အခန်း (၁၅၉)
Vol. 16 Ch. 159
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကို တွေ့ရမှာ ငါက ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။ ငါ မင်းကို အခါတစ်ရာလောက် ပြောဖူးပြီးသားပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ငါတို့ အတူတူ ဖြစ်ခဲ့ကြတာက မင်းဘက်က စတင်ခဲ့တာလေ။ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ငါ့ကို ကြိုးတုပ်ထားတာ မင်းလေ။”
“ရှင် စကားပြောရဲသေးတယ်ပေါ့။”
သွေးကွမ်ရင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
တုပိုင်က လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါ မပြောတော့ဘူး။ ငါ မပြောတော့ဘူး။”
ထို့နောက် သူသည် စိုးရိမ်ဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ဘိန်းစွဲနေတဲ့ရောဂါ ပျောက်သွားပြီလား။ ပြန်ဖြစ်သေးလား။”
“တော်စမ်းပါ။” သွေးကွမ်ရင်က စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဘာကိစ္စလဲဆိုတာသာ ပြော။ ရှင်နဲ့ စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ ကျွန်မမှာ အချိန်မရှိဘူး။”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့က ကွမ်ရှီးရေတပ်၊ ကွမ်ရှီးရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဗျူရိုတို့နဲ့ ပေါင်းပြီး ဝူကျန့်တောက်ဆိုတဲ့သူ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ သင်္ဘောတစ်စင်းကို ဖမ်းဆီးထားတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။”
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီကုန်သည်တွေက ဆားမှောင်ခိုကူးပြီး အင်ပါယာရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နေတာ။ သူတို့ကို မဖမ်းဆီးသင့်ဘူးလား။”
တုပိုင်က မေးလိုက်သည်။
“ကျန်းနန်နယ်စားမင်းရဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဘတ်ဂျက်က အဲဒီလောက်တောင် ကျပ်တည်းနေတုန်းပဲလား။”
သွေးကွမ်ရင် မျက်နှာရဲသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငွေတုံး တစ်သန်းကျော် လိုငွေပြနေတုန်းပဲ။ ကျွန်မတို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အကုန်ထုတ်ရောင်းရင်တောင် မလောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီပင်လယ်ကူးကုန်သည်ကြီးတွေဆီကနေ အရှုံးကာမိအောင် လုပ်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“အရှုံးကာမိအောင် လုပ်တာကတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတွေနဲ့ သင်္ဘောကို ပြန်ရွေးဖို့ ငွေဘယ်လောက်လိုလဲဆိုတာ ငါ့ကို သီးသန့် ပြောပြလို့ ရမလား။”
သွေးကွမ်ရင်သည် တုပိုင်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
“ပုံမှန်ဆိုရင် ငွေတုံး တစ်သိန်း ပေးရမှာ။”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“ငွေတုံး တစ်သိန်းဆိုတာ များလွန်းတယ်။ ဝူကျန့်တောက်ရဲ့ ကုန်တင်သင်္ဘောပေါ်က ပစ္စည်းအများစုက သူ့ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်ဘူး။ ငွေတုံး တစ်သိန်းပေးလိုက်ရလို့ သူ မွဲသွားမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ သွေးအကုန်စုပ်ယူလိုက်သလို ဖြစ်နေတာတော့ မကောင်းဘူးလေ။”
သွေးကွမ်ရင်က မေးလိုက်သည်။ “သူက ရှင်နဲ့ ဘာတော်လဲ။”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“သူက ငါ့ညီမလေး တုဖိန်အာရဲ့ ယောက္ခထီးပဲ။ သေချာတာပေါ့။ အင်ပါယာရဲ့ အကျိုးစီးပွားနဲ့ ကျန်းနန်နယ်စားမင်းရဲ့ စစ်ရေးကိစ္စတွေက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ သူတို့ တတ်နိုင်သလောက် ပမာဏဘောင်အတွင်းမှာ အများဆုံး ညှစ်ယူသင့်တယ်ဆိုတာကို ငါ သဘောတူပါတယ်။”
ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရွှဲ့ကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မတို့ ကုန်သည်သင်္ဘောကြီး ၅ စင်း ဖမ်းဆီးရမိထားတယ်။ အဲဒါက လိုငွေပြတာကို ဖြည့်ဖို့ လုံလောက်လုနီးပါးပဲ။ ဒီတော့ ဝူကျန့်တောက်ရဲ့ မိသားစုကို လူတွေနဲ့ သင်္ဘောပြန်ရွေးဖို့ ငွေတုံး ၅ သောင်းပဲ ပေးခိုင်းလိုက်မယ်။”
သွေးကွမ်ရင်သည် နှုတ်ခမ်းစောင်း ထက်သော်လည်း တစ်ညတာ လင်မယား၊ ရက်တစ်ရာ မေတ္တာထား ဆိုသည့် စကားကို ယုံကြည်လက်ခံထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝူကျန့်တောက်သည် တုပိုင်ညီမလေး၏ ယောက္ခထီးဖြစ်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ သူမ ချက်ချင်း လျှော့ပေါ့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် တုပိုင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့။ မင်းကို ဘိန်းပေးပြီး စွဲအောင်လုပ်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။ မင်း အဲဒီလူကို လက်စားချေပြီးပြီလား။”
“အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မမေးပါနဲ့။” သွေးကွမ်ရင်က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါ့အပြင် ကျွန်မ အဲဒီလူကို လက်စားမချေနိုင်ဘူး။”
တုပိုင် အံ့သြသွားမိသည်။ ရွှဲ့ကွမ်ရင်သည် ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ မွေးစားသမီးဖြစ်ပြီး ကွမ်ရှီးပြည်နယ်တွင် အလွန်အာဏာကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးသည်ပင် သူမကို ရန်စရန် ဝန်လေးကြသည်။ သို့သော် သူမကို ဒုက္ခပေးခဲ့သူအား လက်စားမချေနိုင် ဖြစ်နေသည်။
“ရှင် ကျွန်မကို ဂရုစိုက်ချင်ယောင် ဆောင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ရှင့်မှာ ပြောစရာကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိမှာပါ။ ပြောစရာရှိတာသာ ပြောပါ။”
သွေးကွမ်ရင်က စိတ်မရှည်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“သြော်။ ဒါနဲ့။ ခုနက လျန်ကျိုးစီရင်စု လမ်းမပေါ်မှာ နှင်းဆီအဆီအနှစ် ရောင်းနေတာ တွေ့လို့ မင်းအတွက် တစ်ပုလင်း ဝယ်လာခဲ့တယ်။”
တုပိုင် ပြောလိုက်ပြီးနောက် နှင်းဆီအဆီအနှစ် ပုလင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ယင်း၏ အာနိသင်သည် ရေမွှေးလောက် မကောင်းမွန်သော်လည်း အမျိုးသမီးများအတွက် အကောင်းဆုံး လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။ တုပိုင်သည် ဤအရာကို ဝယ်ယူရန် ငွေတုံး ၁၀ တုံး အကုန်အကျခံခဲ့ရသည်။
အကူအညီတောင်းခံသည့်အခါ လက်ဆောင်ပေးခြင်းသည် တရုတ်လူမျိုးတို့၏ ရိုးရာဓလေ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မ ဒီလိုပစ္စည်းတွေ ဘယ်တော့မှ မသုံးဘူး။” သွေးကွမ်ရင် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ပြောစရာ ရှိတာ မြန်မြန်ပြော။”
တုပိုင်သည် နှင်းဆီအဆီအနှစ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ဝူကျန့်တောက်ရဲ့ ကုန်သည်သင်္ဘောကို ဖမ်းဆီးတုန်းက သင်္ဘောပေါ်မှာ မြင်းတစ်ကောင် ပါလာသလား။ ကြည့်ရတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပုံစံ ပေါက်ပေမဲ့ တကယ်တော့…”
“တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ မြင်းကောင်းတစ်ကောင်မလား။” သွေးကွမ်ရင်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါ့အပြင် အဲဒီမြင်းကို စောင့်ရှောက်လိုက်ပါလာတဲ့ လူ ၄ ယောက်ကလည်း သိုင်းပညာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်နိုင်တယ်။”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီ ၄ ယောက်က ငါတို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူတွေ။ ပြီးတော့ အဲဒီမြင်းက ငါ့မြင်း။”
