ထိန်းချုပ်မရသည့် ရေခဲ၊ မမြင်ရသော ထိတ်လန့်စရာ

အဆုံးမဲ့ ဖြတ်တောက်ခြင်း၏ အနက်နှင့် အနီရောင်ရောယှက်နေသော ဓားအလင်းတန်းသည် စင်မြင့်ထက်ကို ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုဓားချက်သည် ကျောက်တုံးများကိုသာမက ဤလောကကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် ပိုင်းဖြတ်ပစ်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ကွင်းပတ်လည်ရှိ အကာအကွယ်အတားအဆီးများသည်လည်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသံများမြည်ဟည်းလာပြီး ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်အားလုံးသည်လည်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြသည်။

စင်မြင့်သည် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်သွားပြီး အရှည်လိုက် အမာရွတ်ကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ လွင့်စင်လာသော ဖုန်မှုန့်နှင့် အပျက်အစီးများကြားတွင် ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ ပုံရိပ်သည် လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့၏။

တိတ်ဆိတ်မှုသည် အချိန်အတော်ကြာ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ပိုင်ရွှယ်ချင်း ရှုံးသွားပြီလား။"

"သူမက အဲဒီတိုက်ကွက်ထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားတာပဲ။ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်ဖို့ဆိုတာကတော့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ထိုစဉ်

ရှပ်

ကွဲအက်နေသော ကျောက်တုံးများနှင့် ပျံ့လွင့်နေသော ချီများကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ ဝတ်ရုံများသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်မနေဘဲ သပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ထဲမှ ငွေရောင်ဓားသည်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အစင်းရာလေးတစ်ခုမျှပင် မရှိချေ။

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် လသာသာတွင် ဒီရေတက်လာသကဲ့သို့ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဆူညံအော်ဟစ်ကုန်ကြသည်။

ဤမျှပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် မည်သို့များ ထိခိုက်ဒဏ်ရာတစ်ချက်မှ မရဘဲ ရှိနေနိုင်သနည်း။

သူမတွင် သူတို့မမြင်ရသေးသော အခြားစွမ်းအားများ ရှိနေသလော။

နီဖန်းကျိုး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူသည် ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်မောင်းရှိ အကြောများမှာလည်း ထောင်ထွက်နေသည်။

(မဟုတ်ဘူး... ငါသိတယ်။ သူမ ဒါကို ရှောင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီတိုက်ကွက်က သူမကို သေချာပေါက် ထိခဲ့တာ။)

သူ၏ ကောင်းကင်ငှါးရမ်း ဖြတ်ကျော်ခြင်းဖြင့် အားဖြည့်ထားသော အကြွင်းမဲ့ဖြတ်တောက်ခြင်းတိုက်ကွက်သည် ဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်

ခြင်း အဆင့်ရှိသူများကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။

၎င်းကို အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလို ပိုင်ရွှယ်ချင်းတွင်လည်း ထိုသို့လုပ်နိုင်သော စွမ်းအားမျိုး မရှိသည်ကို သူသေချာပေါက် သိထားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

ထိုစဉ် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ အရောင်အဝါများ တိုးမြင့်လာခြင်း မဟုတ်သလို ချီများ အပြင်သို့ လျှံထွက်လာခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ပိုမိုထက်မြက်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူများလည်း ၎င်းကို မြင်မြင်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်ကြသည်။

"ဒါ... ဒါက..."

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီလိုအသက်အရွယ်နဲ့”

"သူမက... ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်

သဘောပေါက်သွားပြီပဲ”

စင်မြင့်ထက်၌ ငွေရောင်အလင်းတန်းလေးများသည် လေထုထဲ၌ ပါးလွှာသော ချည်မျှင်လေးများကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ်လက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်သော ထက်မြက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းထားသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့်ဆိုလျှင် မယုံကြည်နိုင်စရာ အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင်။

၎င်းသည် မည်သည့်အသက်အရွယ်တွင်မဆို ရရှိခဲ့ပါက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနိုင်သော အောင်မြင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဒုတိယပုံစံဖြစ်သော လှည့်စားသောအလင်း၏ တိုက်ကွက်ကို ဓားရည်ရွယ်ဖြင့် အားဖြည့်ကာ အဆုံးမဲ့ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ပြန်လည် ခြေဖျက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဓားရည်ရွယ်ချက်ပဲ။ သူမ ဒီလိုအရာမျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။"

နီဖန်းကျိုးသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းသည် သူမ ကျောက်ချန်အပေါ် သုံးခဲ့သော နည်းစနစ်ထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤအစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် မည်သည့်ဓားချက်မဆို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဆရာဖြစ်သူ တူချန်ရှန့် ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

