တစ္ဆေခြောက်သော တဲအိုနှင့် လူပါးဝသော တပည့်များ
Vol. 1 Ch. 14
"ဝုန်း!" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ တဲတံခါးစုတ်ကြီးက ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဂိုဏ်းသား သုံးလေးယောက် ဝင်လာကြပါတယ်။ ရှေ့ဆုံးကတော့ ဒီဂိုဏ်းမှာ နည်းနည်း ဩဇာရှိတယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထင်နေတဲ့ 'ကျောက်ဖုန်း' ဆိုတဲ့ ကောင်ပါ။
"ဟေ့... အာဖန်! နင့်အစ်မ ရုပ်ဆိုးမက ငါတို့အတွက် ခြေထောက်နှိပ်ပေးဖို့ ငြင်းနေတာလား?" ကျောက်ဖုန်းက မိုဖန်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း ယွဲ့အာဆီကို လှမ်းကြည့်ပါတယ်။ "ဟင်း... ကြည့်စမ်း၊ အမာရွတ်ကြီးနဲ့ ရုပ်ကတော့ တကယ့်ကို ထမင်းစားပျက်စရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သဘောကောင်းပါတယ်။ လာ... ငါ့ခြေထောက်ကို အရင်နှိပ်စမ်း"
ယွဲ့အာက ခေါင်းငုံ့ထားရင်း မိုဖန်ကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ မိုဖန်ကတော့ စိတ်ထဲကနေ ပြုံးလိုက်ပြီး သူရဲ့ 'မှောင်ရိပ်ခြေလှမ်း' (Shadow Steps) ကို အစပျိုးအဆင့် ရဲ့ အနုစိတ်ဆုံး အနေအထားနဲ့ သုံးလိုက်ပါတယ်။
ကျောက်ဖုန်းက ယွဲ့အာအနားကို တိုးသွားဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ...
"အား!"
ကျောက်ဖုန်း တစ်ယောက် ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘဲ ရှေ့ကို မှောက်ရက်လဲကျသွားပါတယ်။ မိုဖန်က အလွန်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ သူ့ခြေထောက်ကို ခလုတ်တိုက်လိုက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မိုဖန်ကတော့ နေရာမှာတင် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် လဲနေသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်နေတာကြောင့် ဘယ်သူမှ မရိပ်မိလိုက်ပါဘူး။
"ဟေ့ကောင်... မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို တွန်းတာလဲ!" ကျောက်ဖုန်းက ဒေါသတကြီးနဲ့ နောက်က တပည့်ကို လှည့်အော်ပါတယ်။
"ကျွန်တော် မတွန်းပါဘူး အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးဘာသာ ချော်လဲတာပါ"
"မင်းက ငါ့ကို ပြန်ပြောတယ်ပေါ့!" ကျောက်ဖုန်းက ထရပ်ပြီး တပည့်ကို ပါးရိုက်ဖို့ လက်ရွယ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ... မိုဖန်က ကျောက်ဖုန်းရဲ့ တံတောင်ဆစ်ကို နောက်ကနေ လက်ချောင်းလေးနဲ့ အသာလေး ပုတ်လိုက်ပါတယ်။
ကျောက်ဖုန်းရဲ့ လက်က အရှိန်လွန်သွားပြီး သူ့ဘေးက တခြားတပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ နှာခေါင်းကို "ဖြောင်း" ခနဲ သွားရိုက်မိပါတော့တယ်။
"အား... ငါ့နှာခေါင်း! အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ရိုက်တာလဲ!"ငါ... ငါ မရိုက်ဘူး... ငါ့လက်က အလိုလို ပါသွားတာ!" ကျောက်ဖုန်းက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ မိုဖန်က တဲထောင့်ကနေ အားနည်းသလိုမျိုး အော်လိုက်ပါတယ်။ "အစ်ကိုကြီးတို့... ကျွန်တော်တို့ကို မရိုက်ပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့မှာ ဘာမှမရှိပါဘူးဗျာ"
ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ မိုဖန်က အမှောင်ထဲမှာ ပုံရိပ်ယောင်တွေလို လှုပ်ရှားရင်း ကျောက်ဖုန်းရဲ့ ခါးပတ်ကို ဖြုတ်၊ တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်ကို နောက်ကနေ ဆွဲနဲ့ ဗယုတ်သုတ်ခတွေ လျှောက်လုပ်နေတာပါ။
"ဟေ့... ဘာဖြစ်နေတာလဲ! ငါ့ဘောင်းဘီ ကျွတ်ကျနေပြီ!" ကျောက်ဖုန်းက ဘောင်းဘီကို အလန့်တကြား ဆွဲတင်လိုက်ချိန်မှာပဲ နောက်က တပည့်က သူ့ကို "ဝုန်း" ခနဲ ပြေးတိုက်မိပြန်ပါတယ်။ မိုဖန်က အရှိန်နဲ့ တွန်းလိုက်တာလေ။
"ဒီနေရာက တစ်မျိုးပဲ... တစ္ဆေခြောက်နေတာလား မသိဘူး! ပြေးကြစို့!"ကျောက်ဖုန်းနဲ့ သူ့လူတွေဟာ အဝတ်အစားတွေ ဗရပွနဲ့ တဲအပြင်ကို လန့်ဖျန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြပါတော့တယ်။ သူတို့ ထွက်သွားတာနဲ့ ယွဲ့အာက အောင်နိုင်သူ အပြုံးနဲ့ မိုဖန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ဒါပေမဲ့ သတိထားဦး... နင် အခု သုံးလိုက်တဲ့ စွမ်းအားက သေးသေးလေး ဆိုပေမဲ့ ကျင့်စဉ်မြင့်တဲ့သူတွေ ရှိနေရင် ရိပ်မိသွားနိုင်တယ်။ အခုကစပြီး နင့်ရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေကို လူသားတွေရဲ့ 'ချီ' (Qi) စွမ်းအင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ထုတ်သုံးဖို့ လေ့ကျင့်ရမယ်"
မိုဖန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။ သူဟာ ဒီဂိုဏ်းငယ်လေးထဲမှာ နေရင်းနဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို လူသားစွမ်းအားလို အသွင်ပြောင်းတဲ့ နည်းလမ်းကို စတင်လေ့လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒါမှသာ သူ ရန်သူတွေကို သတ်တဲ့အခါ ဘယ်သူက သတ်မှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်လား။