နတ်ဆိုးသွေး၏ ကျိန်စာနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း

မြူခိုးရွာ၏ လေထုထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော မီးခိုးငွေ့များမှာ သွေးညှီနံ့များဖြင့် ရောယှက်နေသည်။ မိုဖန်၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်စွမ်းအင်ဓားမှာ တုန်ရီနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများမှာလည်း ပေါက်ထွက်တော့မည့်အလား ဖောင်းကြွနေသည်။ သူ သတ်ဖြတ်လိုက်သော ဂိုဏ်းတပည့်များ၏ အလောင်းများကို ကြည့်ကာ မိုဖန်၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုထက် ထူးဆန်းသော ကျေနပ်မှုတစ်မျိုးကို စတင်ခံစားနေရသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

"သေစမ်း... ဒီကောင်က တကယ်ပဲ နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလား" အကြီးအကဲ ချန်းဟိုင်၏ မျက်နှာတွင် အထင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သတိထားရမည့် အသွင်ဖြင့် အစားထိုးလာသည်။ သူသည် သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် လင်းလက်နေသော "ကောင်းကင်နှိမ်နင်းခြင်း မှော်လှံ" တစ်စင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ "မင်းမှာ ဘယ်လောက်ပဲ နတ်ဆိုးစွမ်းအားရှိရှိ... မင်းက သာမန်သေမျိုးပဲ မိုဖန်။ ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင်အမြုတေ (Golden Core) အဆင့် ဖိအားအောက်မှာ မင်း ပြာဖြစ်သွားစေရမယ်!"

ချန်းဟိုင်က လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါာင်းကင်မှ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများက မိုဖန်ထံသို့ တည့်တည့်ကျဆင်းလာသည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်ဓားဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အခြေခံကျင့်စဉ် မရှိသေးသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို မခံနိုင်ပေ။ ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ မိုဖန် မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"ဟားဟား... ဒါပဲလား" ချန်းဟိုင်က အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သို့သော် သူ မသိသည်မှာ မိုဖန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကျောက်စိမ်းကွင်းက မိုဖန်၏ သွေးများကို သောက်သုံးပြီးနောက် ပိုမိုနက်မှောင်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မိုဖန်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် အသံနက်ကြီးတစ်ခုက ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ "မင်းရဲ့ အမုန်းတရားတွေကို ငါ့ကိုပေး... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့ကို ငှား... ဒါဆိုရင် ဒီအကောင်ကို ငါ သတ်ပေးမယ်"

"ဒါ... ဒါက ဝိညာဉ်စားနတ်ဆိုးပညာပဲ..." ချန်းဟိုင်က နောက်ဆုံးစကားကို ပြောရင်း အသက်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းတပည့်များမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် စွမ်းအားများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထိုအရှိန်ကြောင့် ရွာကလေး၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤစွမ်းအားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာသည်။ မိုဖန်၏ အရေပြားများ ကွဲအက်လာပြီး သွေးများ ထွက်လာသည်။ သူသည် ခြေဦးတည့်ရာသို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးသာ ရှိသည်။ လူသူဝေးရာသို့ သွားရမည်။ သူသည် တောနက်ထဲသို့ တိုးဝင်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် "ဝိညာဉ်ပျက်တောင်ကြား" ဟု ခေါ်သော၊ ကျင့်စဉ်သမားများပင် မဝင်ဝံ့သည့် အမှောင်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာရှိ အေးစက်လှသော စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုအနားတွင် မိုဖန် လဲကျသွားသည်။ သူ၏ သတိကင်းလွတ်ခါနီးအချိန်တွင် မြူခိုးများကြားမှ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး လျှောက်လာသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြာပန်းနက်များ ပွင့်လာသကဲ့သို့ ထူးဆန်းလှသည်။

"လူသားတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ နယ်မြေထဲကို နတ်ဆိုးသွေးတွေနဲ့ ရောက်လာတာလား..." သူမ၏ အသံက နားဝင်ချိုသော်လည်း အေးစက်လှသည်။ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်က တော်တော်လေး အရသာရှိမယ့်ပုံပဲ"သူမသည် မိုဖန်၏ အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာကို လက်ချောင်းလေးဖြင့် ထိလိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဤတောင်ကြား၏ သခင်မ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ နှင်ထုတ်ခံထားရသော ယွဲ့အာ (Yue'er) ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မိုဖန်အား သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ထက်၊ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်နေသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေလေသည်။