ဤလူသား

နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ချန်းချန်း အိပ်ရာနိုးလာသောအခါ သုံးဦးသား အလုပ်ပြန်စကြပြီး ‘အိပ်မက်ကဲ့သို့ ဓားများ’ ကို အသံသွင်းကြလေသည်။

ဤဂန္ထဝင်သီချင်းသည် ရော့ခ်ဂီတ ပုံစံရှိပြီး တေးဂီတ စီစဉ်မှု ပုံစံနှစ်မျိုးရှိရာ နှစ်မျိုးလုံးမှာ နားထောင်၍ အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။ တစ်မျိုးမှာ ‘နဂါးနိုင်ဓား’ ဇာတ်လမ်း၏ အဖွင့်သီချင်း ဖြစ်ပြီး ရော့ခ်ဂီတ အငွေ့အသက်ကို လျှော့ချကာ တရုတ်ရိုးရာ တူရိယာများကို ပိုမို အသုံးပြုထားသဖြင့် သိုင်းလောက အငွေ့အသက်ကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေသည်။ အခြားတစ်မျိုးမှာမူ အဆိုတော် ဝါကင်ကျိုး၏ မူရင်း အယ်လ်ဘမ်ထဲမှ ပုံစံဖြစ်ပြီး ရော့ခ်ဂီတဘက်သို့ ပိုမို ယိမ်းလေသည်။

လုအန်းကျီသည် ဤသီချင်းကို မူပိုင်ခွင့် ဝဘ်ဆိုဒ်သို့ တင်စဉ်ကပင် ပုံစံနှစ်မျိုးလုံးအတွက် တေးဂီတကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် တေးဂီတ ပုံစံနှစ်မျိုးလုံးကို အသံသွင်းလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အသံသွင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အနည်းငယ် ပိုကြာသွားရသည်။ ပုံစံများကို ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ခံစားချက်များကို ညှိနှိုင်းခြင်းတို့အတွက် အချိန်ပေးရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပုံစံနှစ်မျိုးလုံး၏ တေးဂီတ ပေါင်းစပ်မှု ပြီးစီးသွားသောအခါ စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် နားထောင်ကြည့်ပြီးနောက် လုအန်းကျီကို ကြည့်ကာ

“နင်သာ အိမ်တွင်း အလှဆင်တဲ့ အလုပ်ကို လုပ်မယ်ဆိုရင် စိတ်ကူးတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲနော်”

ဟု မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်ကြသည်။

လုအန်းကျီကလည်း ဝန်မလေးဘဲ “အဲ့ဒါတော့ အမှန်ပဲ” ဟု ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝမှ လက်ဆောင်များထဲတွင် အိမ်တွင်းအလှဆင်ခြင်း အတတ်ပညာ မပါဝင်သော်လည်း ထိုဘဝမှ အလှဆင်မှု ပုံစံများကို သူမှတ်မိနေခြင်းမှာ အတားအဆီး မရှိပေ။ မြေထဲပင်လယ် ပုံစံ၊ အုတ်နီရောင် အနောက်တိုင်း စံအိမ်ပုံစံ စသည်တို့ကို သူကောင်းကောင်း မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ နင်ကတော့ တကယ်ကို မျက်နှာပြောင်တာပဲ၊ ရှက်ရကောင်းမှန်းလည်း မသိဘူး”

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် သူ့စကားကို မယုံကြည်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့သော် လုအန်းကျီ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် သံသယ ဝင်လာမိသည်။ သူမသည် မျက်တောင်လေးများ ခတ်ကာ

“နင် တကယ် ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား” ဟု မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်ပြန်သည်။

သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမ မယုံကြည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လုအန်းကျီ၏ ယခင်က လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလွန် ထူးကဲလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်းမွန်သော သီချင်းများကို တစ်ပုဒ်ပြီးတစ်ပုဒ် ရေးနိုင်ခြင်း၊ နာမည်ကျော် လူကြိုက်အများဆုံး စာရေးဆရာ ဖြစ်ခြင်းနှင့် စကားပြောရာတွင်လည်း ရှေးဟောင်း ပုံပြင်များကို သိနေခြင်းတို့ကြောင့် အိမ်တွင်း အလှဆင်ခြင်းကို သိနေမည် ဆိုသည်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ဟု သူမ တွေးမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ လုအန်းကျီက ပြုံးကာ

“နောက်တာပါ၊ ငါ့မှာ အဲ့ဒီလောက် အရည်အချင်း မရှိပါဘူး” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး

“နင်က လူသားတစ်ယောက်ဆိုတဲ့ သတ်မှတ်ချက်ထဲမှာ ရှိနေသေးလို့ တော်သေးတာပေါ့”

