အခန်း (၁၈၅)

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် တင်းမာမှုများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ ဝိုင်းရံခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ အပြင်ခန်းမမှ သိုင်းသမားများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြပေ။ ကျန်းကျစ်ဖော်နှင့် ရင်းနှီးသော သိုင်းသမားအချို့က ရန်လိုနေကြသော်လည်း အများစုမှာမူ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အချို့မှာ ကျန်းကျစ်ဖော်၏ အကျင့်စရိုက်ကို မနှစ်မြို့ကြသလို မှော်ဆရာများအပေါ်တွင်လည်း ရန်ငြိုးမရှိကြပေ။

သို့သော် ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေသော လူတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူမှာ အခြားသူမဟုတ် ငှက်ပျောရွက်ကျေးရွာမှ ယွင်ရှန်း၏ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း လိုင်ဟုပင်။

ယွင်ရှန်း ရွာမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လိုင်ဟုသည် ဒေသတွင်း သိုင်းကျောင်းတစ်ခုတွင် ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ယွီကျင်းမြို့သို့ လာရောက်ရန် အကြံပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အဆင့်ဆင့် ရွေးချယ်မှုများအပြီးတွင် သူသည် ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမသို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လိုင်ဟုသည် ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ လာသူဖြစ်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် အပြင်ခန်းမတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

အစောပိုင်းက လူအုပ်ကြီးလွန်းသဖြင့် လိုင်ဟုသည် ယွင်ရှန်းကို မမှတ်မိခဲ့သလို ယွင်ရှန်းသည်လည်း လိုင်ဟုကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယွင်ရှန်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် ဟန်ပန်နှင့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ လိုင်ဟုမှာ သူမသည် မမကြီး ယွင်ရှန်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်တော့သည်။

သိုင်းသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနဲ့ မှော်ဆရာ သုံးယောက်... ပြီးတော့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကျန်းကလည်း ရှိနေသေးတယ်။ မမကြီးတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ။

ယွီကျင်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် လိုင်ဟုသည် အခြေအနေကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ခေတ္တစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာကာ ဝူကျိခန်းမ၏ အတွင်းခန်းမရှိရာဘက်သို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆရာတစ်ဦးဦး သို့မဟုတ် ဒုတိယခန်းမမှူးကို ရှာတွေ့နိုင်မှသာ ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းကျစ်ဖော်သည် သူ၏ အင်အားကို ယုံကြည်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဖမ်းကြစမ်း။ မကျိုးမကန်းစေနဲ့။ ဒီကောင်မလေးကိုတော့ ငါ့ဆီ အရှင်ခေါ်လာခဲ့"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မှော်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ချီယဲ့၊ ဂူဖုန်း... အသင့်ပြင်ထား။ ဝူကျိခန်းမက လူတွေက ဒီလောက်အနိုင်ကျင့်ချင်နေမှတော့ ငါတို့ကလည်း အလွယ်တကူ အရှုံးပေးလို့ မဖြစ်ဘူး"

ချီယဲ့သည် သူ၏ မြူခိုးမှော်ပညာကို ထပ်မံထုတ်ဖော်ရန် ပြင်လိုက်ပြီး ဂူဖုန်းမှာမူ တုန်လှုပ်နေသော်လည်း သူ၏ တောင်ဝှေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လိုင်ဟုသည် ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ပြေးသွားရုံရှိသေးချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် တိုးမိလေတော့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာလိုက်တာဗျာ"

လိုင်ဟု တွေ့လိုက်ရသူမှာ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမတွင် သဘောအကောင်းဆုံးဟု နာမည်ကြီးသည့် ချန်ပိုင်ပင်။ ချန်ပိုင်သည်လည်း အတွင်းခန်းမမှ သင်တန်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းကျစ်ဖော်နှင့် လုံးဝမတူပေ။ သူသည် ဖော်ရွေသူဖြစ်ပြီး ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုမှ လာသူဖြစ်သော်လည်း အခြားသိုင်းသမားများကို ဘယ်သောအခါမျှ အထင်မသေးတတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အတွင်းခန်းမရော အပြင်ခန်းမမှပါ လူတိုင်း၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိထားသူဖြစ်သည်။

