ခုခံခြင်း

အကယ်၍ သူတို့သည် လင်းရန်ယန် ကို အမှန်တကယ် လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ၊ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အဆုံးမသတ်နိုင်သော သေကြေပျက်စီးမည့် ရန်ငြိုးကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် မော်ရှန်း ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် သူ၏အသက်ကို ရင်း၍ တိုက်ခိုက်လာပါက ၊ ရှူရှန်း ဓားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးပင်လျှင် တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အကြီးအကဲကြီးမှာလည်း ဧကန်မုချ အသက်ပျောက်ရလိမ့်မည်။

ဤလူများမှာ အနည်းဆုံး သက်တမ်းတစ်ရာကျော် ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြသည့် မြေခွေးအိုကြီးများ ဖြစ်ကြရာ ၊ ဤမျှအရေးကြီးသော အချက်များကို အဘယ်ကြောင့် နားမလည်ဘဲ ရှိမည်နည်း။

ထို့အပြင် အရေးအကြီးဆုံး မေးခွန်းမှာ ဘိုးဘေး ချင်းယွင် အနေဖြင့် လင်းရန်ယန်ကို အမှန်တကယ် သတ်နိုင်ပါ့မလားဟူသည့် အချက်ပင် ဖြစ်၏။

လင်းရန်ယန်သာ သေဆုံးမသွားဘဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပါက ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် စွမ်းအားမှာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ချင်းယွင်ကို ကျော်တက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ၊ ထိုအချိန်ကျလျှင် သေရမည့်သူမှာ ချင်းယွင်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးအတွက်နှင့် အနာဂတ်တွင် အကန့်အသတ်မရှိ ကြီးထွားလာမည့် ထူးကဲပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ရန်စရန် မလိုအပ်ကြောင်း အဆိုမှာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်နေတော့သည်။

အမှန်တကယ် လင်းရန်ယန်က လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုသည်မှာလည်း ယခုအခိုက်အတန့်၌ လင်းရန်ယန် တစ်ဦးတည်းသာ သိရှိနိုင်လိမ့်မည်။

“အိုး... ဟိုး ၊ ငါထင်ထားတာ တကယ်ပဲ မှန်နေတာပဲ ၊ လူတွေကပဲ အဲဒီကလေးကို မုန်းတာမဟုတ်ဘူး ၊ မိစ္ဆာသားရဲတွေကတောင် မုန်းနေတာပဲ ၊ လူတွေအများကြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပါလျက်နဲ့ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ သေသွားရတယ်ဆိုတော့ ”

ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို အတိအကျ မသိရှိသော လုံယွီရှင်း ကမူ ထိုအခြေအနေကို မနေနိုင်ဘဲ သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်တော့သည်။

“ကဲပါ... လုံအိုကြီးရယ် ၊ ဒီမှာ မီးလောင်ရာ လေပင့်မလုပ်ပါနဲ့တော့ ၊ အဲဒီကလေး ယွင်ရှောင် က နှုတ်ကြမ်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ၊ မိစ္ဆာသတ္တဝါတွေကို နှိမ်နင်းရင်း သေဆုံးသွားခဲ့တာပဲလေ ၊ ဒီလိုတွေ ပြောမနေပါနဲ့တော့ ”

သဘောထားပြည့်ဝသော ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရွှင်ယန် က ရှေ့သို့ထွက်၍ အကူအညီမဲ့စွာ တားမြစ်လိုက်၏။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် လုံယွီရှင်းမှာ ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်အရှင်သခင် ချင်းယွင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာများကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ၊ စူးရှတောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ အကြည့်အောက်၌ ပညာရှင်ကြီးတိုင်းမှာ အသက်ရှူရ ခက်သွားကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင် အဋ္ဌမအဆင့် ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ပထမအဆင့်ထက် အဆပေါင်းတစ်ရာမျှ ပိုမိုအင်အားကြီးမားလှသည်။

၎င်းတို့ထက် အဆပေါင်းရာချီ သန်မာသော တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ အကြည့်ကို သူတို့ မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။ လင်းရန်ယန်နှင့် ရှီးကျန့် တို့နှစ်ဦးသာလျှင် ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေနိုင်ကြ၏။

“သေသွားပြီဆိုရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ ၊ သွားကြစို့ ၊ ရှေ့ခရီးက အရှည်ကြီး ကျန်ပါသေးတယ် ၊

အဆုံးသတ်ကို မရောက်မချင်းတော့ ၊ လမ်းခုလတ်မှာ ဘယ်သူသေမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး ”