“ရှင့်မြင်း ဟုတ်လား။” သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ မြင်းကောင်းတစ်ကောင်လေ။ ရှင်က မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီက အဆင့်နိမ့် မိန်းမစိုးလေး တစ်ယောက်ပဲကို…”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲ မြင်းစီးစွမ်းရည်စစ်ဆေးမှုမှာ အမှတ်များများ ရနိုင်အောင်လို့ ငါ့မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့က ဝယ်ပေးထားတာ။”
သွေးကွမ်ရင်က မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့က ဘယ်တော့မှ အဂတိမလိုက်စားဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နေထိုင်တတ်တဲ့သူပါ။ သူက ရှင့်အတွက် မြင်းဝယ်ပေးဖို့ ငွေတုံး တစ်သောင်းကျော် သုံးခဲ့တယ် ဟုတ်လား။”
တုပိုင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို မြင်းကို စောင့်ရှောက်လာတဲ့ အဲဒီလူ ၄ ယောက်က ဘာလို့ ပါးစပ်ဟပြီး တစ်ခွန်းမှ မပြောကြတာလဲ။”
တုပိုင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲ ဖြေဖို့ ရက်ပေါင်း ၁၀၀ တောင် မလိုတော့ဘူး။ ဒီ မျိုးကောင်းမြင်းက ငါ့အတွက် အရမ်း အရေးကြီးတယ်။ ငါ့ရဲ့ အမှတ်စာရင်းနဲ့ အနာဂတ်အပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီမျိုးကောင်းမြင်းကို ငါ့ဆီ ပြန်ပေးပါ။”
ချက်ချင်းပင် သွေးကွမ်ရင်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားလေသည်။
“ရှင်… ရှင် နောက်ကျသွားပြီ။”
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
တုပိုင်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီမြင်းကောင်းကို ရောင်းလိုက်ပြီ။”
“ရောင်းလိုက်ပြီ ဟုတ်လား။” တုပိုင် အံ့သြတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်သူ့ဆီ ရောင်းလိုက်တာလဲ။ ဘယ်လောက်နဲ့လဲ။”
“ငွေတုံး တစ်ထောင်။”
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုပိုင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ရူးနေလား။ မင်း ဦးနှောက် ပျက်နေလား။ အဲဒါ ငါ့ရဲ့ မျိုးကောင်းမြင်း။ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့ ရောင်းပစ်ရတာလဲ။ ဒါ့အပြင် ငါ့မွေးစားအဖေက အဲဒီမြင်းကို ဝယ်ဖို့ ငွေတုံး တစ်သောင်းကျော် သုံးထားရတာ။ မင်းက ငွေတုံး ၁၀၀၀ တည်းနဲ့ ရောင်းပစ်တယ် ဟုတ်လား။ မင်း ရူးသွားပြီလား။”
တုပိုင်၏ စကားများက ရွှဲ့ကွမ်ရင်ကို ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားစေသည်။ သူမသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တုပိုင်ကို ပညာပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။
“မင်းက အကြမ်းဖက်တဲ့နည်းလမ်းကို ထပ်သုံးချင်ပြန်ပြီလား။ ငါ့ကို သတ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ချင်တာလား။ အဲဒါကလွဲပြီး မင်း ဘာလုပ်တတ်သေးလဲ။” တုပိုင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “ဓားပြတိုက်တာကလွဲပြီး မင်း ဘာလုပ်တတ်သေးလဲ ဒီမိန်းမကတော့။”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သွေးကွမ်ရင်၏ လှပသော မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့သွားပြီး အံကြိတ်လိုက်သော်လည်း ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်လေသည်။
ဤကိစ္စတွင် သူမ မှားယွင်းကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး တုပိုင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်နှာမရှိပေ။
