ကျင့်ကြံသူ၏ သွေး
Vol. 11 Ch. 103
ဤကဲ့သို့ စောင့်ကြပ်လာခဲ့သည်မှာ တစ်ဆက်တည်း ၁၈ နှစ်တိုင်တိုင် ရှိခဲ့ပြီ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ကာလအတွင်း၌ အအေးလွန်ကဲသော အန္တရာယ်ဇုန်ထဲမှနေ၍ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ရှိ ‘နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်’ များ ရံဖန်ရံခါ ထိုးထွက်လာတတ်ကြသော်လည်း ၊ ၎င်းတို့မှာ ပုံမှန်အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာမှ တစ်ကြိမ်ခန့်သာ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိ၏။
သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကပင် ထိုဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ၊ အဆုံးမဲ့လှသော အအေးလှိုင်းများမှာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာသားရဲငယ်များနှင့် မိစ္ဆာသားရဲကြီးများစွာတို့သည် အက်ကွဲကြောင်းများထဲမှ တိုးထွက်လာကြသလို ၊ အနည်းဆုံး ငါးကောင်ထက်မနည်းသော မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့် အစွမ်းထက်သတ္တဝါများပါ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အောင်းထျန်းလုံ နှင့် အောင်းနင်ရွှမ်း တို့မှာ မူမမှန်မှုများ စတင်ပြီး မကြာမီမှာပင် ပြန်လာခဲ့ကြသဖြင့်သာ ၊ မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ထိုအန္တရာယ်ဇုန်အတွင်း၌ပင် သေဆုံးသွားကြမည်မှာ သေချာသလောက် ဖြစ်သည်။
ထိုမိစ္ဆာသားရဲများ၏ သောင်းကျန်းမှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ၊ ကျန့်ယိဂိုဏ်း တပည့်များသည် သူတို့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲကြီးကို ကြိုတင်ပင့်ဖိတ်၍ နှိမ်နင်းခိုင်းခဲ့သေး၏။ သို့သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ အန္တရာယ်ဇုန်အတွင်း၌ပင် အသံတိတ် သေဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့်သာလျှင် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီး ငါးခုမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး ယခုကဲ့သို့ စုပေါင်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။
“ဒါဆိုရင်... ဒီအန္တရာယ်ဇုန်ထဲမှာ အနည်းဆုံး မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့် ငါးကောင် ခြောက်ကောင်လောက် ရှိနေပြီးတော့ ၊ အသန်မာဆုံးက မိစ္ဆာဘုရင် ဆဋ္ဌမအဆင့်လောက်မှာ ရှိနေတာပေါ့ ၊ ပြီးတော့ မိစ္ဆာသားရဲကြီးနဲ့ သားရဲငယ်တွေရဲ့ အရေအတွက်ကလည်း ရာနဲ့ချီ ရှိနေတာပေါ့ ”
ကောင်းကင်အရှင်သခင် ချင်းယွင် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်၏။ မူလက သူသည် မစွမ်းသာသော သူ၏တပည့်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန်သာ ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၊ လက်ရှိ အခြေအနေမှာမူ အန္တရာယ်မှာ တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပြီ။
“ဟုတ်ပါတယ် ၊ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ရထားတဲ့ အချက်အလက်တွေပဲ ရှိပါသေးတယ် ၊ အခုရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ အရေအတွက်တွေ ထပ်တိုးလာလား ဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးဘူး ”
ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရွှင်ယန် က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တော့သည်။
“ဒါက တကယ်ကို ဒုက္ခပဲ ၊ ဒီလောက် မိစ္ဆာတွေ များနေမှတော့ ငါတို့ ခေါ်လာတဲ့ လူအင်အားနဲ့တင် လုံလောက်ပါ့မလား ”
“ကံကောင်းတာက ဒီတစ်ခေါက် မော်ရှန်း ကနေ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ရှိတဲ့ ကူညီသူ နှစ်ယောက် ပါလာတာပဲ ၊ လင်းရန်ယန် နဲ့ ရှီးကျန့် ဆိုတော့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် သုံးယောက်စာ အစွမ်းရှိတာပေါ့ ၊ မိစ္ဆာသားရဲကြီးတွေကို ရှင်းပစ်ဖို့ကတော့ လွယ်ကူပါလိမ့်မယ် ”
“ဟုတ်တယ်... အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ အခုပဲ စတင်ကြရအောင် ၊ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိပ်ပြီး ဝေးဝေးမသွားကြတာ အကောင်းဆုံးပဲ ၊ အကွာအဝေးက သိပ်ဝေးသွားရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ် ”
ကောင်းကင်အရှင်သခင်များမှာ အခြေအနေကို စတင်တိုင်ပင် ဆွေးနွေးလိုက်ကြ၏။
“အနောက်ဘက်ဒေသ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း က လူတွေလည်း လာမယ်လို့ ပြောတယ်မဟုတ်လား ၊ သူတို့ကော ဘယ်မှာလဲ ”
ထိုစဉ် ကျန့်တောက်ရန် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“အနောက်ဘက်ဒေသ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက သတင်းပေးပို့လာတာကတော့ ၊ တတိယမြောက် သက်ရှိဗုဒ္ဓ ဦးဆောင်တဲ့ သူတို့လူတွေက ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းအထိ ဝင်သွားကြပြီတဲ့ ၊ ကြားရတာတော့ ခဲဇဲတောင် နားမှာလို့ ပြောတယ် ၊ ဆိုလိုတာက သူတို့က ငါတို့နဲ့ ၉၀ ကီလိုမီတာလောက် ဝေးနေသေးတာပေါ့ ၊ ငါတို့လုပ်ရမှာကတော့ အထဲကို တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့နဲ့ သွားရောက် ပူးပေါင်းဖို့ပဲ ”
ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရွှင်ယန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့က အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားကြတာပေါ့ ၊ အထဲအရင်းမြစ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံး စုံစမ်းဖြေရှင်းပြီးမှ ကျန်နေတဲ့ နှင်းနတ်ဆိုးတွေကို ရှင်းပစ်ကြတာပေါ့ ”
ချင်းယွင်၏ စကားကို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကလည်း ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံလိုက်ကြတော့သည်။ ကောင်းကင်အရှင်သခင်များမှာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု ဦးတည်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ချမှတ်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ အားလုံး စုပေါင်း၍ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ချီတက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤနည်းလမ်းမှာ ပညာရှင်ကြီးများ၏ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်သကဲ့သို့ ၊ အလယ်ဗဟိုသို့လည်း အမြန်ဆုံး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။ အနောက်ဘက်ဒေသ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ လူများနှင့် တွေ့ဆုံပြီးမှသာ အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေကြမည် ဖြစ်သည်။ အရင်းမြစ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမှသာ ဖြေရှင်းနည်းကို ရှာတွေ့နိုင်မည်။
“ရှီးကျန့်... လင်းရန်ယန်... ကျန်တဲ့ ပညာရှင်ကြီးတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက် မင်းတို့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ် ”
လုံဟူတောင်မှ ကျန့်တောက်ရန်က လင်းရန်ယန်နှင့် ရှီးကျန့်တို့ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောကြားလိုက်တော့သည်။
“ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး ”
ရှီးကျန့်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။
“သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိပါဘူး ”
လင်းရန်ယန်ကလည်း ထပ်တူပင် ဆိုလိုက်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း ၊ ရောက်ရှိနေသူများမှာ အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော လင်းရန်ယန်ကို ကြည့်ရင်း ဝေခွဲမရနိုင်သော ခံစားချက်များကို ခံစားနေကြရဆဲ ဖြစ်၏။ တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်နှင့် ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိကာ ၊ မြေပြင်အရှင်သခင် ဒသမအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရသည်။
