ် ဟုတ်လား ဘယ်သူ့လက်ချက်လဲ လျိုစန်း နဲ့ ဟဲယင်အာ တို့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ကြပြန်ပြီလား"

ရန်ငြိုးကြီးမားသော ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် လျိုစန်း နှင့် ဟဲယင်အာ ကြား ဖြစ်ပွားသည်ဟု သူ ချက်ချင်း သံသယ ဝင်မိလိုက်သည်။

"ဘယ် ခေါင်းဆောင် သေတာလဲ ဆိုတာ လျိုရှောင်ယွီ ပြောလား ပြောလိုက်ပါ ဒီလိုသတင်းက ကြာကြာဖုံးထားလို့ ရတာ မဟုတ်ဘူး သိတဲ့အချိန်ကျရင် သိရမှာပဲ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ပြည်ပမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျန်းကျွင်း လို့ လျိုရှောင်ယွီ ပြောတယ်"

"သူလား"

ယန်ကျန့် ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။

ဒီခေါင်းဆောင်က ပြီးခဲ့တဲ့ အစည်းအဝေးကို မတက်ရောက်ခဲ့ဘဲ ပြည်ပက ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေသူ ဖြစ်သည်။ တတိယမြောက် အလောင်းကောင်သံချောင်း သတင်းကို ပေးပို့ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

"ငါ သိပြီလို့ လျိုရှောင်ယွီ ကို ပြောလိုက်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန် ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခြင်းကို ယန်ကျန့် သိပ်အရေးမစိုက်လှပေ။ သဘာဝလွန် နယ်ပယ်တွင် လူသေခြင်းက ဆန်းကျယ်သော ကိစ္စမဟုတ်သလို ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဆုံးရှုံးခြင်းကလည်း သတင်းကြီး မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက် အရေးကြီးသည်မှာ မရင်းနှီးသော ဒီခေါင်းဆောင် သေဆုံးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြောင်းအလဲများသာ ဖြစ်သည်။

"ငါလာတဲ့အချိန် မကောင်းဘူး ထင်တယ် နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာပြန်ပြီ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ နင့်ကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြမယ်"

အစ်မကြီးဟုန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ထိုင်စမ်း"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ ရွေ့လျားသွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ငါက စကားဝှက်တွေ မကြိုက်ဘူး ရောက်လာမှတော့ အကုန်ပြောပြီးမှ ပြန်မသွားချင်ဘူးလား"

"နင်က မကူညီဘူးလို့ ငြင်းလိုက်ပြီပဲ ပြောလည်း အလကားပဲ"

အစ်မကြီးဟုန် ပြန်ဖြေပြီးနောက် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ပြောပြလို့တော့ ရတယ် ငါ နေရာတစ်ခုကို သွားဖို့ ဘတ်စ်ကား စီးရမယ် အဲဒီ ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းချုပ်မယ့်သူ လိုအပ်တယ် နင်သာ ကူညီရင် ဘတ်စ်ကား မောင်းနှင်နည်းနဲ့ နင့်လက်ထဲက တစ္ဆေကတ်ကြေးမှာ ရှိတဲ့ ကျိန်စာကို ဘယ်လို သန့်စင်ရမလဲ ဆိုတာ ပြောပြမယ်"

"ဘတ်စ်ကား မောင်းရမယ် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် အံ့သြသွားသည်။ အစ်မကြီးဟုန်က သူ့ကို ယာဉ်မောင်းအဖြစ် လိုချင်နေသည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း ဟုတ်နေသည်။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ဒရိုင်ဘာ လုပ်ဖို့က မလွယ်ကူသလို ဒီလောကမှာ လိုအပ်ချက် ပြည့်မီသူလည်း ရှားပါးသည်။

ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်တောင် သူ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားကို မောင်းနိုင်မလား မသိပေ။

"ငါ့ကို စည်းရုံးနိုင်မယ်လို့ နင် ယုံကြည်နေတာ မဆန်းပါဘူး တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ရဲ့ အလေးချိန်က တကယ်ပဲ လေးလံတာကိုး"

ယန်ကျန့် ငြင်းပယ်မှု သိပ်မပြင်းထန်တော့ဘဲ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားလာသည်။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကားကို မောင်းနှင်နည်း သင်ယူနိုင်မည် ဆိုပါက ဒါသည် သာမန် အကူအညီရုံမျှ မကတော့ပေ။

ဒါ့အပြင် အစ်မကြီးဟုန်က တစ္ဆေကတ်ကြေး ပေါ်က ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားနည်းပါ ပေးကမ်းဦးမည် မဟုတ်လား။

ယန်ကျန့်၏ သဘောထား ပြောင်းလဲလာသည်ကို မြင်တော့ အစ်မကြီးဟုန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေဘတ်စ်ကား မောင်းရတာ အန္တရာယ် များတယ် ဒါပေမဲ့ နင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ် ဒါ့အပြင် ဒါက နင့်အတွက် ရွှေရောင် အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား တက်သစ်စ တစ္ဆေဆရာ ဘယ်သူမှ ဘတ်စ်ကားဒရိုင်ဘာ မဖြစ်နိုင်ဘူး နင်သာ အောင်မြင်ရင် ခေတ်တစ်ခေတ်ရဲ့ ဦးတည်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ် နင့်အတွက် ခေတ်သစ်တစ်ခု စတင်လိုက်တာပဲ"

"နင် ငါ့ကို မြှူဆွယ်နေတာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ နင့်ကို သိပ်မယုံဘူး တစ္ဆေကတ်ကြေး ရဲ့ ကျိန်စာကို ဘယ်လို ဖယ်ရှားမလဲ ဆိုတာ အရင်ပြောပြပြီး နင့်ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြပါ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့ ဒါဆို နင် သဘောတူပြီလို့ မှတ်ယူရမလား"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ နည်းလမ်းက မှန်ကန်မှု ရှိမရှိ အပေါ် မူတည်တယ်"

အစ်မကြီးဟုန် ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောပြလိုက်သည်။

"နည်းလမ်းက ရိုးရှင်းပါတယ် မြို့ပြင်က သွေးကန်ထဲမှာ ကတ်ကြေးကို ဆေးကြောလိုက်ရင် သူ့အပေါ်မှာ ရစ်ပတ်နေတဲ့ ကျိန်စာတွေ အကုန် ပျောက်သွားလိမ့်မယ်"

"အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ်"