ရှေးဟောင်းအက္ခရာ လက်ဗွေ

“အရင်ဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရမယ် ၊ အနီးအနားမှာ လူတွေရှိမလားဆိုတာ သိချင်မိတယ် ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကတည်းက လူတွေ ဒီထဲကို ဝင်လာခဲ့ကြတာဆိုတော့ ၊ ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီးနောက်မှာ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုခုများ ထွန်းကားနေမလားပဲ ”

ထိုသို့ တွေးတောရင်း လင်းရန်ယန် သည် မဆိုင်းမတွပင် မြေပြင်မှ အားယူကာ ရှေ့သို့ ပျံသန်းလိုက်တော့သည်။ သူ၏ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အဆုံးစွန်၌ သူ ပိုမိုမြင့်မားစွာ ပျံသန်းနိုင်လေ ၊ ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာများကို မြင်တွေ့နိုင်လေ ဖြစ်သည်။

ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်...

ကီလိုမီတာ နှစ်ထောင်...

ကီလိုမီတာ တစ်သောင်း...

မကြာမီမှာပင် လင်းရန်ယန်သည် ကီလိုမီတာ နှစ်သောင်းအမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ၊ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ကီလိုမီတာ ရာချီသော နယ်ပယ်ကို လှမ်းမြင်နေရ၏။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝေးကွာလှသော အရပ်မျက်နှာများ၌လည်း အဆုံးမရှိသော ဆီးနှင်းနှင့် ရေခဲပြင်ကြီးများကိုသာ မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာများ၌ လူသားများ နေထိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုမူ သူ အတိအကျ မမြင်နိုင်ရချေ။

သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ လင်းရန်ယန်အတွက် အခက်အခဲ မဟုတ်ပေ။ သူသည် အိတ်ကပ်အတွင်းမှ အိမ်မြှောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

“ဝူး... ”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အိမ်မြှောင်မှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး ၊ လင်းရန်ယန်သည်လည်း ၎င်းအတွင်းသို့ ရေတွက်၍မရသော ရှေးဟောင်းအက္ခရာ လက်ဗွေများကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် အိမ်မြှောင်သည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ အသေအချာ ညွှန်ပြနေ၏။ ဤသည်မှာ ထိုလမ်းကြောင်း၌ လူသားများ ရှိနေသည်ကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အိမ်မြှောင်ပေါ်တွင် အလင်းစက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၊ တွက်ချက်မှုများအရ ထိုအလင်းစက်မှာ လင်းရန်ယန်နှင့် ကီလိုမီတာ တစ်ရာကျော် ဝေးကွာသော နေရာ၌ ရှိနေတော့သည်။

“သွားကြည့်ကြတာပေါ့... ”

လင်းရန်ယန်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ မြေပြင်မှ အားယူ၍ ထွက်ခွာလိုက်၏။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ချက်ချင်းပင် လေနှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ လင်းရန်ယန်၏ ပုံရိပ်မှာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုလမ်းကြောင်းသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွား၏။ လင်းရန်ယန်၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ဆီးနှင်းမိစ္ဆာများကို တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။ ထိုဆီးနှင်းမိစ္ဆာများမှာ ဤကမ္ဘာ၏ ဂေဟစနစ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် မျိုးစိတ်များစွာ ကွဲပြားနေတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့တွင် ထူးခြားသော ဝိသေသတစ်ခု ရှိသည် - ၎င်းမှာ အများစုမှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ကြပြီး ၊ ရေခဲစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သေချာပေါက် ရေခဲစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ ‘ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ’ ကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းဟု မဆိုလိုချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနှစ်ခုကြား၌ ခြားနားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရေခဲစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ မီးဒြပ်စင် သို့မဟုတ် မိုးကြိုးဒြပ်စင် တာအိုမှော်အတတ်များကို အသုံးပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ မိမိ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို များစွာ မြင့်တက်စေခြင်း မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာမူ မိမိ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အနည်းဆုံး လေးဆခန့် မြင့်တက်စေနိုင်သည်။ ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းအောင် ကွာခြားလှ၏။ ဥပမာအားဖြင့် ထိုနှင်းမုန်တိုင်းဝက်ဝံကြီးကို ကြည့်ပါ ၊ ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ မရှိစဉ်က ကောင်းကင်အရှင်သခင်များ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်၌ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော် ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ ရရှိသွားသောအခါ သူတို့အားလုံးကို ပြန်လည် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တော့သည်။ အကယ်၍ တာအိုဆရာကြီးသာ မတရားနည်းလမ်းဖြင့် ကူညီမပေးခဲ့ပါက ၊ သေဆုံးမည့်သူများမှာ ထိုကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဝူး... ”

