အစောင့်တပ်မှူး၏ အခက်အခဲ

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီကောင်လေးက ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလိုမျိုး အရှက်ခွဲတာကို ငြိမ်ခံနေလို့ မဖြစ်ဘူး၊ သူက ပိုင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်နေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ”

"မှန်တယ်”နောက်ထပ်တစ်ယောက်က ရှေ့သို့တိုးရင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

" ကျွန်တော်တို့သာ ဒီမှာ ကြောက်ပြီးတွန့်ဆုတ်နေရင် နောင်ကျရင် ဘယ်သူက မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းကို လေးစားတော့မှာလဲ”

စီနီယာတပည့်၏ မျက်နှာသည် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူတို့ကို တားရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ

တပည့်အများအပြားသည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြပြီဖြစ်သည်။

အချို့သည် အကြီးအကဲဝူကို ပိုင်ကျီဟန်၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ဆွဲထုတ်ရန် အသည်းအသန် ပြေးသွားကြပြီး အချို့မှာမူ လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူတို့၏ ချီများကို ထုတ်ဖော်လျက် ပိုင်ကျီဟန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ခုန်ဝင်သွားကြသည်။

မြေပြင်သည် သိမ့်သိမ့်တုန်သွားပြီး ဓားအလင်းတန်းများ၊ မီးတောက်လက်သီးများနှင့် ချီများသည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ငတုံးတွေ”

သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသူများသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်သည့် အင်အားမျိုး လုံးဝမရှိကြပေ။

သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဓားသည် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းသွားပြီး သူတို့၏ နည်းဗျူဟာများကို မြူခိုးများသဖွယ် အလွယ်တကူပင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်

သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ တုန်ခါမှုလှိုင်းများကြောင့် တပည့်အများအပြားသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အရိုးများကျိုးကြေမတတ် အားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားကြသည်။

"အားးး”

"ဂါး”

သူတို့သည် အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလိုက်ကြပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ နာကျင်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်များသည်လည်း လူးလိမ့်နေကြသည်။

တပည့်တစ်ဦးသည် အကြီးအကဲဝူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် တစ်ပိုင်းတစ်စ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော အကြီးအကဲကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သူ တစ်လက်မမျှပင် မဆွဲရသေးခင် ပိုင်ကျီဟန်၏ ခြေထောက်သည် ပို၍ပြင်းထန်စွာ ဖိနင်းလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးသည် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှ သွေးများ ပွက်ပွက်ထွက်လာသည်။ ထိုတပည့်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

"ငါ့ပစ္စည်းကို လာမထိနဲ့”

ပိုင်ကျီဟန်၏ အေးစက်သော အသံသည် သူ၏နားထဲသို့ ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ စူးဝင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ထိုတပည့်သည် ဘေးသို့ ကန်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ နံရိုးများ ကျိုးသွားသည့်အသံကို အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရကာ ပဲ့ကြွေနေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ သွားရောက် ထိမှန်လေတော့သည်။

အခြားသူများသည်လည်း အသည်းအသန် အော်ဟစ်ရင်း ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

"သေစမ်း ပိုင်ကျီဟန်”

သူတို့သည် ဓားများကို တပြိုင်နက်တည်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြရာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများသည် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူတို့ကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ဓားကိုင်ထားသော လက်ကို ပျင်းရိစွာ တစ်ချက် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

ဂလန် ကလန်

လက်နက်နှစ်ခုစလုံးသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် လည်ပတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားကြသည်။

ဘုန်း

ထိုတပည့်နှစ်ဦးသည် အက်ကွဲနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် ကျသွားရပြီး မြေကြီးတွင် ချိုင့်ဝင်သွားကာ သူတို့၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်များမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့ကြသော မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲကာ ညည်းတွားရင်း ဒဏ်ရာဗရပွဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားကြတော့သည်။

စီနီယာတပည့်သည် မျက်နှာဖြူလျော်လျက် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိတော့သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်များသည် ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှစွာဖြင့် သူ့ထံသို့ ဝေ့ဝဲရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အကြောက်တရားများ စိမ့်တက်လာသည်။

(ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ)

သူတို့၏ တပည့်များသည် စောစီးစွာ ပြုတ်ခဲ့ကြပြီး ပြိုင်ပွဲတွင် အတော်ဆုံးဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာမူ ပါရမီရှင်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းသည် မည်သူ့ကိုမဆို ဖိအားပေးရန် လုံလောက်သည်။

ပိုသင့်သည်... သို့သော် ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို လေထဲမှ ဖုန်မှုန့်များသဖွယ် အလွယ်တကူပင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင်

"ရပ်လိုက်စမ်း”

မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုသည် လေထုကို ခွဲထွက်လာသည်။

လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် တင်းမာသော မျက်နှာထားရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူသည် သွေးအိုင်ထဲက တပည့်များ၊ ရစရာမရှိအောင် ပျက်စီးနေသော အကြီးအကဲဝူနှင့် အလယ်ဗဟို၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော လူငယ်လေးအား တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်

သည်။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”

အစောင့်တပ်မှူးသည် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ၏ အရောင်အဝါသည် လေးလံသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်ကြီးသဖွယ် မြင့်တက်လာပြီး တင်းမာမှုများကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

အစောင့်များသည် ပိုမိုပြန့်ကျဲလာပြီး ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြကာ သူတို့၏ စူးရှသော အကြည့်များသည် ပိုင်ကျီဟန်နှင့် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းဝင်များကြားတွင် ကူးလူးနေသည်။

"ပြိုင်ပွဲက အခုလေးတင် ပြီးသွားတာလေ၊ မင်းတို့က မြို့တော်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ဒီလောက်အထိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ လုပ်ရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ မင်းတို့မှာ ဥပဒေတွေကို လေးစားရမှန်း မသိကြဘူးလား?"

မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ တောင့်တင်း သွားကြသည်။

သူတို့၏ ဒေါသနှင့် အရှက်ရမှုများသည် တောက်လောင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အစောင့်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲကြတော့ပေ။

စီနီယာတပည့်သည် အလျှင်အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အရေးတကြီး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရာရှိမင်း... ဒါ ပိုင်ကျီဟန် လက်ချက်ပါ။ သူ... သူက ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲဝူကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ကယ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားခဲ့ကြတာပါ”

အားလုံး၏ အကြည့်များသည် ပိုင်ကျီဟန်

ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူကမူ ဓားကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဤအရာအားလုံးသည် သူနှင့် ဘာမှမဆိုင်သကဲ့သို့ လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးကာ ရပ်နေမြဲဖြစ်သည်။

အစောင့်တပ်မှူး၏ အေးစက်သော အကြည့်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပိုင်ကျီဟန်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် လူးလိမ့်နေသည့် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော လူပေါ်တွင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွား၏ မျက်လုံးများလည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"...အဲဒီ အဘိုးကြီးက မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းက အကြီးအကဲဝူလား?"

ထိုမေးခွန်းသည် ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခုသဖွယ် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် စိတ်မသက်မသာဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤအမှန်တရားကို ဝန်ခံရန် သူတို့၏မာန်မာနများက ခွင့်မပြုသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"... ဟုတ်ကဲ့ပါ" စီနီယာတပည့်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသထွက်ထွက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲဒါ အကြီးအကဲဝူပါ”

အစောင့်များအားလုံး တပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အစောင့်တပ်မှူး၏ တင်းမာသော မျက်နှာဖုံးပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အက်ကွဲသွားရသည်။

သူတို့အားလုံးထက် အဆင့်အတန်းများစွာ သာလွန်ကြောင်း သိထားသည့် ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲဝူသည် ယခုအခါ အရိုက်ခံထားရပြီး မျက်နှာပင် မှတ်မိနိုင်စွမ်းမရှိသည့်အပြင် လက်တစ်ဖက်လည်း ပြတ်တောက်နေကာ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် သနားစဖွယ် ညည်းတွားနေရသည်။

(ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်သွားရတာလဲ)

အစောင့်များ၏ တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တပည့်များသည် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။

"အရာရှိမင်း” တစ်ယောက်က အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ပိုင်ကျီဟန်က ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းခြေပြီး အကြီးအကဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာပါ”

