အခန်း (၁၂၈)

မင်းသမီးယွီကျိန်းက ပြောလိုက်သည်။ “သူငယ်ချင်းဟောင်း ဖြစ်နေမှတော့။ ပြီးတော့ ဆရာကြီးနင်ကတောင် ရှင့်ကို ၂ ရက် ၃ ရက်လောက် သင်ပေးခဲ့ဖူးသေးတာဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ လစ်လျူရှုထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ရှင့်ကို အဆိပ်ခတ်တဲ့ မိန်းမယုတ်က ဘယ်မှာလဲ။”

ချန်ဖိန်က ပြောလိုက်သည်။ “သူ့ကို ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ထောင်ထဲမှာ ဖမ်းထားပါတယ်။ လီကျင်းဌာနက သူ့ကို ကယ်ထုတ်ဖို့ လုပ်နေပါတယ်။”

မင်းသမီးယွီကျိန်းသည် မြင်းစီးကြာပွတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကာ သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်များကို ပြောလိုက်သည်။ “မြင်းစီးကြ။ ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အချုပ်ခန်းကို သွားမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့။” စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် မြင်းစီးသမား ရာပေါင်းများစွာသည် ဒီရေအလား ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားနှင့် အံ့မခန်း ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဤမင်းသမီးသည် မကောင်းမှု ဒုစရိုက်ကို တကယ် မုန်းတီးသူ ဖြစ်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

မင်းသမီးယွီကျိန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူစန်းရှီ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီ ဝူထျန်ဆိုတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကောင်ကို ခေါ်လာခဲ့။”

ခဏအကြာတွင် အစေခံ ဝူထျန်ကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။

ဝူစန်းရှီ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဝူထျန်။ ငါတို့ သခင်နဲ့ အစေခံ သံယောဇဉ်ကို ထောက်ထားပြီး မင်း အမှန်အတိုင်း ပြောရင် ငါ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။ အမှန်အတိုင်း မပြောဘဲ ငါ စုံစမ်းလို့ သိသွားရင်တော့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိစရာ မလိုဘဲ ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ရိုက်သတ်ပစ်မယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အစေခံ ဝူထျန်သည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ပြောပါမယ်… ပြောပါမယ်…” အစေခံ ဝူထျန်သည် အသည်းအသန် ဦးချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က လူမဟုတ်ပါဘူး။ လူမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို လောင်းကစား လုပ်ဖို့ မြှောက်ပေးတယ်။ လှပတဲ့ မုဆိုးမတစ်ယောက်နဲ့ ဖောက်ပြန်ဖို့ မြှောက်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ငွေတုံး ၃ ထောင် ရှုံးသွားအောင် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော် အကျပ်ရိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေကို ခိုးယူပြီး ချွေ့မိသားစုဆီကနေ ငွေတုံး ၂ ထောင်နဲ့ လဲလှယ်ခဲ့မိပါတယ်။ ကျွန်တော် တကယ် ရူးသွပ်သွားမိတာပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခပေးရုံမက သခင်ကြီးကိုပါ ဒုက္ခပေးမိပါပြီ။”

ထို့နောက် သူသည် ဝူစန်းရှီ၏ခြေထောက်ကို ဖက်ပြီး ငိုကြွေးလေသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သူသည် နေ့စဉ် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ရပြီး သူ့သခင် ဝူစန်းရှီအပေါ် အကန့်အသတ်မဲ့ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေခဲ့ရသည်။

ဤလူသည် အမှားကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း သစ္စာရှိသူ ဖြစ်သည်။ ကြီးလေးသော အမှားတစ်ခု ကျူးလွန်မိအောင် လှည့်စားခြင်း ခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဝူစန်းရှီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ တပ်မှူးငယ်ကျန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် လူကို အပ်လိုက်ပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။”

“ဟုတ်ကဲ့။” တပ်မှူးငယ်ကျန်း လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပညာရေးမှူး ဝူစန်းရှီသည် သူ၏ ရာထူးတံဆိပ် ဦးထုပ်နှင့် ဝတ်ရုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖိန်ကို ပြောလိုက်သည်။ “ကလေး။ သွားကြစို့။ ဘယ်လိုပေးဆပ်မှုမျိုးပဲ ရှိရှိ ငါ မင်းအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေပေးမယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲရဲ့ မြင့်မြတ်မှုကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တရားမျှတမှုကို ဖော်ထုတ်ပေးမယ်။”