မကြာမီမှာပင် လင်းရန်ယန်သည် ကီလိုမီတာ တစ်ရာကျော် ခရီးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ၊ တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်နေသော မြင့်မားလှသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ လင်းရန်ယန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ထိုတောင်ကြီးမှာ အနည်းဆုံး မီတာ သုံးသောင်းခန့် မြင့်မား၏။ ၎င်းမှာ ဧဝရက်တောင်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြင့်မားနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန်မှာ ထိုအရာကို များစွာ အံ့သြမနေတော့ချေ။ အဆုံးစွန်၌ သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၊ အခြား မည်သည့် အံ့ဖွယ်ရာများ ပေါ်ပေါက်လာဦးမည်နည်း။

“တကယ်ပဲ ရွာတစ်ရွာ ရှိနေတာပဲ ”

လင်းရန်ယန်သည် တောင်ခြေ၌ ရှိနေသော ကြီးမားလှသည့် အစီအရင်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာပင် တွေ့ရှိလိုက်တော့သည်။ အစီအရင်၏ အတွင်းပိုင်း၌ ရှုခင်းများမှာ လှပတင့်တယ်နေပြီး ၊ ပြင်ပရှိ ဆီးနှင်းများနှင့် အအေးဓာတ်များမှာ အစအနပင် မရှိချေ။ သစ်သားအိမ်လေးများမှာ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ရှိနေကြသည်။ ထိုအိမ်လေးများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌လည်း စိုက်ပျိုးမြေအချို့ကို ပြုပြင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် လောကီနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေသော သုခဘုံလေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လင်းရန်ယန်မှာ မဆိုင်းမတွဘဲ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်၏။

“ဝုန်း... ”

သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန် ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။ ဤအရှိန်အဝါမှာ အမှန်တကယ်ပင် ‘စစ်မှန်သော အရှင်သခင်’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... စစ်မှန်သော အရှင်သခင်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ ”

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရန်ယန်သည် သတိရှိရှိဖြင့် နတ်ဘုရား ပင့်ဖိတ်ရန် အချိန်မရွေး ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အထဲကိုသာ ဝင်လို့ရပြီး အပြင်ကို ထွက်လို့မရကြောင်း သိရှိလိုက်ကတည်းက ၊ လင်းရန်ယန်သည် အရင်ဝင်သွားသော လူများမှာ သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြန်ထွက်မရခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆနှင့်ဆိုလျှင် ၊ အရင်က ဝင်လာခဲ့သော တစ်ပိုင်းတစ်စ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်မှာ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားရန်မှာ အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ သေချာပေါက် ထိုသူမှာ ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၊ သူ၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ဤနေရာ၌ ဒုတိယမြောက် စစ်မှန်သော အရှင်သခင်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ဘေးကင်းစေရန်အတွက် လင်းရန်ယန်သည် သူ၏ ‘ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်’ အတွင်းမှ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ‘အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အဆင့် အနိမ့်စား’ အစီအရင်ကြီးများကို ထွင်းထုထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခုမှာ သူ၏လက်ထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် ၊ သာမန် ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအဆင့်ရှိ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်တစ်ဦးမှာပင် သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ဝုန်း... ”

သေချာပေါက်ပင် နောက်တစ်ခဏ၌ အလွန်အမင်း အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ လင်းရန်ယန်၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် ပခုံးပေါ်တွင် ပေါက်ပြားတစ်လက်ကို ထမ်းထားပြီး ၊ ကြည့်ရသည်မှာ လယ်သမားတစ်ဦးနှင့် တူညီလှ၏။

လင်းရန်ယန်သည် တစ်ဖက်လူ ကျင့်ကြံထားသော ကျင့်စဉ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိရှိလိုက်ပါတော့သည် - ၎င်းမှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော ‘ရှန်းချင်းမှတ်တမ်း’ ပင် ဖြစ်၏။

“နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ... နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး ၊ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်နဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ကို ရောက်နေတာလား ၊ ပြင်ပလောကမှာ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးကို ဘယ်လိုများ မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တာပါလိမ့်”

လင်းရန်ယန်ကို မြင်သောအခါ ထိုအဘိုးအိုမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းရန်ယန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ၊ တစ်ဖက်လူက ‘ကောင်းကင်အရှင်သခင် ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ်’ ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။