"ကျေးဇူးပြုပြီး အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေကို ထိန်းသိမ်းပေးပါ”နောက်တစ်ယောက်ကလည်း မျက်လုံးထဲတွင် အမုန်းတရားများ တောက်လောင်လျက် ပိုင်ကျီဟန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ပြောသည်။

"သူ့ကို အပြစ်ပေးပါ။ ဖမ်းဆီးပါ။ အနည်းဆုံးတော့ အကြီးအကဲဝူကို သူ့လက်ထဲကနေ ကယ်ထုတ်ပေးပါဦး”

အစောင့်များသည် ကိုယ်ကို တည့်မတ်လိုက်ကြပြီး တပည့်များ၏ စကားများကြောင့် လေထုထဲတွင် လေးလံသော ဖိအားများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တပ်မှူး၏ မျက်နှာထားသည် ထပ်မံ၍ တင်းမာသွားသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ရာ ရွှေရောင်လှံသည် တောက်ပသွားပြီး သူ၏အရောင်အဝါသည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဤပဋိပက္ခသည် အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ အင်ပါယာတော်ဝင်မိသားစုပင် သတိထားဆက်ဆံရသည့် ပိုင်ကျီဟန်နှင့် အင်ပါယာ၏ အဓိကဂိုဏ်းကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းတို့ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။

အစောင့်တပ်မှူးအဖို့ အမှားအယွင်းတစ်ခုသည် ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် အလွန်သတိထားရမည်ကို နားလည်သည်။

"သခင်လေးပိုင်" သူ၏အသံသည်လေးနက်သော်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော အာဏာစက် ပါဝင်နေသည်။ "အကြီးအကဲဝူရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေ ဖယ်ပေးပါ"

ပထမဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဒုက္ခရောက်နေဆဲဖြစ်သော အကြီးအကဲဝူ ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ပြန်ရလိုက်ခြင်းဖြင့် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များ စိတ်အေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှသာ ဤကိစ္စကို ဆက်လက်ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု အစောင့်တပ်မှူးက မျှော်လင့်ထားသည်။

မျက်လုံးအားလုံးသည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ စုပြုံကျရောက်နေသည်—တပည့်များသည် မျှော်လင့်ချက်နှင့် အမုန်းတရားများဖြင့် ကြည့်နေကြသလို အစောင့်များသည်လည်း တင်းမာစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်မှာမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရပ်မြဲရပ်နေပြီး ဤအခြေအနေတစ်ခုလုံးသည် သူ အလေးအနက် ထားရလောက်အောင် တန်ဖိုးမရှိသကဲ့သို့ သူ၏ လှောင်ပြုံးသည် ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းလာသည်။

အစောင့်များ၏ တောင်းဆိုသံ မဆုံးသေးမီမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် လမ်းမများတစ်လျှောက် လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားသည်။

တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောသံများ။ အော်ဟစ်သံများ။ ခြေသံများ။

ပိုင်ကျီဟန်နှင့် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းဝင်များ ရှိနေသည့်နေရာတွင် လူအုပ်ကြီး စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

"အဲဒါ... မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းလား?"

"ဒီမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေတာလား?"

လမ်းကြားလေးများနှင့် ခေါင်မိုးများပေါ်မှ လူအုပ်ကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးဝှေ့လာကြသည်။

ဤဖြစ်ရပ်သည် ပိုင်ကျီဟန် နှင့် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းတို့ကြားမှ ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း လူပြောများလာသည်နှင့်အမျှ လူစုလူဝေးသည် ပိုမိုကြီးထွားလာချေသည်။

နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူ ဘာတွေလုပ်နေကြောင်း လူအများက လာရောက်ကြည့်ရှုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်အားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပိုင်ကျီဟန်သည် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး သူ၏ခြေဖဝါးသည် အကြီးအကဲဝူ၏ ဒဏ်ရာဗရပွဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေပြင်ပေါ်၌ ဖိနင်းထားဆဲဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ၏ သွေးများသည် ကျောက်ပြားအက်ကွဲကြောင်းများထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ပိုင်ကျီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်မှ အပြုံးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြသော ကြည့်ရှုသူများကြားတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"အဲဒါ... မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းက အကြီးအကဲဝူလား။ ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်က အကြီးအကဲဝူလား”