သွေးကွမ်ရင်သည် ဒေါသကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်ရင်း တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မကရော ဓားပြတိုက်ချင်တယ် ထင်နေလား။ ကျွန်မက ဆက်ကြေးကောက်ချင်နေတယ် ထင်လား။ မွေးစားအဖေ စစ်တိုက်ထွက်တဲ့အခါ စစ်သားတွေကို ပေးစရာ လစာမရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ စစ်သည်သိန်းချီ စားစရာ ရိက္ခာမရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဧကရာဇ်က အသုံးမကျဘူး။ ရှင်တို့ မိန်းမစိုးတွေကလည်း ညစ်ပတ်တဲ့ကောင်စုတ်တွေ။ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေကလည်း ကောက်ကျစ်တဲ့ ကောင်စုတ်တွေပဲ။ ဒါတောင် ရှင်တို့က ကျွန်မကို အပြစ်တင်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ အဲဒီ ပင်လယ်ကူးကုန်သည်ကြီးတွေက နေ့တိုင်း မှောင်ခိုကူးပြီး ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေပြီး သူတို့ချည်းပဲ ချမ်းသာနေကြတာ။ ကျွန်မ သူတို့ကို ဓားပြမတိုက်သင့်ဘူးလား။”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုပိုင် ချက်ချင်း လေသံပျော့သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူမ ပြောသည့်စကားများက အဓိပ္ပာယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တုပိုင်သည် လောလောဆယ် ရာထူးမရှိသေးသော်လည်း လီဝမ်ဟွေ့၏ သားဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မိန်းမစိုးဂိုဏ်း၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သလို တော်ဝင်အာဏာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလည်း ဖြစ်သည်။
အင်ပါယာကြီး ဤမျှအထိ ယိုယွင်းပျက်စီးလာရခြင်းတွင် အရပ်ဘက်အရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ၌ တာဝန်ရှိသလို မိန်းမစိုးဂိုဏ်းတွင်လည်း တာဝန်မကင်းပေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့က သွေးကွမ်ရင်ကို အပြစ်တင်ချင်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ပင် အရှက်မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
တုပိုင် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက်ချကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။
“ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ မင်းကို အဲဒီလို မပြောသင့်ပါဘူး။ အင်ပါယာကြီး အသုံးမကျလို့သာ မင်းလို အလှပဂေးလေးတစ်ယောက်ကို ဓားပြတိုက်ခိုင်းမိသလို ဖြစ်သွားတာပါ။”
တုပိုင် အလျှော့ပေးလိုက်သောအခါ ရွှဲ့ကွမ်ရင်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် နီရဲလာသည်။
“ကျွန်မကို နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ အဲဒါက ကျွန်မကို တကယ်ဝမ်းနည်းစေတယ်လေ။”
သွေးကွမ်ရင်က မျက်နှာလွှဲလျက် ငိုမဲ့မဲ့ ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားများက တုပိုင်၏ နှလုံးခုန်သံကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။ ဤစကားများသည် သွေးကွမ်ရင်၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်လာသည်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။ သူမသည် အလွန်အမင်း အားနွဲ့နေပုံ ရသည်။
အခြေအနေသည် အနည်းငယ် ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောတစ်ခေါက်က ကိစ္စများ အမှန်တကယ် မှားယွင်းခဲ့သည်။ သွေးကွမ်ရင်သည် သူ့အပေါ် အားနွဲ့မသွားဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်နေသည်။
ရှေးခေတ်ကာလတွင် အမျိုးသမီးများသည် အတူနေပြီးနောက် အားနွဲ့သွားတတ်ကြသည် ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
