သမီးဖြစ်သူ အကြံပြုသည့် ကိုယ်ခံပညာ ဝတ္ထုအသစ်

မြောက်ပိုင်းစုန်မင်းဆက်၏ သူရဲကောင်းများဖြစ်သော ကော်ကျင့်နှင့် ရန်ခန်းတို့၏ မိဘများ၊ ချူချူကျိနှင့် ဝမ်ရန်ဟုန်လဲ့တို့ အကြောင်းကို ပထမအခန်းတွင် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအခန်းတွင် ကျန်းနန်မှ ခုနစ်ဦးသော ဆန်းကြယ်ပုဂ္ဂိုလ်များကို မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး တတိယအခန်းတွင်မူ ချူချူကျိနှင့် ထိုခုနစ်ဦးတို့အကြား ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကြာ ကတိကဝတ်ပြုခြင်း၊ ကော်ကျင့်ကို ဖွားမြင်ခြင်းနှင့် ဂျင်ဂစ်ခန်၏ မွန်ဂိုတပ်ဖွဲ့များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။

အခန်းသုံးခန်း ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဇာတ်လမ်းအိမ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လွင်လာသည်။ ထူးခြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိသည့် ဇာတ်ကောင်အမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်လာပြီး ပင်မဇာတ်ကွက်ကို စတင် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤ “လင်းယုန်သူရဲကောင်းများ၏ ဒဏ္ဍာရီ” ဇာတ်လမ်းသည် ကိုယ်ခံပညာဝတ္ထု ဝါသနာအိုးများသာမက ဝါသနာမပါသူများကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် ပြောင်မြောက်လှသည်။

မူရင်းစာရေးဆရာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် ဤအခန်းသုံးခန်းတွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။ ကော်ရှောင်ထျန်း၊ ရန်ထဲ့ရှင်း၊ လီဖင်၊ ပေါင်ရှီးရော့တို့အပြင် ကျန်းနန်မှ ခုနစ်ဦးသော ဆန်းကြယ်ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ချူချူကျိနှင့် ဂျင်ဂစ်ခန်တို့သည် တစ်ဦးချင်းစီတွင် ထူးခြားသော်လည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများ ရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်စာရေး စွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

မေဘယ်လ်ထရီးမှ ဤအီလက်ထရောနစ် မဂ္ဂဇင်းကို ထုတ်ဝေပြီးနောက် လမုန့်စားပွဲတော် မတိုင်မီ နောက်ထပ်နှစ်စောင် ထပ်မံထုတ်ဝေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အခန်းလေးတွင် လေနက်စုံတွဲ ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အခန်းငါးတွင် မာယွီကို မိတ်ဆက်မည်ဖြစ်သည်။ ကော်ကျင့်သည်လည်း ကြီးပြင်းလာပြီး ချူချူကျိ၏တပည့် ရင်ကျစ်ဖျင်က ရန်ခန်းကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်ကြောင်း စာပို့လာမည် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်း၏ ဦးတည်ချက်သည် ပိုမိုရှင်းလင်းလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အခြေခံရှိနေသဖြင့် ယောက္ခမဖြစ်သူနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ စကားပြောစရာများစွာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး အနေရခက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဟု လုအန်းကျီက တွေးတောမိသည်။

သို့သော် ဤဝတ္ထုကို စကားဝိုင်း အကြောင်းအရာအဖြစ် အသုံးပြုရန်အတွက် အခြေအနေတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ယောက္ခမသည် ဤဝတ္ထုကို ကြိုတင်ဖတ်ရှုထားရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ရက် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် လုအန်းကျီသည် အခန်းနှစ်နှင့်သုံးကို ရေးသားပြီးစီး၍ ကူးကူးထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းဆူရှင်းထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

“ဆူရှင်း၊ မင်းအဖေကို ဒီဝတ္ထုကြိုဖတ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိလား”

ဟု လုအန်းကျီက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းက ရယ်မောကာ

“ဘာလဲ၊ ရှင့်ရဲ့ဝတ္ထုကို ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား၊ ကျွန်မအဖေအပေါ် ကောင်းမွန်တဲ့ အထင်အမြင် ကျန်ရစ်စေမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”

