← Chapters

မူလဆရာသခင် ဆင်းသက်လာခြင်း

Vol. 12 Ch. 117

မူလဆရာသခင် ဆင်းသက်လာခြင်း

Vol. 12 Ch. 117

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ‘ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်’ ကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေပြီး ၊ ဝါးမြိုထားသော ဝိညာဉ်အားလုံးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သန့်စင်လိုက်၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာလည်း လျင်မြန်စွာပင် တိုးတက်လာပြီး ၊ ‘ကောင်းကင်အရှင်သခင် တတိယအဆင့်’ သို့ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သေချာပေါက် ၊ သန့်စင်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော စွမ်းအင်များစွာ ရှိနေသေး၏။ ထိုအရာအားလုံးကို သန့်စင်ပြီးပါက သူ၏ အဆင့်မှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ၊ နောက်ဆုံး၌ ‘ကောင်းကင်အရှင်သခင် ပဉ္စမအဆင့်’ ကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်သည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် လာရောက်နှိမ်နင်းလျှင်ပင် ၊ သူသည် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

“ဟုတ်သားပဲ... ဟိုနှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံရဲ့ ဝိညာဉ်လည်း ရှိသေးတာပဲ ”

ရုတ်တရက် ရှီးကျန့် ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။ သူသည် နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံ သေဆုံးသွားရာ နေရာသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်လိုက်ပြီးနောက် ၊ ၎င်း၏ ဧရာမ အလောင်းကြီးအတွင်းမှ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာအမြုတေတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်၏။

“ဒီမိစ္ဆာအမြုတေကိုသာ ဝါးမြိုလိုက်မယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ အဆင့်က အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိ မြင့်တက်သွားမှာပဲ ၊ ”

ရှီးကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားပြီး ၊ မဆိုင်းမတွပင် ထိုအမြုတေအတွင်းမှ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။ ထိုဝိညာဉ်အတွင်း၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဝက်ဝံကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ရှီးကျန့်သည် သူ၏ ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဟလိုက်တော့သည်။

“ဂလု... ”

နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုဝိညာဉ်မှာ တစ်ခဏချင်း ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရ၏။ သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဝူး... ”

အလွန်အမင်း အေးစိမ့်လှသော ရေခဲအငွေ့အသက်များမှာ ရှီးကျန့်၏ ဗိုက်ထဲမှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

“မကောင်းတော့ဘူး... ဝက်ဝံကြီးရဲ့ ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ ပြဿနာရှိနေတာပဲ ၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”

ရှီးကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားရတော့သည်။ သူသည် ထိုစွမ်းအားကို ပြန်လည် ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ထိုရေခဲဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

“ဝူး... ”

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် အဆုံးမရှိသော အအေးဓာတ်များကြောင့် ရေခဲရုပ်ထုကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ အေးခဲသွားတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၊ နောက်ဆုံးအချိန်၌ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းတွင် ရှိနေသော အမည်းရောင် စွမ်းအင်စုကြီးတစ်ခုက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ အသက်ကို ဆက်လက် တည်တံ့စေခဲ့ပြီး ၊ သူသည် ထိုရေခဲရုပ်ထုကြီးအတွင်း၌ပင် ဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ရင်း သူ၏ စွမ်းအားများကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်နေတော့သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရေခဲအတားအဆီးကြီးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွား၏။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများမှာ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ များပြားလှသော ရေခဲစအနများမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

တောင်ခြေ၌မူ အောင်းထျန်းလုံ နှင့် အခြားသူများမှာ ၊ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းအထိ ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ ရေခဲလုံးကြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိဘဲ မှင်တက်နေကြတော့သည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌လည်း ဆီးနှင်းမိစ္ဆာ အလောင်းများမှာ တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေ၏။ မိစ္ဆာဘုရင်များပင်လျှင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ စောင့်ကြည့်နေကြပါသည် ၊ အကယ်၍ လင်းရန်ယန် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အစီအရင်သာ မရှိပါက ၊ သူတို့အားလုံး သေချာပေါက် သေဆုံးကြရလိမ့်မည်။

“တိုက်ပွဲက ရပ်သွားတာလား ”

“ငါတို့ရဲ့ မူလဆရာကြီးတွေက နိုင်သွားတာလား... ရှုံးသွားတာလား ”

