အခန်း (၁၂၆)
Vol. 13 Ch. 126
“ဟုတ်ကဲ့။ သခင်။” ချန်ဖိန်သည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “လီစန်း။ ချန်ဖိန်ကို ပညာရေးမှူး ဝူစန်းရှီရဲ့ နေအိမ်ဆီ ခေါ်သွားပြီး ဒီဝန်ခံချက်ကို ပြလိုက်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲ မသမာမှုနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ဝန်ခံချက် အားလုံးကို စာမေးပွဲခန်းမ နံရံ။ အောင်စာရင်း ဘေးနားမှာ အားလုံး မြင်အောင် ကပ်ထားလိုက်။”
“ဟုတ်ကဲ့။” လီစန်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်အချို့သည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို မ၍ မလှမ်းမကမ်းရှိ ပညာရေးမှူးရုံးသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
“လူအုပ်ကြီးကို စုစည်းလိုက်။ စာမေးပွဲကျတဲ့ ဖြေဆိုသူ အားလုံးကို စုစည်းပြီး ဘုရင်ခံရုံးကို ဝင်စီးခိုင်း။ ချွေ့မိသားစု အိမ်တော်ကို ဝိုင်းရံခိုင်း။”
“အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်တွေကို လူအုပ်ကြီးထဲ ရောနှောထားပြီး အခြေအနေ ရှုပ်ထွေးနေတုန်း ချွေ့မိသားစု အိမ်တော်ကို မီးရှို့ခိုင်းလိုက်။”
“မှတ်ထား။ ဒီကိစ္စကို ကြီးကျယ်အောင် လုပ်ရမယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲ မသမာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြည်သူ့အုံကြွမှု။ တရားမျှတတဲ့ ပြည်သူ့အုံကြွမှု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမယ်။”
သမိုင်းတစ်လျှောက် ဒေသခံ အစိုးရများ အကြောက်ရွံ့ဆုံးအရာမှာ ပြည်သူ့အုံကြွမှု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိန်းချုပ်၍ မရအောင် ဖြစ်လာပါက ဒေသခံ အရာရှိများသည် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ရရုံသာမက ပြင်းထန်ပါက ထောင်ချခံရသည်အထိ ဖြစ်နိုင်သည်။
တုပိုင်သည် အမိန့်များကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။ သခင်။” ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အရာရှိများသည် အမိန့်များကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု လက်ခံရရှိပြီးနောက် အကောင်အထည် ဖော်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
တုပိုင် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မိုးတိမ်မည်းများ လိမ့်ဝင်လာပြီး မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် အသွင်ဆောင်နေသည်။
**--**--**--**--**--**--**--**
ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံရုံးတွင် ချွေ့မိသားစု၏ ပြောပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် လော့ဝမ်သည် ဒေါသမထွက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ရှေးလူကြီးတွေ ပြောသလိုပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံက လူတစ်ယောက်ကို ဖျက်ဆီးချင်ရင် အရင်ဆုံး ရူးသွပ်အောင် လုပ်တယ်တဲ့။” လော့ဝမ် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီကောင်စုတ်လေး တုပိုင်က တကယ် သေလမ်းရှာနေတာပဲ။”
အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးတွင် လော့ဝမ်ကဲ့သို့ ဂုဏ်သရေရှိ ဘုရင်ခံတစ်ဦးသည် ကြီးမြတ်သော သဘောထားကြီးမှုကို ပြသရမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် သာမန် မိန်းမစိုးတစ်ဦးနှင့် အဆင့်အတန်းချင်း နှိုင်းယှဉ်မည် မဟုတ်သလို ကောင်စုတ်လေးဟူသော စကားလုံးမျိုးကို ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ ပြောဆိုခြင်းသည် သူ့သိက္ခာကို ကျဆင်းစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် တုပိုင်၏ ထပ်ခါတလဲလဲ စော်ကားမှုများသည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်တွင် လော့ဝမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခဲ့သဖြင့် သူသည် သိက္ခာနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို လျစ်လျူရှုကာ ဤကိစ္စကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စမှာ ဘုရင်ခံရုံးက ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲ မသမာမှု ဆိုတာ လုံးဝ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ကြောင်း။ ဒါဟာ တုပိုင်နဲ့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူတစ်စု ပုဂ္ဂိုလ်ရေး လက်စားချေဖို့အတွက် အတင်းအဓမ္မ ဝန်ခံခိုင်းတာ ဖြစ်ကြောင်း။” ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ “အရေးအကြီးဆုံး အလုပ်ကတော့ ချွေ့နျန်၊ စာစစ်မှူး ၃ ယောက်နဲ့ မသမာမှုမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ချွေ့ရဲ့ တို့ကို ပြန်ခေါ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ဝန်ခံချက်တွေကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းခိုင်းဖို့ပဲ။ ဒီနည်းနဲ့မှ တုပိုင်ကို သေဒဏ်ပေးလို့ ရမှာ။”