ဟု ပြန်ပြောသည်။

လုအန်းကျီက

“ဒါပေါ့၊ မင်းကရော ယုံကြည်မှု မရှိဘူးလား”

ဟု ဆိုသည်။ ဤသည်မှာ လင်းယုန်သူရဲကောင်းများ၏ ဒဏ္ဍာရီ ဖြစ်သဖြင့် သူ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလိုက်တာ”

ဟု ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီကို စနောက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဝတ္ထု၏ အရည်အသွေးကို သိသဖြင့် ကျန်းဆူရှင်းသည် ပိတ်ရက်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူ ကျန်းယွီကျိထံ ထိုဝတ္ထုကို အကြံပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမသည် တိုက်ရိုက်ပြောရန် ခက်ခဲနေသဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူထံသို့ မဂ္ဂဇင်းကို အီးမေးလ်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့လိုက်သည်။ ကျန်းယွီကျိသည် ကွန်ပျူတာ အသုံးမပြုတတ်သဖြင့် အီးမေးလ်အကောင့် မရှိပေ။ သို့သော် မိခင်ဖြစ်သူ မြောင်စုချင်မှာမူ ကွန်ပျူတာကို မကြာခဏ အသုံးပြုတတ်ပြီး စာရိုက်လေ့ကျင့်ခန်း စာအုပ်ပင် ဝယ်ထားသူဖြစ်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက သူမ၏ စာရိုက်လေ့ကျင့်မှုကို အချိန်ဖြုန်းသည်ဟု အမြဲပင် လှောင်ပြောင်လေ့ရှိသည်။

အီးမေးလ် ပို့ပြီးနောက် ကျန်းဆူရှင်းသည် ဖုန်းဆက်ရန် သတ္တိမမွေးနိုင်ဘဲ စာတိုသာ ပေးပို့လိုက်သည်။ စာတိုတွင် “မေမေ၊ သမီး ကိုယ်ခံပညာဝတ္ထုအသစ်တစ်ပုဒ် တွေ့ထားလို့ ဖေဖေဖတ်ဖို့ အီးမေးလ် ပို့ထားတယ်၊ ဖေဖေက ဝတ္ထုဝါသနာပါတော့ ဖတ်ကြည့်ဖို့ ပြောပေးပါဦး” ဟု ပါရှိသည်။

ကျန်းဆူရှင်းသည် မဂ္ဂဇင်းကို ကြိုတင်ဖတ်ရှုပြီးနောက် ဇာတ်လမ်း၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအပေါ် အံ့အားသင့်မိသည်။ လုအန်းကျီသည် အမျိုးအစားသစ်ကို ပြောင်းလဲ ရေးသားသော်လည်း ထူးခြား ပြောင်မြောက်လှသည်ကို သူမ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အကြိုက်ကို သိသဖြင့် စိတ်အေးသွားကာ မဂ္ဂဇင်းကို မိခင်ဖြစ်သူထံ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဆူရှင်း၏ နေရပ်ဖြစ်သော ရှီးကျင်းတွင် နွေရာသီကုန်ဆုံးကာ ရာသီဥတု အေးမြလာပြီ ဖြစ်သည်။ မြောင်စုချင်နှင့် ကျန်းယွီကျိတို့သည် အသက်အရွယ် ရလာသဖြင့် အအေးဒဏ်ကို သိပ်မခံနိုင်တော့ဘဲ လက်ရှည်အင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

မြောင်စုချင်က စာတိုကို မြင်သောအခါ

“အဘိုးကြီးကျန်း၊ ရှင့်သမီးက ဝတ္ထုကောင်းတစ်ပုဒ် တွေ့လို့ဆိုပြီး အီးမေးလ်ပို့ထားတယ်၊ ဖတ်ကြည့်ဦးမလား”

ဟု မေးသည်။

လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း မဂ္ဂဇင်းဖတ်နေသော ကျန်းယွီကျိက မျက်နှာပျက်သွားကာ

“မဖတ်ဘူး” ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုသည်။

မြောင်စုချင်က

“ရှင်မဖတ်ရင် ကျွန်မဖတ်မယ်၊ သမီးက ရှင့်ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် အပင်ပန်းခံ လုပ်ပေးနေတာကို ရှင်က ကျေးဇူးမသိဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းယွီကျိက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့်