“တောက်... ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားက အားနည်းလွန်းနေလို့ပဲ ၊ မဟုတ်ရင် အပေါ်ကို တက်ပြီး ကူညီပေးလို့ ရတာ ”

သာမန် ဆီးနှင်းမိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းနေရင်း ၊ လူအုပ်စုမှာ လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် တောင်ထိပ်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြတော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။ အကယ်၍ အောင်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုပါက ၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင်များသည် သေချာပေါက်ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ဆိုပါက ၊ နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီးကော ဘယ်ရောက်သွားသနည်း။

“တာအိုဆရာကြီး ထျန်းလုံ... ခင်ဗျား ဒီအစီအရင်ကို ရွေ့လျားအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်မလား ”

ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ဦးက အလျင်အမြန်ပင် မေးလိုက်တော့သည်။

“ရတာပေါ့... ကျွန်တော် ရွေ့လျားတာနဲ့၊ ဒီအစီအရင်က ကျွန်တော်နဲ့အတူ အချိန်မရွေး လိုက်ပါလာမှာပါ”

အောင်းထျန်းလုံက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အစီအရင်တစ်ခုကို ရွေ့လျားစေရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပါသည် ၊ သို့သော် လင်းရန်ယန် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အစီအရင်က စိတ်ကြိုက် ရွေ့လျားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ အဆင့်မှာလည်း အလွန်ပင် မြင့်မားလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော အစီအရင်မျိုး ရှိနေပါက ၊ မည်သူကများ ရှေးဟောင်းအက္ခရာ လမ်းစဉ်ကို လေ့လာနေတော့မည်နည်း။ အစီအရင်များကို လွယ်ကူစွာ မရွေ့လျားနိုင်သောကြောင့်သာ ၊ သာမန် ‘လက်နက်အဆောင်’ နည်းလမ်းများကို တီထွင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ ၎င်းမှာ တာအိုမှော်အတတ်နှင့် အစီအရင်တို့၏ အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တာအိုမှော်အတတ်၏ အဆင်ပြေချောမွေ့မှုနှင့် အစီအရင်များ၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်မှုတို့ကြောင့် ၊ ၎င်းတို့ကို တိုက်ပွဲအတွင်း အသုံးပြုရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားနိုင်၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားနှင့် နယ်ပယ်မှာမူ အစီအရင်များကို လုံးဝ မမှီနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်သော အစီအရင်တစ်ခုသာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပါက ၊ လက်နက်အဆောင် လမ်းစဉ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခေတ်နောက်ကျသွားနိုင်သည်။ သေချာပေါက် ၊ လက်နက်အဆောင် မျိုးနွယ်စုမှာ အခြေခံ အုတ်မြစ် ဖြစ်၏။ အစီအရင်များကို သင်ယူရန်အတွက် ရှေးဟောင်းအက္ခရာများကို သင်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး ၊ ထိုအက္ခရာများကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်ရုံနှင့် လက်နက်အဆောင်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အစီအရင် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးသည် လက်နက်အဆောင် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ရမည်။

“ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့ ၊ အကယ်၍ ဒါက ရွေ့လို့ရတယ်ဆိုရင်... ငါတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း အပေါ်တက်ပြီး သွားကြည့်ကြရင်ကော ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအစီအရင်ထုံး ရှိနေသရွေ့တော့ သာမန် မိစ္ဆာဘုရင်တွေက ငါတို့ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ဘူး ၊

အကယ်၍ နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီးက အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုရင်တောင် ၊ ငါတို့ ဒီမှာ ပုန်းနေလည်း သေမှာပဲ ၊ အဲဒီတော့ အပေါ်တက်ပြီး ကြည့်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ် ”

အောက်ထျန်းလုံ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထိုကျင့်ကြံသူကြီးက သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို အလျင်အမြန် ပြောလိုက်တော့သည်။

“ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ ”

“ဟုတ်တယ်... ဒီမှာ ထိုင်စောင့်ပြီး အသေခံနေမယ့်အစား ၊ အပေါ်တက်ပြီး သွားကြည့်တာက ပိုကောင်းတယ် ”

“ငါတို့ ကူညီနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိနေရင်ကော ”