တုပိုင် ဤအမျိုးသမီးကို နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝ ရိသဲ့သဲ့ မလုပ်ရဲတော့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဆိုးရွားသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆို လီတစ်ထောင်မြင်း ကိစ္စက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။”
တုပိုင် ချက်ချင်း စကားလမ်းကြောင်းလွှဲပြီး မေးလိုက်သည်။
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ဒီမြင်းကောင်းကို တန်ဖိုးထားလို့ မူလက မွေးစားအဖေကို ပေးမလို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က မြင်သွားပြီး ငွေတုံး တစ်ထောင်နဲ့ အတင်းအကျပ် ဝယ်ယူသွားတယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို တားဖို့ အင်အားမရှိခဲ့ဘူး။”
သွေးကွမ်ရင်ထံမှ မြင်းကောင်းကို အတင်းအကျပ် ဝယ်သွားသည် ဟုတ်ပါသလော။ သွေးကွမ်ရင်က အတော်လေး အင်အားကြီးမားနေပြီ ဖြစ်ရာ ထိုလူသည် ပို၍ပင် ယုတ္တိမရှိဘဲ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးသူ ဖြစ်ရပေမည်။
တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။”
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်စလုံး မပြစ်မှားရဲတဲ့သူပဲ။ ကျွန်မကို ဘိန်းပေးပြီး မူးယစ်ဆေးစွဲအောင် လုပ်ခဲ့တာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ရှင် အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့တယ်မလား။ အဲဒီလူကို ကျွန်မ သိရင်တောင် လက်စားမချေနိုင်ဘူး။ သူက လီမိသားစုရဲ့ မင်းသမီး လီချန်ချန်ပဲ။”
“သောက်ကျိုးနည်း။”
တုပိုင် မဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကမ္ဘာလောကကြီးသည် အမှန်တကယ် ကျဉ်းလွန်းလှသည်။
တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ “ဒီကောင်မစုတ်က ဘာလို့ မင်းကို ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။”
“လက်စားချေတာ။” သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “သူက မင်းသမီးယွီကျိန်းနဲ့ နယ်စားမင်းကို လက်စားချေချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် လက်စားမချေနိုင်တော့ ကျွန်မကို ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ။”
“လီမိသားစုက နယ်စားမင်းနဲ့ မင်းသမီးယွီကျိန်းကို ဘာလို့ လက်စားချေချင်ရတာလဲ။” တုပိုင် မေးလိုက်သည်။
ရွှဲ့ကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီတုန်းက စော်ဘွားတွေ ပုန်ကန်တော့ စစ်ပွဲက အပြင်းထန်ဆုံးအချိန် ဖြစ်နေတယ်။ နယ်စားမင်းနဲ့ လီရူဟိုင်တို့က မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ လျှို့ဝှက် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး စော်ဘွားမဟာမိတ်တပ်တွေကို ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ သူ့ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့တယ်။”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက သူတို့ လက်ထပ်ထိမ်းမြားဖို့ နှုတ်ကတိ ပေးခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး လီရူဟိုင်ရဲ့ သား လီကျန့်က မင်းသမီးယွီကျိန်းရဲ့ ကြင်ယာဖက်လို့ ကြေညာခဲ့တယ်။ စစ်ပွဲပြီးတဲ့အခါ လီရူဟိုင်က လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ နယ်စားမင်းအိမ်တော်ကို ရောက်လာတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ နယ်စားမင်းက မင်းသမီးယွီကျိန်းကို လီမိသားစုထဲ ထည့်ပေးဖို့ လုံးဝ ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သူက အဲဒီ လက်ထပ်ပွဲဆိုတာ သခင်လေးကို လီချန်ချန်နဲ့ ပေးစားဖို့ ပြောခဲ့တာလို့ ဆင်ခြေပေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လီချန်ချန်က စေ့စပ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတော့ လီမိသားစုက အရှက်ခွဲခံရတယ်လို့ ခံစားရပြီး နယ်စားမင်းအိမ်တော်ကို ရန်ငြိုးထားလာခဲ့တာ။”