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ခစ်”

ကျန်းဆူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို မျက်စောင်းထိုးကာ “လျှောက်မပြောပါနဲ့” ဟု တားလိုက်သည်။ လုအန်းကျီသည်လည်း ကျန်းဆူရှင်း၏ အမြင်ကို စိတ်ထဲမှ ထောက်ခံမိသည်။

ထို့နောက်တွင် အဆိုပိုင်းကို စတင်လေသည်။

သိုင်းဇာတ်လမ်းတွဲတွင် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သဖြင့် လုအန်းကျီသည် ရော့ခ်ဂီတ အငွေ့အသက် နည်းသောပုံစံကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူသည် အသံသွင်းခန်းထဲတွင် မိုက်ခရိုဖုန်းရှေ့၌ ရပ်ကာ နားကြပ်ထဲမှ ပုလွေသံဖြင့် အစပြုလာသော သီချင်းကို နားထောင်ရင်း စတင် သီဆိုလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဓားတွေ ဘယ်ဆီကို သွားမှာလဲ၊ အချစ်နဲ့ အမုန်းကို ခွဲခြားဖို့ခက်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ဓားက ကောင်းကင်ကို ခွင်းတယ်၊ အမှားနဲ့ အမှန်ကို ငါ နားမလည်ဘူး၊ ငါက မြူတွေကြားမှာ မူးယစ်နေတယ်၊ ကျေးဇူးတရားနဲ့ ရန်ငြိုးတွေက လှည့်စားမှုတွေပဲ၊ အချည်းနှီးပါပဲ၊ နွေဦးအိပ်မက်ကနေ နိုးလာတဲ့အခါ သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းက ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး”

အပြင်ဘက်မှ နားကြပ်ဖြင့် နားထောင်နေသော စုန့်ရှောင်ချင်းက

“ဒီသီချင်းစာသားတွေက ဒီမနက်က နှစ်ပုဒ်ထက် ပိုပြီး နားဝင်ချိုတယ်”

ဟု မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

သူမသည် နားကြပ်အပြည့် တပ်ထားသော်လည်း ကျန်းဆူရှင်းကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ကျန်းဆူရှင်းနှင့် ချန်းချန်းတို့သည် နားကြပ်တစ်စုံကို တစ်ဖက်စီ ခွဲ၍ နားထောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းဆူရှင်းက သူမ၏ စကားကို ကြားနိုင်သည်ကို စုန့်ရှောင်ချင်း သိလေသည်။

ကျန်းဆူရှင်းသည် လုအန်းကျီ၏ သီဆိုမှုကို အာရုံစိုက် နားထောင်နေသဖြင့် စုန့်ရှောင်ချင်း၏ စကားကို သတိမထားမိပေ။ သို့သော် ချန်းချန်းကမူ ကြားသွားပြီး ဖေဖေ၏ အသံကို နားထောင်ရင်း “အင်း အင်း” ဟု ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် ချန်းချန်း ဘာပြောနေသည်ကို မကြားရသော်လည်း သူမ စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းဆူရှင်းနှင့် ချန်းချန်းတို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်းချန်း၏ အမူအရာကို မြင်ပြီး ဘာပြောနေသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

သူမက ရယ်မောကာ

“သမီးလေးက ဘာလို့ ခေါင်းငြိမ့်နေတာလဲ” ဟု မေးသည်။

ချန်းချန်းက ထပ်မံ ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “အင်း အင်း” ဟု ဆိုပြန်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းမှာ ခဏတာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ချန်းချန်း၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပုတ်ကာ

“အာရုံစိုက်စမ်းပါ၊ သီချင်းကို သေချာ နားထောင်”

ဟု ပြောလိုက်ရသည်။

“အင်း အင်း”

ချန်းချန်းက ထပ်မံ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြန်သည်။

လုအန်းကျီ၏ သီဆိုမှုမှာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဤသီချင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းရုံသာမက ကြင်နာမှုနှင့် ခိုင်မာမှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှု ရှိလေသည်။ စုန့်ရှောင်ချင်းသည် နားထောင်ရင်း မသိမသာ ခေါင်းငြိမ့်နေမိသည်။

