သက်ဆုံးတိုင် ထာဝရလက်တွဲနိုင်ပါစေ

လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် ပြတင်းပေါက်နားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရှေ့ကစုံတွဲမှာ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် အခြားသူများ မရှိတော့ပေ။

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ယခင်စုံတွဲကို ပေးခဲ့သည့်အတိုင်း ပုံစံစာရွက်နှစ်ရွက်ကို ကမ်းပေးရင်း “အရင်ဆုံး ဒီပုံစံတွေကို ဖြည့်ပေးပါ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် ပုံစံစာရွက်များကို ကိုယ်စီဖြည့်စွက်ကြသည်။ ထိုပုံစံများတွင် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များ ပါဝင်သော်လည်း အိမ်ထောင်စုစာရင်းတွင် ပါသည်ထက် ပိုမိုအသေးစိတ်ဖြည့်စွက်ရန် လိုအပ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မသိနားမလည်သည်များကို ဝန်ထမ်းအား မေးမြန်းရင်း ပုံစံစာရွက်များကို မြန်ဆန်စွာ ဖြည့်စွက်ခဲ့ကြသည်။

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် ပုံစံစာရွက်များကို ယူ၍ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ဝိုင်းစက်သွားခဲ့သည်။

“ရှင်တို့က လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းပဲ၊ ခုနက စုံတွဲက ရှင်တို့ကို မြင်ဖူးသလိုရှိတယ်လို့ ပြောသွားတာ အမှန်ပဲကိုး”

သူမသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့က ပြုံးလျက် “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ပါပဲ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် လုပ်ငန်းသဘောအရ ခပ်တန်းတန်း ဆက်ဆံနေသော ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ပုံစံစာရွက်ပါ အချက်အလက်များကို ကွန်ပျူတာထဲသို့ ရိုက်ထည့်နေရင်း လုအန်းကျီကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

“ကျွန်မ အခုတလော ရှင့်သီချင်းတွေကို ခဏခဏ နားထောင်ဖြစ်တယ်၊ ရှင်က တကယ်ကို တော်တာပဲ၊ ဖုန်းခေါ်ဆိုသံ ဒေါင်းလုဒ်ဇယားမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ်နေရာလုံးကို ရှင့်သီချင်းတွေကပဲ ယူထားတာ၊ ရှင်က အသက်ကြီးကြီးပိုင်းလို့ ထင်ထားတာ၊ အခုလို လူငယ်လေးဖြစ်ပြီး ဒီလောက်ချောမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး”

သူမသည် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ရိုက်ထည့်ပြီးနောက် နောက်တစ်ရွက်ကို ဆက်လက်ရိုက်ထည့်ရင်း “ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကို လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလို့ပဲ ထင်ထားတာ၊ တကယ်ပဲ ချစ်သူတွေဖြစ်လာမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က တကယ်ကို လိုက်ဖက်ပါတယ်၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့ကလည်း “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြန်ပြောခဲ့ကြသည်။

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် အချက်အလက်များကို ရိုက်ထည့်ပြီးနောက် ပုံစံစာရွက်များကို စကင်ဖတ်ရင်း လုအန်းကျီတို့နှင့် ဆက်လက်စကားပြောနေခဲ့သည်။

“ရှင်တို့ လာတဲ့အချိန်က အရမ်းကောင်းတယ်၊ အခုက လူရှင်းနေသေးတယ်၊ ပုံမှန်ဆိုရင် ဆယ်နာရီခွဲနောက်ပိုင်းမှ လူစည်တာ၊ အခုလာတော့ ဘယ်သူမှ နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဘက်ခေတ် လူငယ်တွေက နောက်ကျမှ အိပ်ရာထလေ့ရှိတော့ အစောကြီး မလာကြဘူး၊ လူကြီးတွေများတဲ့ လူမှုဖူလုံရေးရုံးတွေလို မဟုတ်တော့ အစောကြီး မစည်ဘူးပေါ့”

သူမသည် ရုတ်တရက် စကားဖောင်ဖွဲ့လာရာ လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့မှာ အနည်းငယ် အသားမကျသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် အလုပ်လုပ်ရင်း အားလပ်ချိန်တွင်သာ စကားပြောဆိုခြင်းဖြစ်သဖြင့် အခြေအနေမှာ ပျင်းရိဖွယ် မကောင်းခဲ့ပေ။

လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည်လည်း သူမပြောသည်ကို နားထောင်ရင်း တစ်ခွန်းစ နှစ်ခွန်းစ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

“လုအန်းကျီက ဒီလောက် ငယ်လိမ့်မယ်လို့ တခြားသူတွေကို ပြောပြရင် ယုံကြမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အော် လုအန်းကျီက သီချင်းဆိုဖူးတာပဲ၊ ရှင့်အသံက လူငယ်အသံပဲကို ကျွန်မက ဘာလို့ အသက်ကြီးမယ်လို့ ထင်နေတာပါလိမ့်၊ ဓာတ်ပုံလား ပေးပါ နှစ်ပုံ လိုပါတယ်”

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် စကားပြောရင်း အလုပ်ကိုလည်း တစ်ပါတည်း လုပ်ဆောင်နေသည်။