ချက်ချင်းပင် တပ်မှူးငယ်ကျန်း၊ ချန်ဖိန်နှင့် အခြားသူများသည် ကြောက်ရွံ့လေးစားစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

သခင်လေးတုပိုင် ချေ။ ဝူစန်းရှီက တကယ့်ကို မယိမ်းယိုင်သော သမာဓိရှိပြီး မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာရှိသူ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝူစန်းရှီသည် ချန်ဖိန်ကို တွန်းလျက် တရားဝင် နေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး စာမေးပွဲခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် စာမေးပွဲခန်းမ အပြင်ဘက်၌ ကြီးမားသော ဆူညံမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဖြေဆိုသူ တစ်ထောင်ကျော်။ ပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ဘေးမှ ကြည့်ရှုသူ လူအုပ်ကြီးသည် စုဝေးနေကြပြီး စိတ်ခံစားချက်များ ပြင်းထန်နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချွေ့မိသားစုက ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲတွင် မည်သို့ မသမာမှု လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း။ ချွေ့ဖိန်ထင်က ချွေ့နျန်အတွက် လမ်းရှင်းပေးရန် ချန်ဖိန်ကို မည်သို့ သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည့် ဝန်ခံချက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စာမေးပွဲခန်းမ အပြင်ဘက်တွင် ကပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဤဖြေဆိုသူများသည် သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မတရားမှုကြောင့် ပိုမို ဒေါသထွက်လာကြသည်။

လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ချွေ့နျန်၏ မသမာမှုနှင့် ချွေ့ဖိန်ထင်၏ လူသတ်ရန် ကြိုးစားမှု အကြောင်းများကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖတ်ပြနေကြသည်။

ချက်ချင်းပင် လူထောင်ပေါင်းများစွာ ဒေါသထွက်သွားကြပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဒေါသများ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။

ပညာရေးမှူး ဝူစန်းရှီက ချန်ဖိန်ကို တွန်းထုတ်လာသောအခါ အပြင်ဘက်ရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပညာရှင်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်စာမေးပွဲက မမျှတဘူး။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်စာမေးပွဲက မမျှတဘူး။”

“အရာရှိအချင်းချင်း အကာအကွယ် ပေးနေကြတယ်။ ကန့်လန့်ကာကို ဆွဲချလိုက်။”

“သူတို့က ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲ စနစ်ကို ညစ်နွမ်းစေခဲ့ပြီ။ ချွေ့မိသားစု ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရပါစေ။”

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပညာရှင်များ၏ ဒေါသသည် ပညာရေးမှူး ဝူစန်းရှီထံသို့ပင် ဦးတည်လာတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

ဝူစန်းရှီ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အစေခံကို လာဘ်ထိုးပြီး စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေ ခိုးယူဖို့ ငွေတုံး ၂ ထောင် ပေးခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က စာစစ်မှူး ၃ ယောက်ကို လာဘ်ထိုးဖို့ ငွေတုံး ၉ ထောင် ပေးခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ပထမနေရာ ရဖို့အတွက် ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဟုတ်တယ်။ ဒီ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲမှာ ကြီးမားတဲ့ မသမာမှုနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှု ရှိနေပါတယ်။”

ထိုစကားများသည် ရှိနေသူ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဝူစန်းရှီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ရာထူးတံဆိပ် ဦးထုပ်နဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ချွတ်လိုက်ပါပြီ။ အခု ငါက သာမန် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ။ ချန်ဖိန်အတွက် ဖြေဆိုသူ အားလုံးအတွက် ငါ့ကိုယ်ငါအတွက် ပြီးတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စာမေးပွဲရဲ့ မြင့်မြတ်မှုအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေဖို့ ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံရုံးကို သွားတော့မယ်။ ဘယ်သူ ငါနဲ့ လိုက်မလဲ။”

“လိုက်မယ်။ ကျွန်တော်လိုက်မယ်။ ကျုပ်လိုက်မယ်။ သားလိုက်မယ်။”

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပညာရှင်များသည် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားကြပြီး ဝူစန်းရှီကို အကန့်အသတ်မဲ့ လေးစားကြည်ညိုမှုဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ပညာရေး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အာဏာရှိသူများကို မကြောက်ဘဲ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော ကွန်ဖြူးရှပ်၏ စစ်မှန်သော တပည့် ဖြစ်သည်။

“သွားကြစို့။” ဝူစန်းရှီ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပညာရှင်များသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စီတန်းလှည့်လည်မှုဖြင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံရုံးသို့ ချီတက်သွားကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူများ ပိုမို စုဝေးလာကြသည်။ ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံရုံးသို့ မရောက်မီမှာပင် သောင်းနှင့်ချီသော လူများ စုဝေးရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ မည်းမှောင်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဘုရင်ခံရုံးတင် မကဘူး။ ချွေ့မိသားစု အိမ်တော်ကိုပါ သွားရမယ်။ သူတို့ အပြစ်ပေးခံရမှာ ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်။”

“ဟုတ်တယ်။ ဟုတ်တယ်။”

ချက်ချင်းပင် သောင်းချီသော လူအုပ်ကြီးသည် ကွဲထွက်သွားပြီး အင်အားကြီးမားသော စီတန်းလှည့်လည်မှုဖြင့် ချွေ့မိသားစု အိမ်တော်သို့ ချီတက်သွားကြသည်။

စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အရေးကြီးသော အကွက်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပွဲပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တုပိုင် သေချာပေါက် အနိုင်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ခန့်ကို ပြန်သွားကြရလျှင် ချွေ့ရွှမ်သည် ငွေတုံး ၂ သောင်းဖြင့် ဝမ်ရင်ကို စည်းရုံးပြီးနောက် ကွမ်ရှီး လီကျင်းဌာန တပ်မှူးရုံးသို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာသည်။

“စလို့ ရပြီ။” ချွေ့ရွှမ်သည် လင်းကျန်းချောင်ကို ပြောကြားပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်သွားပြီး လိုအပ်သည်များကို စီစဉ်လေသည်။

ကွမ်ရှီး လီကျင်းဌာန၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တွင် လက်ရွေးစင်စစ်သည် ၈၀၀ သည် လှံတံများကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ဒီတိုက်ပွဲက ငါ့လီကျင်းဌာနရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။”

“အဓိကသက်သေတွေ ဖြစ်တဲ့ ချွေ့ရဲ့၊ ချွေ့နျန်နဲ့ ချွေ့ဖိန်ထင် တို့ကို ပြန်လည်ကယ်ယူရမယ်။ တရားခံ တုပိုင်ကို ဖမ်းဆီးရမယ်။ ဒါကို တားဆီးတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ခြွင်းချက်မရှိ သတ်ပစ်။”

“တုပိုင်ကို ဖမ်း… တုပိုင်ကို ဖမ်း…”

“အကုန် သတ်ပစ်… အကုန် သတ်ပစ်…”

လီကျင်းဌာန စစ်သည် ၈၀၀ သည် တညီတညွတ်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် ကြားရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည်။

တပ်မှူးချုပ် လင်းကျန်းချောင်သည် လင်းယွမ်လီကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အရေးပါပုံကို မင်း သိလား။”

“နားလည်ပါတယ်။” ဝမ်ဟုအဆင့် လင်းယွမ်လီသည် တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “လီဝမ်ဟွေ့ရဲ့ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးနဲ့ ယှဉ်ရင် အားနည်းနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ လီကျင်းဌာနရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရမယ်။”

လင်းကျန်းချောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဝမ်ရင်က ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူတွေ အားလုံးကို နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး တံခါးပိတ် အစည်းအဝေး လုပ်နေပြီ။ တုပိုင်နားမှာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ၁၀၀ ထက် မပိုတော့ဘူး။ မင်းမှာကျတော့ သူ့ထက် လူအင်အား ၁၀ ဆ ရှိတယ်။ ဒါတောင်မှ မင်း သူ့ကို မဖမ်းနိုင်ရင် ငါ့ကို အရှင် ပြန်လာမတွေ့နဲ့။”

လင်းယွမ်လီက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လီစန်းနဲ့ လီစစ်တို့က သိုင်းပညာ ထူးချွန်ပေမဲ့ ကျွန်တော် သူတို့ကို လုံးဝ မကြောက်ပါဘူး။ တုပိုင်ကို မဖမ်းနိုင်ရင် ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ဖြတ်ယူလိုက်ပါ။”

