နှင်းမြေခွေးဘုရင်၏ အလောင်း

ရှီးကျန့် သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၊ ခေါင်းနှစ်လုံး နှင်းဝံပုလွေဘုရင် ကိုက်ခဲထားသော သူ၏လက်မောင်းမှနေ၍ တောက်ပစူးရှသည့် အပြာရောင် ‘ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအား’ များ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“ဝုန်း... ”

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မိုးကြိုးစွမ်းအားများသည် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွား၏။ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားစုကြောင့် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အသားစများအဖြစ် ကောင်းကင်ယံအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

“ဝူး... ”

ထိုစဉ်မှာပင် အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ညှစ်ထုတ်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်သည်။ မမြင်နိုင်သော ဤတိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ရှီးကျန့်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မိုးကြိုးစွမ်းအားများဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ အကာအကွယ်ပေးထားရန်သာ တတ်နိုင်တော့၏။

“ဝုန်း... ”

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူသည် စွမ်းအားအချို့ကို ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၊ ကြီးမားလှသော ဖျက်ဆီးအားမှာ ရှီးကျန့်၏ စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်၌ ရှီးကျန့်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဆွဲဖြဲခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

“အား... ”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နာကျင်မှုကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ဂူတစ်ခုအတွင်း၌မူ ၊ ငွေရောင်တောက်ပနေသော ဧရာမ နှင်းမြေခွေးဘုရင် ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးချနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။

“ရွှပ်... ”

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ အသားထဲသို့ တစ်ခုခု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ နှင်းမြေခွေးဘုရင်သည် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ဧရာမ ရေခဲဓားကြီးတစ်လက်မှာ ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်း၏ မိစ္ဆာအမြုတေကို ပင်လျှင် တိုက်ရိုက် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေတော့သည်။

၎င်းသည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၊ ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးတစ်ဦးက မိမိကို ပြုံးကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

“နောက်ကွယ်ကနေ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရတာ နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား ၊ မင်းက ဒါကို သဘောကျတယ်ဆိုမှတော့... အချောင်းခံရတာ ဘယ်လိုအရသာရှိလဲဆိုတာ မြည်းစမ်းကြည့်ပေါ့ ၊ နံပါတ်ခြောက် ဖြစ်ရတာက အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူး ”

လင်းရန်ယန် က ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ၊ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“ရွှပ်... ”

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရေခဲဓားရှည်သည် နှင်းမြေခွေးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို ရင်ဘတ်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း... ”

နောက်ဆုံးတွင်မူ နှင်းမြေခွေးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြုတ်ကျသွား၏။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ထိုစဉ်မှာပင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ၊ ရှီးကျန့်သည် နှင်းမြေခွေးဘုရင်၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာတော့သည်။ သူသည် လင်းရန်ယန်က သူ၏ ဧရာမ ရေခဲဓားကြီးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းနေသည်ကို အမှတ်မထင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“ရေခဲစွမ်းအား... ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာပါလား ၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”

ရှီးကျန့်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်မှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားရတော့သည်။ လင်းရန်ယန်က ရှီးကျန့်ကို ပြုံးပြလျက် စကားအချို့ ဆိုလိုက်၏။ သူ၏ စကားများက ရှီးကျန့်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများကြားမှ အသိပြန်ဝင်လာစေတော့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းတူညီလေး... ငါ့ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ”

ရှီးကျန့်၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ၊ သူသည် လင်းရန်ယန်ကို လက်အုပ်ချီလျက် လေးစားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။ အကယ်၍ လင်းရန်ယန်သာ မရှိခဲ့ပါက ၊ မိစ္ဆာဘုရင် နှစ်ကောင်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူသည် တကယ်ပင် အရေးနိမ့်သွားနိုင်သည်။