“ဒါဆို ဘာလို့ မင်းကို ပစ်မှတ်ထားပြီး လက်တုံ့ပြန်ရတာလဲ။” တုပိုင် မေးလိုက်သည်။
ရွှဲ့ကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“လီမိသားစု သခင်လေးက မင်းသမီးယွီကျိန်းနဲ့ လက်မထပ်ရတော့ ကျွန်မကို မယားငယ်အဖြစ် အရင်ယူချင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက မွေးစားအဖေဆီမှာ ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။”
“မွေးစားအဖေက ကျွန်မသဘောထားကို မေးတယ်။ ကျွန်မက သေချာပေါက် မလိုလားတဲ့အတွက် မွေးစားအဖေက ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။ ဒီ လီချန်ချန်က ကျွန်မတို့ လီမိသားစုကို အရှက်ခွဲတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျွန်မ အယုံကြည်ရဆုံး လူတစ်ယောက်ကို လာဘ်ထိုး ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး ကျွန်မကို ဘိန်းသုံးစွဲအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်မ ဘိန်းစွဲပြီး မဖြတ်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ လီမိသားစုရဲ့ ကစားစရာ ဖြစ်လာအောင်လို့လေ။”
“ဒီခွေးမကတော့။” တုပိုင် စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူမသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ဖြစ်သော်လည်း ဤလှပသော အမျိုးသမီးတွင် အလွန် ယုတ်မာသော နှလုံးသား ရှိလေသည်။ သူမသည် မက်မွန်ပွင့်ကဲ့သို့ လှပသော်လည်း မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆိပ်ပြင်းလှသည်။
သွေးကွမ်ရင်သည် တုပိုင်နှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
ဤမိန်းမယုတ်လေးသည် သွေးကွမ်ရင်ကို ဒုက္ခပေးရုံသာမက တုပိုင်၏ မြင်းကောင်းကိုလည်း ငွေတုံး တစ်ထောင်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ဝယ်ယူသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန် မောက်မာပြီး ထင်ရာစိုင်းတတ်သူ ဖြစ်သည်။
အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရွှဲ့ကွမ်ရင်က ခေါင်းမော့လာပြီး တုပိုင်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီမြင်းကောင်းက ရှင့်အတွက် အရမ်း အရေးကြီးတယ် မဟုတ်လား။”
တုပိုင် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲမှာ မျိုးကောင်းမြင်း တစ်ကောင်ရှိမှသာ အမှတ်အများဆုံး ရနိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ထန်ယန်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ။ သူ့ဆီမှာ မျိုးကောင်းမြင်း ရှိသလို သူ့ရဲ့ မြင်းစီးစွမ်းရည်ကလည်း ထိပ်တန်းပဲ။”
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့။ ကျွန်မတို့ လီချန်ချန်ဆီ သွားပြီး လီတစ်ထောင်မြင်းကို ပြန်တောင်းကြမယ်။”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“ငါ အဲဒီကောင်မစုတ်ကို မြင်ဖူးတယ်။ သူက မက်မွန်ပွင့်လို လှပပေမဲ့ မြွေပွေးမလို စိတ်ထားရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် သူက အရမ်း မောက်မာပြီး ဗိုလ်ကျတတ်သလို လူတိုင်းကို အထင်သေးတယ်။ သူက ဒီမျိုးကောင်းမြင်းကို ပြန်ပေးမယ်လို့ မင်း ထင်လို့လား။”
တုပိုင်က ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပြင်းထန်သော သံသယကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။
