ဝိညာဉ်သန္ဓေ၏ ဖိအားနှင့် သံမဏိနံရံ

ဂူဝမှ လွင့်ပျံလာသော အဘိုးအို၏ အရှိန်အဝါသည် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ပိပြားစေတော့မည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေ (Nascent Soul) အဆင့်ရှိသူ၏ ဖိအားအောက်တွင် ဂူနံရံများမှ ကျောက်တုံးများမှာ အလိုလို ကြွေမွကျနေပြီး မိုဖန်၏ ဒူးနှစ်ဖက်မှာလည်း မြေကြီးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်ဝင်နေသည်။

"ဒါ... ဒါက တကယ့် ပညာရှင်ကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါလား" မိုဖန်သည် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများမှာ ထိုဖိအားကြောင့် ပေါက်ထွက်တော့မည့်အလား တင်းမာနေသည်။

ဘေးနားရှိ ယွဲ့အာသည်လည်း မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော်လည်း သူမ၏ လက်ထဲမှ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ မိုဖန်ကို ကာကွယ်ရန် ပြင်နေသည်။ "မိုဖန်... နင် အနောက်ကို ဆုတ်တော့။ ငါ့မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ တားမြစ်မှော်ပညာ ရှိတယ်။ ငါ လမ်းဖွင့်ပေးမယ်၊ နင် အမြန်ပြေး!"

"မပြေးဘူး!" မိုဖန်က အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အော်လိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို ဘယ်နှစ်ခါ ကယ်ပြီးပြီလဲ ယွဲ့အာ... အခု တစ်ခါတော့ ငါ့အလှည့်ပဲ!"

မိုဖန်သည် သူ၏ သွေးကမ္ဗလာဓားကို မြေကြီးထဲသို့ အားပြုစိုက်သွင်းလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် 'နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်' (Diamond Demon Physique) ၏ ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းများကို စတင် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

"ဟန်ကိုယ်ဖို့ မသိတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လေး..." ကောင်းကင်ယံမှ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် 'ဝေကျန့်' က လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ တိမ်တိုက်လက်ဝါးအောက်မှာ ပြာဖြစ်သွားစမ်း!"

လေထုထဲတွင် ဧရာမ အဖြူရောင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး မိုဖန်တို့ဆီသို့ ဖိချလိုက်သည်။ ထိုလက်ဝါးကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ ဂူဝတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ ကြီးမားလှသည်။

မိုဖန်၏ အရေပြားများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နက်မှောင်သော သတ္တုရောင်များ တောက်ပလာပြီး သူ၏ ကြွက်သားများမှာလည်း ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆမျှ ဖောင်းကြွလာသည်။ သူ၏ အသားအရေပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး သင်္ကေတများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အနက်ရောင် အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုအဖြစ် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

လက်ဝါးကြီးနှင့် မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိတွေ့သွားသည့် ခဏတွင် မြေပြင်မှာ မီတာပေါင်းများစွာ အနက်ထိ ကျွံဝင်သွားခဲ့သည်။ မိုဖန်၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် နားများမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်များကတော့ ယိမ်းယိုင်မသွားခဲ့ပေ။ သူသည် ယွဲ့အာ၏ ရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေသော သံမဏိနံရံကြီးတစ်ခုအလား။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အရိုးများ ကျိုးကြေသံကို သူ ကြားနေရသည်။ သို့သော် ထိုကျိုးကြေသွားသော အရိုးများကြားမှ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားအသစ်များက စတင် နိုးထလာသည်။ ဤသည်မှာ 'နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်' ကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှုနှင့် ပျက်စီးမှုများလေလေ၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်သည့်အခါ ပို၍ ခိုင်မာလေလေဖြစ်သည်။

ယွဲ့အာသည် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ သူမ၏ လက်ထဲမှ 'နတ်ဆိုးရွှေ့ပြောင်းခြင်း စာလိပ်' တစ်ခုကို ဖြန့်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဘိုးအို ဝေကျန့် ဒေါသတကြီးဖြင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုနိုင်ခင်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဂူအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။