လောကတွင် နတ်ဘုရားတောင်များ ရှိလေသလား
Vol. 13 Ch. 122
"မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးပါရစေ"
"အခု အကြီးအကဲက ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ"
ဟု ယဲ့ဝူရှဲ့က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူကိုယ်တိုင်မှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကိုပင် မရောက်သေးသဖြင့် ထိုအထက်ရှိ နယ်ပယ်များကို နားမလည်နိုင်ချေ။
လင်ချွမ်က "ဧကရာဇ် အလယ်အလတ်အဆင့်ပါ"
ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေလိုက်သည်။
အားလုံးက ထိုအဆင့်ကို နားမလည်သော်လည်း အလွန် အစွမ်းထက်မည်ကိုတော့ ရိပ်မိကြသည်။
ရီချန်းက
"သခင်လေးလင်အစွမ်းကို တစ်ချက်လောက် စမ်းပြပါဦးလား"
ဟု ရယ်မောကာ တောင်းဆိုလိုက်၏။
လင်ချွမ်က သဘောတူပြီး ရီချန်းကိုပင် စမ်းသပ်ရန် ပြင်လိုက်သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး
"နေပါဦး ကျွန်တော်က သခင်လေးရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပါဘူး သခင်လေးရဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ချက်နဲ့တင် ကျွန်တော် အသက်ပျောက်သွားပါဦးမယ်"
"အဲဒီအစား မိုင်သုံးရာဝေးတဲ့ ဟိုတောင်ထိပ်ကိုပဲ စမ်းကြည့်ပါလား"
ဟု အဝေးရှိ တောင်တန်းကြီးများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
လင်ချွမ်သည် ရှေ့သို့ ငါးလှမ်းခန့် တက်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ထိုလက်သီးချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ အဝေးရှိ တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် မြေကြီးမှာ တုန်ဟီးသွားပြီး မိုင်သုံးရာဝေးသော ထိုတောင်ထိပ်ကြီးမှာ ပြိုကျ ပျက်စီးသွားရတော့၏။
ယဲ့ဝူရှဲ့ နှင့် ရီချန်းတို့မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။
"ဒါက ငါ့အစွမ်းရဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ အပြည့်ဆိုရင်တော့ ဒီထက် ပိုပျက်စီးသွားမှာ"
ဟု လင်ချွမ်က အားမလိုအားမရ ပြောသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တားမြစ်ရန်ပင် မနည်း ကြိုးစားလိုက်ရသည်။
"တော်ပါပြီ၊ တကယ်တော်ပါပြီ... ထပ်လုပ်ရင်တော့ ရှုရှန်းက ဘိုးဘေးတွေ ကျွန်တော့်ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ကြပါလိမ့်မယ်"
ဟု ရီချန်းက အသနားခံရတော့၏။
လင်ချွမ်သည် မိမိ၏အစွမ်းကို သိသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးပညာ ကျင့်စဉ်၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို သတိရလာသည်။
စနစ်၏ အသိပေးချက်အရ ဤကျင့်စဉ်သည် ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်၍ အသက်ရှည်စေသော်လည်း နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ ပြည့်တိုင်း ကပ်ဘေးတစ်ခု ကြုံရမည်ဖြစ်သည်။
ထိုဘေးကို ကျော်လွှားရန်အတွက် အသွင်ပြောင်းခြင်း ၇၂ မျိုး ပညာကို လိုအပ်ပါသည်။
လင်ချွမ်က ရီချန်းကို ထိုပညာအကြောင်း မေးမြန်းသော်လည်း ရီချန်းက မသိရှိပေ။
ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်က
"ဒါဆိုရင် မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ပညာကျင့်စဉ်က လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၃၀ က ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ"
ဟု ထပ်မေးလိုက်ရာ
ရီချန်းနှင့် ယဲ့ဝူရှဲ့တို့က ထိုကျမ်းစာမှာ
"နတ်ဘုရားတောင်" မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။
ဒဏ္ဍာရီအရ နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ ပြည့်တိုင်း နတ်ဘုရားတောင်မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်လာလေ့ရှိပြီး သိုင်းလောကကို တုန်လှုပ်စေမည့် ပညာရပ်များကို ချီးမြှင့်လေ့ရှိသည်။
အချို့က ထိုတောင်မှာ တာလီရှိ ချန်ချွန်းချိုင့်ဝှမ်း၊ အချို့က ဖုန်းလိုင်ကျွန်း သို့မဟုတ် ကူလွန်တောင်
ဟု ဆိုကြသည်။
အချို့ကမူ ထိုတောင်မှာ မြေပြင်တွင် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံတွင် ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြ၏။
"ကောင်းပြီ… အခုလောလောဆယ် နတ်ဘုရားတောင်ကို မတွေ့နိုင်သေးရင်လည်း ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ ဆက်လုပ်ရမှာပေါ့"
ဟု လင်ချွမ်က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရီချန်းကလည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့်
"သခင်လေးလင်တို့ အလျင်မလိုရင် ရှုရှန်းမှာ ခဏလောက် ဧည့်သည်အဖြစ် နေပါဦးလား၊ ကျင့်ကြံခြင်း အကြောင်းတွေလည်း ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်"
ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။