နတ်ဆိုး၏ ကျိုးကြေသော ကိုယ်ထည်နှင့် နူးညံ့သော ညများ
Vol. 1 Ch. 12
မှောင်မိုက်သော သစ်တောနက်ကြီးတစ်ခု၏ အစွန်အဖျား၊ လိုဏ်ဂူငယ်လေးတစ်ခုအတွင်းတွင် မီးပုံလေးတစ်ခု တောက်လောင်နေသည်။ မိုဖန်သည် ကျောက်တုံးပြားကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် သတိမေ့လျက် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ အခြေအနေမှာ တကယ့်ကို စိုးရိမ်စရာပင်။ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ရိုက်ချက်ကြောင့် သူ၏ အရိုးများမှာ အမှုန့်ဖြစ်လုနီးပါး ကြေမွနေပြီး သွေးကြောများမှာလည်း နေရာအနှံ့ ပေါက်ပြဲနေသည်။
ယွဲ့အာသည် သူမ၏ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံလက်စကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ချောင်းနားမှ ရလာသော အေးစက်သည့် ရေများဖြင့် မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးစွန်းနေသော ဒဏ်ရာများကို သန့်စင်ပေးနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အမြဲရှိနေတတ်သော လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်နေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသာ ကြီးစိုးနေသည်။
"နွားကျောင်းသား... နင်က တကယ်ပဲ အရူးပဲ" သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း မိုဖန်၏ နဖူးပေါ်သို့ စိုစွတ်သော ပဝါလေးကို တင်ပေးလိုက်သည်။ "နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်က မပြည့်စုံသေးဘဲနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ရဲတယ်လို့... နင် သေသွားရင် ငါက ဘယ်သူ့ကို ခိုင်းရတော့မှာလဲ"
မိုဖန်သည် သတိမေ့နေသော်လည်း နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တင်းကျပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ကျိုးကြေသွားသော အရိုးအမှုန့်များကြားမှ နက်မှောင်သော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုမိုမာကျောသော အရိုးသစ်များကို စတင်တည်ဆောက်နေသည်။ ဤသည်မှာ 'နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်' ၏ အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ ကူးပြောင်းသည့် "ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း" (Rebirth) အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ညနက်လာသည်နှင့်အမျှ မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အသက်ဓာတ်များ အားနည်းသွားပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များက ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုးမိုးရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ မိုဖန်သည် တုန်ရီလာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ပြာနှမ်းလာသည်။
ယွဲ့အာ သတိထားမိလိုက်သည်။ "ဒါ... ဒါက 'အမှောင်ဓာတ်လွှမ်းမိုးခြင်း' ပဲ။ ငါ့ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မပေးရင် သူ အေးခဲပြီး သေသွားလိမ့်မယ်"
ယွဲ့အာသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ မိုဖန်၏ ဘေးတွင် ဝင်လှဲလိုက်ပြီး သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နွေးထွေးသော လမင်းစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စီးဝင်စေသည်။ ဤသည်မှာ အရေပြားချင်း ထိတွေ့နေသည့်အတွက် စွမ်းအင်ဖလှယ်မှုမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။
မိုဖန်၏ ဂယောင်ဂတမ်း အသံများ ထွက်လာသည်။ "အဖေ... ရွာသားတွေ... ငါ ကယ်မယ်..."
ယွဲ့အာက သူ့ကို ပို၍ တင်းတင်းဖက်လိုက်ရင်း သူ၏ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ "စိတ်အေးအေးထားပါ... နင် အခု ဘေးကင်းပါပြီ။ နတ်ဆိုးမင်းသမီးက နင့်ဘေးမှာ ရှိနေတယ်လေ"
ထိုညတွင် မိုဖန်၏ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာအတွင်း၌ ယွဲ့အာ၏ အလင်းရောင်နှင့် မိုဖန်၏ အမှောင်ထုတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နူးညံ့စွာ ရောယှက်နေခဲ့သည်။ မိုဖန်၏ ကျိုးကြေနေသော ကိုယ်ထည်သည်လည်း ယွဲ့အာ၏ စောင့်ရှောက်မှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ဆက်စပ်လာသည်။
နောက်ရက် အနည်းငယ်အကြာတွင်...မိုဖန် မျက်လုံးပွင့်လာသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရင်ကထက် ပို၍ ပေါ့ပါးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အရိုးများမှာ သံမဏိများ ထိတိုက်သကဲ့သို့ "ကလောက်" ခနဲ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အရေပြားအောက်တွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ လှုပ်ရှားနေပြီး တကယ့်ကို အစွမ်းထက်သော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။
ယွဲ့အာက ဂူဝတွင် ထိုင်ရင်း တောသီးအချို့ကို စားနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသော်လည်း မိုဖန်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အေးစက်စက် အမူအရာ ပြန်လုပ်လိုက်သည်။ "နင်ကတော့ အိပ်ပုပ်ကြီးတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဘယ်လောက်တောင် စုပ်ယူလိုက်တယ် ထင်လဲ?"
"သိရင် ပြီးတာပဲ" ယွဲ့အာက မျက်စောင်းထိုးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်တော့ ပျော်ရွှင်မှုများ ရှိနေသည်။ "အခု နင့်ရဲ့ 'နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်' က အလယ်အလတ်အဆင့်ကို တည်ငြိမ်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီမှာ အကြာကြီး နေလို့မရဘူး။ တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်းက လူတွေက ဒီတောအုပ်ကို"အဲဒါဆို ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ?"
သူတို့နှစ်ယောက်သည် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာကြစဉ် မိုဖန်သည် သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်၊ စွမ်းအားအသစ်နှင့်အတူ သူ၏ ကလဲ့စားချေမှု ခရီးလမ်းသည် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တိုးသွားပြီဖြစ်သည်။