စာအုပ်အသစ်သည် အဆိပ်အတောက်ကင်းပြီး စိတ်ချလက်ချ ဖတ်ရှုနိုင်သည်

နောက်ထပ်နှစ်ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ဒိုရာဘီဒရင်၏ ပုံပြင်လက်ရာသစ်များဖြစ်သော “မင်းသားလေး” နှင့် “ဒိုရာဘီဒရင်၏ ပုံပြင်တိုများစုစည်းမှု” စာအုပ်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လုအန်းကျီ၏ စန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်တွင်လည်း ဝမ်ဖျင်သည် ဤစာအုပ်နှစ်အုပ်ကို စင်ပေါ်သို့ တင်ထားလိုက်သည်။

တစ်ရက်တာ ကုန်လွန်သွားသောအခါ ထိုစာအုပ်နှစ်အုပ်မှာ ရောင်းအားအတော်ပင် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ဝယ်ယူသူအချို့မှာ တစ်အုပ်ချင်း ဝယ်ကြသလို အချို့မှာလည်း နှစ်အုပ်စလုံးကို တွဲ၍ ဝယ်ယူကြသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် မကြာမီ စာအုပ်များ ထပ်မံမှာယူရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဖျင်သည် သူမ၏သားနှင့် မြေးဖြစ်သူတို့ ဖတ်ရှုနိုင်ရန်အတွက် “မင်းသားလေး” နှင့် “ဒိုရာဘီဒရင်၏ ပုံပြင်တိုများစုစည်းမှု” တစ်စုံကို သိမ်းထားလိုက်ပြီး ငွေရှင်းကောင်တာတွင် ကိုယ်တိုင် ငွေပေးချေလိုက်သည်။

ပုံပြင်စာအုပ်များ ဖြစ်သော်လည်း သားဖြစ်သူ ယန်ရှုနန်ကို အရင်ဖတ်ခိုင်းရန် သူမ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ယန်ရှုနန်က ဒိုရာဘီဒရင်၏ ဝတ္ထုများသည် အလွန်ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော အလှည့်အပြောင်းများ ပါဝင်တတ်သဖြင့် ကလေးများအတွက် မသင့်တော်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြေးဖြစ်သူ ယန်ကျွင်းကျဲ့ကို မဖတ်ခိုင်းမီ သူက အရင်ဦးစွာ စစ်ဆေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဖျင်သည်လည်း သားဖြစ်သူ၏ အယူအဆမှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆသည်။ သူမ၏သူဌေး လုအန်းကျီသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သူ ဖြစ်သလို လှပသောဇနီးနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော သမီးလေး ရှိထားသည့် ပျော်ရွှင်သော မိသားစုရှင် ဖြစ်ပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် ဇာတ်လမ်းများကို ရေးသားနေရသနည်းဟု သူမ နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

လုအန်းကျီ၏ ဤဝါသနာကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် လူသိများနေပြီဖြစ်ကြောင်း သားဖြစ်သူနှင့် ချွေးမဖြစ်သူတို့ ထံမှတစ်ဆင့် သူမ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ညနေစောင်းအချိန်တွင် လင်ရှု့ဟွာသည် စန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် အတန်းတက်နေရသဖြင့် အချိန်မအားခြင်းကြောင့်လည်း ပါသလို ညနေပိုင်းတွင် ဆိုင်ရှင်နှင့် ဆုံတွေ့နိုင်မလားဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ယခုအချိန်ကို ရွေးချယ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆိုင်ထဲတွင် ဝမ်ဖျင်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူမ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သူမသည် ဝမ်ဖျင်ထံမှ “မင်းသားလေး” နှင့် “ဒိုရာဘီဒရင်၏ ပုံပြင်တိုများစုစည်းမှု” စာအုပ်များကို မေးမြန်းကာ ဝယ်ယူလိုက်သည်။

