နတ်ဆိုးမလေး၏ ထောင်ချောက်နှင့် ကံကြမ္မာ အဆုံအစည်း

ဝိညာဉ်ပျက်တောင်ကြား၏ ညသည် သေခြင်းတရားကဲ့သို့ အေးစက်လှသည်။ မိုဖန်၏ အသိစိတ်တို့သည် အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ ငရဲမီးများ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ပူပြင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အကြီးအကဲ ချန်းဟိုင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သူ၏ လူသားခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သောင်းကျန်းနေပြီး သွေးကြောများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးနေသည်။

"ဟင်း... နင်က တကယ်ပဲ ဇွဲကောင်းတာပဲ"

နားဝင်ချိုသော်လည်း အေးစက်စက် အသံလေးတစ်ခုက မိုဖန်၏ အာရုံထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ သူ မျက်လုံးကို အားယူပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြူခိုးဝေဝါးနေသော ဂူအမိုးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ လဲလျောင်းနေသည်မှာ သာမန်မြေပြင်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်လှသော ကျောက်စိမ်းပြားကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘေးတွင်တော့ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးက ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်နက်ရှည်များက ကြမ်းပြင်အထိ လွင့်ကျနေပြီး နဖူးထက်တွင်တော့ လခြမ်းပုံစံ အနက်ရောင် အမှတ်အသားတစ်ခုက မှိန်ဖျော့စွာ လင်းလက်နေသည်။ သူမသည် မိုဖန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ အေးစက်သော လက်ချောင်းလေးဖြင့် ထိလိုက်ရာ မိုဖန် တုန်တက်သွားခဲ့သည်။

"မ... မင်းက ဘယ်သူလဲ" မိုဖန်က အသံတုန်တုန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့ အက်ကွဲနေသည်။

ယွဲ့အာက လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးလေးဖြင့် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါက နင့်ရဲ့ အသက်သခင်လို့ ပြောရင် ယုံမလား? နင် စုပ်ယူထားတဲ့ အဲဒီ ရွှေရောင်အမြုတေ စွမ်းအားတွေက နင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲစေတော့မှာ။ အခု ငါက အဲဒီ စွမ်းအားတွေကို မနည်း ထိန်းထားပေးရတာ"

မိုဖန်က ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည်။ "ငါ့ကို... ဘာလို့ ကယ်တာလဲ"ယွဲ့အာ၏ မျက်ဝန်းများက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာက မိုဖန်၏ မျက်နှာနားသို့ ကပ်လာသည်။ "ငါက စေတနာရှင်မို့လို့လို့ ထင်နေတာလား? မဟုတ်ဘူး... နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ 'ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးရဲ့ အမွေအနှစ်' ရှိနေတယ်။ အဲဒါကို ငါ လိုချင်တယ်"

သူမ ပြောရင်းနှင့် မိုဖန်၏ လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်ရာ မိုဖန် အသက်ရှူကျပ်လာသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူမ ညှစ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပူပြင်းသော စွမ်းအားများက ယွဲ့အာထံသို့ စီးဝင်သွားပြီး အေးမြသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"အာ့..." ယွဲ့အာက လက်ကို အမြန်ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးတွင် အနက်ရောင် မီးလောင်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "နင့်ရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်နေတာလား? စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ မင်းသမီးဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ ဒီစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်ထိလို့ မရဘူးပေါ့လေ"

မိုဖန်သည် နာကျင်မှုကြားမှ ရယ်လိုက်မိသည်။ "ငါ့မှာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး... ငါ့မိသားစု၊ ငါ့ရွာ အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ။ မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်ရင်လည်း သတ်လိုက်တော့။ ငါ့ရဲ့ အမုန်းတရားတွေက မင်းကိုပါ ဝါးမြိုသွားလိမ့်မယ်"ယွဲ့အာက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မိုဖန်ကို အကဲခတ်နေသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဆိုးသွမ်းသော အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည့်အလား ပြုံးလိုက်ပြန်သည်။ "သတ်မှာပေါ့... ဒါပေမဲ့ အခု မဟုတ်သေးဘူး။ နင်နဲ့ငါကြားမှာ 'ဝိညာဉ်စာချုပ်' တစ်ခု ချုပ်ရမယ်"