သိထားရမည်မှာ ခေါင်းနှစ်လုံး နှင်းဝံပုလွေဘုရင်သည်လည်း ပထမအဆင့် ‘ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ’ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၊ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာလည်း အလွန်အစွမ်းထက်လှ၏။ ရှီးကျန့်ပင်လျှင် ၎င်းကို မနည်း ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရ၏။

ထို့ပြင် ဤဝိညာဉ်အမျိုးအစား နှင်းမြေခွေးမှာမူ သေချာပေါက် ‘ဝိညာဉ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ’ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိက တိုက်ခိုက်မှုမှာ စိတ်တန်ခိုး မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သော်လည်း ၊ ၎င်း၏ အန္တရာယ်ရှိမှုမှာ စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော သာမန်မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်နှင့် ညီမျှ၏။

ထို့အပြင် ရှီးကျန့်မှာ အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ပထမအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဤမြေခွေးမိစ္ဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့အတွက် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှ၏။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး ၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက မော်ရှန်း ရဲ့ တပည့်တွေပဲ မဟုတ်လား ၊ ”

လင်းရန်ယန်က လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ၊ နှင်းမြေခွေးဘုရင်၏ အလောင်းကို ဆွဲမလျက် ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာလာတော့သည်။

သေချာပေါက် ရှီးကျန့်သည် လင်းရန်ယန်၏ လုပ်ရပ်ကို အံ့သြခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်၏ အလောင်းဖြစ်ရာ ၊ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အနည်းဆုံး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာ ရှိ၏။ ဤနေရာ၌ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ရှီးကျန့်မှာ နှမြောတသဖြစ်သွားရတော့သည်။ ခေါင်းနှစ်လုံး နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ အလောင်းကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်အောင် မချေမှုန်းခဲ့သင့်ကြောင်း သူ သတိရလိုက်၏။ ယခုတော့ သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာကို အလကား ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ။ ရှီးကျန့်မှာ သာမန် ကောင်းကင်အရှင်သခင်တစ်ဦးထက်ပင် ပိုမိုဆင်းရဲသော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

“ရွှပ်... ”

ဤဘက်တွင်မူ အောင်းထျန်းလုံ သည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ ခေါင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ၊ တိုက်ပွဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားတော့၏။

လူတိုင်းမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွက်နေကြပြီး ၊ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေသော အလောင်းများကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြ၏။ အကယ်၍ သူတို့အားလုံးမှာ မြေပြင်အရှင်သခင် ဒသမအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်များ မဟုတ်ခဲ့ပါက ၊ တကယ်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲ ရာပေါင်းများစွာနှင့်အတူ မိစ္ဆာသားရဲကြီး လေးဆယ်ကျော် ပါဝင်နေခြင်းဖြစ်ရာ ၊ လူတစ်ဦးချင်းစီမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ကောင် သုံးကောင်ခန့်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည့်အပြင် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး နှစ်ကောင်ပါ ရှိနေခဲ့၏။

“မင်းတို့က တော်တော်လေး မြန်တာပဲ ၊ ဒီလောက်အမြန် ရှင်းပစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ”

ဤအခိုက်အတန့်၌ လင်းရန်ယန်၏ အသံမှာ ဘေးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ဧရာမ နှင်းမြေခွေးဘုရင်ကြီးကို သယ်ဆောင်လျက် ပျံသန်းလာသော လင်းရန်ယန်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“ဝုန်း... ”

လင်းရန်ယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချလိုက်သောအခါ ၊ ဧရာမ နှင်းမြေခွေးဘုရင်၏ အလောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျရောက်သွားပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ဤနှင်းမြေခွေးဘုရင်မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ၊ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အမျိုးအစားဖြစ်သဖြင့် အရွယ်အစားမှာ မီတာနှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိ၏။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်များကြောင့် ၊ ဤမိစ္ဆာမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်သုံးရှိသော ‘ထူးကဲမိစ္ဆာဘုရင်’ တစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိလိုက်ကြရ၏။

