လာဘ်မိုးသွန်းမည့်နတ်မင်းက သင့်ကို စွန့်ခွာတော့မည်

တစ်ညအတွင်းမှာပင် လုအန်းကျီသည် “လင်းယုန်သူရဲကောင်းဒဏ္ဍာရီ” ၏ ပထမအခန်း လေးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ရေးသားပြီးစီးခဲ့သည်။

သူသည် ယခုအခါ ပုံမှန်အချိန်ဇယားအတိုင်း အနားယူလေ့ရှိသည်။ အလုပ်ကိစ္စကြောင့် အနည်းငယ် နောက်ကျသည်ဆိုစေကာမူ အလွန်အမင်း အိပ်ရေးပျက်ခံခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။

အိပ်ရာမဝင်မီ သူသည် ကျူကျူမှတစ်ဆင့် ကူးကူးကို “အီလက်ထရွန်နစ် မဂ္ဂဇင်း အသစ်က ဘယ်တော့ ထွက်မှာလဲ” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

သူသည် မေဘယ်လ်ထရီး၏ အခမဲ့ အီလက်ထရွန်နစ် မဂ္ဂဇင်းများကို အမြဲရရှိနေသော်လည်း ထွက်ရှိမည့် အချိန်ကိုမူ သေသေချာချာ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ယခင်က ခရီးသွားနေစဉ် အားလပ်ချိန်များ၌သာ ရံဖန်ရံခါ ဖတ်ရှုလေ့ရှိသဖြင့် မဂ္ဂဇင်းထွက်ရှိမည့် အချိန်ဇယားကို သူ အတိအကျ မသိရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူးကူးသည် အမြဲတမ်း ညဉ့်နက်သည်အထိ နေတတ်သူဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် သူမ အိပ်ပျော်နေရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ လုအန်းကျီ၏ စာကို မြင်သည်နှင့် သူမက “ဒီတစ်ပတ် ပိတ်ရက်မှာ ထွက်မှာပါ၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ဆရာဘီ” ဟု ချက်ချင်း ပြန်မေးခဲ့သည်။

လုအန်းကျီသည် ကွန်ပျူတာ၏ ညာဘက်အောက်ထောင့်ရှိ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယနေ့မှာ အင်္ဂါနေ့သာ ရှိသေးသည်။ နောက်ဆုံး မဂ္ဂဇင်း ထွက်ရှိပြီးနောက် နှစ်ရက်သာ ကြည့်သေးသည်။

ထို့နောက် သူက “မေဘယ်လ်ထရီး အီလက်ထရွန်နစ် မဂ္ဂဇင်းမှာ သိုင်းဝတ္ထုတွေ ထည့်လို့ရလား” ဟု ထပ်မံ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ကူးကူးက “မေဘယ်လ်ထရီးက သိုင်းမဂ္ဂဇင်း မဟုတ်ဘူးလေ ဆရာဘီ၊ အခုခေတ်မှာ သိုင်းမဂ္ဂဇင်းဆိုတာ အလွန်ရှားသွားပြီ၊ ‘ရှေးဟောင်းနှင့် ခေတ်သစ်ဒဏ္ဍာရီ’ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း စာအုပ်အဖြစ်ပဲ ထုတ်တာ၊ အီလက်ထရွန်နစ် မဂ္ဂဇင်း မရှိဘူး” ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်။

လုအန်းကျီက “အော် ဒါဆို မင်းတို့ဆီမှာ အဲဒီမဂ္ဂဇင်းက အယ်ဒီတာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိလား၊ ငါ့ကို ပေးလို့ရမလား” ဟု ဆိုသည်။

ကူးကူးသည် ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းထုတ်သည့် သင်္ကေတတစ်ခုကို ပို့လိုက်သည်။ သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲတွင် အယ်ဒီတာမလေး ကူးကူးသည် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လုအန်းကျီ၏ မေးခွန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ လက်ထဲမှ ရေဖန်ခွက်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အမှတ်မထင် ကျသွားခဲ့သည်။

“ရှောင်ကူး နင် ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ၊ နမော်နမဲ့နဲ့”

သူမ၏ မိသားစုဝင်များ၏ စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်ဟစ်သံမှာ အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ ရေခွက် ကျသွားတာပါ”

ကူးကူးက ပြန်ပြောလိုက်ပြီး လုအန်းကျီကို “ဆရာဘီ ရှင့်စကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု ကျူကျူမှ ပြန်မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်မှ သူမသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ရေခွက်ကို ကောက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူမ ရေခွက်ကို ကောက်လိုက်ချိန်မှာပင် ကူးကူး၏ မိခင်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကာ ကြမ်းပြင်ကို ကြည့်၍ အဝတ်စုတ် သွားယူရင်း ပြစ်တင်စကား ဆိုလေတော့သည်။

“နေ့တိုင်း ရည်းစားလည်း မရှာဘူး၊ အလုပ်ကလွဲရင် အပြင်လည်း မထွက်ဘူး၊ အင်တာနက် သုံးဖို့ပဲ သိတယ်၊ အင်တာနက် သုံးတာတောင် အေးအေးဆေးဆေး မသုံးနိုင်ဘူး၊ ရေခွက် ကျကွဲသေးတယ်၊ တစ်နေ့ကျရင် နင့်ကိုယ်နင်ပါ ပြုတ်ကျအောင် လုပ်ဦးမလား”