လုအန်းကျီသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ရိုက်ကူးထားသော ဓာတ်ပုံနှစ်ပုံကို ထုတ်ပေးလိုက်ရင်း “ကျွန်တော့်သီချင်းတွေက လူကြီးဆန်လို့ ဖြစ်မှာပါ” ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ၊ ‘လိပ်ပြာနှစ်ကောင်’ သီချင်းကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီသီချင်းက လူငယ်ဆိုတဲ့ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ အရမ်းနားထောင်လို့ ကောင်းပါတယ်” ဟု ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးက ဆိုသည်။ သူမသည် ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်ရင်း “ရုပ်ရည်ချောမောတော့ ဓာတ်ပုံတွေကလည်း တကယ်ကြည့်ကောင်းတာပဲ” ဟု မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခဲ့သည်။

ကျန်းဆူရှင်းက “ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ” ဟု ဆိုရာ ဝန်ထမ်းက “မဟုတ်တာ၊ အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ” ဟု ပြန်ပြောသည်။

သူမသည် အိမ်ထောင်ရေးလက်မှတ်အလွတ်နှစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ အချက်အလက်များကို ရိုက်နှိပ်ပြီးနောက် လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့၏ ဓာတ်ပုံကို ကပ်ကာ တံဆိပ်တုံး ထုနှိပ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ အိမ်ထောင်ရေးလက်မှတ်နှစ်စောင်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

“ရပါပြီ၊ ကြည့်ကြည့်ကြပါဦး”

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် လက်မှတ်များကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် လက်မှတ်များကို ယူ၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ စာရွက်တစ်ရွက်တည်းပေါ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အမည်များကို အတူတကွ ရိုက်နှိပ်ထားပြီး အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီဖြင့် ရိုက်ကူးထားသော ဓာတ်ပုံပေါ်တွင် တံဆိပ်တုံး ထုနှိပ်ထားခြင်းမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အိမ်ထောင်ရေး ခိုင်မြဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ထိုစာအုပ်ငယ်လေးများကို ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေသော်လည်း ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးအား ပြိုင်တူ ပြောလိုက်ကြသည်။

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးက လက်ကာပြရင်း “ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဒါက ကျွန်မအလုပ်ပဲဟာ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မမှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်ရှိပါတယ်၊ ရှင်တို့အကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ လျှောက်မပြောပါဘူး၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီမြို့မှာ အနုပညာရှင်တွေ အများကြီးရှိတော့ ကျွန်မ လက်မှတ်ထုတ်ပေးဖူးတဲ့ သူတွေ အများကြီးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့လောက် ရုပ်ရည်ရော အရည်အချင်းပါ ပြည့်စုံတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ဖူးသေးဘူး” ဟု ဆိုသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ပြန်ခါနီးတွင် ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးက မှတ်တမ်းစာအုပ်တစ်အုပ် ထုတ်ပေးကာ လက်မှတ်ရေးထိုးခိုင်းခဲ့သည်။

လုအန်းကျီသည် လက်မှတ်ထိုးရင်း ထိုစာအုပ်ထဲတွင် အခြားအနုပညာရှင်စုံတွဲများ၏ လက်မှတ်များလည်း ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကျန်းဆူရှင်းသည်လည်း လုအန်းကျီ၏ အမည်ဘေးတွင် သူမ၏အမည်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရေးထိုးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းဆူရှင်းသည် အမည်နှစ်ခုကြားတွင် နှလုံးသားပုံစံလေးတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သေးသည်။

လုအန်းကျီသည် ထိုအပြုအမူကို ကြည့်ကာ ပြုံးမိသွားသည်။ အမြဲတမ်း ရှက်တတ်သော ကျန်းဆူရှင်း၌ ဤကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးဆန်သည့် အမူအရာရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျန်းဆူရှင်းသည် လုအန်းကျီ၏ အပြုံးကို မြင်သောအခါ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားပြီး မျက်စောင်းထိုးပြခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နှာခေါင်းစည်း တပ်ထားသောကြောင့် သူမ၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် လက်မှတ်နှင့် နှလုံးသားပုံလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် “ရှင်တို့နှစ်ယောက် တကယ်ကို ချစ်ကြတာပဲ သက်ဆုံးတိုင် ထာဝရလက်တွဲနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အလုပ်ခွင်မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်”

လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် စိတ်ရင်းဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

အပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းလာချိန်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ လက်များသည် အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်ထားမိလျက်သား ဖြစ်နေကြသည်။

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ “ဒီစုံတွဲကတော့ တကယ့် အစစ်အမှန်တွေပဲ၊ အရမ်းအားကျဖို့ ကောင်းတာပဲ” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ယခင်က စုံတွဲသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အထင်လွဲမှုကြောင့် စိတ်ဆိုးပြီး ထွက်သွားကြရာမှ ယခုအခါ စိတ်တည်ငြိမ်သွားသဖြင့် လက်မှတ်လာယူကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကဲ ဒီနေ့တော့ ရှင့်ကို ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်၊ မဟုတ်ရင် လူကြီးတွေကို ရှင်းပြရ ခက်နေဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်မှ ကျွန်မကို သေချာရှင်းပြရမယ်နော်” ဟု မိန်းကလေးက ဆိုသည်။

ယောကျ်ားလေးဖြစ်သူကမူ “ငါပြောသားပဲ၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးဆိုတာကို” ဟု ပြောနေသည်။

ထိုအခါ ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးက “ကဲ မရန်ဖြစ်ကြပါနဲ့တော့၊ ရှင့်ရည်းစား ပြောတာ အမှန်ပဲ၊ ခုနကစုံတွဲက တကယ်ကို အနုပညာရှင်တွေနဲ့ တူတယ်၊ ကျွန်မလည်း မြင်ဖူးသလိုလို ရှိနေတာ” ဟု ကူညီဖျန်ဖြေပေးလိုက်ပါတော့သည်။