နောက်ဆုံးလက်နက်ကို သုံးသော်လည်း အလုပ်မဖြစ်ခြင်း

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းချုပ် ၆ ဦးသည် လင်ချွမ်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း သူ၏ အတွင်းအား အငွေ့အသက်ကိုပင် မဖောက်နိုင်ကြချေ။

၎င်းမှာ စောစောက သူတို့၏ မောက်မာခဲ့သော အမူအရာနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေ​၏။

အသူရာနှင့် အခြားသူများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ထိတ်လန့်နေကြသလို၊ သူတော်စင်ဂိုဏ်းဘက်မှ ဂိုဏ်းချုပ်များမှာလည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသည်။

"မင်းတို့ ဝူတန်ဂိုဏ်းက အရေးမလုပ်တဲ့ နွားကျောင်းသားလေးက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား"

ဟု အော်မေ့မေးဂိုဏ်းမှ အကြင်နာတရား ကင်းမဲ့တဲ့ သီလရှင်က မယုံနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်မှ ကျဲ့ခုန်းကလည်း

"တောက်ရွှမ်... ဒီတပည့်ကို မင်းတို့မလိုချင်ရင် ငါ့ရှောင်လင်ကို ပေးလိုက်စမ်းပါ"

ဟု စနောက်သည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းချုပ် အသူရာမှာမူ အရှုံးမပေးလိုသေးချေ။

"ဒီကောင်က တကယ် အစွမ်းထက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနိုင်မတိုက်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အသေခံပြီး တိုက်ကြမယ်"

ဟု ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

သူသည် အသူရာဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ဆုံးသောကောင်းကင် နတ်ဆိုးပညာ ကို အသုံးပြုကာ မိမိ၏ သွေးနှင့် အသက်စွမ်းအားကို ရင်း၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးဆခန့် ကြီးမားလာအောင် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အသက်တိုစေသော အန္တရာယ်ရှိသည့် ကျင့်စဉ်ပင်။

အဆိပ်တစ်ထောင် အဖိုးအိုကလည်း သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ဝူတန်တောင်

ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သူတော်စင်ဂိုဏ်းသားများမှာ ထိုအဆိပ်ငွေ့များကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသော်လည်း လင်ချွမ်ကမူ အေးဆေးပင်။

သူ၏ နဝမမြောက် ယန် ကျင့်စဉ် သည် အဆိပ်နှင့် ယင်ဓာတ်များကို နှိမ်နင်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သတ်ကြ"

ဟု အသူရာက အော်ဟစ်ကာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသော လက်သီးဖြင့် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာကို ထိုးလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အရှိန်ကြောင့် လေထုပင် ကွဲအက်သွား၏။

"ဒုန်း"

လက်သီးချက်မှာ လင်ချွမ်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း လင်ချွမ်မှာ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။

အသူရာမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

လင်ချွမ်က သူ့ကို အထင်သေးစွာကြည့်ရင်း

"ဒါပဲလား"

"မင်း ထမင်းမစားလာဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤစကားက လူအုပ်ကြီးကို ပွဲဆူသွားစေ​၏။

အသူရာ၏ အပြင်းထန်ဆုံး လက်သီးချက်ကို လင်ချွမ်က မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ခံယူနိုင်ခြင်းမှာ လူသားတစ်ယောက်၏ အစွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီပင်။

"အသူရာ၊ ဖယ်လိုက်စမ်း"

ဟု အဆိပ်တစ်ထောင် အဖိုးအိုက အော်ကာ အဆိပ်ငွေ့များနှင့် သွေးမိစ္ဆာပညာရပ်များကို ပေါင်းစပ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

လင်ချွမ်က ခေါင်းကို အသာယမ်းရင်း "တကယ် ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်၊ အဆုံးသတ်ကြရအောင်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ညှိုးကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ လေထဲတွင် အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ချွမ်း"

အလွန်ကြီးမားသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆိပ်ငွေ့များနှင့် မိစ္ဆာပညာရပ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းချုပ် ၆ ဦးစလုံးမှာ ထိုဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် လွင့်စင်ကာ ရှုံးနိမ့်သွားတော့သည်။

ဝူတန်တောင်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

တစ်လောကလုံးတွင် လင်ချွမ် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။