(ဓားရည်ရွယ်ချက်တဲ့လား။ နီဖန်းကျိုးတောင်မှ ဒါကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။)

သူသည် သူ၏ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် ပါရမီရှင်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

အမှန်တော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ချိန်က ပါရမီရှင်ဟု အခေါ်ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်ရွှယ်ချင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ သူမသည် သူကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသမျှ ပါရမီရှင်များအားလုံးထက် သာလွန်သူဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရတော့သည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းရာချီ ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့သူများသာ ရရှိနိုင်သော အောင်မြင်မှုမျိုးဟု ဆိုကြသည်။

အကယ်၍ သူမသည် သူ၏တပည့်နှင့် ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ပါက သူမကို တပည့်အဖြစ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံမိမည်မှာ အသေအချာပင်။ သူမ၏ အလားအလာသည် လျစ်လျူရှုထားရန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ဖုန်မှုန့်များ မငြိမ်သက်သေးခင်မှာပင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် သူမ၏ဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ ဓားသွားသည် တိုးညှင်းစွာ မြည်ဟည်းလာပြီး သူမ၏ စိတ်ဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"အရိပ်ကိုးပါးစီးဆင်းနေသော အလင်းဓား”

ဓားရည်ရွယ်ချက် စီးဆင်းနေသဖြင့် သူမ၏ သာမန်ဓားဝှေ့ယမ်းမှုတိုင်းသည် နီဖန်းကျိုးကို အလွယ်တကူ အဆုံးသတ်ပစ်နိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။

နီဖန်းကျိုးသည် သွားကို တင်းတင်းစိလိုက်

သည်။ သူ၏အရောင်အဝါများသည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနက်နှင့် အနီရောင် မီးလျှံများသည် အာဏာရှင်တစ်ဦး၏ သရဖူကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်

ထားသည်။

"ဓားရည်ရွယ်ချက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေ့တော့ မင်း ရှုံးရမယ်”

"နဝမမြောက် ဖျက်ဆီးခြင်း အာဏာရှင်ဓား”

သူ၏ တိုက်ကွက်များသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး ဓားချက်များသည် အလွန်လေးလံလှသဖြင့် ရိုက်ခတ်မှုတိုင်းတွင် စင်မြင့်တစ်ခုလုံး ညည်းတွားနေရသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် သူ့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ငွေရောင်ဓားသွားသည် ရေပြင်ထက်မှ အလင်းတန်းကဲ့သို့ လှပသိမ်မွေ့ပြီး တိကျလှသည်။

ဓားချင်းရိုက်ခတ်သံတိုင်းသည် ကြည်လင်ပြတ်သားလှသဖြင့် ကြည့်ရှုသူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားစေသည်။

ဓားချင်းထိမိတိုင်း ဓားရည်ရွယ်ချက် အမျှင်လေးများသည် တဖျတ်ဖျတ်လက်ကာ သူ၏ လွှမ်းမိုးထားသော အင်အားများကို ဖြန့်ကျက်ဖယ်ရှားပြီး သူမ မည်သို့မှ တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နီဖန်းကျိုး၏ ခွန်အားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲပင်။

သူမ ဓားချက်ကို လွှဲဖယ်လိုက်တိုင်း သူ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်ကြောင့် သူမ၏ လက်မောင်းများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားရသည်။

သူမ ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်တိုင်းလည်း သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော ဖိအားများကြောင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်ပေးနေရသည်။ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များအဖို့မူ ဤတိုက်ပွဲသည် နောက်တစ်ကြိမ် အခြေအနေ တူညီနေပြန်ပြီဟု ထင်မှတ်ရသည်။

သို့သော် ဝါရင့်သူများကမူ သိကြသည်။

"ဒီအခြေအနေက ကြာကြာမခံဘူး။"

"သူမရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်က... သူမရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မြဲနေသရွေ့ အဆုံးမရှိ အသုံးချနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ကောင်းကင်ငှါးရမ်း ဖြတ်ကျော်ခြင်း စွမ်းအားကတော့ ချီတွေကို အများကြီး ကုန်ဆုံးစေတယ်။ အဲဒါက သူ့ကို လောင်ကျွမ်းမသွားခင်မှာပဲ သူ ဒီတိုက်ပွဲကို အမြန်အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်။"

နီဖန်းကျိုးကိုယ်တိုင်လည်း ဤအချက်ကို မည်သူထက်မဆို ပိုသိသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံများ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး နဖူးတွင်လည်း ချွေးများ စိုရွှဲနေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော ပြတ်သားမှုများ တောက်လောင်နေပြီး တိုက်ကွက်များသည်လည်း ပိုမိုမြန်ဆန်၊ ပိုမိုထက်မြက်ကာ ပိုမိုအသည်းအသန် ဖြစ်လာသည်။