ချွေ့ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်နဲ့ အစ်ကို လင်းကျန်းချောင်တို့ အော်ယန်ထန်နဲ့ ကျူးဝူယာကို ချက်ချင်း သွားတွေ့ပြီး ဒီကိစ္စအတွက် ထောက်ခံမှု ရယူပါမယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး ဝမ်ရင်ကို သွားတွေ့ပါမယ်။ ဝမ်ရင်သာ သဘောတူလိုက်ရင် တုပိုင်ကို ဖမ်းဖို့ ချက်ချင်း အရေးယူပါမယ်။”
လော့ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဝူစန်းရှီက ဒီကိစ္စရဲ့ အဓိကသော့ချက်ပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို စည်းရုံးရမယ်။”
ချွေ့ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲ မသမာမှု ပေါက်ကြားသွားတာနဲ့ ဝူစန်းရှီက ပထမဆုံး ထိခိုက်မယ့်သူပဲ။ ကျန်းနန်နယ်စားမင်းနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနေလို့ ဝူစန်းရှီက ကျွန်တော်တို့ ကွမ်ရှီး အရပ်ဘက် အရာရှိအုပ်စုကို ဂရုမစိုက်ပေမဲ့ သူ့အနာဂတ်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုတော့ ဂရုစိုက်တယ်။”
“သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ အစေခံတွေက ဒီမသမာမှုရဲ့ အဓိက တရားခံတွေ ဖြစ်နေတယ်။ မသမာမှု ပေါ်ပေါက်သွားတာနဲ့ ဝူစန်းရှီက သူ့နာမည်ကို ဘယ်လိုမှ ရှင်းလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က အကြီးအကဲ ကွေ့တုန်းယန်ကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးဖို့နဲ့ ဝူစန်းရှီကို ဖျောင်းဖျပေးဖို့ တောင်းဆိုဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။”
ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။
“မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ပြဿနာတွေ မဖြစ်ရအောင် ငါတို့ မြန်မြန် လှုပ်ရှားရမယ်။ ဒီလိုလုပ်။ မင်းက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး ဝမ်ရင်နဲ့ တွေ့။ ငါက အော်ယန်ထန်နဲ့ စကားပြောမယ်။ ပြီးတော့ အကြီးအကဲ ကွေ့တုန်းယန် ကိစ္စကိုလည်း ငါပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။”
ချွေ့ရွှမ်က လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမတ်မင်း။”
လော့ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့က မျိုးနွယ်တူတွေပဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ လူတွေပဲလေ။ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။”
ထိုအချိန်တွင် ချွေ့ရွှမ်သည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး၏ နေအိမ်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားပြီး လော့ဝမ်သည် ကွေ့တုန်းဒေသ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး၏ နေအိမ်သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
**--**--**--**--**--**--**--**
ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး၏ ရုံးခန်း။ မှိန်ဖျဖျ လင်းနေသော လျှို့ဝှက်စာကြည့်ခန်း အတွင်းတွင် ချွေ့ရွှမ်သည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး ဝမ်ရင်နှင့် တွေ့ဆုံကာ ဖြစ်စဉ် အလုံးစုံကို ပြောပြပြီး သူလာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
တပ်မှူး ဝမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ မရှိတုန်း မင်းတို့က တုပိုင်ကို သတ်ချင်တာလား။”
ချွေ့ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက မိန်းမစိုးဝမ်ရဲ့ ပိုင်နက်လေ။ မိန်းမစိုးဝမ်ရဲ့ တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီချက်ကို ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးနဲ့ လီကျင်းဌာနကြား စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်လာမှာကို ကျွန်တော်တို့ မလိုလားပါဘူး။”
