အခန်း (၁၄၃)
Vol. 15 Ch. 143
ဤကျမ်းစာအုပ်တွင် စာမျက်နှာပေါင်း ၃၀၀ ပါရှိသည်။ ပထမစာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တုပိုင်၏ ခေါင်း ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလွန်တရာ ခက်ခဲရှုပ်ထွေးပြီး နက်နဲလွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ ရေးသားသော စာအုပ်နှင့် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခင်က တုပိုင်သည် အခြေခံ သိုင်းပညာ သီအိုရီနှင့် အခြေခံ အဂ္ဂိရတ် သီအိုရီတို့ကို အလွန် နက်နဲသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤစိတ်စွမ်းအင်နိုးထခြင်းနည်းစနစ်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ထိုစာအုပ်များသည် မူလတန်း ဖတ်စာအုပ်ကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသွားသည်။
ဤစိတ်စွမ်းအင် နိုးထခြင်း စာအုပ်သည် စကြဝဠာကြီး အကြောင်းသာမက ကောင်းကင်ပြာမှ ဂြိုဟ်များ၏ ရွေ့လျားမှုနှင့် ဦးနှောက်၏ နက်ရှိုင်းသော အစိတ်အပိုင်းများမှ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်သော အဏုကြည့်ကမ္ဘာ အကြောင်းများကိုပါ ရေးသားထား၏။
ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်မျှသာ မဟုတ်ပေ။ စိတ်၊ ဦးနှောက်၊ စွမ်းအင်နှင့် စကြဝဠာတို့အကြောင်း ရေးသားထားသော ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျမ်းတစ်စောင် ဖြစ်ပြီး နိုဘယ်ဆုနှင့် ထိုက်တန်သော စာအုပ် ဖြစ်သည်။
ဤကျမ်းစာအုပ်ကို ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူ ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ် အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ်ပိုင် သိုင်းပညာဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင် သိုင်းပညာ သီအိုရီကို ရေးသားခဲ့သည်။ သူသည် သိုင်းပညာလောက၏ ဆရာသခင်ကြီးဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သူ ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် ခံစားလွယ်သော စိတ်၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သော သဘာဝ၊ မကြာခဏ စိတ်ပျက်အားငယ်တတ်ခြင်း၊ ရံဖန်ရံခါ ကလေးဆန်ခြင်းနှင့် မိန်းမစိုးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသော်လည်း အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ပင် ဇာတ်လမ်း ရှိခဲ့သေး၏။
သူ့တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခံ့ညားထည်ဝါသော အသွင်အပြင် မရှိသလို ဆရာသခင်ကြီး တစ်ယောက်နှင့်လည်း လုံးဝ မတူပေ။
သို့သော် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေမှ စာပေပညာရှင်ကြီးများ၊ သိပ္ပံပညာရှင်ကြီးများနှင့် အနုပညာရှင်ကြီးများ ကဲ့သို့ပင် သူသည် မိမိ၏ ပညာရပ်တွင် ထူးကဲသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း စိတ်ခံစားမှုပိုင်းဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည် နှင့် ပင်ကိုစရိုက်ကမူ ရှုပ်ထွေးပွေလီနေသည်။
နင်ဇောင်ဝူ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤ စိတ်စွမ်းအင် နိုးထခြင်း နည်းစနစ် စာအုပ်သည် အိုင်းစတိုင်း၏ အထူး နှိုင်းရသီအိုရီ နှင့် အထွေထွေ နှိုင်းရသီအိုရီ ကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ နက်နဲခက်ခဲလှသည်။
တစ်ရက်လျှင် တစ်မျက်နှာ နားလည်အောင် ဖတ်နိုင်လျှင်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်ပြီး ၂ နှစ်၊ ၃ နှစ်အတွင်း ဖတ်ပြီးလျှင် ပို၍ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ဤ စိတ်စွမ်းအင် နိုးထခြင်း နည်းစနစ် စာအုပ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး တတ်မြောက်သွားပါက သဘာဝအလျောက် စိတ်စွမ်းအင် နိုးထလာမည် ဖြစ်သည်။
တုပိုင်သည် အသေးစိတ် ဖတ်ရှုရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ဤအရာကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ရန် အနည်းဆုံး ၂ နှစ်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုံရိပ်များကို ဦးနှောက်ထဲတွင် မှတ်သားထားရန်အတွက် စာမျက်နှာများကို တစ်ရွက်ချင်း လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။
၂ နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် တုပိုင်သည် စိတ်စွမ်းအင် နိုးထခြင်း နည်းစနစ် စာအုပ်မှ စာမျက်နှာတိုင်းကို လှန်လှောကြည့်ရှုပြီးနောက် အနားယူရန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး အိပ်ပျော်အောင် အတင်း ကြိုးစားလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ အိပ်ပျော်သွားလေသည်။
**--**--**--**--**--**--**--**
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ယခင်က ဖတ်ရှုခဲ့သော စိတ်စွမ်းအင်နိုးထခြင်းနည်းစနစ်သည် ဆလိုက်ရှိုး ပြသသကဲ့သို့ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာလေသည်။
တုပိုင်သည် တစ်မျက်နှာချင်း စတင် လေ့လာလေတော့သည်။
လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် သူသည် ၂ ရက်ကြာလျှင်ပင် စာတစ်မျက်နှာကို မလေ့လာနိုင်ပေ။ သို့သော် အိပ်မက်ထဲတွင်မူ သူ့ဦးနှောက်စွမ်းရည်သည် လက်တွေ့ထက် ၁၀ ဆကျော်လွန်နေသဖြင့် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ် တစ်မျက်နှာကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ၂ ရက် ကြာသော်လည်း အိပ်မက်ထဲတွင်မူ ၁ နာရီကျော်သာ ကြာမြင့်သည်။
ကျမ်းစာအုပ်ပါ အကြောင်းအရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် အိပ်မက်ကမ္ဘာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိတ်စွမ်းအင် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျမ်းစာအုပ်၏ ပထမစာမျက်နှာတွင် ဖော်ပြထားသော ဟင်းလင်းပြင်သည် သူ့ဘေးတွင် အမှန်တကယ် ပေါ်လာသည်။
လက်တွေ့တွင် ဤအရာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာသည် စွမ်းအင်များ၏ အဏုကြည့်ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးဖြင့်သာ ပုံဖော်နိုင်ကာ လက်တွေ့ ပြသ၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အိပ်မက်ထဲတွင်မူ အရာအားလုံးကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း ပြသနိုင်သည်။ ပြင်ပလေဟာနယ်၊ စွမ်းအင်ဟင်းလင်းပြင်၊ အဏုကြည့်ကမ္ဘာနှင့် ဦးနှောက်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ကမ္ဘာ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် တုပိုင်၏ သင်ယူမှုနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုနှုန်းသည် တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်လာသည်။
ထို့ကြောင့် တုပိုင်သည် ဤအံ့ဖွယ်ကောင်းပြီး နက်နဲသော စိတ်စွမ်းအင် နိုးထခြင်း နည်းစနစ် စာအုပ်ကို လေ့လာရာတွင် လုံးဝ နစ်မြောသွားလေသည်။
စာတစ်မျက်နှာပါ အကြောင်းအရာကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ပျမ်းမျှ ၂ နာရီခန့် ကြာမြင့်သည်။
အိပ်မက်ထဲတွင် အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ၁ ရက်၊ ၂ ရက်၊ ၃ ရက်၊ ၅ ရက်၊ ၁၀ ရက်။
တုပိုင်သည် လုံးဝ မမောမပန်းဘဲ စိတ်စွမ်းအင်နိုးထခြင်းနည်းစနစ်၏ လျှို့ဝှက်ကမ္ဘာထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ နစ်မြောနေလေသည်။
အိပ်မက်ထဲတွင် နာရီပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် တုပိုင်သည် စာမျက်နှာ ၂၀၀ ပါသော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်လုံးကို ဖတ်ရှုခြင်း၊ မှတ်သားခြင်း၊ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် တတ်မြောက်ခြင်းတို့ကို ပြီးမြောက်ခဲ့လေသည်။
ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပင် ဤလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ်ကို သင်ယူရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အိပ်မက်ထဲရှိ တုပိုင်သည် လက်တွေ့ထက် ၁၀ ဆ ပိုမိုသော ဦးနှောက်စွမ်းရည် ရှိနေသဖြင့် အိပ်မက်အချိန် လဝက်ခန့် သို့မဟုတ် လက်တွေ့အချိန် ၉ နာရီခန့်သာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။
အိပ်မက်ထဲတွင် အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် တုပိုင် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။
နိုးလာသည်နှင့် သူ သင်ယူထားသည်များကို အသုံးပြုရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်စွမ်းအင် နိုးထမှု ပြီးမြောက်သွားသည်နှင့် အာရုံစိုက်ပစ်ခတ်ခြင်းသည်လည်း ပြီးမြောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ငြိမ်သက်ပစ်မှတ် ၉၀ မှတ် ရရှိရန်မှာ ထမင်းစားရေသောက်သလို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။
နေဝင်ရီတရော အချိန် ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကာ အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရေတံခွန်မှ ရေစက်များကို အသေကြည့်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာသည်။
အသေကြည့်ခြင်း အောင်မြင်ပြီး အချိန်နှေးကွေးသော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်နှင့် အောင်မြင်ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။
