အခန်း (၁၂၁)

တုပိုင်၏ အမိန့်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ စစ်သည်နှစ်ဦးသည် ချွေ့နျန်ကို ဖမ်းဆီးရန် ရှေ့တိုးလာကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ပိုင်ယွီချင်း၏ မျက်နှာ စိမ်းပုပ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တုပိုင်... သိပ်အတင့်မရဲနဲ့။ ချန်ဖိန်ကို မဖမ်းတာက မင်းတို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို ငါတို့က မျက်နှာသာ အများကြီး ပေးထားတာ။ လီကျင်းဌာနက မင်းတို့ကို တကယ် ကြောက်နေတယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။"

ချွေ့နျန်၏ မျက်နှာ နီရဲလာပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တုပိုင်... မင်းက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှာ ဘာရာထူးမှ မရှိဘဲနဲ့ အာဏာမရှိတဲ့ မိန်းမစိုးတစ်ယောက်ပဲလေ။ ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ငါ့ကို ဖမ်းရဲတာလဲ။ ငါက ချွေ့မိသားစုရဲ့ သားအကြီးဆုံး။ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ။"

တုပိုင် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ပြီး ချွေ့နျန်ကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ပိုင်ယွီချင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တုပိုင်... ချွေ့နျန်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။ မင်းက လီကျင်းဌာနနဲ့ စစ်ခင်းချင်တာလား။ ချွေ့မိသားစုနဲ့ စစ်ခင်းချင်တာလား။"

တုပိုင် လက်တစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပထမအချက်... ခင်ဗျား ပိုင်ယွီချင်းက အရပ်ဘက် အရာရှိအုပ်စုရဲ့ လက်ပါးစေပဲ ရှိသေးတာ။ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် စစ်မခင်းရဲဘူး။ ငါကတော့ ငါ့မွေးစားအဖေရဲ့ ဆန္ဒကို အပြည့်အဝ ကိုယ်စားပြုနိုင်တယ်။ လူဖမ်းရဲမှတော့ ဘယ်လိုအကျိုးဆက်မျိုးကိုမဆို ငါ ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ယွီချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ လူတစ်ယောက်၏ အားနည်းချက်ကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်မပြောသင့်ပေ။

တုပိုင်၏ စကားများက အားလုံး အမှန်တရား ဖြစ်နေသဖြင့် ပို၍ နာကျင်စေသည်။

ထို့နောက် တုပိုင် လက်နှစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယအချက်... ခင်ဗျားတို့ ချန်ဖိန်ကို ဖမ်းတာက ဘာသက်သေမှ မရှိဘဲ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မုန်းတီးမှု သက်သက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ချွေ့နျန်ကို ဖမ်းတာက ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ ရှိတယ်။"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် တုပိုင် လက်ဖြန့်လိုက်ရာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ စစ်သည်တစ်ဦးသည် ထူထဲသော ဝန်ခံချက် စာရွက်စာတမ်းများကို ချက်ချင်း လာပေးလေသည်။

"ဒီ ပြည်နယ်စာမေးပွဲမှာ ချွေ့မိသားစုရဲ့ အိမ်တော်ထိန်း ချွေ့ရဲ့ က စာစစ်မှူး ၃ ယောက်ကို ငွေတုံး ၅ ထောင်နဲ့ လာဘ်ထိုးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ပညာရေးမှူးမင်းရဲ့ လူယုံအစေခံကို စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေ ခိုးယူဖို့အတွက် ငွေတုံး ၂ ထောင်နဲ့ လာဘ်ထိုးခဲ့တယ်။" တုပိုင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါတွေက အဲဒီ စာစစ်မှူး ၃ ယောက်ရဲ့ ဝန်ခံချက်တွေ၊ လက်မှတ်တွေနဲ့ လက်ဗွေရာတွေပဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချွေ့နျန်၏ မျက်နှာထား လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အမှန်တကယ်ပင် တုပိုင် ပြောသည့်အတိုင်း အတိအကျ ဖြစ်နေသည်။

ပိုင်ယွီချင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက နှိပ်စက်ပြီး ဝန်ခံခိုင်းတဲ့ နေရာမှာ အတော်ဆုံးပဲ။ ငါ့လီကျင်းဌာန ထောင်ထဲ ရောက်လာရင်လည်း မင်းလိုချင်သလောက် ဝန်ခံချက်တွေ ရနိုင်တာပဲ။"

တုပိုင် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့။"

ချက်ချင်းပင် ချွေ့မိသားစုထံမှ လာဘ်ယူခဲ့သော စာစစ်မှူး ၃ ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ညလုံး အဖြေလွှာ စစ်ဆေးပြီး အိမ်ပြန်အိပ်ရန် ပြင်နေစဉ် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အစောင့်များ၏ လျှို့ဝှက် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ တစ်နာရီ မကြာမီတွင်ပင် ချွေ့မိသားစု အိမ်တော်ထိန်းနှင့် ချွေ့နျန် အပါအဝင် သူတို့ သိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖွင့်ပြောခဲ့ကြသည်။