"လမ်းဘေးမှာ အရိုက်ခံထားရတဲ့ သူတောင်းစားတစ်ယောက်နဲ့ တူနေတာပဲ”

"သူ့မှာ လက်တစ်ဖက်တောင် မရှိတော့ဘူး။ အဲဒါကို—ပိုင်ကျီဟန်က လုပ်လိုက်တာလား”

ထိတ်လန့်မှုများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုများမှာ အကြောက်တရားအဖြစ်သို့ ကူးစက်သွားသည်။

အကြီးအကဲဝူဆိုသည်မှာ လူအများအပြား မရောက်ရှိနိုင်သော

ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူပင်။

သို့သော် ယခု မြို့တော်၏ နှလုံးသားအလယ်ခေါင်တွင် သူသည် လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ အဝတ်စုတ်

ရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းက တပည့်တွေကျတော့ရော ဘာဖြစ်သွားတာလဲ? သူတို့လည်း အရိုက်ခံလိုက်ရတာလား?"

"ဟုတ်တယ်။ ပိုင်ကျီဟန် သူတို့ကို စပြီး ရိုက်နှက်ကတည်းက ငါ ဒီမှာ ရှိနေတာ။"

"ဘာ? ပိုင်ကျီဟန်က လုပ်တာလား? သူက အားနည်းတယ်လို့ သိထားတာ မဟုတ်ဘူးလား? ဒါကြောင့်လည်း သူက နဂါးနှင့်ဖီးနစ်

ပြိုင်ပွဲမှာ မပါခဲ့တာ မလား။"

"ငါလည်း မသိဘူး။ အဲဒီတပည့်တွေ အားလုံးပေါင်းတိုက်တာတောင် ပိုင်ကျီဟန်ကို မယှဉ်

နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတာပဲ သိတယ်။"

မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် အရှက်ရမှုကြောင့် မျက်နှာများ နီမြန်းနေသော်လည်း သူတို့၏ အသံများမှာမူ ဒေါသတကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခင်ဗျားတို့ အားလုံး မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီ ပိုင်မျိုးနွယ်က ကောင်လေးက ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်အထိ စော်ကားရဲတယ်”

"သူက မြို့တော်ရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းခြေနေတာ။ အင်ပါယာက ဒါကို တကယ်ပဲ ခွင့်ပြုထားတော့မှာလား”

သူတို့၏ စကားများသည် ခြောက်သွေ့သော မြက်တောထဲသို့ လောင်စာဆီ လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လူအုပ်ကြီးမှ တစ်ဝက်သည် မယုံကြည်နိုင်

ဖြစ်နေကာ တစ်ဝက်ကတော့ ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကို ရင်ခုန်နေကြသည်။

ဖိအားများက ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ အစောင့်များသည် လူစုလူဝေးဖြစ်ပေါ်လာခြင်းနှင့် နီးကပ်လာခြင်းကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ပေါင်းများစွာ၏ လေးလံသော ဖိအားများ၊ တပည့်များ၏ ဒေါသတရားများ၊ လူအများ၏ ကောလာဟလများနှင့် စူးစမ်းသော အကြည့်များကြားတွင်ပင် ပိုင်ကျီဟန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အကြောက်တရားမရှိ။ တွန့်ဆုတ်မှုမရှိ။

သူသည် တိုးပွားလာသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်လိုက်ရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောသံများ၊ အံ့သြတုန်လှုပ်သံများနှင့် ထိတ်လန့်သော အကြည့်တိုင်းသည် သူ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသည့် ပြဇာတ်တစ်ခုအတွက် လက်ခုပ်သံများသဖွယ်ပင်။

သူသည် အကြည့်ကို မြှင့်လိုက်ပြီး အစောင့်တပ်မှူး၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖယ်ပေးရမယ်လား?"

သူ၏အသံသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်း၏နားထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ငါက ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ပေးရမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလဲ?"