(ငါသာ အချိန်ဆွဲနေရင် ရှုံးလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ဘူး... ငါ အခုချက်ချင်း အဆုံးသတ်ရမယ်)

သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။

သူ၏ ချီများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အနက်နှင့် အနီရောင်အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုတော့မည့်အတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဓားပုံရိပ်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ ငွေရောင်ဓားသည်လည်း အသည်းအသန် လှုပ်ရှားနေပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင်များသည် စင်မြင့်ထက်တွင် လသာသာမှ အရိပ်များကဲ့သို့ ကခုန်ပျံ့လွင့်နေသည်။

သို့သော် ဓားချက်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် နီဖန်းကျိုး၏ အာဏာရှင်ဆန်သော ဓားသွားသည် ၎င်းတို့ကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီး သူမ၏ အကာအကွယ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး လက်မောင်းများသည် ထုံကျဉ်နေကာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားရင်း သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် သွေးစလေးများ စိမ့်

ထွက်လာ၏။

နီဖန်းကျိုး၏ ဓားချက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်လာပြန်ရာ အနက်နှင့် အနီရောင် အလင်းတန်းများသည် သူမ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဓားသွားသည် လေးလံသော ဖိအားအောက်တွင် တုန်ခါနေသည်။ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာပြီး နားထင်တွင် ချွေးစများ စိုရွှဲလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ရတော့သည်။

သူမသည် သွားကို တင်းတင်းစိကာ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော ပြတ်သားမှုများ တောက်လောင်လာ၏။

"မဟုတ်သေးဘူး... အခုမှ စတာ။"

သူမ၏ ချီများသည် အေးစက်ပြီး မဆုတ်မနစ်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လေထုတစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသည်။

အသက်ရှူကျပ်မတတ် အေးစက်မှုသည် ကွင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အက်ကွဲနေသော ကျောက်ပြားများထက်တွင် နှင်းခဲများ စိမ့်ထွက်လာကာ ပုံဆောင်ခဲရေခဲပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ၏ အသက်ရှူသံတိုင်းသည် မြူနှင်းများအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နီဖန်းကျိုး၏ အနက်နှင့် အနီရောင် မီးလျှံများပင်လျှင် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသော ရေခဲအမျှင်တန်းများကြောင့် တရှူးရှူးမြည်ကာ မှိန်ဖျော့သွားရသည်။

သူမ၏ အသံသည် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည် ။

"ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အကြွင်းမဲ့ အေးခဲခြင်းနယ်ပယ်”

ဂျွတ်

စင်မြင့်ထက်၌ အေးခဲနေသော ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ငွေပြာရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းမိုးထားသော နယ်ပယ်တစ်ခု ကျရောက်လာပြီး အပူချိန်သည် အဆမတန် ကျဆင်းသွားရာ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူတို့၏ အကာအကွယ် ချီများရှိသော်လည်း တုန်ရီလာကြသည်။

ယခုအခါ သူမ၏ ဓားဝှေ့ယမ်းမှုတိုင်းသည် ဆောင်းရာသီ၏ အရှိန်အဝါကို ဆောင်ကြဉ်းထားသဖြင့် နီဖန်းကျိုး၏ တိုက်ကွက်များကို လေထဲတွင်ပင် အေးခဲသွားစေပြီး အရှိန်သတ်

ပစ်လိုက်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နီဖန်းကျိုးသည် နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားရသည်။

သူ၏ခြေထောက်များတွင် နှင်းခဲများ ကပ်ညှိလာပြီး သူ၏ အာဏာရှင်မီးလျှံများသည်လည်း ထိုအေးစက်မှုအောက်တွင် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

သူသည် လုံးဝ အလစ်အငိုက်မိသွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် စတင်အေးခဲလာသည်ကို ကြည့်နေပြီး ဤအစွမ်းမှာ သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။

ခဏတာမျှတော့ အောင်ပွဲသည် ပိုင်ရွှယ်ချင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ထင်မှတ်ရသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်

ဂျွတ် ဘုန်း

မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနက်နှင့် အနီရောင် ချီများသည် အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုပြင်းထန်လှသော မီးလျှံများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချည်နှောင်ထားသော နှင်းခဲများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

နီဖန်းကျိုး၏ အကြောများသည် ထောင်ထွက်လာပြီး သူ၏ အရောင်အဝါသည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ သူ၏ဓားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီးနောက် လွတ်မြောက်သွားသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လာတော့သည်။ပွဲကြည့် ပရိသတ်များသည့် သူ့ပတ်လည်ရှိ နှင်းခဲများမှ ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ လွင့်စင်ကွဲကြေပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