ထို့ပြင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ခံစားချက်ကြောင့် ၊ ဤမိစ္ဆာဘုရင်မှာ စောစောက ဝိညာဉ်တိုက်ကွက်ဖြင့် သူတို့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော အကောင်ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ သိလိုက်ကြတော့သည်။

“ကောင်းကင်အရှင်သခင် လင်းရန်ယန်က တစ်မိနစ်တောင် မပြည့်သေးတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ၊ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်ကို ဘယ်လိုများ သတ်လိုက်တာလဲ ”

“ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ရဲ့ စွမ်းအားပေါ့ ”

“တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ ၊ အကယ်၍ ကောင်းကင်အရှင်သခင် လင်းရန်ယန်သာ ဒီမှာ မရှိခဲ့ရင် ၊ ရှီးကျန့်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီမိစ္ဆာဘုရင် နှစ်ကောင်ရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား ”

ဤအခိုက်အတန့်၌ ပညာရှင်ကြီး အားလုံးမှာ လင်းရန်ယန်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြတော့သည်။ သူတို့၏ စကားများထဲတွင်လည်း လင်းရန်ယန်ကို ‘ကောင်းကင်အရှင်သခင်’ ဟုပင် ပြောင်းလဲ၍ လေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းရန်ယန်၏ အစွမ်းမှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင် အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း... ”

ထိုစဉ် မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခုနှင့်အတူ

ရှီးကျန့်သည်လည်း လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်ထွက်လာ၏။

“ဂိုဏ်းတူအစ်ကို... ခေါင်းနှစ်လုံး နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ကော... ”

အောင်းထျန်းလုံက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

“သေချာပေါက် ရှင်းပစ်လိုက်ပြီပေါ့ ”

ရှီးကျန့်က လက်ကို နောက်ပစ်လျက် အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုလိုက်၏။ သေချာပေါက် ထိုတိုက်ပွဲမှာ မည်မျှအထိ အန္တရာယ်ကြီးခဲ့သည်ကို သူတစ်ဦးတည်းသာ သိမည် ဖြစ်သည်။

“ဟိန်း... ”

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ ဝေးကွာလှသော တောင်ထိပ်ပေါ်မှနေ၍ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ကာ ဒေါသထွက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

လူတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ချင်းယွင်က ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ ၊ အဆင့်ခုနစ်ရှိသော ‘နှင်းလူဝံမိစ္ဆာဘုရင်’ ၏ လက်မောင်းမှာ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ အခြားသော ကောင်းကင်အရှင်သခင်များမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းလျက် နှင်းလူဝံဘုရင်၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

“ရွှပ်... ”

နောက်တစ်ခဏ၌ ဧရာမ နှင်းလူဝံ၏ ဦးခေါင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

နောက်ဆုံးတွင်မူ ဧရာမ နှင်းလူဝံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွား၏။ ဤသို့ဖြင့် ဤနှင်းတောင် လေးလုံးပေါ်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲ အားလုံးမှာ ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

“ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်... ”

ထို့နောက် ဓားသံများစွာနှင့်အတူ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီး ငါးဦးမှာ ဓားများကို စီးနင်းလျက် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လာကြ၏။ နှင်းလူဝံဘုရင်၏ အလောင်းကိုမူ သူတို့အချင်းချင်း ခွဲဝေယူလိုက်ကြပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့အဖွဲ့ ဆင်းသက်လိုက်သောအခါ ၊ လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧရာမ နှင်းမြေခွေးဘုရင်၏ အလောင်းကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်အမျိုးအစား နှင်းမြေခွေးဘုရင်ပါလား ”

“ကြည့်ရတာ အဆင့်သုံး မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်မယ် ထင်တယ် ”

“အဆင့်သုံး ဝိညာဉ်အမျိုးအစား မိစ္ဆာဘုရင်ဆိုရင် ၊ အဆင့်ငါးရှိတဲ့ သာမန်မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တိုက်ကွက်ကို တောင့်ခံနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး ”