ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးကဲသောဝိဉာဏ်ပစ္စည်းများ
Vol. 10 Ch. 97
အောင်းထျန်းလုံ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားနာပြီးနောက် ရှီးကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားတော့သည်။
“အအေးလွန်ကဲတဲ့ အန္တရာယ်ဇုန် ဆိုတာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းတော့ မဟုတ်ဘူး ၊ ဒါပေမဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီး ငါးခုလုံးက ပညာရှင်ကြီးတွေကို စေလွှတ်မယ်ဆိုမှတော့ ၊ ငါလည်း လိုက်သွားပြီး ကြည့်ရတာပေါ့ ”
ရှီးကျန့်က တည်ငြိမ်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလာ၏။ ထို့နောက် သူသည် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကြီးနှင့် ရွှမ်ထျန်းဇီကို ကြည့်ကာ ခွင့်ပန်လိုက်တော့သည်။
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေမယ် မဟုတ်လား ”
“သေချာပေါက် အဆင်ပြေတာပေါ့ ၊ အနည်းဆုံး ကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ယောက်နဲ့ ပညာရှင်ကြီး ငါးယောက် ဆိုပေမဲ့ ၊ လူများများ သွားနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပဲ ”
ရွှမ်ထျန်းဇီက များများစားစား မပြောတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားနှင့် တတိယအဆင့် မိုးကြိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရှီးကျန့်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သာမန် ကောင်းကင်အရှင်သခင် စတုတ္ထ သို့မဟုတ် ပဉ္စမအဆင့်ရှိသူများထက် မနိမ့်ကျကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤတပည့်ကို ယှဉ်နိုင်မည်လားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအား၏ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အချက် ဖြစ်သည်။
ဤမျှ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး လိုက်ပါသွားခြင်းက မော်ရှန်း မှ လူအားလုံး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကို ထပ်ပြီး စောင့်မနေတော့ဘူး ”
အကြီးအကဲကြီးကလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုလိုက်၏။ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရှီးကျန့် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လူဦးရေမှာ ပြည့်စုံသွားပြီဟု သူ ယူဆလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဝုန်း... ”
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းလာသော မီးလျှံသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အားလုံးက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ၊ ငွေရောင်မီးတောက်များ ဝန်းရံထားသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်၏။
“ကြယ်တာရာမီးလျှံ ပါလား ၊ ဒါက တကယ့်ကို ဒဏ္ဍာရီလာ ကြယ်တာရာမီးလျှံပဲ ”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲကြီးမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့သြတုန်လှုပ်လျက် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ ကြယ်တာရာမီးလျှံ ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်း မနိမ့်ကျသည့်အပြင် ၊ အချို့သော ရှုထောင့်များ၌ ပိုမိုတောင့်တင်းခိုင်မာသည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးကဲသော ဝိဉာဥ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲကြီး၏ စကားကြောင့် ကျန်ရှိနေသော ပညာရှင်ကြီးများမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြတော့သည်။ ကြယ်တာရာမီးလျှံ ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းကို သူတို့ လုံးဝ မသိရှိကြချေ။ သူတို့သာမက ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ရှီးကျန့်ပင်လျှင် ဤအရာအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြပေ။ သို့သော် အကြီးအကဲကြီး၏ ထိတ်လန့်သွားသော အမူအရာကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤမီးလျှံ၏ အစွမ်းမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်လိမ့်မည်ကို သူတို့ ရိပ်မိလိုက်၏။
“ကြယ်တာရာမီးလျှံ ဆိုတော့... လင်းရန်ယန် ဖြစ်နိုင်မလား ၊ အကြီးအကဲကြီးတောင် ဒီလောက် ထိတ်လန့်သွားတယ်ဆိုတော့ ၊ ဒီမီးလျှံရဲ့ အဆင့်က ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားနဲ့ ယှဉ်နိုင်လောက်တယ် ထင်တယ်”
အောင်းထျန်းလုံသည်လည်း အသက်ရှူမှားသွားရတော့သည်။ မူလက ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းရန်ယန်မှာ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ၊ ယခုအခါ ကြယ်တာရာမီးလျှံကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်ပြီ။