တုပိုင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအင် အတက်အကျများကို အနိမ့်ဆုံးအထိ လျှော့ချလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး အတ္တမဲ့သော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် အတ္တမဲ့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ တုပိုင်သည် သူ့ဦးနှောက်အတွင်းရှိ ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းကို စတင် အာရုံခံစားလိုက်သည်။
ဤကျမ်းစာအုပ်ကို မဖတ်ရှုမီက တုပိုင်သည် အခြား သာမန်လူများကဲ့သို့ပင် ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်း တကယ်ရှိကြောင်း လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဂလင်းကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အာရုံခံမိနေပြီး ဂလင်း၏ တည်ရှိနေမှုကို အတွင်းစိတ်ဖြင့်ပင် သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းကို အာရုံခံမိပြီ ဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းကို အသုံးပြု၍ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံရန် ဖြစ်သည်။
ဤကျမ်းစာအုပ်ကို မဖတ်ရှုမီက တုပိုင်သည် စိတ်စွမ်းအင်အကြောင်း သိကောင်းသိနိုင်သော်လည်း ဂလင်း၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုမူ တုပိုင်သည် သူ့ဦးနှောက်အတွင်းရှိ ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းမှတဆင့် စိတ်စွမ်းအင် တည်ရှိနေမှုကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အာရုံခံမိနေသည်။
နောက်တစ်ဆင့်မှာ စိတ်စွမ်းအင်များကို ဖမ်းယူပြီး ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းအတွင်းသို့ စုစည်းရန် ဖြစ်သည်။ တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင် ပါရမီသည် မမြင့်မားလှဘဲ ၄၀ သာ ရှိသည်။
ထို စိတ်စွမ်းအင် ယူနစ် ၄၀ စလုံးကို ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းအတွင်းသို့ စုစည်းလိုက်လျှင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် တုပိုင်သည် သူ့ဦးနှောက်အတွင်းရှိ ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်း လင်းလက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ အံ့မခန်း အခိုက်အတန့် ဖြစ်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခိုက်အတန့် ဖြစ်သည်။
ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်း လင်းလက်လာခြင်းသည် စိတ်စွမ်းအင် နိုးထခြင်းကို ပြသနေသည်။ ထို့နောက် တုပိုင်သည် ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းအတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအင်များကို မျက်လုံးမှတဆင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရေတံခွန်ထဲမှ ကျပန်း ရေစက်တစ်စက်ကို စတင် အသေကြည့်လေသည်။
ထိုအံ့ဖွယ် မြင်ကွင်းသည် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။
သူ့ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး တုပိုင်၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ထိုရေစက်တစ်စက်တည်းသာ ရှိနေတော့သည်။
ထို့ပြင် အချိန်အာရုံခံစားမှုသည် ၃ ဆ၊ ၄ ဆ၊ ၅ ဆ စသဖြင့် စတင် နှေးကွေးလာလေသည်။
သူ့ရှေ့မှ ရေစက်သည် ရုပ်ရှင်ထဲမှကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာနေပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားပြီးနောက် ရေကန်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားသည်အထိ မြင်တွေ့နေရသည်။
‘အောင်မြင်ပြီ။ အောင်မြင်ပြီ။’
တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင် နိုးထမှု အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး အချိန်နှေးကွေးသွားခြင်းသည် ဤနိုးထမှု၏ အရေးကြီးသော လက္ခဏာရပ် ဖြစ်သည်။
သူသည် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး တံခါးတစ်ချပ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စိတ်စွမ်းအင် ပါရမီ မြင့်မားသော အခြား သိုင်းပညာရှင်များသည် စိတ်စွမ်းအင် နိုးထမှု ပြီးမြောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ၁၀ နှစ်ကျော် ကြာမြင့်တတ်သော်လည်း သူသည် ၁၀ နာရီခန့်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သူ့စိတ်စွမ်းအင်သည် ၄၀ သာ ရှိသော်လည်း ဖြစ်သည်။
သူ့စိတ်စွမ်းအင် ပါရမီနှင့်ဆိုလျှင် တစ်ဘဝလုံး ကြိုးစားလျှင်ပင် စိတ်စွမ်းအင် နိုးထနိုင်မည် မဟုတ်ဟု နင်ဇောင်ဝူ ပြောခဲ့ဖူးသည်။
အပိုင်း ၁၄၃ ပြီး။