ဤအချက်အလက်များကို ပေါင်းစပ်ကြည့်ရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသော်လည်း ၊ လက်တွေ့တွင်မူ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ပင် ဖြစ်ပျက်နေ၏။
“ကောင်းပြီ... အခုပဲ စတင်ပြီး ထွက်ခွာကြစို့ ”
ချင်းယွင်က အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၊ သင်္ဘောပျံကြီးများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ စတင် ထွက်ခွာလာတော့သည်။ ထိုသင်္ဘောကြီးများမှာ နှေးကွေးလှသော်လည်း အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။ ကောင်းကင်အရှင်သခင်များမှာ ပျံသန်းနိုင်သလို အခြားသူများကိုလည်း သယ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ၊ ၎င်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာပိုင်းအရ အနည်းငယ် ကြည့်မကောင်းလှသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
“လင်းရန်ယန်... မင်းတို့ဘာသာ ပျံမလား ၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ သင်္ဘောပေါ်ပဲ လိုက်မလား ”
တတိယအကြီးအကဲက လင်းရန်ယန်တို့ကို လှမ်းမေးလိုက်၏။
“ဒါဆိုရင်တော့ အကြီးအကဲကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့ ”
အောင်းထျန်းလုံနှင့် အခြားသူများက ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ပြင်ပလူများ၏ ရှေ့တွင်တော့ သူ၏မျက်နှာကို အနည်းငယ် ထောက်ထားပေးရဦးမည်။ အမှန်စင်စစ် ဤလူမှာ နှုတ်ကြမ်းရုံသာ ရှိပြီး ၊ မည်သည့်စကားကို ပြောသင့်မပြောသင့် မသိရုံ ရှိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ငါကတော့ ငါ့ဘာသာပဲ သွားမယ် ”
သေချာပေါက် ရှီးကျန့်မှာမူ တတိယအကြီးအကဲကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၊ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ အခြားသော သင်္ဘောကြီးများဆီသို့ ဦးတည်သွား၏။
“ဟွန့်... ရှီးကျန့်ရဲ့ စရိုက်ကတော့ အခုထိ ဆိုးနေတုန်းပဲ ”
တတိယအကြီးအကဲက မနေနိုင်ဘဲ ညည်းညူလိုက်တော့သည်။
“ဝူး... ”
ထို့နောက် သူသည် လက်ဟန်အချို့ကို ပြုလုပ်လိုက်သောအခါ ၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှနေ၍ ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောတစ်စင်း ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာ၏။ မကြာမီမှာပင် ထိုသင်္ဘောမှာ မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော ကိုယ်ထည်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထိုသင်္ဘောကြီးကို ကြည့်ရင်း လင်းရန်ယန်မှာ သိပ္ပံဝတ္ထုများထဲမှ အာကာသယာဉ်ကြီးများနှင့် ဆင်တူနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
“သွားကြစို့ ၊ ငါတို့ အမြန်မသွားရင် တခြားလူတွေက ငါတို့ကို ထားခဲ့ကြလိမ့်မယ် ၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့ ၊ ငါ့ရဲ့ သင်္ဘောမောင်းနှင်တဲ့ အတတ်ကတော့ ထိပ်တန်းပဲ ၊ သူတို့ကို ချက်ချင်း အမီလိုက်နိုင်စေရမယ် ”
တတိယအကြီးအကဲက ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ၊ သင်္ဘောထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံဝင်သွားတော့သည်။
“ဒီတတိယအကြီးအကဲကတော့ တကယ်ကို ကြွားရတာ ဝါသနာပါတာပဲ ”
လင်းရန်ယန်မှာ ပြောစရာစကားမဲ့သွားရတော့၏။ ဤသည်မှာ လုံ မိသားစုဝင်များ၏ ထူးခြားသော စရိုက်ပင် ဖြစ်လေသလားဟု သူ တွေးနေမိတော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ မာနကြီးသော ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားများ၏ ပုံစံမျိုးနှင့် ဆင်တူနေ၏။
“လုံမိသားစုဝင်တွေက ဒီလိုပဲ ၊ သွားကြစို့ ”
အောင်းထျန်းလုံက မတတ်သာသည့်အလား ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ၊ လင်းရန်ယန်နှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်၍ သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်တော့သည်။