"တူနှစ်ကိုယ် ကျင့်စဉ်လမ်း (Dual Cultivation Path) ပဲ" ယွဲ့အာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နင့်ဆီမှာ ရှိတာက အရိုင်းဆန်တဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေ၊ ငါ့ဆီမှာ ရှိတာက နက်နဲတဲ့ နတ်ဆိုးနည်းပညာတွေ။ ငါတို့နှစ်ယောက် စွမ်းအားချင်း ဖလှယ်ပြီး ကျင့်ကြံရင်... ငါက ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနိုင်မယ်၊ နင်ကလည်း နင့်မိသားစုကို သတ်ခဲ့တဲ့သူတွေကို ကလဲ့စားချေဖို့ အင်အားရမယ်"

မိုဖန်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူတော်ကောင်းဂိုဏ်းဟု ဆိုသူများ၏ ရက်စက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မယုံကြည်ချင်တော့ပေ။ သို့သော် ကလဲ့စားချေလိုစိတ်က သူ့ကို လောင်မြိုက်နေသည်။ "ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

"ရိုးရှင်းပါတယ်... ငါ့လက်ကို ကိုင်ထားစမ်း"ယွဲ့အာက သူမ၏ နူးညံ့လှသော လက်ကလေးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ မိုဖန်က တုန်ရီနေသော လက်ဖြင့် လှမ်းကိုင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် လျှပ်စီးများ ပွင့်ထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိတွေ့သွားပြီး မိုဖန်၏ အမုန်းတရားများ၊ ယွဲ့အာ၏ အထီးကျန်မှုများက ရောယှက်သွားသည်။

"ကိုင်ခိုင်းတာလေ... ချိုးခိုင်းတာမှ မဟုတ်တာ! နတ်ဆိုးဖြစ်တာနဲ့ပဲ အားတွေက အရမ်းသန်နေတာလား" ယွဲ့အာက သူမ၏ လက်နီနီလေးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

မိုဖန်သည် ဤမိန်းကလေးမှာ အစောပိုင်းကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးစက်နေသူ မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင်နိုင်သူဖြစ်ကြောင်း စတင်သတိထားမိလိုက်သည်။ "မင်းက နတ်ဆိုးမင်းသမီးဆိုတာ ဟုတ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား?"ဘာပြောတယ်!" ယွဲ့အာက မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ "နင့်ကို ငါ ခုနက မကယ်ခဲ့ရင် နင် အခုလောက်ဆို နတ်ဆိုးအသားကင် ဖြစ်နေပြီ။ လာ... ထစမ်း။ ငါတို့ ဒီထက်ပိုပြီး နက်နဲတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို သွားရမယ်။ ဒါမှ နင်က တကယ် နတ်ဆိုးဖြစ်မှာ"

မိုဖန်သည် အားယူကာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပေါ့ပါးသွားသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ ကလဲ့စားချေလိုသော မီးတောက်က ပို၍ ကြီးမားလာသည်။ "ကောင်းပြီ... ငါ မင်းနဲ့အတူ သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို လိမ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့"

"လိမ်မှာပေါ့... နင်က ငတုံးပဲဥစ္စာ" ယွဲ့အာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ဂူအပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်ထွက်သွားသည်။

မိုဖန်သည် သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူတော်ကောင်းတွေက သတ်ဖြတ်ပြီး၊ နတ်ဆိုးမလေးက ကယ်တင်နေသည့် ဤလောကကြီးမှာ သူ မည်သို့ ဆက်လက် ရှင်သန်ရမည်နည်း။ သို့သော် တစ်ခုတော့ သေချာသည်။ သူ၏ နတ်ဆိုးခရီးလမ်းသည် ယခုမှ စတင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။