အေးစက်သောမြစ်ပေါ်မှ အထီးကျန်ရိပ်နှင့် သိုင်းလောကမှ မိတ်ဆွေဟောင်း

စုန့်ရှောင်ချင်း၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူမသည် အဆင်သင့် စောင့်ကြိုနေလေသည်။ စကားများများစားစား မပြောတော့ဘဲ အားလုံးသည် အသံသွင်းခန်းသို့ တန်းစီပြီး ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုများကို အကုန်ပြုလုပ်ထားပြီး စက်ပစ္စည်းများကိုလည်း ဖွင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

လုအန်းကျီသည် အသံသွင်းခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တူရိယာများနှင့် စက်ပစ္စည်းများကို ပတ်ပတ်လည် လှည့်လည် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

မနေ့ညက လုအန်းကျီသည် ကျန်းဆူရှင်း၏ အိမ်မှ မထွက်ခွာမီ လိုအပ်သော တူရိယာများ ရှိ၊ မရှိ စုန့်ရှောင်ချင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် သီချင်းမှတ်စု အသစ်ကို မြင်ဖူးထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ဖန်တီးမှုအတွက် မည်သည့် တူရိယာများ လိုအပ်မည်ကို သိရှိထားသည်။ ထိုစဉ်က သူမသည် သူမ၏ အရည်အချင်းကို အထင်မသေးရန်နှင့် ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မရှိကြောင်း လုအန်းကျီအား အာမခံခဲ့သည်။

လုအန်းကျီ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ စုန့်ရှောင်ချင်းသည် လိုအပ်သော တူရိယာအားလုံးကို ထုတ်ယူ၍ သင့်တော်သော နေရာများတွင် ထားရှိပေးထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ အသံသွင်းခန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စုံလင်လှပြီး လိုအပ်သမျှ တူရိယာတိုင်း ရှိနေလေသည်။

လုအန်းကျီသည် အထင်ရှားဆုံး နေရာတွင် ထားရှိထားသော မာရင်ဘာ တူရိယာကို ကြည့်ပြီး

“မင်း ဒါကိုလည်း တီးတတ်တာလား”

ဟု စုန့်ရှောင်ချင်းကို မေးလိုက်သည်။

“ငါ မတီးတတ်ရင် ဒီမှာ ရှိလို့ မရဘူးလား”

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် မေးစေ့ကို ပင့်တင်ကာ မျက်စောင်း ထိုးပြလိုက်သော်လည်း နောက်မှ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

“တကယ်တော့ မနေ့ညကမှ တစ်ယောက်ယောက်ကို အရောက်ပို့ခိုင်းလိုက်တာပါ။ တခြားတူရိယာတွေလည်း ပါသေးတယ်၊ အကုန်လုံး မနေ့ညကမှ ရောက်လာတာ”

လုအန်းကျီသည် အံ့ဩသွားရပြီး ထိုချမ်းသာသော အမျိုးသမီး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ချီးကျူးမိသည်။ သူမသည် အဆက်အသွယ် ကောင်းသော ချမ်းသာသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသာဆိုလျှင် ပိုက်ဆံရှိလျှင်တောင် ဤမျှ များပြားလှသော တူရိယာမျိုးစုံကို တစ်ညတည်းနှင့် အရောက်ပို့ပေးနိုင်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူက “ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ်၊ ငါ့ကိစ္စအတွက် အခုလို ဒုက္ခခံပေးလို့” ဟု ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက

“ဘာလို့ နင့်ကိစ္စလို့ ပြောတာလဲ၊ ဒါက ကျန်းဆူရှင်း ဂီတစတူဒီယိုရဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်လား။ ဖုန်းဝင်သံတွေ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါ့ကို ကန်ထုတ်တော့မလို့လား”

ဟု ပြန်မေးသည်။

လုအန်းကျီက ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်လိုက်ရသည်။ စုန့်ရှောင်ချင်းသည်လည်း သူ၏ တောင်းပန်မှုကို ပြုံးပျော်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် အသံသွင်းခြင်းလုပ်ငန်း စတင်ခဲ့သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ လုအန်းကျီသည် ဤတူရိယာ အားလုံးကို တီးခတ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လုအန်းကျီသည် တူရိယာ တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ် တီးခတ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း စုန့်ရှောင်ချင်းမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် အံ့ဩလွန်းနေသည်။

“နင့်ယောကျ်ားက ပုံမှန်ဆို ဒီတူရိယာတွေကို အမြဲတီးနေကျလား”

အသံသွင်းခြင်း ခေတ္တနားချိန်တွင် စုန့်ရှောင်ချင်းသည် ကျန်းဆူရှင်းကို မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းသည် စကားမပြောဘဲ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူမသည် မိမိ၏ ဂီတအသိပညာအပေါ် အမြဲယုံကြည်မှု ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ လုအန်းကျီ၏ ကောင်းမွန်သော လက်ရာများကို မြင်တွေ့ရပြီးသည့်တိုင်အောင် သူမသည် စိတ်မပျက်ခဲ့ပေ။