သင်္ဘောထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ၊ လင်းရန်ယန်မှာ အံ့သြသွားရ၏။ ဤမီတာတစ်ရာရှည်သော သင်္ဘောကြီးထဲ၌ အနည်းဆုံး လူပေါင်း ထောင်ချီ၍ ဆံ့နိုင်သည်။ နေထိုင်စရာ အခန်းများသာမက ကျင့်ကြံရန် နေရာများပင် ပါရှိသေး၏။
အရှေ့ဘက်ဆုံး၌မူ ထိန်းချုပ်ခန်း ရှိသည်။ လင်းရန်ယန် လမ်းလျှောက်ဝင်သွားသောအခါ တတိယအကြီးအကဲမှာ စက်လုံးပုံစံ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။
“ဝူး... ”
တတိယအကြီးအကဲက လက်ဟန်များကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်လိုက်သောအခါ ၊ သင်္ဘောတစ်စင်းလုံး၏ အတွင်းပိုင်းမှာ လင်းထိန်သွားတော့သည်။
“ဒါက သင်္ဘောရဲ့ ဗဟိုထိန်းချုပ်မှု စနစ်ပဲ ၊ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ သင်္ဘောတွေအားလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်က ပွင့်ခဲ့တဲ့ ‘ရွှမ်ကျီး’ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ရခဲ့တာ ၊
စုစုပေါင်း သင်္ဘောဆယ်စင်း ရှိခဲ့တာ ၊ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ မော်ရှန်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက တစ်စင်း လုယူနိုင်ခဲ့တယ် ၊ ကျန်တဲ့ ကိုးစင်းကိုတော့ တခြားဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းအချို့က လုသွားကြတာပေါ့ ၊
‘သွေးနတ်ဘုရား နန်းတော်’ Hal က အစက သုံးစင်းတောင် ရခဲ့တာ ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဖုတ်ကောင်ဘုရင် တွေ ဖြစ်နေတော့ ဒါတွေကို သေချာ သုတေသန မလုပ်နိုင်ကြဘူး ၊ အဲဒါကြောင့် တခြားဂိုဏ်းတွေကို ဈေးကြီးပေးပြီး ပြန်ရောင်းခဲ့ကြတာ”
လာရောက်သူမှာ လင်းရန်ယန် ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ တတိယအကြီးအကဲက ရှင်းပြလိုက်၏။
“ဪ... ဒီလိုကိုး ၊ ကျွန်တော်တို့ တာအိုဂိုဏ်းကလူတွေက ဖုတ်ကောင်ဘုရင်တွေနဲ့ပါ စီးပွားရေး လုပ်ကြလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး ”
လင်းရန်ယန်မှာ ထိုရှင်းပြချက်ကို ကြားမှပင် နားလည်သွားရတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးနတ်ဘုရား နန်းတော်၏ စွမ်းအားကိုလည်း သူ သတိထားမိလိုက်၏။ ‘ဖုတ်ကောင်ဧကရာဇ်’ ဖြစ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော ပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦးအထိ ရှိနေသည်ဆိုပါက တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သွေးနတ်ဘုရား နန်းတော်သည် ယခုအချိန်အထိ လူသားများနှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နေကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုတ်ကောင်ဘုရင်များသည် လူသားတို့၏ သွေးကို သောက်သုံးရန် မလိုအပ်တော့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့ တကယ် သွေးလိုအပ်ခဲ့လျှင် ၊ မြေကမ္ဘာအရှင်သခင် အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတို့၏ သွေးကိုသာ သောက်သုံးကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့မည်ဆိုပါက တာအိုဂိုဏ်းများနှင့် ကြီးကျယ်သော စစ်ပွဲကြီးများ ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်။ သူတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်ပင် ၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်မှာ သောက်သုံးလိုက်သော သွေးမှ ရရှိသော စွမ်းအင်ထက် များစွာ ပိုမိုများပြားနေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သွေးနတ်ဘုရား နန်းတော်သည် လူသားများကို အစာအဖြစ် အသုံးမပြုတော့ဘဲ ၊ ယင်းအစား ယင်စွမ်းအင် များ ပြည့်နှက်နေသော အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသည့် နယ်မြေတစ်ခုကို ရှာဖွေ၍ သူတို့၏ ဂိုဏ်းဌာနချုပ်အဖြစ် အခြေချခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။