‘လွတ်လပ်ခွင့် ပေးပါ’ နှင့် ‘မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း’ တို့ထက် ဤသီချင်းကို သူမ ပို၍ နှစ်သက်မိသည်။ ထိုသီချင်းနှစ်ပုဒ် မကောင်းဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ‘အိပ်မက်ကဲ့သို့ ဓားများ’ ၏ ရဲရင့်ပြတ်သားမှုက သူမကို ပိုမို ဆွဲဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အလျင်စလို လာတယ်၊ မဆုံတွေ့ခဲ့ရတာကို နောင်တရတယ်၊ အလျင်စလို ချစ်တယ်၊ အလျင်စလို မုန်းတယ်၊ အရာအားလုံးက လေထဲမှာ လွင့်ပါးသွားတယ်၊ ရယ်မောသံတွေ၊ ဝမ်းနည်းမှုတွေ၊ ဘယ်သူက ငါနဲ့အတူ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို မျှဝေမှာလဲ၊ ဘယ်သူက ငါနဲ့အတူ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို မျှဝေမှာလဲ”

လုအန်းကျီ၏ ခိုင်မာပြီး စိတ်အားထက်သန်သော သီဆိုမှုသည် နူးညံ့မှုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ သီချင်းမှာ အဆုံးသတ်သွားလေသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်စီ ချလိုက်ပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“နင့်ယောကျ်ားက ရော့ခ်ဂီတကိုတောင် ဒီလောက် ဆိုနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး”

ဟု စုန့်ရှောင်ချင်းက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“အင်း”

ကျန်းဆူရှင်းကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။

“အင်း အင်း”

ဘေးနားမှ ချန်းချန်းကလည်း လိုက်အော်ပြန်သည်။

သို့သော် ကျန်းဆူရှင်းအတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံး အချက်မှာ ထိုအရာ မဟုတ်ပေ။ လုအန်းကျီ၏ သီဆိုမှုတွင် သူမကို အာရုံအဖမ်းစားနိုင်ဆုံး အချက်မှာ သူ၏ အသံပုံစံ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်း တစ်ခုတည်း အတွင်းမှာပင် လုအန်းကျီသည် သီချင်းအသစ်အတွက် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အသံပုံစံကို အသုံးပြုသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ သီဆိုမှုမှာ သိုင်းလောက၏ အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ယနေ့မနက်က သီချင်းနှစ်ပုဒ်နှင့် လုံးဝ မတူညီသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ လုအန်းကျီသည် သီချင်း၏ ပုံစံအပေါ် မူတည်၍ သူ၏အသံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ညှိယူသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို ချောမွေ့စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမှာ သာမန် အရည်အချင်းထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းမှာ အတိုင်းအထက်အလွန် အံ့ဩမိရသည်။ သို့သော် စုန့်ရှောင်ချင်း၏ ရှေ့တွင် လုအန်းကျီကို အလွန်အမင်း ချီးကျူးလိုက်ပါက စုန့်ရှောင်ချင်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေမိသည်။

သူတို့သည် လက်ထပ်စာချုပ်ပင် မရသေးချေ။ မည်သို့သော ယောကျ်ားလဲဟု သူမစိတ်ထဲမှ တွေးမိသည်။ ကျန်းဆူရှင်းသည် အသံသွင်းခန်းထဲမှ လုအန်းကျီကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ လက်ထပ်စာချုပ် သွားယူကြမှာလဲဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။

လုအန်းကျီသည် အသံသွင်းခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ပြန်လည် နားထောင်ကြည့်ရာ ကျေနပ်သဖြင့် ထိုသီချင်းကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူက စုန့်ရှောင်ချင်းကို

“အခုဆိုထားတာကို အခြားပုံစံထဲမှာ ထည့်လို့ရမလား။ ငါ ထပ်မဆိုချင်တော့လို့” ဟု မေးလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက လုအန်းကျီကို မျက်စောင်းထိုးကာ

“နင်ကတော့လုပ်ပြီ၊ ငါ့မှာ အဲ့ဒီလို အရည်အချင်း မရှိဘူး၊ အထဲကို ပြန်ဝင်ပြီး ပြန်ဆိုပါဟာ၊ သီချင်းဆိုခွင့် ရတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ဦး၊ နင်က ပျင်းနေသေးတယ်လား”

ဟု ငေါက်လိုက်သည်။

လုအန်းကျီက “ဆိုပါ့မယ်၊ ဆိုပါ့မယ်” ဟု ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်ရသည်။

သူသည် အသံသွင်းခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ ရော့ခ်ဂီတ ပုံစံဖြင့် ‘အိပ်မက်ကဲ့သို့ ဓားများ’ ကို ထပ်မံ သီဆိုလေသည်။ ကျန်းဆူရှင်းသည် သေချာစွာ နားထောင်ရင်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ပုံစံနှင့် သိမ်မွေ့သော ခြားနားမှု ရှိနေသည်ကို သတိထားမိသည်။

ဤလူသားကတော့ဖြင့်ဟု ကျန်းဆူရှင်းက တွေးတောရင်း အသံသွင်းခန်းထဲမှ လုအန်းကျီကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေမိလေတော့သည်။