“ဘာကျေးဇူးလဲ၊ သူက ငါတို့ကိုဂရုစိုက်ရင် နှစ်သစ်ကူးမှာ ဘာလို့ အိမ်မပြန်လာတာလဲ၊ ဘာလို့ နှစ်နှစ်ကျော်အောင် ဘယ်မှာရှိမှန်း မပြောတာလဲ၊ သူ့သီချင်းတွေ ထွက်နေလို့သာ သက်ရှိထင်ရှားရှိမှန်း သိနေရတာ”

ဟု ပြောဆိုသည်။

မြောင်စုချင်သည် ဘောပင်ဖြင့် ပစ်ပေါက်ကာ

“လျှောက်မပြောနဲ့၊ မနေ့ကပဲ သမီးက လမုန့်စားပွဲတော်မှာ ကျွန်မတို့ အလုပ်ရှုပ်လားလို့ လှမ်းမေးသေးတယ် သူ အိမ်ပြန်လာချင်လို့မေးတာ ကျွန်မသိတယ်”

ဟု ပြန်ပြောသည်။

ကျန်းယွီကျိသည် ဘောပင်ကို ပြန်ကောက်ကာ စားပွဲပေါ်တင်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ မြောင်စုချင်သည် ကွန်ပျူတာကိုဖွင့်ကာ အီးမေးလ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ မေဘယ်လ်ထရီး မဂ္ဂဇင်းတွင် ကိုယ်ခံပညာဝတ္ထု ပါဝင်နေသည်ကို သူမ အံ့သြသွားသည်။ ၎င်းသည် လူငယ်မဂ္ဂဇင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျောင်းသားများအကြား ရေပန်းစားသည်ကို သူမသိထားသည်။

“လင်းယုန် သူရဲကောင်းများ၏ ဒဏ္ဍာရီ” ဟု အမည်ရသော ဝတ္ထုကို သူမ စတင်ဖတ်ရှုသည်။ သူမသည် ဂီတကိုသာ စိတ်ဝင်စားပြီး ဝတ္ထုဖတ်လေ့ မရှိသော်လည်း ဤဇာတ်လမ်း၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် သတိမထားမိဘဲ နစ်မျောသွားသည်။

ပထမအခန်းကို ဖတ်ပြီးနောက် မြောင်စုချင်သည် သတိပြန်ဝင်လာကာ သူမ၏နောက်တွင် ကျန်းယွီကျိ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ရှင်ကတော့ ကျွန်မကို လန့်အောင်လုပ်တာပဲ၊ မဖတ်ဘူးဆိုပြီး ဘာလာလုပ်တာလဲ”

ဟု သူမကဆိုသည်။ သို့သော် ကျန်းယွီကျိက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့်

“ဆက်ဖတ်လေ၊ နောက်စာမျက်နှာကို လှန်လေ” ဟုသာ ပြောသည်။

မြောင်စုချင်သည် မျက်စောင်းထိုးကာ

“ရှင့်လိုလူနဲ့ နေရတာ တကယ်စိတ်ညစ်ဖို့ ကောင်းတယ်၊ ဒါကြောင့် သမီးက အိမ်မပြန်လာတာ”

ဟု ညည်းတွားရင်း နောက်စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်။ ဝတ္ထုက အလွန်ကောင်းမွန်သဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဆက်ဖတ်ချင်နေသည်။

ဇာတ်လမ်းအခန်းသုံးခန်း ဖတ်ပြီးသွားသောအခါ မြောင်စုချင်က

“ဒီလို လူငယ်မဂ္ဂဇင်းမှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ရိုးရာကိုယ်ခံပညာဝတ္ထုမျိုး ပါလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။ ထို့နောက် ကျန်းယွီကျိကို

“သမီးအကြံပြုတဲ့ ဝတ္ထုကို ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းယွီကျိသည် ခန့်ညားသော မျက်နှာထားကို ထိန်းထားရင်း

“မဆိုးပါဘူး၊ ကောင်းပါတယ်”

ဟု ခပ်တည်တည်ပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။ စင်စစ်တွင် သူသည်

“ငါ့သမီးဖြစ်လို့ ငါ့အကြိုက်ကို သိတာပေါ့”

ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ပြောချင်နေသော်လည်း ယခင်က စိတ်ဆိုးပြထားသဖြင့် ထိုစကားများကို မြိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။