အခြားသော ကျင့်ကြံသူကြီးများကလည်း အလျင်အမြန်ပင် ထောက်ခံလိုက်ကြ၏။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ထွက်ကြတာပေါ့ ၊ အားလုံး ကျွန်တော့်နားမှာပဲ ကပ်နေကြပါ ”

အောင်းထျန်းလုံ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပသွားတော့သည်။ စကားပြောပြီးနောက် ၊ သူသည် အစီအရင်ကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှားစေကာ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ဦးတည်၍ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

သူတို့ တက်လှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ ၊ ကီလိုမီတာ တစ်ဝိုက်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲများမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြ၏။ အစွမ်းထက်လှသော ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာဘုရင်များပင်လျှင် အစီအရင်၏ အနားသတ်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ခဏချင်း နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြရပြီး ၊ လူအုပ်စုကို လုံးဝ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

နောက်ဆုံး၌ ၊ လူတိုင်းမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း မီတာရာချီ၍ နက်လှသော ၊ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းအထိ ကျယ်ဝန်းသည့် ဧရာမ ချောက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူမှားသွားကြရ၏။

ဒါက ထိပ်တန်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲသည် ဤမျှပြင်းထန်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။ အကယ်၍ ရေခဲအတားအဆီးကြီးသာ ကာမထားခဲ့ဘူးဆိုရင် ၊ အခု သူတို့ ရောက်နေတဲ့ နေရာပင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။

“ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း... အဲဒါ နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီးရဲ့ အလောင်းပဲ ၊ ” ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ဦးက ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

မီတာရာချီ၍ မြင့်မားသော နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီးမှာ နှစ်ပိုင်း တိတိကျကျ ပြတ်တောက်နေသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

“ဟူး... ဒါက တကယ်ပဲ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားတာလား ၊ ဘယ်သူကများ သူ့ကို သတ်လိုက်တာပါလိမ့် ၊ ချင်းယွင် ဆရာကြီးမှာတောင် ဒီလောက် စွမ်းအားမျိုး မရှိဘူး မဟုတ်လား ”

“ဟိုမှာ ကြည့်ဦး... ‘မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါး ဝိညာဉ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အစီအရင်ကြီး’ ရဲ့ ပုံစံပဲ ”

“ဪ... ဒါဆိုရင် ‘ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါး ဝိညာဉ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အစီအရင်ကြီး’ ကို သုံးခဲ့တာပေါ့ ၊ ကြည့်ရတာ အစွမ်းထက်တဲ့ ကနဦးဆရာသခင် တစ်ပါးပါး ဆင်းသက်လာခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ် ”

“ဒါပေမဲ့... ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေကော ဘယ်ရောက်ကုန်ကြတာလဲ ”

လူတိုင်းသည် နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီး သေဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို လျင်မြန်စွာပင် သုံးသပ်လိုက်ကြ၏။ သို့သော်လည်း နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီးမှာ သေဆုံးနေပြီဖြစ်ရာ ၊ ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးများမှာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသနည်း။

“ဝူး... ဝူး... ဝူး... ”

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ ၊ လူတိုင်း ဆောင်ထားသော ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးများက သူတို့ကို ရှာဖွေနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ လူတိုင်းက အလျင်အမြန်ပင် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ၊ အောင်းထျန်းလုံနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်မှာ ဂိုဏ်းများထံမှ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး ၊ ပါဝင်သော အကြောင်းအရာမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပါပေသည် - ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မေးမြန်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးများ အားလုံး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့ထဲမှ မည်သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သေးသနည်း ဟုလည်း မေးမြန်းထား၏။

“ဝုန်း... ”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးများ အားလုံး အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ၊ သူတို့တွေက အတူတူ သေသွားကြတာလား ၊ မူလဆရာသခင်ကို မပင့်ဖိတ်ခဲ့ကြဘူးလား ”

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့... သူတို့ အသတ်မခံရခင် တစ်စက္ကန့်အလိုမှာမှ မူလဆရာသခင်ကို ပင့်ဖိတ်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ် ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရေခဲဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ ၊ နှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီးက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ”

“ဒါပေမဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့လူလည်း မတွေ့ရသလို... အလောင်းတွေကိုတောင် မတွေ့ရပါလား ”

“ဖြစ်နိုင်မလား... ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေ အားလုံးက အဝါးမြိုခံလိုက်ရတာများလား ”

All Chapters