ဆေးဖော်စပ်သူ

သူတို့နှစ်ဦးသည် ‘ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် အစီအရင်’ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်နေကြသော လူအပေါင်းတို့သည် ပြင်ပမှ ရောက်ရှိလာသူ လင်းရန်ယန် (ကို ခေါင်းမော့၍ ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။ အချို့မှာမူ အံ့သြတကြီးဖြင့် လက်ညှိုးထိုးပြကာ တိုးတိုးဖော်ဖော် ပြောဆိုနေကြ၏။

ဤနေရာသည် ပြင်ပလောကနှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ပြီး ၊ ပြင်ပလူများအတွက် ဤနေရာမှာ သေဘေးနှင့် ကြုံရမည့်နေရာဟု သိထားကြသဖြင့် မည်သူမျှ တစ်ဖန်ပြန်၍ မဝင်ရဲကြတော့ချေ။ ဝင်လာခဲ့သူများထဲတွင်လည်း ဤရွာလေးကို အသက်ရှင်လျက် ရှာဖွေတွေ့ရှိသူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှ၏။ အဆုံးစွန်၌ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မိစ္ဆာဘုရင် အနည်းငယ်မျှ ရှိနေသည်၏။

“ငါတို့ရွာကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်ငါးရာက ဒီထဲကို ပထမဆုံး ဝင်လာခဲ့တဲ့ လူတစ်စုက စတင် တည်ထောင်ခဲ့တာပါ ၊ အဲဒီအထဲမှာ ငါ့ရဲ့ မူလဆရာကြီးဖြစ်တဲ့ မော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ‘ချင်းယွင်’ ကောင်းကင်အရှင်သခင်လည်း ပါဝင်ခဲ့တယ် ၊ ဒီကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာကို တွေ့ရတော့ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြပြီး လျင်လျင်မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ကြတယ် ၊ ဒါတင်မကသေးဘူး... ဒီမှာမွေးတဲ့ ကလေးတွေက ရေခဲစွမ်းအားကို သဘာဝအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ကြပြီး ၊ ပါရမီ ထူးချွန်တဲ့သူတွေဆိုရင် ‘ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ’ ကိုတောင် နိုးထစေနိုင်ကြတယ် ၊ အစောဆုံး ရောက်လာကြတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေ အားလုံးနီးပါးဟာ ချွင်းချက်မရှိဘဲ ‘တစ်ပိုင်းတစ်စ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်’ အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ကြတယ် ၊ ကံမကောင်းတာက နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို ဘယ်သူမှ မလှမ်းနိုင်ခဲ့ကြတာပဲ ၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ‘ဟွာရှန်းဓားဂိုဏ်း’ က ဆရာကြီး ရောက်လာခဲ့ပြီး ၊ သူ ရောက်လာမှပဲ ဒီနေရာမှာ ပထမဆုံး ‘စစ်မှန်သော အရှင်သခင်’ အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တာ ၊ ဒါပေမဲ့ သူလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာကျော်က သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကုန်ဆုံးပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ ၊ ငါ့အကြောင်း ပြောရရင်တော့... ငါ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ကိုးရာကျော်က မွေးဖွားခဲ့တာပါ ၊ ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးဟာ ချင်းယွင် ဆရာကြီးရဲ့ တပည့်ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့် ၊ ငါ့ကို ချင်းယွင် ဆရာကြီးရဲ့ အငယ်ဆုံးတပည့်က တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ပြီး ၊ မော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ တာအိုမှော်အတတ်တွေကို ဆက်ခံခွင့် ရခဲ့တာပါ ၊ ငါ့မှာ မွေးရာပါ ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ ပါလာတာကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က အလွန်ပဲ မြန်ဆန်ခဲ့ပြီး ၊ နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်းမှာတင် စစ်မှန်သော အရှင်သခင်အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တယ် ၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာတဲ့အထိ စစ်မှန်သော အရှင်သခင် ဒုတိယအဆင့်ကိုပဲ ရောက်နိုင်ခဲ့တယ် ၊ အကယ်၍ နောက်တစ်ဆင့်ကိုသာ ထပ်တက်နိုင်မယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်လောက် ထပ်နေနိုင်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့... အခုတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ထင်ပါရဲ့ ၊ ဒါနဲ့... လက်ရှိ ရွာတစ်ခုလုံးမှာ လူဦးရေ တစ်ထောင့်ရှစ်ရာ ရှိတယ် ၊ အဲဒီအထဲမှာ သာမန်လူ တစ်ထောင့်တစ်ရာ ပါဝင်ပြီး ၊ လူသားအရှင်သခင် တစ်ရာကျော် ၊ မြေကမ္ဘာအရှင်သခင် ငါးရာကျော်နဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ငါးဆယ့်သုံးယောက် ရှိတယ် ၊ မင်းဟာ ဟွာရှန်းဆရာကြီး ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ငါတို့ရွာကို ရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ ”

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဘိုးအိုသည် ရွာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု သမိုင်းကြောင်း တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် ပြောပြနေတော့သည်။

လင်းရန်ယန်သည်လည်း ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ အလွန်ပင် အံ့သြသွား၏။ မြေကမ္ဘာအရှင်သခင် ငါးရာကျော်နှင့် ကောင်းကင်အရှင်သခင် ငါးဆယ်ကျော် ရှိသည်ဟူသော အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှ၏။ ဤအရေအတွက်မှာ ဂိုဏ်းအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိပါပေသည် ၊ မော်ရှန်းဂိုဏ်း နှစ်ခုစာလောက်ပေါင်းပင် ဤမျှလောက် လူအင်အား မရှိနိုင်ပေ။

ပို၍ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသည်မှာ ၊ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် စစ်မှန်သော အရှင်သခင် ဒုတိယအဆင့်ရှိသည့် အထူးပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အဘိုးကျောက် သာ လှုပ်ရှားလိုက်မည်ဆိုလျှင် ကြီးမြတ်သော ဂိုဏ်းကြီးငါးခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိသည် ၊ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ၊ အဘိုးကျောက်၏ ရှင်းပြချက်အရ ၊ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက်တွင် ‘နတ်ဘုရား ပင့်ဖိတ်ခြင်း’ ကဲ့သို့သော အတတ်ပညာများကို အသုံးပြု၍ မရကြောင်း လင်းရန်ယန် သိရှိလိုက်ရ၏။ ဤသည်မှာ လင်းရန်ယန်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားစေသည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စွမ်းအားကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် သူသည် အသုံးပြုနိုင်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ‘ဝိညာဉ်လောက အရှင်သခင်’ အဆင့်အတန်းကြောင့် ဟုထင်ရသည်။ သေချာပေါက် သူတို့သာ ‘နတ်ဘုရား ပင့်ဖိတ်ခြင်း’ ကို သုံးနိုင်မည်ဆိုပါက ၊ ပြင်ပလောကမှ လူများမှာ သူတို့ ဤနေရာ၌ ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားကြမည် ဖြစ်၏။

“လာပါ... ငါ့အိမ်ကို ရောက်ပြီ ”

မကြာမီမှာပင် အဘိုးကျောက်သည် လင်းရန်ယန်ကို အတော်အတန် ကြီးမားသော သစ်သားအိမ်ကြီးတစ်လုံးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။ ဤနေရာ၌ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့်အပြင် နှစ်ပေါင်းကိုးရာကျော် နေထိုင်လာခဲ့သဖြင့် ၊ အဘိုးကျောက်၏ သစ်သားအိမ်မှာ နန်းတော်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါလှ၏။ ထို့ပြင် အိမ်အတွင်း၌ ဆေးဖော်စပ်ဆောင် ၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ဆောင်နှင့် အခြားသော အဆောင်အယောင်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