ချင်းယွင်က အနက်အဓိပ္ပာယ် ပါရှိသော စကားတစ်ခွန်းကို ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ၊ သူ၏ အကြည့်ကို လင်းရန်ယန်ထံ၌ နှစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်ထားကာ ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အခြားသော ဂိုဏ်းကြီးများမှ လူများမှာလည်း အလျင်အမြန်ပင် လိုက်ပါသွားကြ၏။

“အဲဒီမြေခွေးအိုကြီးကတော့... သူ့စကားတွေက အဓိပ္ပာယ်တွေ ပါနေသားပဲ ၊ ကြည့်ရတာ သူ ရိပ်မိနေပုံရတယ် ၊ ဒီအဖိုးကြီးတွေက တကယ်ကို မြေခွေးလိုပဲ ပါးနပ်ကြတာပဲ ”

ချင်းယွင်၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လင်းရန်ယန်က သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူက ကြောက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းရင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ဒေါသဖြေရုံမျှဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ၊ အကယ်၍ သူ့ကို အမှန်တကယ် လက်ဖျားဖြင့် ထိရဲမည်ဆိုပါက ၊ လင်းရန်ယန်အနေဖြင့် သူသည် မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း သိအောင် ပြသရလိမ့်မည်။

“ဂိုဏ်းတူညီလေး... ငါတို့လည်း သွားကြစို့ ၊ စိတ်မပူပါနဲ့ ၊ အားလုံး အဆင်ပြေမှာပါ ”

အောင်းထျန်းလုံ က လင်းရန်ယန်ကို အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းလိုက်ပြီး ၊ ချင်းယွင်နှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်မပူရန်လည်း နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်တော့သည်။

သက်သေမရှိဘဲနှင့် ကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ဦးဖြစ်သည့်တိုင် အခြားဂိုဏ်းမှ လူတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဤသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စသာမက ၊ အကယ်၍ သူသာ လက်ဦးမှုယူခဲ့ပါက ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုကြားရှိ ပြဿနာကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

လင်းရန်ယန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် အစဖျောက်နိုင်မှသာ ဖြစ်မည်။

သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန်သည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြရာ ၊ တစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်လာလျှင်ပင် လင်းရန်ယန်ကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ လင်းရန်ယန်ကို တိတ်တဆိတ် သေဆုံးသွားအောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင် ဖြစ်၏။

“ဟားဟား... ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ ၊ ဘာတွေ အဆင်မပြေဖြစ်ရမှာလဲ ၊ ကျွန်တော်က ယွင်ရှောင် ဒီလောက် သနားစရာကောင်းအောင် သေသွားရတာကို တွေးပြီး ၊ နောက်ဆို ပိုပြီး သတိထားရမယ်လို့ တွေးနေတာပါ ၊ သွားကြစို့ ”

လင်းရန်ယန်က ပြုံးလျက်ပင် ဆိုလိုက်ပြီးနောက် အဖွဲ့နောက်သို့ ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ဤအဖွဲ့မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ၊ နှင်းတောင်များမှာ မြင့်မား၍ ခရီးပေါက်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ၊ တစ်နာရီခန့်အတွင်း၌ပင် မြင့်မားသော တောင်ငါးလုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေနှင်းမုန်တိုင်းမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။ ထို့ကြောင့် သာမန် ကောင်းကင်အရှင်သခင်များပင်လျှင် မပျံသန်းနိုင်တော့ချေ။

ပညာရှင်ကြီးများမှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးများ၏ အနောက်၌ ပုန်းကွယ်လျက် ၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအရှိန်အဝါဖြင့် လေနှင်းများကို ကာကွယ်ထားရတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်ကို မထိခိုက်စေသော်လည်း ၊ အကယ်၍ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ပေါ်လာ၍ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးများ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက ၊ ဤပညာရှင်ကြီးများမှာ မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံနေကြတော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ ”

ဤအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်းမှာ တိမ်တိုက်များထဲအထိ မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ယခင်ကမူ ဤတောင်ခြေမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော မြက်ခင်းပြင်ကြီး ဖြစ်သင့်ပါသော်လည်း ၊ ယခုမူ လေနှင်းများကြောင့် နှင်းထုမှာ မီတာများစွာအထိ ထူထပ်နေပြီ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ အစွမ်းမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် ၊ ကောင်းကင်ယံသို့ မပျံသန်းနိုင်သော်လည်း နှင်းပြင်ပေါ်၌ ခြေရာမထင်ဘဲ ပြေးလွှားနိုင်ကြသေးသည်။

“ဒေါင်... ”