“ဝုန်း... ”
နောက်ဆုံး၌ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ငွေရောင်မီးလုံးကြီးသည် မြေပြင်မှ ဆယ်စင်တီမီတာခန့် အကွာ၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ဤမျှ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်လျက် ငေးကြည့်နေမိကြတော့သည်။ ရှီးကျန့်၏ မျက်သူငယ်များပင်လျှင် ကျုံ့ဝင်သွားရ၏။
“သူ... သူက ညီငယ် လင်းရန်ယန် လား ၊ သူရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှုက ငါ့ထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆလောက် ပိုပြီး အားကောင်းနေတာပဲ”
ရှီးကျန့်အနေဖြင့် မယုံကြည်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
“ဪ... အားလုံး ရောက်နေကြပြီပဲ ၊ တောင်းပန်ပါတယ် ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ထျန်းလုံ ၊ ကျွန်တော် နင်ရွှမ်းကို အရင်ပြန်ပို့ပေးနေလို့ နည်းနည်း နောက်ကျသွားတာ ”
ဆင်းသက်ပြီးနောက် လင်းရန်ယန်သည် လူစုံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အားနာတကြီး ဆိုလိုက်၏။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းရန်ယန်၏ အကြည့်မှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ရှီးကျန့်ထံသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို သူ ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိလိုက်ရ၏။
“ဒါက ရှီးကျန့် ဖြစ်ရမယ် ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီက ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားက ဘာလို့ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ ၊ ငါနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေသလိုပဲ ”
ရုတ်တရက် လင်းရန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်လိုက်၏။
“ဖြောက်... ဖြောက်... ”
လင်းရန်ယန်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၊ တစ်ဖက်ရှိ ရှီးကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ဘေးနားရှိ လူများသာ မှင်တက်သွားသည်မဟုတ် ၊ ရှီးကျန့်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားရတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် မိုးကြိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာကို အလျင်အမြန် လှုံ့ဆော်၍ ထိုမိုးကြိုးစွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်သည်။
“ဟာ... ဒါ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေပဲ ၊ ”
လင်းရန်ယန်သည် မျက်လုံးပြူးလျက် ကြောင်အမ်းသွားရတော့သည်။ မှန်ပါသည်။ ရှီးကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ လင်းရန်ယန်၏ အပိုင်ဖြစ်ပြီး ၊ လင်းရန်ယန်က ၎င်းတို့ကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် လင်းရန်ယန်ကသာ အလိုရှိပါက ရှီးကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပစ်နိုင်၏သည်။
“ငါက ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ရတာ မကြာသေးတော့ ထိန်းချုပ်မှုက သိပ်မပြည့်စုံသေးဘူး ၊ ညီငယ်လေးကို လန့်သွားစေရင် တောင်းပန်ပါတယ် ”
ရှီးကျန့်ကမူ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလာ၏။ သူ၏ အမြင်တွင်မူ လင်းရန်ယန်၏ ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာမှာ မိမိ၏ အစွမ်းထက်လှသော မိုးကြိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာကြောင့်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော ကျင့်ကြံသူမှာ မိမိသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်တော့သည်။
သေချာပေါက် ရှီးကျန့် တစ်ယောက်တည်း ထိုသို့ထင်သည်မဟုတ် ၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးကလည်း ထိုသို့ပင် ထင်မှတ်နေကြတော့သည်။ အောက်ထျန်းလုံ ပင်လျှင် လင်းရန်ယန်မှာ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးပိုင်ရှင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြနေသည်ဟု ထင်နေတော့သည်။
“ထျန်းလုံ... မင်းပြောတဲ့ နောက်ဆုံး ပညာရှင်ကြီးဆိုတာ လင်းရန်ယန်ကို ပြောတာလား ”
အကြီးအကဲကြီးသည်လည်း ဤအချိန်၌ စကားဆိုလာ၏။ လင်းရန်ယန်၏ မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီနည်းဟု သူ ခန့်မှန်းနေမိတော့သည်။ တတိယအဆင့်မှာမူ သေချာလှပါပေသည် ၊ မဟုတ်ပါက ကြယ်တာရာမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤမီးလျှံနှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် ဘိုးဘေးကြီး၏ ဟောပြောမှုတစ်ခု၌ တစ်ကြိမ်မျှ ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်တော့သည်။