“အဘိုးကျောက်ရဲ့ အိမ်က တကယ်ကို လှပတာပဲ ”

လင်းရန်ယန်က အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

“ဟူး... ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ခွန်အားပဲ ရှိနေတော့ ၊ နေ့တိုင်း ဒီလို အသေးအမွှားလေးတွေနဲ့ပဲ အချိန်ဖြုန်းနေရတာပေါ့ ”

အဘိုးကျောက်က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်၏။

“ဝူး... ”

ထို့နောက် အဘိုးကျောက်သည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၊ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တာအိုဝတ်စုံတစ်ထည် ပေါ်လာတော့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယခင်က လယ်သမားတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၊ အဘိုးကျောက်ထံမှ မြင့်မြတ်လှသော တာအိုအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ယခုအခါတွင် သူသည် ခုနကတွေ့ခဲ့သော လယ်သမား မဟုတ်တော့ဘဲ ၊ လောကီနယ်ပယ်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်မင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

“လာပါ... ထိုင်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့ ”

ထိုသို့ပြောရင်း အဘိုးကျောက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ရာ ၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့၌ လက်ဖက်ရည်ဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။

“ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အားမနာတော့ဘူးနော် ”

လင်းရန်ယန်ကလည်း ပြုံးလျက် ထိုင်လိုက်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် အဘိုးကျောက်သည် ရေခဲရောင် အပြာနုရောင် လက်ဖက်ရည်ရွက် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်အတွင်း ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ၊ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေနွေးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ လောင်းထည့်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် လက်ဖက်ရည်ရွက်များမှာ မီးလျှံကဲ့သို့ ရဲရဲနီသွားတော့သည်။ ဖျော်စပ်လိုက်သော လက်ဖက်ရည် ရေမှာပင် ကြည်လင်တောက်ပသော အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

“အအေးဓာတ်ကနေ အပူဓာတ်ကို ပြောင်းသွားတာပဲ... ဒီလက်ဖက်ရည်က တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ”

လင်းရန်ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။

“လာ... မြည်းကြည့်စမ်းပါ ၊ ငါတို့ရဲ့ ‘ရေခဲဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်’ က ပြင်ပလောကက လက်ဖက်ရည်တွေနဲ့ ဘာတွေများ ကွာခြားမလဲဆိုတာ ”

အဘိုးကျောက်က လင်းရန်ယန်အတွက် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်တော့သည်။ လင်းရန်ယန်လည်း အားမနာဘဲ တစ်ငုံ ငုံကြည့်လိုက်၏။ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ပူနွေးနေသော်လည်း ၊ မျိုချလိုက်သည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပါသည် ၊ သို့သော် ၎င်းမှာ နေမထိထိုင်မသာဖြစ်စေသော အအေးဓာတ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရန်ယန်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူမှု အရှိန်အဟုန်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သေချာပေါက် ဤသည်မှာ ခေတ္တခဏသာ ဖြစ်သော်လည်း ၊ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသော အာနိသင် ဖြစ်၏။

“’ရေခဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး’ တွေကို ဖော်စပ်နိုင်တဲ့ ရေခဲဝိညာဉ် အအေးရွက်တွေ ဖြစ်နေတာကိုး ”

လင်းရန်ယန်က ချီးကျူးစကား မဆိုဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“အိုး... မောင်ရင်က ဒီရေခဲဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် အကြောင်းကို သိတာလား ”

အဘိုးကျောက်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်တောက်သွားတော့သည်။

“သိတာပေါ့... ရေခဲဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ဆိုတာ မူလက ‘ရေခဲဝိညာဉ် အအေးရွက်’ တွေပါ ၊ ဒီအရာကို လက်ဖက်ရည်အဖြစ် သောက်လို့ရမယ်လို့ မထင်ထားမိလို့ အစက မမှတ်မိတာပါ ၊ ဒီအရာက ယေဘုယျအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ နှင်းဖုံးတောင်တွေပေါ်မှာပဲ ပေါက်ရောက်တာဖြစ်ပြီး ၊ ၎င်းရဲ့ အဆင့်က ‘ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်’ အထိ ရှိတယ် ၊

အကယ်၍ ရေခဲဝိညာဉ်ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာ အစွမ်းကို အမြဲတမ်း တိုးတက်စေနိုင်မှာပါ ၊ ကံမကောင်းတာကတော့ ၎င်းဟာ အဆင့်တစ်ကနေ အဆင့်နှစ်အထိပဲ မြင့်တင်ပေးနိုင်တာပါပဲ ၊ ဒါပေမဲ့ အရေအတွက် လုံလောက်မယ်ဆိုရင် အဆင့်နှစ်ကနေ သုံးအထိ ၊ ပြီးတော့ သုံးကနေ လေးအထိတောင်မှ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်တယ် ၊ ဒီပစ္စည်းမျိုးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ မရှိတော့ပါဘူး ၊ ဒီနေရာမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး ”

လင်းရန်ယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောပြနေတော့သည်။

“ဘာ... ဒီလက်ဖက်ရည်မှာ ဒီလို အာနိသင်တွေ ရှိတာလား ”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးကျောက်မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားရ၏။ ဤမျှ အဖိုးတန်လှသော ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတစ်ခုကို သူက လက်ဖက်ရည်အဖြစ် သောက်သုံးနေခဲ့မိသည်။ ထို့ပြင် လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာအတွင်း သူ သောက်သုံးခဲ့သည့် အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး ရှစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်ထောင်မက ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် သူသည် ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ နှမြောတသစွာဖြင့် ညည်းတွားလိုက်၏။

သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို လေ့လာနေခဲ့သော်လည်း ၊ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အဆင့်မှာ ‘မြေကမ္ဘာအဆင့် အထူးကောင်းမွန်သောအဆင့်’ မျှသာ ရှိသေးသည်။ အဆုံးစွန်၌ ဤနှင်းဖုံးနေသော ရာသီဥတုတွင် ရေခဲဒြပ်စင် ပစ္စည်းများမှလွဲ၍ အခြားအရာများကို မရှာဖွေနိုင်ချေ။ ထို့ပြင် ရေခဲဒြပ်စင် ပစ္စည်းများအတွက် ဆေးနည်းများမှာလည်း အလွန်ပင် ရှားပါးလှ၏။

ထိုစဉ်က ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော ကောင်းကင်အရှင်သခင်များထဲတွင်လည်း ‘ကောင်းကင်အဆင့်’ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးမျှ မပါဝင်ခဲ့သဖြင့် ၊ ဤကောင်းကင်အဆင့် မြင့်မားသော ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်း၏ အသုံးဝင်ပုံကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

“ဟို... အဘိုးကျောက် ၊ စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့ဦး ၊ အပြင်လောကမှာတောင် ဒီအရာကို မှတ်မိတဲ့လူက အလွန်နည်းပါတယ် ၊ ဒါကို ဘယ်လို ဖော်စပ်ရမလဲဆိုတာ ပိုတောင် မသိကြပါဘူး ”

အဘိုးကျောက်မှာ နှလုံးရပ်မတတ် ခံစားနေရသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရန်ယန်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်ရတော့သည်။ သူ၏ စကားကြောင့် မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှ အခြားသော ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို မတော်တဆ သတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိ၏။

သူ၏ စကားကြောင့် အဘိုးကျောက်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုနေရာသို့ နောက်ဘယ်တော့မှ သွား၍ မခူးတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

“ဒါနဲ့... မောင်ရင်က အပြင်လောကမှာတောင် သိတဲ့လူနည်းတယ်လို့ ပြောရအောင် ၊ မောင်ရင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မှတ်မိနေတာလဲ ၊ မောင်ရင်ကလည်း ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက်လား ”