"ဘာလဲ? ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

"သူ့ရဲ့ ချီတွေက ကုန်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အားကောင်းလာရတာလဲ”

"သူ တစ်ချိန်လုံး ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာလား”

ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ ပြင်းထန်လှသော နည်းစနစ်ကြောင့် တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားပြီဟု အားလုံးက ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း နီဖန်းကျိုးသည် ယခင်ထက် သာလွန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ချီများသည် အရင်ကထက် ပိုမိုနက်မှောင်ကာ ချုပ်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည့် အာဏာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ စွမ်းအားဒဏ်ကြောင့် သူမ၏ အကြွင်းမဲ့ အေးခဲခြင်းနယ်ပယ် အက်ကွဲလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

(သူက... ဒါကိုတောင် ရိုက်ခွဲနိုင်ခဲ့တာလား...)

နီဖန်းကျိုး၏ ဓားသည် နောက်တစ်ကြိမ် မြင့်တက်လာပြန်ပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားသည် လောကကြီးကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူမ၏ အောင်ပွဲမျှော်လင့်ချက်သည် ခဏချင်းမှာပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ်

ဂျွတ်

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခုသည် ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အရိုးကျိုးသံ မဟုတ်သလို သံမဏိကျိုးသံလည်း မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အရာတစ်ခုခု၏ အသံဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ငွေပြာရောင် ချီများသည် ချွန်ထက်သော နှင်းခဲဆူးများအဖြစ် အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

တစ်ချိန်က ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော အကြွင်းမဲ့ အေးခဲခြင်းနယ်ပယ်သည် ယခုအခါ ပုံပျက်သွားသဖြင့် ကွင်းတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ရေခဲချီသည် သဟဇာတဖြစ်စွာ စီးဆင်းနေမည့်အစား တောရိုင်းသားရဲများကဲ့သို့ သောင်းကျန်းလာပြီး ရူးသွပ်စွာ ဝဲကယက်ထနေတော့သည်။

သူမ၏ အရေပြားအောက်ရှိ သွေးကြောများသည် မှိန်ဖျော့စွာ လင်းလက်လာပြီး ဖန်သားပြင်ထက်တွင် ရေခဲများ ပျံ့နှံ့လာသကဲ့သို့ အလင်းတန်းများသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့လာသည်။

ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ လက်များ တုန်ယင်လာပြီး ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော အားမှာလည်း လျော့ရဲလာသည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွား၏။

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကပင် သူမကို ပြန်လည်ချုပ်နှောင်ထားသည့် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး နှင်းခဲများသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အူတိုင်ထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည့်အတွက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ အရိပ်ထင်လာသည်။

"ဟင့်အင်း... မဟုတ်ဘူး...”

ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော ချီများကြောင့် သူမ၏ ဒူးများ အားလျော့သွားပြီး အသံမှာလည်း တုန်ရီကာ အသည်းအသန် ဖြစ်လာသည်။

ထိုစဉ် သူမသည် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်သတိရသွားပြန်သည်။

သူမ၏ စွမ်းအားသည် သူမ ချစ်ရသူများကို ဝါးမြိုသွားသည့် ပုံရိပ်ပင်။

"ငါ... မလုပ်နိုင်ဘူး...”

သူမသည် သွားကို တင်းတင်းစိကာ တုန်ရီသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိတ်လန့်မှုသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို တင်းကျပ်လာစေပြီး ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားလေလေ၊ ရေခဲချီများသည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ သောင်းကျန်းလေလေ ဖြစ်နေသည်။

အကြွင်းမဲ့ အေးခဲခြင်းနယ်ပယ်သည် အတွင်းဘက်သို့ ပြိုကျလာပြီး သူမ၏ သွေးကြောဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသည်။

သူမ၏ သွေးကြောမျှင်များသည် နာကျင်စွာ တွန့်လိမ်နေရပြီး အရေပြားထက်တွင် နှင်းခဲများသည် အက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ သွေးများနှင့် ရေခဲမြူများ ရောယှက်သွားတော့သည်။

အေးစက်မှုသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး ပိုင်ရွှယ်ချင်းသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကိုပါ ဝါးမြိုတော့မည့်အလား ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

သူမသည် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားပြီး ဓားကိုင်ထားသော လက်မောင်းသည်လည်း တုန်ခါနေသည်။ သူမ၏ အသံမှာ ကွဲကြေနေသော ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ တုန်ရီနေ၏

"ဟင့်အင်း... ဒါမျိုး မဖြစ်ရဘူး... ငါ ခွင့်မပြုဘူး... ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး”

သို့သော် သူမ ရုန်းကန်လေလေ၊ နှင်းခဲများသည် သူမကို ပိုမို ဝါးမြိုလေလေပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ”