နတ်ဆိုးမင်းသမီး၏ သင်ခန်းစာနှင့် သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းများ

နောက်တစ်နေ့ မြို့ပြင်ရှိ ဝါးတောနက်ကြီးထဲက ဂူဟောင်းတစ်ခုအတွင်းမှာ မိုဖန်က မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေပါတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကတော့ ချွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲနေပြီး အသက်ကို လုရှူနေရတယ်။ သူ့ရှေ့မှာတော့ ယွဲ့အာက ဝါးခက်လေးတစ်ခုကို ကိုင်ပြီး ဆရာမကြီးတစ်ယောက်လို လက်ပိုက်ရပ်နေပါတယ်။

"နွားကျောင်းသား... နင်က တကယ်ပဲ ဦးနှောက်မရှိဘူးလား? နတ်ဆိုးစွမ်းအားဆိုတာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ထုတ်သုံးရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ နင်က အခုတော့ အားရှိတဲ့ ဝက်ဝံတစ်ကောင်လိုပဲ၊ ဘယ်သူကမဆို နင့်ကို လှည့်စားပြီး သတ်လို့ရတယ်"

မိုဖန်က အားယူပြီး ထလိုက်ရင်း "အဲဒါကြောင့်လည်း ငါ့ကို သင်ပေးပါလို့ ပြောနေတာပေါ့။ ငါသိတာက လက်သီးနဲ့ ရိုက်ဖို့ပဲ ရှိတာ"

ယွဲ့အာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဝါးခက်နဲ့ မိုဖန်ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်တယ်။ "ကောင်းပြီ... သေချာနားထောင်။ သိုင်းလောကမှာ သိုင်းကျမ်းတွေကို အဆင့် (၄) ဆင့် ခွဲထားတယ်။

အခြေခံအဆင့် (Common Grade)

မြေကမ္ဘာအဆင့် (Earth Grade):

ကောင်းကင်အဆင့် (Heaven Grade):

နတ်ဘုရားအဆင့် (Divine Grade): ဒါကတော့ ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ရှိတယ်။

"ဒါပေမဲ့..." ယွဲ့အာက ပြုံးလိုက်တယ်။ "ငါတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှာတော့ 'ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသိုင်းကျမ်း' တွေ ရှိတယ်။ အခု ငါ နင့်ကို သင်ပေးမှာက နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို အခြေခံတဲ့ ပညာရပ် (၃) ခုပဲ။"၁။ နတ်ဆိုးကိုယ်ထည် (Diamond Demon Physique): ဒါက ခံစစ်ပဲ။ နင့်ရဲ့ အသားနဲ့ အရိုးတွေကို သံမဏိထက် မာအောင် လုပ်ရမယ်။ ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ရင် သာမန်ဓားတွေက နင့်အသားကို ပွတ်တိုက်ရုံတောင် မရတော့ဘူး။နောက်ဆုံးအဆင့်ထိအောင်မြင်သွားရင်မသေမျိုးလူသားတယောက်လို့ပြောနိုင်ပြီ

၂။ မှောင်ရိပ်ခြေလှမ်း (Shadow Steps): ဒါက အမြန်နှုန်းပဲ။ လေထုထဲမှာ နင့်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ၃ ခုအထိ ထွက်လာအောင် ပြေးရမယ်။ ရန်သူက ဘယ်သူက အစစ်လဲဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်စေရဘူး။ဒါလဲနောက်ဆုံးအဆင့်ထိအောင်မြင်ရင် နင်ဘသူလဲမသိခင်နင့်ရန်သူကသေနေပြီ

"ကဲ... စလိုက်ရအောင်။ ပထမဆုံး 'နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်' အတွက် နင် ဒီဂူအမိုးက ကျနေတဲ့ ကျောက်စက်ရေတွေအောက်မှာ ဒူးထောက်ထိုင်နေ။ အဲဒီရေစက်တွေက သာမန်ရေမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက 'ဝိညာဉ်ချေဖျက်ရေ' တွေ။ နင့်ရဲ့ အရေပြားကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မယ်"

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် မိုဖန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အနက်ရောင် မှိန်မှိန်လေး တောက်ပလာပါတယ်။ နာကျင်မှုတွေကနေ ထူးဆန်းတဲ့ တည်ငြိမ်မှုဆီကို ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူ့ရဲ့ အသားအရေက အရင်ကထက် ပိုပြီး ကျစ်လစ်လာသလို ခံစားရတယ်။

"နှေးလိုက်တာ နွားကျောင်းသား! ခြေထောက်ကို မသုံးနဲ့၊ စိတ်ထဲက အမှောင်ထုကို သုံးပြီး ရွေ့လျားစမ်း!"ဂူထဲမှာ မိုဖန်ရဲ့ အော်သံတွေနဲ့ ယွဲ့အာရဲ့ ရယ်သံတွေက တစ်ညလုံး ပဲ့တင်ထပ်နေပါတယ်။ မိုဖန်ဟာ အဆူခံရ၊ အရိုက်ခံရပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုကတော့ အံ့မခန်းပါပဲ။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အရင်ကလို အရိုးခံ နွားကျောင်းသားလေးရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တကယ့် နတ်ဆိုးစစ်သည်တစ်ယောက်ရဲ့ ဟန်ပန်တွေ ပေါ်လာနေပါပြီ။

"မနက်ဖြန်ကျရင်တော့... ငါတို့ 'ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးဂူ' ဆီကို သွားရမယ်" ယွဲ့အာက မောပန်းလို့ လဲကျနေတဲ့ မိုဖန်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "အဲဒီမှာ နင့်အတွက် တကယ့်လက်နက်နဲ့ လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းတွေ ရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိထား... အဲဒီနေရာက သေမင်းတံခါးဝပဲ"