ရွှဲ့ကွမ်ရင် ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်ချေတော့ မရှိပါဘူး။ ဒီကောင်မလေးက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အလိုလိုက်ခံထားရတာ။ သူက ဆရာလုပ်ချင်ပြီး ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် အရမ်း ပြင်းထန်တယ်။ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားရင် ပြန်ပေးမယ့်အစား ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ဖို့ ဝန်လေးမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။”
ထို့နောက် သွေးကွမ်ရင်က ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ ဒီမျိုးကောင်းမြင်းကို ပြန်ရနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး နည်းတယ်။”
တုပိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း အမြတ်ထုတ်တတ်သူ ဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ အရှုံးမခံတတ်သူ ဖြစ်သည်။
လီချန်ချန်သည် အလွန်အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံရှိပြီး မည်သူမျှ မပြစ်မှားရဲသော်လည်း တုပိုင်သည် သူမကြောင့် အရှုံးခံရန် ဆန္ဒမရှိပေ။
တုပိုင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့မှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါ အခုပဲ သူ့ကို သွားရှာမယ်။ မြင်းကောင်းကို ပြန်ပေးအောင် လုပ်ရုံတင်မကဘူး။ သူ့ကို ပညာပေးပြီး သူ့မျက်နှာကိုပါ ဖြတ်ရိုက်ပြမယ်။”
လီချန်ချန် ဆိုသည့် ဤစော်ဘွားမင်းသမီးသည် အလွန် မောက်မာပြီး ဗိုလ်ကျလွန်းသည်။ သူမသည် ကျုံးထိန်နှင့် သူ့ကို သီးသန့်အခန်းထဲမှ မောင်းထုတ်ခဲ့ရုံသာမက ရွှဲ့ကွမ်ရင်ကိုပါ ဒုက္ခရောက်အောင် ဘိန်းကျွေးခဲ့သေးသည်။
သူမ၏ မျက်နှာကို သူ မဖြစ်မနေ ဖြတ်ရိုက်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် သူ စားမဝင် အိပ်မပျော်ဖြစ်သွားလိမ့်ပေမည်။
သွေးကွမ်ရင်၏ စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်များလည်း ရှိနေသည်။
လီချန်ချန်ကို အင်ပါယာ အနောက်တောင်ပိုင်း၏ မင်းသမီးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ မင်းသမီးယွီကျိန်းသည် သူမကို ပြစ်မှားရဲကောင်း ပြစ်မှားရဲနိုင်သော်လည်း လီချန်ချန်သည် သေချာပေါက် ရန်စ၍ရသောသူ မဟုတ်ပေ။
သွေးကွမ်ရင်သည် သာမန်မဟုတ်သလို အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးသည်လည်း သူမကို မပြစ်မှားနိုင်ပေ။ တုပိုင်သည် မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီမှ အဆင့်နိမ့် မိန်းမစိုးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်တော် သမီးပျိုကို မျက်နှာဖြတ်ရိုက်နိုင်မည်ဟု သူ့ကိုသူ ဘာကြောင့် ထင်နေရသနည်း။
သို့သော် တုပိုင်သာ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူမ သွေးကွမ်ရင်အတွက် လက်စားချေပေးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
“လီချန်ချန်က မင်းရဲ့ ရန်သူလည်း ဟုတ်တယ်လေ။ ငါသာ သူ့မျက်နှာကို တကယ် ဖြတ်ရိုက်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းအတွက် လက်စားချေပေးရာ ရောက်တာပေါ့။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ်မလဲ။” တုပိုင်က ရိသဲ့သဲ့ မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ရဲ့ အိပ်မက်ဟောင်းကို နောက်တစ်ခေါက်လောက် အတူတူ ပြန်မက်ကြမလား။”
စကားဆုံးသည်နှင့် တုပိုင် နောင်တရသွားပြီး သူ့ပါးသူ ပြန်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ အထီးကျန်နေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ရိသဲ့သဲ့ မလုပ်ရဟု လူတိုင်း ပြောကြသော်လည်း သူသည် နှုတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ အမှန်တကယ် ပြဿနာတက်တော့မည်။
အပိုင်း ၁၅၉ ပြီး။