၎င်းမှာ အစွမ်းထက်လှသော ကြယ်တာရာကြီးများ၏ ဗဟိုချက်တွင် ပေါက်ဖွားလာသည့် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော မီးလျှံ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံလုံလောက်လောက်သာ ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါက ၊ ဤမီးလျှံသည် ကြယ်စုတန်းများကိုပင် ပြာကျသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်လှသလို ၊ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း စွမ်းအားနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် အလွန်အမင်း နိမ့်ကျနေခြင်း မရှိချေ။
ထို့ကြောင့် အောင်းထျန်းလုံသည် လင်းရန်ယန်ကို စေလွှတ်ရန် ကြံစည်နေသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက်မျှ လှုပ်ခတ်သွားရတော့သည်။ အကယ်၍ လမ်းခရီး၌ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့ပါက ၊ မော်ရှန်း၏ အနာဂတ် ကောင်းကင်အရှင်သခင်လောင်း နှစ်ဦးစလုံး ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာလည်း အောင်းထျန်းလုံကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေကြတော့သည်။ လင်းရန်ယန်မှာ မော်ရှန်း၏ အဓိကတပည့် ဖြစ်လာသည်မှာ မကြာသေးချေ။ သူ၏ အရှိန်အဝါအရ မြေပြင်အရှင်သခင် ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မက မြင့်မားနေသည်မှာ သေချာသော်လည်း ၊ ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် ခရီးကို သွားခိုင်းခြင်းမှာ အလွန်စွန့်စားလွန်းရာကြ၏။
“ဟဲဟဲ... အဲဒါက... ညီငယ်လေး ကိုယ်တိုင်က သွားချင်တယ်လို့ ပြောတာပါ ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး”
အားလုံး၏ အကြည့်များကို ခံလိုက်ရသောအခါ ၊ အောင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်ရှိသည့်တိုင်အောင် အလျင်အမြန်ပင် တာဝန်လွှဲချလိုက်တော့သည်။
“အဲ... ဟုတ်ပါတယ် ၊ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားချင်တာပါ ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ မွေးဖွားလာတဲ့ ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ အသက်ကို နှမြောပြီး သေမှာကို ကြောက်နေလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ ၊
သေချာပေါက် အတွေ့အကြုံသစ်တွေ ရယူဖို့ လိုအပ်တာပေါ့ ၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေလည်း လိုက်ပါဦးဆောင်ပေးမှာပဲ မဟုတ်လား ”
လင်းရန်ယန်မှာလည်း ပြောစရာ စကားမဲ့သွားရတော့သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် သွားချင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ၊ အောင်းထျန်းလုံက သူ့ကို အရင် စတင်မေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အောင်းထျန်းလုံသည် ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
“ဟား... ဟား... ဟား... ညီငယ် လင်းရန်ယန်ရဲ့ စကားက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ ၊ မင်း သွားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း သွားကြတာပေါ့ ၊
ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ၊ သာမန် မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ‘မိုးကြိုးလက်သီး’ အောက်မှာ ပြာကျသွားစေရမယ် ”
ဘေးနားရှိ ရှီးကျန့်ကလည်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း ၊ သူ၏ စွမ်းအားအပေါ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ဆိုလာတော့သည်။
“အခြေအနေက ဒီလိုဆိုမှတော့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့ ၊ ဒါပေမဲ့ လင်းရန်ယန်... မင်းက ခဏခဏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တယ် ၊ မင်းရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီတွေကို လုံးဝ အလဟဿ ထုတ်မပြမိဖို့ သတိထားပါ ၊ မဟုတ်ရင် တခြားဂိုဏ်းကြီး လေးခုက လူတွေက မင်းကို သည်းခံနိုင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး ”
အကြီးအကဲကြီးကလည်း တားဆီး၍ မရတော့သည်ကို သိသဖြင့် ၊ ခွင့်ပြုလိုက်၏။ သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန်ကို အလေးအနက်ထား၍ သတိပေးလိုက်၏။ မိမိ၏ ပါရမီကို လျှို့ဝှက်ထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... ကျွန်တော် စွမ်းအားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားပါ့မယ် ”
လင်းရန်ယန်ကလည်း အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။ မှန်ပါသည် ၊ အကယ်၍ သူသာ စွမ်းအားများကို မဖုံးကွယ်ထားပါက ၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အကြီးအကဲကြီးကိုပင် တစ်ခဏချင်းအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ သူသည် ဤခရီးစဉ်အတွင်း၌ အချို့သောသူများကို ငါးစာကျွေး၍ စောင့်ကြည့်ရန် စိတ်ကူးထား၏။