ထို့နောက် လင်းယွမ်လီသည် ဒူးထောက်ပြီး စစ်မိန့်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

လင်းယွမ်လီက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးကို ပုံကြီးချဲ့နေသည်ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်။ ဤသည်မှာ တုပိုင်ကို ဖမ်းဆီးခြင်း သက်သက် မဟုတ်ဘဲ လီကျင်းဌာနနှင့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကြား စစ်ပွဲ ဖြစ်သဖြင့် အလွန် အရေးကြီးသည်။

“မင်းရဲ့ ကတိကို ငါ လက်ခံတယ်။” လင်းကျန်းချောင် ပြောလိုက်သည်။ “မှတ်ထား… မြှားက လေးကြိုးပေါ် တင်ပြီးရင် ပစ်လွှတ်ရစမြဲပဲ။ တိုက်ခိုက်ပြီးရင် နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူး။ တုပိုင်ကို မဖမ်းမိတာထက်စာရင် တုပိုင်နားက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်တွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ တုပိုင်ကို ဖမ်းမိမှသာ ငါတို့ ဒီတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရမှာ။”

“ဟုတ်ကဲ့။” လင်းယွမ်လီ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ထွက်ခွာမယ်။”

လင်းယွမ်လီသည် စစ်မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး မြင်းစီးတပ်သား ၁၀၀ နှင့် ခြေလျင်တပ်သား ၇၀၀ ကို ဦးဆောင်ကာ တုပိုင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ဝမ်ဟုရုံး၏ အချုပ်ခန်းသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ဝမ်ဟုရုံး၏ အချုပ်ခန်း အတွင်းတွင် ချွေ့နျန်၊ ချွေ့ဖိန်ထင်၊ အစေခံမလေး ရှောင်မင်၊ လာဘ်စားထားသော စာစစ်မှူး ၃ ဦးနှင့် ဤစာမေးပွဲ မသမာမှုတွင် ပါဝင်သော အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင် တပ်မှူး ဝမ်ရင် စေလွှတ်လိုက်သော ယုံကြည်စိတ်ချရသူ တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြေညာနေသည်။ “တပ်မှူးကြီး အမိန့်ရှိတယ်။ ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အဖွဲ့ဝင် အားလုံး အမိန့်နာခံဖို့ တပ်မှူးရုံးကို လာရမယ်။ ပျက်ကွက်သူ ဘယ်သူမဆို အမိန့်ဖီဆန်မှုနဲ့ အပြစ်ပေးမယ်။”

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အမိန့်ကို ဖီဆန်ခြင်း ပြစ်မှုသည် အလွန် ကြီးလေးသည်။ ပြစ်ဒဏ်မှာ ခြေလက်များကို ရိုက်ချိုးပြီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ ထုတ်ပယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရင်၏ အစီအစဉ်မှာ တုပိုင်၏ လူအားလုံးကို သူ့အနားမှ ဖယ်ရှားပြီး လီကျင်းဌာနက တုပိုင်ကို သတ်ဖြတ်ဖမ်းဆီးရာတွင် လွယ်ကူစေရန် ဖြစ်သည်။

အမိန့်လာပြန်သူမှာ ဝမ်ရင်၏ မွေးစားသားများအနက် တစ်ဦး ဖြစ်သူ ဝမ်မန် ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက် ၂၈ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ တပ်မှူးငယ် တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ။

“သစ္စာဖောက် ခွေးအိုကြီး။” လီစန်း ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ “သခင်ကြီး ပြန်ရောက်လာရင် သူ နောင်တရအောင် သေချာပေါက် လုပ်လိမ့်မယ်။”

အပြင်ဘက်တွင် ဝမ်ရင်၏ မြင်းစီးတပ်သားများသည် အော်ဟစ်နေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး တုပိုင်အနားရှိ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များ အားလုံးကို ထွက်ခွာသွားရန် အမိန့်ပေးနေကြသည်။

သို့သော် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ၉၁ ဦးအနက် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မလှုပ်ရှားကြဘဲ ကွေ့လင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အချုပ်ခန်း၏ ထောင့်တိုင်းကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

အပိုင်း ၁၂၈ ပြီး။