ကူးကူးက “သမီး တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဝတ်စုတ် ပေးပါ၊ သမီး ဘာသာ သုတ်လိုက်ပါ့မယ်” ဟု ဆိုသည်။

ကူးကူး၏ မိခင်က “ငါပဲ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်၊ နင် နင့်ကွန်ပျူတာဆီ ပြန်သွားပြီး အလုပ်ပဲ လုပ်တော့၊ ငါ တစ်ခုခု ပြောတိုင်း နင်က အလုပ်လုပ်နေတာလို့ပဲ ပြောတာပဲ၊ ဒီတစ်ခါရော အဲဒီလို မပြောဘူးလား” ဟု ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ကူးကူးက “ဘာ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကူးကူး၏ မိခင်က မျက်လုံးပြူးကာ “ရှောင်ကူး... ငါ နင့်ကို ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘူးလို့ ကြံနေတာ၊ အခုတော့ နင်က ငါ့ကို ပြန်ပြီး ငြင်းခုံချင်နေတာလား” ဟု မေးသည်။

“မဟုတ်ပါဘူး”

ကူးကူးက ကွန်ပျူတာ ဖန်သားပြင်ကို အမြန်ညွှန်ပြကာ “ကျွန်မ အမေကို ငြင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဆရာဘီ... ဒိုရာဘီဒရင် ပြောနေတာ” ဟု ဆိုသည်။

ကူးကူး၏ မိခင်က “နင့်ရဲ့ လာဘ်မိုးသွန်းမည့် နတ်မင်းလား၊ သူ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမသည် မေဘယ်လ်ထရီး၏ လူငယ်ကြိုက် စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုများကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း သူမ သမီး၏ နံပါတ်တစ် စာရေးဆရာကိုမူ အမြဲ ဂရုစိုက်လေ့ရှိသည်။ ထိုစာရေးဆရာကြောင့်ပင် သူမ သမီးမှာ ဆုကြေးငွေများစွာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒိုရာဘီဒရင် ဟု ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကူးကူး၏ မိခင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဆူပူနေခြင်းကို ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

“ကြည့်ပါဦး” ဟု ကူးကူးက ကွန်ပျူတာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကူးကူး၏ မိခင်သည် ကွန်ပျူတာ ဖန်သားပြင်ကို ကပ်ကြည့်လိုက်ရာ “ဆရာဘီ” ဆီမှ ရောက်ရှိလာသော စာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ အခုလေးတင် သိုင်းဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ရေးထားလို့ အမြန်ဆုံး အခန်းဆက် ဖော်ပြချင်ပါတယ်၊ အကယ်၍ မင်းတို့ဆီမှာ ‘ရှေးဟောင်းနှင့် ခေတ်သစ်ဒဏ္ဍာရီ’ ရဲ့ အယ်ဒီတာ အဆက်အသွယ် ရှိရင် ငါ့ကို ပေးပါ၊ စာမူ ပို့ချင်လို့ပါ”

ကူးကူး၏ မိခင်မှာ ကူးကူးထက်ပင် စိုးရိမ်သွားကာ “ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ နင် အဲဒီ ဒိုရာဘီဒရင်ကို ဘယ်လိုများ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်လို့ သူက နင့်ကို စွန့်ခွာတော့မှာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ကူးကူးက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကာ “အမေကလည်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ကျွန်မက ဆရာဘီကို သေသေချာချာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတာပါ၊ ကျွန်မရဲ့ လာဘ်မိုးသွန်းမည့် နတ်မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် လျစ်လျူရှုမလဲ၊ သူက ကျွန်မတို့ မဂ္ဂဇင်းမှာ သိုင်းဝတ္ထု လက်ခံလားလို့ လာမေးတာကို ကျွန်မက အခုလောလောဆယ် သိုင်းဝတ္ထုဆိုရင် ‘ရှေးဟောင်းနှင့် ခေတ်သစ်ဒဏ္ဍာရီ’ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်မိတာ” ဟု ဆိုသည်။

စကားပြောနေရင်း သူမက လုအန်းကျီထံသို့ “ဆရာဘီ ဆရာက ကျွန်မကို ဒီအတိုင်းပဲ စွန့်ခွာသွားတော့မှာလား” ဟု ပြန်စာပို့လိုက်သည်။

လုအန်းကျီက “ ဘာလို့ စွန့်ခွာရမှာလဲ၊ မင်းတို့ မေဘယ်လ်ထရီးမှာ သိုင်းဝတ္ထု လက်မခံဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ကူးကူးက ပြန်စာမပို့မီ သူမ၏ မိခင်က “တွေ့လား ဒါ နင့်ပြဿနာပဲ မဟုတ်လား၊ နင့်မဂ္ဂဇင်းကိုလည်း အပြစ်တင်ရမယ်၊ အဲဒီ စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုတွေချည်းပဲ ထုတ်နေမယ့်အစား သိုင်းဝတ္ထုတွေ ထည့်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ၊ ငါလည်း သိုင်းဝတ္ထုတွေကို အရမ်းကြိုက်တာ” ဟု ဆိုသည်။