ချန်ပိုင်မှာ ယခုအခါ မြို့စားဘွဲ့ပင် ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ခန်းမထဲတွင် ရှိခဲလှသည်။ သူသည် မကြာသေးမီကမှ သွေးတိမ်တိုက်သားရဲကို သွားရောက်နှိမ်နင်းပြီး ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ဆုံရခြင်းမှာ လိုင်ဟုအတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းပင်။

"ဟေ့... ကောင်လေး မင်းနာမည်က ဟုကျိမလား။ အခုက မြင်းစီးဟန် ကျင့်ရမယ့် အချိန်လေ ဘာလို့ ပတ်ပြေးနေတာလဲ"

ချန်ပိုင်က လိုင်ဟု၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာကိုကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

"တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီကဆိုတဲ့ မှော်ဆရာတွေ ရောက်လာလို့ပါ စီနီယာ။ သူတို့က စီနီယာအစ်ကိုကြီးကျန်းနဲ့ တိုးပြီး အခု ဝိုင်းခံထားရတယ်ဗျ။ လူတွေအများကြီးဆိုတော့ တစ်ခုခုဖြစ်မှာစိုးလို့ ကျွန်တော် သတင်းလာပို့တာပါ"

လိုင်ဟုက နဖူးမှချွေးကို သုတ်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အော်... ဖလှယ်ရေးကျောင်းသားတွေ ရောက်လာပြီကိုး"

ချန်ပိုင်သည်လည်း ဒုတိယခန်းမမှူးထံမှ ထိုသတင်းကို ကြားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ကဲ... သွားကြစို့ ငါ့ကို လမ်းပြစမ်း"

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တွင်မူ ယွင်ရှန်းတို့ သုံးဦးမှာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အခြေအနေမျိုးတွင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဦးနှောက်ကို အမြန်ဆုံးအသုံးချကာ တိုက်ပွဲဗျူဟာတစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။

မှော်ဆေးရည် အုပ်စု ၁၃ ထဲတွင် ဂူဖုန်းမှာ ရိုးအသူဖြစ်ပြီး ချီယဲ့မှာ နှုတ်ဆိတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းသည်ပင် အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် ကျောရိုး ဖြစ်လာရတော့သည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်မျိုးတွင် သူမကသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချရမည်ဖြစ်သည်။

"ချီယဲ့... နင် ရှေ့ကနေ ငါက နောက်ကနေ ကာကွယ်မယ်။ ဂူဖုန်း... နင်က ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားထဲမှာ နေ"

ယွင်ရှန်းက ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး သူမ၏ မှော်တောင်ဝှေးမှာလည်း လက်ထဲတွင် အရောင်တောက်လာသည်။

လူကောင်းဆိုလျှင် အနိုင်ကျင့်ခံရတတ်ပြီး တစ်ဖက်က လူအင်အား မည်မျှပင် များနေပါစေ သူတို့ဘက်က ပြတ်သားစွာ ရပ်တည်ပြရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤသင်တန်းကျောင်းထဲ ရောက်သွားသည့်အခါ အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ခံနေရပေလိမ့်မည်။

ငှက်ပျောရွက်ကျေးရွာတွင် မမကြီးလုပ်ခဲ့ဖူးသော ယွင်ရှန်း၏ အတွေ့အကြုံအရ တစ်ဖက်လူက အင်အားသာလေလေ ကိုယ့်ဘက်က အရှိန်အဝါမကျအောင် ပို၍ တည်ငြိမ်ပြရလေလေဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ချီယဲ့တို့ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဂူဖုန်းမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် "ယွင်ရှန်း... ချီယဲ့... ငါတို့တွေ တကယ် တိုက်ကြမှာလား။ အကယ်၍ ခန်းမထဲကလူတွေကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဘာကြောက်စရာရှိလဲ။ ငါနဲ့ နင် ဒီမှာရှိနေတာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားရင် ငါအကုန်တာဝန်ယူတယ်"

ယွင်ရှန်းက အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့က မှော်ဆရာတွေကို အထင်သေးတယ်ပေါ့လေ... ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင်လည်း တကယ့်မှော်ပညာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သူတို့ကို ပြလိုက်ရတာပေါ့။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှ ဂူဖုန်းသည် သူ၏နဖူးကို လက်ဖြင့်ရိုက်ကာ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ ဟုတ်သားပဲ။

ယွင်ရှန်း၏ ဆေးပညာမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်သလို သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အလင်းမှော်ပညာကို တတ်မြောက်ထားသူဖြစ်သည်။

သူတို့ လူမသတ်သရွေ့တော့ ဒီလူတွေထဲက အချို့ လက်ခြေပြတ် ဒဏ်ရာရသွားလည်း ဘာအရေးလဲ။ ကုပေးလို့ ရတာပဲ။

ထိုသို့တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ဂူဖုန်းမှာ စိုးရိမ်စိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မှော်ဂါထာကို ချက်ချင်းပင် ရွတ်ဆိုတော့သည်။

သို့သော် ဂူဖုန်း၏ ဂါထာမှာ တစ်ဝက်ပင် မရောက်သေးမီ

"နားငြီးစရာကြီး..." ချီယဲ့က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မှော်ဝတ်ရုံအောက်မှ ရုတ်တရက် ခရမ်းရောင် အတောင်ပံပါ ပျံလွှားမြွေဟောက်တစ်ကောင်မှာ အတောင်ပံများကို ခတ်လျက် ဝှစ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနီးကပ်ကြည့်မှသာ ထိုမြွေမှာ သာမန်မြွေမဟုတ်ဘဲ မှော်စွမ်းအင်များကို စုစည်းပြီး ဖန်တီးထားသော မှော်မြွေဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

ထိုမှော်မြွေသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်ပြီး လျှာကို တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် ၎င်း၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ ခရမ်းရောင် မြူခိုးအမြောက်အမြားကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းမှာ မှော်အတုပြု မြူခိုးဖြစ်ပြီး ချီယဲ့သည် မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ကိုယ်တိုင်တီထွင်ဖန်တီးထားသော အဆိပ်မှော်ပညာအသစ်ပင်။

ခရမ်းရောင် မြူခိုးများမှာ ကွင်းပြင်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အပြင်ခန်းမမှ သိုင်းသမားများကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ထိုမြူများကို ရှူမိသူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် မူးဝေလာကာ ခြေလက်များ အားအင်ချည့်နဲ့လာကြတော့သည်။

"ဒါက... အဆိပ်မှော်ပဲ။ အားလုံး နှာခေါင်းကို ပိတ်ထားကြ"

ကျန်းကျစ်ဖော်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း အခြေအနေမှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမမှ သိုင်းသမားများသည် ခရမ်းရောင်မြူခိုးများကို မြင်သည်နှင့် နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်များကို အမြန်ပိတ်ကာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ချီယဲ့၏ မှော်မြွေဟောက်မှ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော အဆိပ်မြူမှာ ထိုမျှရိုးရှင်းမည်ဟု သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။

ခရမ်းရောင်မြူများသည် လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး သိုင်းသမားများ၏ အရေပြားနှင့် ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့် ဦးစွာ ခေါင်းမူးလာစေကာ ခြေလက်များ ထုံကျဉ်လာပြီး အားအင်များ ဆုတ်ယုတ်သွားစေတော့သည်။ သိုင်းဂုဏ်ထူးဆောင် ကျန်းကျစ်ဖော်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အခြေခံအားနည်းသည့် သိုင်းသမားများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝုန်းခနဲ လဲကျကုန်ကြရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး လူနာတင်ယာဉ်ရောက်ခါနီး လူစုလူဝေးကြီးအလား အလောင်းတမျှ လဲကျနေသူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်းတို့မှာလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။ ချီယဲ့က နားငြီးစရာကြီးဟု အဘယ်ကြောင့် ပြောခဲ့သည်ကို ယခုမှ သူတို့ နားလည်သွားတော့သည်။ ဤကောင်လေးက တိုက်ခိုက်နေရသည်ကို အလုပ်ရှုပ်သည်ဟု ယူဆကာ အဆိပ်မှော်ပညာကို သုံး၍ အားလုံးကို တစ်ခါတည်း အလဲသိပ်လိုက်ခြင်းပင်။

"ကျန်းကျစ်ဖော်... မင်းကတော့ တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ။ ဘယ်သူ့ခွင့်ပြုချက်နဲ့ ဒီမှာ လူစုပြီး ရန်ဖြစ်နေတာလဲ..."