ထိုသို့ ပြောရင်း ချွေ့ရွှမ်သည် သူ့အင်္ကျီလက်ကြားထဲမှ ငွေလက်မှတ် ၁၀ ရွက်ကို ထုတ်ပြီး ဝမ်ရင်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ကြည့်စရာပင် မလိုပေ။ ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး ဝမ်ရင်သည် စမ်းသပ်ကြည့်ရုံဖြင့် တစ်ရွက်လျှင် ငွေတုံး တစ်ထောင်တန် ငွေ ၁၀ ရွက် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ငွေတုံး တစ်သောင်း ဆိုသည်မှာ မနည်းလှသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။ သို့သော် များလှသည်လည်း မဟုတ်ပေ။
“တုပိုင်က မောက်မာပြီး စည်းကမ်းမရှိပေမဲ့ သူက ငါ့မိန်းမစိုးဂိုဏ်းဝင်ပဲလေ။” ဝမ်ရင် ရယ်မောလိုက်သည်။
ချွေ့ရွှမ်သည် နောက်ထပ် ငွေ ၁၀,၀၀၀ တန်ကို ထပ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်။ မိန်းမစိုးဝမ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဒါပဲ ရှိတော့လို့ပါ။”
အမှန်တကယ်တော့ ချွေ့ရွှမ်က ငွေတစ်ပြားမှ မယူလာလျှင်တောင် တပ်မှူး ဝမ်ရင်က သဘောတူမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများထက် တုပိုင်ကို ပိုသတ်ချင်နေသူ ဖြစ်သည်။
“မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။” အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူး ဝမ်ရင်က မေးလိုက်သည်။
ချွေ့ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ လူတချို့ ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး။ ဝမ်ဟုရုံးရဲ့ လက်ထဲ ရောက်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ပြန်ခေါ်ထုတ်ချင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ တုပိုင်ကို ဖမ်းဖို့အတွက် မိန်းမစိုးဝမ်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုပါတယ်။ ပြီးတော့ အုပ်စုနှစ်ခုကြား စစ်ပွဲကြီး မဖြစ်ပွားအောင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်တွေကို ကျွန်တော်တို့နဲ့ ထိပ်တိုက် မတွေ့ဖို့ အမိန့်ပေးစေချင်ပါတယ်။”
ဝမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းမှု လုပ်မှတော့ အဆုံးထိ လုပ်ပေးရမှာပေါ့။ ငါ ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူအားလုံးကို စုစည်းပြီး ငါ့အမိန့်ကို နာခံဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်မယ်။ ပြီးရင် တုပိုင်ဘေးနားက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်တွေ အားလုံးကို နေရာပြောင်းရွှေ့လိုက်မယ်။ သူတို့ကို ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာ မင်းတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ကြပေါ့။”
ချွေ့ရွှမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းမစိုးဝမ်။”
ဝမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “မှတ်ထား။ ဒီကိစ္စက ငါနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူးနော်။ တုပိုင်အတွက် လက်စားချေဖို့ ငါသတ်ပြစရာ ဓားစာခံ ကောင်လေးတချို့ မင်းတို့ လွှဲပေးရမယ်။”
ချွေ့ရွှမ်က မေးလိုက်သည်။ “တုပိုင်ကို အရှင် မလိုချင်ဘူးလား။”
ဝမ်ရင်သည် ဧည့်သည်ကို ပြန်လွှတ်ရန် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါ မင်းပြောတာနော်။ ငါ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။”
“နားလည်ပါပြီ။ ခွင့်ပြုပါဦး။” ချွေ့ရွှမ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
ချွေ့ရွှမ်သည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းမှတဆင့် တပ်မှူး၏ နေအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ခဏအကြာတွင် တပ်မှူးရုံးမှ မြင်းစီးတပ်သားများသည် နေရာအနှံ့ ပေါ်ထွက်လာပြီး အော်ဟစ်ကြေညာလိုက်ကြသည်။
“ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အဖွဲ့ဝင် အားလုံး တပ်မှူးရုံးမှာ စုဝေးပြီး အမိန့်နာခံကြလော့။”
“ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အဖွဲ့ဝင် အားလုံး တပ်မှူးရုံးမှာ စုဝေးပြီး အမိန့်နာခံကြလော့။”
“ဘယ်သူမှ ပျက်ကွက်ခွင့် မရှိ။ ပျက်ကွက်သူကို အမိန့်ဖီဆန်မှုနဲ့ အပြစ်ပေးမယ်။”
အပိုင်း ၁၂၆ ပြီး။