ဤအခိုက်အတန့်၌ ရှည်လျားပြီး ကြည်လင်လှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့၏ရှေ့မှောက်၌ ဧရာမ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ရောင်ခြည်တော် တစ်ခု ပွင့်လန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

ထိုဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ ဧရာမ လက်ဖဝါးတော်မှာ ရှေ့သို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်၏။ ၎င်းသည် ဖြူဖွေးနေသော ဧရာမ နှင်းတောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

တစ်ခဏချင်းအတွင်း မြေကမ္ဘာတုန်ဟိန်းသွားစေသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ဟိန်း... ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု နောက်ဆက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုနှင်းတောင်ကြီးမှာ တောင်တစ်တောင်မဟုတ်ဘဲ ၊ မီတာရာချီ မြင့်မားသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ‘နှင်းဝက်ဝံကြီး’ တစ်ကောင် ဖြစ်နေ၏။ ထိုနှင်းဝက်ဝံကြီးမှာ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ လက်ဝါးတော်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ၊ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လျက် ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်တော်ထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြ၏။

“ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း... ”

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါစေသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းတောင်များပေါ်မှ အဆုံးမရှိသော နှင်းထုများမှာ တောင်ပြိုသကဲ့သို့ လိမ့်ဆင်းလာ၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤနှင်းထုများမှာ သာမန်နှင်းများသာ ဖြစ်ပြီး ၊ စောစောက မိစ္ဆာဘုရင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နှင်းလှိုင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုနှင်းထုများမှာ တိုက်ခိုက်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးအနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲလှိုင်းများကြောင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်ကုန်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထင်ရှားသည်မှာ ထိုဧရာမ ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်တော်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရေးနိမ့်လာနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

“ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်... နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံ ပဲ ၊ ဒါက တကယ်ပဲ အဲဒီအကောင်ပဲ ၊

ဒါက အမြဲတမ်း နှင်းတောင်ပေါ်မှာပဲ နေပြီး ဘယ်တော့မှ ဆင်းမလာတတ်ဘူး မဟုတ်လား ၊ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ ၊ သူ့ကို တိုက်နေတာကတော့ အနောက်ဘက်ဒေသရဲ့ တတိယမြောက် သက်ရှိဗုဒ္ဓ... သက်ရှိဗုဒ္ဓ တိန့်ကျန်း ပဲ ဖြစ်ရမယ် ၊ မိတ်ဆွေတို့... အမြန်သွားပြီး ကူကြရအောင် ”

ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရွှင်ယန်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသူ နှစ်ဦးမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်တော့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဓားကိုစီးနင်းကာ နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွား၏။

“သွားကြစို့ ”

“ငါတို့လာပြီ ”

ကောင်းကင်အရှင်သခင် ချုံယန် ၊ ချင်းယွင် နှင့် ကျန့်တောက်ရန် တို့သည်လည်း သူတို့၏ ဓားပျံများကို အလျင်အမြန် ခေါ်ယူလျက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံ၏ အစွမ်းမှာ စောစောက လူဝံဘုရင်ထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ရေခဲနှင့် နှင်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းသည် ‘ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ’ နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၊ သာမန် ဝိညာဉ်ခန္ဓာများထက်မူ များစွာ ပိုမိုသာလွန်ပါပေသည်။ သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းလျှင်ပင် ၎င်းကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မသေချာချေ။ အကယ်၍ သက်ရှိဗုဒ္ဓ ဒိန့်ကျန်းသာ အသတ်ခံလိုက်ရပါက ၊ သူတို့အတွက်လည်း ကြီးမားသော ဒုက္ခနှင့် ကြုံရလိမ့်မည်။

“လင်းရန်ယန်... ငါတို့ မော်ရှန်းဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ကာကွယ်ပေးထားလိုက် ၊ အခြားဂိုဏ်းကလူတွေကိုတော့ တတ်နိုင်ရင် ကူညီပေး ၊ ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ် အရမ်းကြီးတယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ကို လွှတ်ထားလိုက် ၊ ရှီးကျန့်... မင်း ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ ”

အားလုံး တက်သွားကြသည်ကို မြင်သောအခါ လုံယွီရှင်းက လင်းရန်ယန်ကို အလျင်အမြန် မှာကြားလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် အခြားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်ကြီးများ၏ မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၊ သူသည်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားတော့၏။ ရှီးကျန့်မှာ လုံယွီရှင်းကို စိတ်ပျက်နေသော်လည်း ၊ မဆိုင်းမတွပင် လိုက်ပါသွားတော့သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် သူ၏ မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီး ငါးဦး၏ နောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် လိုက်ပါသွား၏။