ထိုစဉ် ချန်ပိုင်နှင့် လိုင်ဟုတို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး လဲကျနေသော ရုပ်အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်ပိုင်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှာ အလိုအလျောက် တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။ သူက မှော်ပညာနှင့် သိုင်းပညာများ ကောင်းကင်ယံထက် ဝေဆာနေမည့် တိုက်ပွဲကြီးကို မြင်ရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့မှာမူ...။

လိုင်ဟုက ချန်ပိုင်၏ နောက်တွင် ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းကျစ်ဖော်မှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်... ကျွန်တော်က ဒီနေ့ အပြင်ခန်းမရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူနေတာပါ။ ဒီလူတွေက လာပြီး ပြဿနာရှာတာ အဲဒီမှော်ဆရာက ဘယ်လိုနည်းလမ်း သုံးလိုက်လဲမသိဘူး... လူတိုင်းကို အဆိပ်ခတ်လိုက်တယ်" ရကျန်းကျစ်ဖော်က အပြစ်အားလုံးကို ချီယဲ့အပေါ် ပုံချလိုက်သည်။

ချန်ပိုင်က စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျန်းကျစ်ဖော်၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးလျက် ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်တော့သည်။

"မင်းကတော့ တကယ့် လူလိမ်ပဲ၊ ဒီစကားမျိုးကို ပြောထွက်သေးတယ်ပေါ့။ မင်းတို့ လူအုပ်ကြီးက မှော်ဆရာ သုံးယောက်... မဟုတ်ဘူး။ မှော်ဆရာ တစ်ယောက်တည်းကိုတောင် မနိုင်တာလား။ ဝူကျိခန်းမရဲ့ မျက်နှာကို မင်းတို့ အကုန်ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ။ သွားစမ်း... အခုချက်ချင်း သံသဲဝတ်ရုံကို ဝတ်ပြီး မြင်းစီးဟန် နှစ်နာရီကြာအောင် ကျင့်စမ်း"

ထိုစကားကြောင့် ကျန်းကျစ်ဖော်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားတော့သည်။ သံသဲဝတ်ရုံဆိုသည်မှာ ဝူကျိခန်းမ၏ အထူးလေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံဖြစ်ပြီး ကီလိုဂရမ် ၅၀ ခန့် အလေးချိန်ရှိသည်။ ၎င်းကို ဝတ်ဆင်၍ မြင်းစီးဟန် ကျင့်ရခြင်းမှာ အမှားလုပ်မိသော သိုင်းသမားများကို ပေးလေ့ရှိသည့် ပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။ နှစ်နာရီအကြာတွင် လူမှာ တစ်စစီ ဖြစ်သွားနိုင်လောက်သည်။

ကျန်းကျစ်ဖော်မှာ အတွင်းခန်းမမှ သိုင်းသမားဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ မည်သူမျှ အပြစ်မပေးခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှေ့မှ ပြောနေသူမှာ ချန်ပိုင် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားအရဆိုလျှင်လည်း ချန်ပိုင်က သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး သူက သိုင်းဂုဏ်ထူးဆောင်အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ပြန်မပြောရဲဘဲ အံကြိတ်ကာ "အမိန့်အတိုင်းပါ" ဟု ပြောလျက် ချီယဲ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ရသည်။

ချန်ပိုင်၏ အကြည့်မှာ ယွင်ရှန်း၊ ဂူဖုန်းနှင့် ချီယဲ့တို့အပေါ်သို့ တစ်ဦးချင်း ကျရောက်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်မှာ ချီယဲ့ထံ၌ ရပ်တန့်သွားပြီး "မင်းက တိုက်ခိုက်လိုက်တဲ့ မှော်ဆရာလား။ ဒီနေ့ ကိစ္စမှာ ကျန်းကျစ်ဖော်မှာ အမှားရှိတာ မှန်ပေမဲ့ ဝူကျိခန်းမထဲမှာ မှော်ပညာသုံးပြီး စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ခဲ့သလို လူပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး မေ့မြောအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ မင်းကိုတော့ ငါ အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"