စာအုပ်ဝယ်ပြီးနောက် သူမသည် ဆိုင်အတွင်းရှိ စားပွဲရှည်ကြီး၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်ကာ ပုံပြင်တိုများစုစည်းမှု စာအုပ်ကို စတင်ဖတ်ရှုသည်။ သူမအရင်ဆုံး ဖတ်သည်မှာ လုအန်းကျီ ပြဖူးသော “ဖားလောင်းလေး မိခင်ရှာပုံတော်” ဆိုသည့် ပုံပြင်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုပုံပြင်လေးသည် အလွန် တိုတောင်းသော်လည်း ကလေးငယ်များအတွက် ပညာပေးဆန်လှသည်။ အဘိုးဖြစ်သူ ပြောသကဲ့သို့ပင် ပညာလည်းရ ပျော်လည်းပျော်ရသော ပုံပြင်လေးဖြစ်သည်။ ဒိုရာဘီဒရင်သည် မိခင်ကိုရှာဖွေသည့် ဇာတ်လမ်းလေးမှတစ်ဆင့် တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုး၏ ထူးခြားချက်များကို ကလေးငယ်များ နားလည်အောင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤပုံပြင်လေးကို အဘိုးဖြစ်သူ လင်ကူလည်း သဘောကျမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်ဟု လင်ရှု့ဟွာက တွေးတောမိသည်။

ပုံပြင်ဖတ်ပြီးနောက် သူမသည် ဆိုင်ရှင်ကို မတွေ့ရသဖြင့် စာအုပ်နှစ်အုပ်ကိုယူကာ ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဖျင်သည် ဆိုင်ပိတ်ပြီးနောက် လုအန်းကျီထံ ဖုန်းဆက်ကာ စာအုပ်နှစ်အုပ် ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း အကြောင်းကြားသည်။ လုအန်းကျီက ငွေပေးစရာ မလိုကြောင်း ပြောသော်လည်း ဝမ်ဖျင်ကမူ အတင်းအကြပ်ပင် ပေးချေလိုက်သည်။

အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်ဖျင်သည် စာအုပ်များကို သားဖြစ်သူ ယန်ရှုနန်ထံ ပေးလိုက်သည်။ ယန်ရှုနန်သည် ယခင်တစ်ခေါက်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အိမ်အလုပ်များကို ကူညီပြီးမှသာ စာအုပ်ကို စတင်ဖတ်ရှုသည်။

ယန်ရှုနန်သည် “မင်းသားလေး” ကို စတင်ဖတ်သည်။ အင်တာနက်တွင် ဤစာအုပ်သည် နဂါးဘုရင်ဝတ္ထုနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနိုင်သည်ဟု ပြောဆိုနေကြသဖြင့် သူပို၍ စိတ်ဝင်တစား ဖတ်ရှုခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖတ်ရင်းနှင့် သူမျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်ဘဲ ဤသည်မှာ တကယ့်ပုံပြင်စစ်စစ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ဤပုံပြင်မှာ ထူးခြားလှသည်။ လူကြီးတစ်ယောက် အနေဖြင့် ဖတ်ရှုရာတွင်လည်း ရင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိသွားစေသည်။ စာအုပ်မှာ မရှည်လျားသဖြင့် တစ်ညတည်းနှင့်ပင် သူအပြီး ဖတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဖတ်ပြီးနောက်တွင် သူသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

“ဘာလဲ၊ အပြီးဖတ်လိုက်ပြီလား”

ဟု ဇနီးဖြစ်သူ လျိုရှို့ထင်က မေးသည်။

ယန်ရှုနန်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ

“ဟုတ်တယ်၊ ဒိုရာဘီဒရင်က ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပုံပြင်မျိုး ရေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ ဒါက တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်နက်နဲပြီး ကောင်းလွန်းတယ်၊ မင်းလည်း ဖတ်ကြည့်သင့်တယ်”

ဟု ဆိုကာ စာအုပ်ကို သူမထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ရှုနန်သည် အခြားတစ်အုပ်ကိုယူကာ မြေးဖြစ်သူ ယန်ကျွင်းကျဲ့၏ အိပ်ခန်းသို့သွားသည်။ ဒိုရာဘီဒရင်၏ ဤပုံပြင်များသည် ကလေးများအတွက် ဘေးဥပဒ် မရှိကြောင်း သူယုံကြည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းကျဲ့သည် ဖခင်ပေးသော စာအုပ်ကိုယူပြီး လှန်လှော ကြည့်လိုက်သောအခါ “နှင်းကလေး” ဆိုသည့် ပုံပြင်ကို တွေ့ရှိသွားသည်။