ထို့ပြင် စာစစ်မှူး ၃ ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ဒဏ်ရာမှ မတွေ့ရပေ။ သူတို့ ခံစားခဲ့ရသော နှိပ်စက်မှုများသည် အလွန် နာကျင်သော်လည်း ပြင်ပဒဏ်ရာ လုံးဝ မကျန်ရှိစေရပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ဆူးပါသော အပ်ဖြင့် ဝှေးစေ့ကို ထိုးခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော နာကျင်မှုမျိုးကို ဤအားနည်းသော အရပ်ဘက် အရာရှိများ မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။

တုပိုင်သည် သူ၏ အလုပ်တွင် အလွန် စေ့စပ်သေချာသည်။ သူသည် ခိုင်လုံသော သက်သေ။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး တရားဝင်သော သက်သေနှင့် ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်သော သက်သေများကို လိုချင်သည်။

"သေချာ ကြည့်စမ်း။ ဒီစာမေးပွဲ မသမာမှုမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ဖြေဆိုသူ ချွေ့နျန်ဆိုတာ ငါတို့ရှေ့မှာ ရောက်နေတဲ့သူလား။" တုပိုင် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။" စာစစ်မှူး ၃ ဦးသည် ကြောက်လန့်တကြား ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ လျှောက်ပြောနေတာ။ လျှောက်ပြောနေတာ။" ချွေ့နျန် ပြင်းထန်စွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ အဲဒီမှာ မရှိဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ယွီချင်း မျက်လုံးလှန်လိုက်မိသည်။

'အရူးကောင်... တုံးလိုက်တာ။ မင်းဟာမင်း ဖော်ကောင်လုပ်နေတာပဲ။'

တုပိုင်သည် ဘေးနားရှိ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စာရေးကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို မှတ်ထားလိုက်။"

"ချွေ့မိသားစု အိမ်တော်ထိန်း ချွေ့ရဲ့ ကို ခေါ်လာခဲ့။" တုပိုင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သက်လတ်ပိုင်း လူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။ သူ့တွင်လည်း ဒဏ်ရာ မရှိသော်လည်း မျက်လုံးများ ဝေဝါးနေပြီး စိတ်ဓာတ် လုံးဝ ကျနေပုံ ပေါက်နေသည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးသည် သူ့အပေါ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်မှု ပုံစံအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အကယ်၍ ချွေ့မိသားစု ပင်မအိမ်တော်ထိန်းသာ ဖြစ်ပါက ထိရောက်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူသည် သိုင်းပညာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤချွေ့ရဲ့ သည် ချွေ့မိသားစု သီးသန့်နေအိမ် တစ်ခု၏ အိမ်တော်ထိန်းသာ ဖြစ်သဖြင့် သိုင်းပညာနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု မရှိချေ။

၅ နာရီကြာ နှိပ်စက်ခံရပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်း ချွေ့ရဲ့ သည် တိုက်ရိုက် ဝန်ခံခဲ့သည်။

"ချွေ့ရဲ့... မင်းရှေ့က ချွေ့နျန်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း။ သူက ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲ မသမာမှုရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ မဟုတ်ဘူးလား။" တုပိုင် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်...။ ဟုတ်ပါတယ်။" ချွေ့ရဲ့ ဖြေလိုက်သည်။ "သခင်လေးချွေ့ရဲ့ အမိန့်နဲ့ ကျွန်တော်က ပညာရေးမှူးမင်းရဲ့ အစေခံတွေနဲ့ စာစစ်မှူး ၃ ယောက်ကို လာဘ်ထိုးခဲ့တာပါ။"

ချွေ့နျန် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲကာ ချွေ့ရဲ့ ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်း လျှောက်ပြောနေတာ... မင်း လျှောက်ပြောနေတာ..."

အိမ်တော်ထိန်း ချွေ့ရဲ့ တကယ် လျှောက်ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို အမိန့်ပေးသူမှာ ချွေ့မိသားစု၏ ဒုတိယသခင် ဖြစ်ပြီး ချွေ့နျန် မဟုတ်ပေ။ ချွေ့နျန်သည် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သို့သော် တုပိုင်သည် ယခုအချိန်တွင် ချွေ့မိသားစု ဒုတိယသခင်ကို ထိ၍ မရကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထိုသို့ လုပ်ပါက အုပ်စုနှစ်ခုကြား တိုက်ရိုက် စစ်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။ သို့သော် ကြောင်ကလေး ချွေ့နျန်ကိုမူ သူ ကစား၍ ရသည်။

ချွေ့နျန်သည် ချွေ့မိသားစုက အစွမ်းကုန် မြှောက်ပင့်ပေးနေသော ပါရမီရှင် လူငယ် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ချွေ့ဖူ၏ အစားထိုး လူသာ ဖြစ်ပြီး ချွေ့မိသားစု၏ အဓိက ထောက်တိုင် မဟုတ်သေးပေ။

ထို့ပြင် ပြည်နယ်စာမေးပွဲတွင် ပထမဆု မရရှိခြင်း။ ချန်ဖိန်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ပြီး ချွေ့ဖိန်ထင်သည် ဖောက်ပြန်သည်ဟု ကြေညာခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ချွေ့နျန်၏ အနာဂတ်သည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တုပိုင်၏ လုပ်ရပ်များသည် အန္တရာယ် နည်းပါးပြီး ချွေ့မိသားစု၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးပိုင်။ ကျွန်တော်တို့မှာ သက်သေရော ဝန်ခံချက်ရော ရှိတယ်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ အမှုစစ်ဆေးတာကို တားဆီးချင်နေတုန်းပဲလား။ ချွေ့နျန်ကို မဖမ်းစေချင်ဘူးလား။ ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံ ဘယ်လောက် ပေါ့ဆသလဲ ဆိုတာ ပြနေတာပဲ။ လူဖမ်းတယ် ဆိုတာ သက်သေရှိမှ ရတာ။"

ပိုင်ယွီချင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တုပိုင်က ချွေ့နျန်ကို ဖမ်းသွားပါက သူ့ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်ရောက်သွားမလဲ။ လီကျင်းဌာန၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်ရောက်သွားမလဲ။

"ချွေ့နျန်ကို လီကျင်းဌာနဆီ ပြန်ခေါ်သွားကြ။ ဘယ်သူပဲ တားတား သေချာပေါက် သတ်ပစ်။" ပိုင်ယွီချင်း တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လီကျင်းဌာန စစ်သည်များသည် ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ပြီး ချွေ့နျန်ကို အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

တုပိုင်သည် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ပိုင်ယွီချင်းသာ ယနေ့ ချွေ့နျန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ပါက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် သူ့လက်ထဲတွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ချက်ချင်းပင် သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အသင့်ပြင်ထား။ ချွေ့နျန်ကို ဒီအခန်းထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ခြွင်းချက်မရှိ သတ်ပစ်။"

နှစ်ဖက်စလုံးသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေကြသည်။ တစ်ဖက်က လီကျင်းဌာနကို ကိုယ်စားပြုပြီး နောက်တစ်ဖက်က အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဘယ်ဖက်ကမှ နောက်မဆုတ်နိုင်သလို ဘယ်ဖက်ကမှလည်း အရှုံးမခံနိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ သတ္တိနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"သေချာပေါက် သတ်ပစ်။ မင်းက မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီက အောက်တန်းစား မိန်းမစိုးလေး ဖြစ်ပြီးတော့များ ဘာတွေများ လုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။ မင်းမှာ သတ္တိရှိမရှိ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက မင်းနဲ့အတူ ဒီလို လုပ်ရဲမလုပ်ရဲ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်။" ပိုင်ယွီချင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "သွားမယ်။"

ထို့နောက် သူသည် ချွေ့နျန်ကို ခေါ်ထုတ်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူသတ်ရဲခြင်း ရှိမရှိနှင့် အာဏာမရှိသော အောက်တန်းစား မိန်းမစိုးလေး တုပိုင်၏ စကားကို နားထောင်ခြင်း ရှိမရှိ သူ သိချင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် လီကျင်းဌာနမှ စစ်သည်နှစ်ဦးသည် ချွေ့နျန်ကို ခြံရံပြီး ခေါ်ထုတ်သွားကြသည်။ တစ်ဦးမှာ တပ်မှူးငယ် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ အလံကိုင်အရာရှိ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။

"သတ်စမ်းးး။" တုပိုင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ရွှပ် ရွှပ် ရွှပ် ရွှပ်..."

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ လေးသမားများသည် လေးများကို ချက်ချင်း ဆွဲတင်ပြီး မြှားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ချွေ့နျန်ကို ကာကွယ်ပေးနေသော တပ်မှူးငယ်နှင့် အလံကိုင်အရာရှိ နှစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ကာကွယ်ရန် ဓားများကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

"ဖောက် ဖောက် ဖောက်..."

သို့သော် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက မပစ်ရဲလောက်ပါဘူးဟု ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေသောကြောင့် သူတို့၏ ကာကွယ်မှုသည် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။

ရင်ဘတ်ထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြှားများစွာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ဝင်သွားသည်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ကြည့်နေမိကြသည်။

"သတ်။"

နောက်ထပ် မြှားများက ထိုလူနှစ်ဦးကို ဖြူကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

အပိုင်း ၁၂၁ ပြီး။