“ဟုတ်ပါပြီ အမေက အခုထိ သိုင်းကားတွေကိုပဲ ကြိုက်နေတုန်းဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်” ဟု ကူးကူးက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မဂ္ဂဇင်း၏ ဦးတည်ချက် ပြဿနာသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ မိခင်နှင့် ငြင်းခုံနေရန် မလိုအပ်သဖြင့် သူမက လုအန်းကျီထံသို့ စာရိုက်လိုက်သည်။

“ဆရာဘီ ဆရာ ရေးထားတဲ့ စာအုပ်မှန်း ကျွန်မ မသိလို့ပါ၊ အကယ်၍ ဆရာရေးတဲ့ သိုင်းဝတ္ထုဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ဆီမှာ ထည့်ဖို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး ဆရာရယ်တခြားကို မရှာပါနဲ့တော့၊ ကျွန်မတို့ မဂ္ဂဇင်းမှာပဲ စမ်းကြည့်ရအောင်လား”

ကူးကူး၏ မိခင်သည် ထိုစာကို မြင်သောအခါ “အဲဒါမှ ဟုတ်တာပေါ့၊ သိုင်းဝတ္ထုတွေက တကယ်ကောင်းတာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ နင့်စာရေးဆရာ ရေးတဲ့ သိုင်းဝတ္ထုကို ငါ သေသေချာချာ ဖတ်ရမယ်၊ သူ သိုင်းဝတ္ထု ရေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“သူက ပုံပြင်တွေတောင် ရေးနိုင်တာပဲ” ဟု ကူးကူးက ဆိုလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လုအန်းကျီက “စာဖတ်သူတွေရဲ့ အကြိုက်ကို ထည့်စဉ်းစားဖို့ မလိုဘူးလား” ဟု ထပ်မေးလာသည်။

ကူးကူးက “တခြားသူဆိုရင်တော့ စဉ်းစားရမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာက ဒိုရာဘီဒရင်ပဲလေ၊ ဆရာ့နာမည်က အကြီးမားဆုံးသော ရွှေတံဆိပ်ပဲ၊ အခု စာမူ ရှိပြီလား၊ ရှိရင် ကျွန်မဆီ တန်းပို့ပေး ကျွန်မ ဖတ်ပြီးတာနဲ့ အယ်ဒီတာချုပ်ဆီ ချက်ချင်း တင်ပြပေးပါ့မယ်” ဟု ပြန်စာပို့ခဲ့သည်။

လုအန်းကျီက “မရှိသေးဘူး၊ ပထမအခန်းရဲ့ နည်းနည်းပဲ ရေးရသေးတယ်၊ မနက်ဖြန် အပြီးရေးပြီး ပို့ပေးမယ်၊ ဒါက အရင် စာအုပ်တွေလိုပဲ မဂ္ဂဇင်းမှာ အခန်းဆက် ထည့်ပေးရမှာပါ” ဟု ဖြေသည်။

ကူးကူးက “အကယ်၍ အခန်းဆက် အကုန်ထည့်မယ်ဆိုရင် စာအုပ်အရောင်းရငွေကို ထိခိုက်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာက ဒီနှစ်မှာ စာအုပ်တွေ အများကြီး ထုတ်ဖို့ ရှိနေတော့ အသစ်တစ်အုပ် ထပ်ထုတ်ဖို့ အချိန်ညှိရတာ ခက်နိုင်ပါတယ်” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။

လုအန်းကျီက “ဒါဆိုရင်တော့ သဘောတူပြီနော်၊ မနက်ဖြန် ပထမအခန်းပြီးရင် စာမူ ပို့ပေးမယ်” ဟု ဆိုသည်။

ကူးကူးသည် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကာ “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဆရာ့စာမူကို စောင့်နေပါ့မယ် ဒါနဲ့ ဆရာက ဘာလို့ ရုတ်တရက် သိုင်းဝတ္ထု ရေးချင်သွားတာလဲ” ဟု မေးခဲ့သည်။

လုအန်းကျီက “သိုင်းဝတ္ထုဆိုတာကလည်း ပုံပြင်တစ်မျိုးပါပဲ”

“လူကြီးတွေအတွက် ပုံပြင်ပေါ့” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။

ကူးကူး၏ မိခင်သည် လုအန်းကျီ ပို့လိုက်သော ထိုစာသားနှစ်ကြောင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် “သူပြောတာ တကယ်ကို မှန်တာပဲ၊ တကယ့် စာရေးဆရာကြီးပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း နင့်ရဲ့ လာဘ်မိုးသွန်းမည့် နတ်မင်း ဖြစ်နေတာပေါ့၊ ရှောင်ကူး သူ့ဆီကနေ အများကြီး သင်ယူစမ်းပါ” ဟု ချီးကျူးစကား ဆိုပါတော့သည်။