လုအန်းကျီသည် သီချင်းရေးရာတွင် အလွန်တော်သည်ဟုသာ သူမ ထင်မြင်ခဲ့ပြီး ဂီတကျွမ်းကျင်မှု ပိုင်းတွင်မူ သူမသည် နောက်ကောက်ကျလိမ့်မည်ဟု မယူဆခဲ့ချေ။ သူမ၏ လက်ရာများမှာ အထွက်နှုန်း မများသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဂီတလက်ရာများကို ရေးသားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု လုအန်းကျီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သောအခါ သူမသည် မည်မျှအထိ နောက်ကျကျန်နေကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရှားပါးတူရိယာ အနည်းငယ်ကိုသာ သူမ တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လုအန်းကျီသည် မည်သည့်နေရာတွင် ဤမျှ စုံလင်လှသော အရည်အချင်းများကို သင်ယူခဲ့သနည်းဟု သူမ တွေးတောမိသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမသည် လုအန်းကျီ၏ နောက်တွင် အလွန်အမင်း ကျန်ရစ်နေမည်လား။

သူတို့၏ ပထမဆုံး တေးသံမှာ ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားက အထီးကျန်ရိပ်’ ဖြစ်သည်။ လုအန်းကျီသည် တူရိယာ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သဖြင့် အသံသွင်းခြင်း လုပ်ငန်းမှာ အလွန် ချောမွေ့ခဲ့သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက

“သူက တကယ်ပဲ နင့်ယောကျ်ားပါပဲ၊ မနေ့က ငါ ဒီတူရိယာတွေကို မှာတုန်းက လူတွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲ၊ ငါတို့ တကယ် တီးတတ်လို့လားလို့ မေးကြသေးတယ်၊ ငါတို့လို လူနည်းစုလေးနဲ့ ဒီလို နောက်ခံတေးဂီတကြီးကို အပြီးသတ်နိုင်မယ်လို့ ငါ မပြောရဲခဲ့ဘူး၊ သူတို့ ပြန်သွားတော့မှ ငါ နင့်ယောကျ်ားအတွက် စိတ်ပူနေခဲ့တာ၊ အခုကြည့်ရတာ ငါ အပိုတွေ စိတ်ပူနေခဲ့တာပဲ”

ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဆူရှင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ရင်း ဂုဏ်ယူသလိုလိုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျသလိုလို ခံစားနေရသည်။ သူမသည် သူနှင့် အလှမ်းဝေးကွာ လွန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားက အထီးကျန်ရိပ်’ တစ်ခုလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ သုံးဦးသား နားကြပ်များကို တပ်ဆင်၍ စတင် နားဆင်ကြသည်။

သည်းထန်သော ဗုံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တင်းမာသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်လာသည်။ ဗုံသံနှင့်အတူ ဂီတ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ခြောက်ကပ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ခံစားချက်မှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နားဆင်သူကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားစေသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်ကာ လုအန်းကျီကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းဆူရှင်းသည် သီချင်းမှတ်စုကို ကြည့်စဉ်ကပင် ဤတေးသံ၏ စွမ်းအားကို သိမြင်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တိုင် နားထောင်ရသောအခါတွင်မူ ပို၍ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ကိုယ်တိုင်ကြားရသော အသံမှာ သူမ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် မတူဘဲ ပိုမို ထူးကဲလှသည်။

ဤမျှအထိ ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်သော အသံမျိုးကို သူမ စိတ်ပင် မကူးခဲ့ဖူးပေ။ ကျန်းဆူရှင်းပင် ဤသို့ဖြစ်လျှင် စုန့်ရှောင်ချင်းကိုမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် ယခု ခံစားချက်ကို ဖော်ပြရန် စကားလုံး ရှာမတွေ့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ စီးဝင်လာသော ဂီတကို နားထောင်ရင်း ခြောက်သွေ့သော သဲကန္တာရထဲတွင် ကံကြမ္မာ၏ အဆုံးသတ်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော အထီးကျန် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်ယောင်နေမိသည်။

“ဘယ်လိုလဲ”

နားထောင်ပြီးနောက် လုအန်းကျီက မေးလိုက်သည်။ ဤစင်စစ်သော ဂီတကို ပြန်လည် နားထောင်ရသောအခါ လုအန်းကျီ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။

ယခင်ဘဝမှ ရုပ်ရှင်မြင်ကွင်းများမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ အိုရန်ဖုန်းနှင့် ခယ်မကြီး၊ ကျီကျန်းပေါင်နှင့် ကျီရှတို့၏ မြင်ကွင်းများမှာ ယခုအခါ သူ၏ အမှတ်တရထဲတွင်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ

“ခံစားချက်က အရမ်း ပြင်းထန်တယ်၊ ငါ့ခေါင်းထဲမှာ ပုံရိပ်တွေတောင် ပေါ်လာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖော်ပြဖို့ခက်တယ်”

ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုအန်းကျီက

“အေးစက်တဲ့ မြစ်ပေါ်က အထီးကျန်ရိပ်၊ သိုင်းလောကက မိတ်ဆွေဟောင်း”

ဟု လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့၏ မျက်လုံးများ တစ်ပြိုင်နက် တောက်ပသွားသည်။ စုန့်ရှောင်ချင်းက

“ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီ ခံစားချက်မျိုးပဲ၊ စာရေးဆရာတွေက တကယ် တော်တာပဲ၊ ရိုးရှင်းတဲ့ စကားလုံး အနည်းငယ်နဲ့တင် ပုံရိပ်ကို ပေါ်လွင်စေတာပဲ၊ ဒီတေးသံက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းတယ်၊ အကယ်၍ ဂုရုယုံသာ ဒါကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင် သူ့နားတွေက ကျုံ့ပေါ်ထက်တောင် ပိုပြီး ကန်းနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ဟု အားရပါးရ ပြောလိုက်သည်။

ချန်းချန်းသည် တစ်မနက်လုံး ထူးထူးခြားခြား ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ယခုအခါ လုအန်းကျီကို လိုက်တုကာ

“အေးစက်တဲ့မြစ်၊ အထီးကျန်ရိပ်”

ဟု လိုက်အော်သည်။ ကလေးငယ်မှာ ဤစကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိသော်လည်း လိုက်အော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက ရယ်မောကာ ချန်းချန်းကို ပြင်ပေးသည်။

“အေးစက်တဲ့ မြစ်ပေါ်က အထီးကျန်ရိပ်၊ သိုင်းလောကက မိတ်ဆွေဟောင်း လို့ ပြောရတယ်လေ။ ကဲ၊ မမနောက်က လိုက်ဆိုကြည့်၊ အေးစက်တဲ့မြစ်”

“အင်း အင်း”

ချန်းချန်းသည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်

“ယုန်ကလေးရေ၊ တံခါးမဖွင့်နဲ့၊ မေမေ ပြန်လာပြီ”

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းမှာ ခဏတာ ဆွံ့အသွားပြီး

“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ၊ အခု ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ” ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းက ပြုံးကာ

“ဒါက ချန်းချန်းကို အန်းကျီ သင်ပေးထားတဲ့ ကလေးကဗျာလေးပါ၊ ဒါပေမဲ့ ချန်းချန်းက အကုန်လုံး မမှတ်မိလို့ပါ”

ဟု ရှင်းပြသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် ကျန်းဆူရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လုအန်းကျီကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

“နင်ကတော့ တကယ်ပဲ၊ ကလေးကဗျာတွေတောင် သိတာလား”

ကျန်းဆူရှင်းသည် ခဏတာ ရင်ခုန်သွားသည်။ သူမသည် အခေါ်အဝေါ်ကို ယခုတင် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အပြောင်းအလဲမှာ ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းသဖြင့် လုအန်းကျီ သတိထားမိသွားမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေသည်။

သို့သော် လုအန်းကျီကို ခိုးကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် သူမ၏စကားကို ဂရုမထားမိဘဲ စုန့်ရှောင်ချင်းအား “အေးဆေးပါ” ဟု အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြေနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကျန်းဆူရှင်းမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း အားမလို အားမရ ဖြစ်သွားသည်။

ဘာလို့ သူ သတိမထားမိတာလဲ။

သို့သော် သူမသည် စိတ်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဒါတွေက အသေးအဖွဲ ကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။ သူနှင့် အန်းကျီတို့သည် ညတိုင်း ကောင်းသောညပါဟု ပြောကာ စကားအဆုံးသတ်နေကြသည် မဟုတ်လား။ အခေါ်အဝေါ် ကိစ္စကို ဤမျှအထိ စိတ်ပူနေစရာ မလိုပေ။

သူ၏ အာရုံကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ ဂီတအပေါ်မှာသာ အာရုံစိုက်ခွင့် ပေးထားလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်ဟု ကျန်းဆူရှင်းက စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။

ယခင်က သရုပ်ပြသီချင်းများ သွင်းခဲ့စဉ်နှင့် မတူဘဲ ပြည့်စုံသော တေးသံတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အမြဲတမ်း ပြင်ဆင်ညှိနှိုင်းနေရခြင်းမှာ ခွန်အား အတော်ကုန်လှသည်။

ဤတေးသံကို သွင်းပြီးနောက် အားလုံး ခေတ္တ အနားယူကြသည်။ နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် အိပ်စက် အနားယူကာ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ကြသည်။

ဒုတိယမြောက် အသံသွင်းမည့် တေးသံမှာ ‘ဓားဖြင့် ပျံသန်းခြင်း’ ဖြစ်လေသည်။