“မော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် လင်းရန်ယန်... အကြီးအကဲကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ”

လင်းရန်ယန်က သူ၏ရှေ့မှ အဘိုးအိုကို လက်ယှက်၍ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်တော့သည်။

လင်းရန်ယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ၊ တစ်ဖက်လူမှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်ဖြစ်နေသည်ကို အံ့သြသွား၏။

“ဪ... မော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခုပဲ ၊ ငါကလည်း မော်ရှန်းဂိုဏ်းကနေပဲ ဆင်းသက်လာတာပါ ၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီမှာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့ကြတော့... မော်ရှန်းဂိုဏ်းကလည်း ငါ့အကြောင်းကို သိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး ၊ ငါ့ကိုတော့ ‘အဘိုးကျောက်’ လို့ ခေါ်နိုင်တယ် ”

အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်လိုက်တော့သည်။ သူသည်လည်း မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ၊ လင်းရန်ယန်မှာ သူ၏ မူလဆရာကြီးများ၏ မျိုးဆက်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်ဖက်လူကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

အဆုံးစွန်၌ လင်းရန်ယန် ဤနေရာသို့ ဝင်လာပြီဆိုကတည်းက ၊ သူသည် နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသေဆုံးသွားပြီးနောက် ၊ ဤရွာလေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်မှာ လင်းရန်ယန်၏ တာဝန် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ သူ၏ သက်တမ်းမှာလည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ၊ မျိုးနွယ်စုဝင် တပည့်များ၏ ပါရမီနှင့်ဆိုလျှင် ‘တာအိုအရှင်သခင်’ (Dao Monarch) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာပင် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

“ဂါရဝပြုပါတယ် အဘိုးကျောက် ၊ ကျွန်တော်က မတော်တဆ ဒီထဲကို ရောက်လာခဲ့တာပါ ၊ ဒီကနေ ပြန်ထွက်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိမလားဆိုတာ သိချင်မိပါတယ် ”

ပြန်ထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားသော်လည်း ၊ လင်းရန်ယန်က အစဉ်အလာအရသာ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ပြန်ထွက်မယ့် နည်းလမ်းလား... ရှိတော့ ရှိတယ် ”

သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန် အံ့သြသွားရသည်မှာ ၊ အဘိုးကျောက်က ပြန်ထွက်ရန် နည်းလမ်းရှိသည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ လင်းရန်ယန်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

“ဒါပေမဲ့ ပြန်ထွက်ဖို့ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲလှတယ် ၊ ငါတို့ ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ နေထိုင်လာခဲ့ကြပေမဲ့ ၊ ဘယ်သူမှ ပြန်မထွက်နိုင်ခဲ့ကြသေးဘူး ၊ ဒါကြောင့် မင်းအနေနဲ့ သိပ်ပြီး မျှော်လင့်ချက် မထားတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ် ”

အဘိုးကျောက်က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်၏။

“အိုး... ဒါက ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးပါလဲ ၊ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ချင်ပါတယ် ”

လင်းရန်ယန် စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤနည်းလမ်းမှာ အန္တရာယ် မများလှသော်လည်း ၊ အလွန်ပင် ခက်ခဲပုံရ၏။

“အဲဒါကတော့ မလောပါနဲ့ဦး ၊ မင်း ဒီကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ၊ အထဲကို ဝင်ပြီး ခဏလောက် ထိုင်ပါဦးလား ”

သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးကျောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး ၊ ချက်ချင်း အဖြေမပေးဘဲ တောင်ခြေရှိ ရွာလေးဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ လင်းရန်ယန်လည်း ဆက်၍ မမေးတော့ပါချေ။ သူသည် အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်သဖြင့် မလောမကြီးချေ။ သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်၌ အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါများစွာကို ခံစားမိခဲ့ပါသည် - ၎င်းတို့မှာ ‘ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်အရှင်သခင်’ အဆင့်ရှိသည့် ဖြစ်တည်မှု ငါးခုထက် မနည်း ရှိနေတော့သည်။

သို့သော် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ၊ ဤနေရာ၌ ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်လာရန်မှာ ပြင်ပလောက၌ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်လာရသည်ထက်ပင် ပိုမို လွယ်ကူလှသည်... ငါးဦးဆိုသည်မှာလည်း ဤနေရာရှိ လူဦးရေမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသောကြောင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဝူး... ”

လင်းရန်ယန်သည် အဘိုးကျောက်၏ နောက်မှ လိုက်ပါရင်း တောင်ခြေရှိ ရွာလေးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လိုက်တော့သည်။